Czas wieloryba - obok nurtu

[oldkompleks]

Waleń time.
Czy walenie wierzą w czakry?
Czy walenie afirmują?
I dlaczego własnie walenie?

Zdrowie duchowe to tak pojemna kategoria.
Jednak gopsodarze forum wyraźniwe ograniczają ją:
"Forum nie porusza tematów religijnych, nie zajmuje się tłumaczeniem snów,
astrologią, wróżbiarstwem itp."
Czym jest niereligijna duchowość?
Jakiego rodzaju rozwój?
Myśląc pozytywnie natknąłem się na tyle pytań.
Kto udzieli pozytywnych odpowiedzi?

OLDZAINTRYGOWANY

[eevvaa]

-Bardzo lubię Cię czytać Oldzie, ale chyba Twoje pytanie jest kontrowersyjne.
Nie wierzę, że uważasz duchowość związaną z religijnością. Religia to wiara w
jakieś dogmaty i każdy ma do nich prawo, ale też każdy ma prawo nie wierzyć (
każdy w coś wierzy po swojemu). Duchowość to także chyba jakaś tolerancja, nie
tylko ludzie wierzący kochają, są dobrzy...Podobno prawda jest w nas i rozwój
duchowy to także jakby poszukiwanie tej prawdy. tyle jest tych prawd ile ludzi,
więc dlaczego jakaś prawda ma być ważniejsza? Miłość też jest jedna...

serdecznie pozdrawiam.
ewa
Życie jest piękne -tylko trzeba to jeszcze zauważyć.

[i33]

a czy ten b. wysoko rozwinięty potrzebuje być w ryzach religii i dogmatów
przecież on czerpie z Miłości więc myśli i robi to co właściwe to nie to słowo
on myląc się nie myli tylko spełnia i doświadcza, czy po prostu jest zatopiony
w miłości jak nap. motywacja czy miłość to religia czy religia nauczyła nas
miłości czy posłuszeństwa a czy można kochać naprawdę bez wewn. wolności. dla
mnie religia to przystanek a do celu daleko, trzeba się przesiąść na zupełnie
inny środek transportu i do tego samemu wiosłować- dalej to już rytuał nie jest
potrzebny, jak dla ogarniętego miłością nie trzeba amuletu czy innej tarczy
obronnej

[oldpiernik]

Poszukiwanie odpowiedzi wydaje się naturalne.
Czy poszukiwanie pytań może budzić kontrowersje?
Śledząc rozmowy na tym forum nie mogę uwolnić się od wrażenia dogmatyki właśnie.
Rozwój duchowy "niedowolną" ścieżką.
Z innego forum przypominam sobie temat obecności MISTRZA w rozwoju UCZNIA.
Jak dalece, pokazując poszukującemu drogę, ograniczamy swobodę jego rozwoju?
Kiedy i na mocy czego zostaje się Mistrzem?
Jak uczyć wolności wewnętrznej?
To nie są pytania kontrowersyjne, chyba.
Nie są też obojętne. Jak los waleni...

[i33]

jeżeli mistrz jest naprawdę mistrzem to nie ogranicza dla mnie to raczej ktoś
podobny do anioła stróża,przewodnik własnie dla nas a niekoniecznie ten sam dla
kogoś innego, z całym balastem innych ziemskich i duchowych doświadczeń
jesteśmy - każdy niepowtarzalny więc przez to też nie można nas ograniczyć
jeżeli sami na to nie pozwolimy.czy my nie zboczyliśmy z właściwej ścieżki po
której miała nas prowadzić religia właśnie trzymając dogmaty na podium,
zatracając sens religijności, wierzyć i być wierzącym to też różnie
rozumiane... może i lepiej wielorybowi kiedy jedyną jego filozofią życia jest
przetrwanie

[bioemin]

oldpiernik napisał:
> Jak dalece, pokazując poszukującemu drogę, ograniczamy swobodę jego rozwoju?
> Kiedy i na mocy czego zostaje się Mistrzem?
> Jak uczyć wolności wewnętrznej?

Ideałem byłoby, gdyby uczeń w trakcie "nauki" przewyższył mistrza, którego sobie wybrał na danym etapie. W takich warunkach droga nie jest już ograniczeniem, ale wskazówką, bez której cel (pośredni bądź ostateczny) nie krystalizuje się - nie istnieje dla tego, który nie wie gdzie patrzeć (w którą stronę podążać).

Można poznać wolność przyswajając teorię, ale wolnym stajemy się poprzez doświadczenie (próbując być wolnym i wyczuwając granice ww.).
Myślę, że ze względu na ograniczony czas na naukę, jak również wielość potencjalnych możliwości rozwoju, rozwiązaniem jest intuicja i kompromis.

--------------------------
fides quaerens intellectum

[bioemin]

oldpiernik napisał:
> Śledząc rozmowy na tym forum nie mogę uwolnić się od wrażenia dogmatyki właśnie.
> Rozwój duchowy "niedowolną" ścieżką.

Co prawda nie jestem "moderatorem", ale wezmę w obronę ww.
Moim zdaniem, to nie ograniczenie, tylko wybór neutralnej formy wyrażania myśli i uczuć. Wychodzę z założenia, że można przekazać drugiemu człowiekowi każdą prawdę w sposób nie wzbudzający formą wypowiedzi np. agresji. Taka forma wymusza odpowiednią postawę wobec poglądów wyrażanych przez biorących udział w dyskusji i jednoczesnie nie ogranicza treści przekazu, a tym bardziej nie nakłada przysłowiowej uzdy na zainteresowanych m.in. rozwojem duchowym.

--------------------------
fides quaerens intellectum

[oldpiernik]

Wyczuwam intencje zbliżone do moich. :0)
O czym mówię?
Właśnie o formie neutralnej wypowiedzi.
To, co wywołuje agresję, wypływa z interpretacji, czyli z odbioru przekazu. :0)
Nazwanie przeżycia duchowego innym słowem nie zmienia istoty przeżycia.
Wykluczenie pewnego zakresu słów z rozmowy jest zabiegiem tyleż stanowczym, co
nieskutecznym. Co mówię z nieukrywaną przekorą wobec wszelkiej cenzury.

OLDPOGODNYBARDZIEJ :0)

[agnitum]

Każdy jest Mistrzem dla siebie i do tego forum będzie dążyło aby to rozbudzać w
czytających. Nie ma innej drogi
To co piszesz o parach: Uczeń --> Mistrz to jest dobre dla... Mistrzów, którzy
mają inicjacje w kierunku bycia podziwianym i adorowanym, a uczniowie aby ktoś
ich prowadził - bo nie mają na tyle sił w sobie aby sobie zdać sprawe, że w ten
sposób zaprzeczają najważniejszej zasadzie Boskiej - Zasadzie wolności osobistej.

Każda osoba jest ukochanym dzieckiem Boga. Każda. I myśle że jedną z głównych
intencji forum jest właśnie chęć pewnych osób do uświadomienia innym jak bardzo
ważni są oni w tym świecie i jak bardzo ważni są dla siebie (Boga).

Każdy to dostrzega na forum, to co... jego filtry przejawiają. Dlatego tak ważne
jest rozwijanie się, aby dostrzegać swoje filtry i je modyfikować.

Pozdrawiam
Agnitum

[mrall]

> Podobno prawda jest w nas i rozwój duchowy to także jakby poszukiwanie tej
> prawdy. tyle jest tych prawd ile ludzi, więc dlaczego jakaś prawda ma być
> ważniejsza? Miłość też jest jedna...

tyle jest tych milosci ile ludzi..

[nadia338]

bardzo podobalo mi sie zdanie z Rozmow z Bogiem, porownujace religie z
duchowoscia. Religia uczy nas byc 'dobrymi' na przykladzie swietych i innych
przykladow z historii. Duchowosc pozwala nam sie uczyc i rozwijac na naszych
wlasnych doswiadczeniach.

[i33]

być albo nie być.Mistrzem Chrystus a ksiądz mi niepotrzebny, w świątyni
znajduje ciszę albo wspólnotę uniesienia niech będzie religijnego ale w lesie
czy nad morzem w górach najbardziej czuję się częścią stworzenia i wtedy jest
bezmiar podziwu a jak zrozumie czemu to musiało boleć czuje opiekę i wcale nie
jest mi potrzebny pastor by mnie łączyć, by czuć... apotrzeba religii by w
oczach drugiego widzieć Boga...

[mrall]

> Czym jest niereligijna duchowość?

Pustoslowiem

[oldpiernik]

Żartując nieco ze stworzenia i wolności, przypomnę czyjąś myśl:
"Próżnia daje najwięcej możliwości."
Bo nie narzuca żadnej formy. :0)
Kontynując wypowiedź w tym duchu dodam.
Doświadczając, de facto, odkrywamy ograniczenia właśnie.
Mistrz, wskazując kierunek/drogę/metodę, bierze na siebie odpowiedzialność za
to, czego nie wskazał. Bo jakże wybierać uczniowi pośród tego, czego nie zna.
Z drugiej strony, czas spędzony na błądzeniu po omacku ogranicza możliwość
znalezienia... :0)
Pomoc/wsparcie/nauka wiąże się więc z ograniczaniem.
Stąd moje pytanie, dlaczego właśnie takie ograniczenia?

Walenie nie poznają wyżyn.
Ograniczenia raz jeszcze...


OLDGRANICZNY :0)

[i33]

mistrz mistrzowi nierówny żeby mieć mistrza trzeba nauczyć się słuchać bez
nakazów,rób błędy tak długo aż sam zobaczysz,że błądzisz, moje doświadczenie
mnie nie ogranicza, mistrza- intuicja- mądrość ta pochodząca od nazwijmy to
Ducha i moja intuicja- chcę z moją intencją w konsekw. jest poznanie rozwój
właściwy dla mnie- wtedy błądzenie i olśnienia, czy ścieżka jest w górę chociaż
nie bez cofania się i postojów- za dużo filozoficznego rozbierania to wg.mnie
zatrzymywanie się- mówię stop i polegam na czuciu intuicji nie muszę rozumieć
wszystkiego do końca bo wiem że to właśnie tak ma być, nie wiem czy mnie kto tu
zrozumiał, a tak wogóle to czemu walenie a nie nnp delfiny czy dziobaki...

[oldpiernik]

i33 napisała:
...
polegam na czuciu intuicji nie muszę rozumieć
> wszystkiego do końca bo wiem że to właśnie tak ma być, nie wiem czy mnie kto
tu
> zrozumiał, a tak wogóle to czemu walenie a nie nnp delfiny czy dziobaki...

Zaufawszy swojej intuicji możesz chyba przyjąć, że zrozumienie Ciebie tutaj nie
jest konieczne. Wystarczy, że intuicja czytających będzie się cieszyła podobnym
zaufaniem... :0)
Wracając do pytań.
Nauczyć się słuchać, to wydaje się ważne. Nauczyć się od kogoś?
Czym jest słuchanie bez nakazów?
No właśnie, dlaczego okurat walenie? :0)

[bioemin]

oldpiernik napisał:
> Pomoc/wsparcie/nauka wiąże się więc z ograniczaniem.
> Stąd moje pytanie, dlaczego właśnie takie ograniczenia?

Może to karma?
Trzymam się paradygmatu, że nasze kolejne wcielenia są "pracami do odrobienia", co już samo w sobie determinuje (wpływa) na dokonywane przez nas wybory i kompromisy (na intuicję również).
Ponadto żyjąc i doświadczając "uczymy się" przez pryzmat narzuconych sposobów postrzegania rzeczywistości (m.in. zmysłowo, ponadzmysłowo) dojrzewając zdeterminowani w ściśle określonym środowisku i czasie.
Podobnie, jak walenie, obserwujemy obraz Rembranta przez noktowizor z podziałką altyreryjską

Patrząc na problem z dogmatycznego punktu widzenia: jak mamy odczuć i rozpoznać dobro, nie doświadczywszy uprzednio zła? Forma to drogowskaz (temat do przemyśleń...), a mistrz to też człowiek (waleń) ))

--------------------------
fides quaerens intellectum

[oldpiernik]

Nie jestem zwolennikiem determinizmu.
Paradygmat wydaje się równoważnikiem dogmatu. ;0)
Czym kierowany jest wybór "poręcznych" dogmatów?
Jeśli intuicją, to skąd pewność, że tamta jest pewniejsza od tej?
Czy drogowskaz powinien wiedzieć, jaką drogę wskazuje?
Mistrz jest formą drogowskazu?
Podobnie, jak walenie, przeczuwamy obszary poza naszym zasięgiem, nawet
rakietowo-balistycznym ;0)

[i33]

czyli rozmowa panów waleni, co ma tu do wtrącenia intuicja wielorybicy podobno
bardziej
wyostrzona,
"umrzyj za życia i bądz zupełnie martwy a potem rób co chcesz wszystko
będzie dobre" drogowskaz ma podobno najwyższą aktywność ducha nieomylną
właśnie dlatego że czerpie z Ducha może i część tego to intuicja- te prześwity
stamtąd dane każdemu z nas czasami. pewność jest kiedy nie ma strachu i
niewiary i wtedy wiemy że jest granica poznania reszta to pożądanie a to
przeszkadza w rozwoju- zdaje się.A czy u Waleni przeważa już intuicja czy
jeszcze instynkt...

[bioemin]

Dogmat nie podlega dyskusji (z definicji jest niezmienny), natomiast paradygmat to teoria, która nie podlega falsyfikacji, ale "oczekuje" na potwierdzenie (lub przeciwdowód/przeciwteorię), jak również "nadaje" kierunek poszukiwaniom. To właśnie drogowskaz, droga (może ślepa ulica...), jak mistrzowie i walenie

Old... Wydaje mi się, że nie ma 100 procentowej pewności (recepty). Sukces można nazwać szczęściem lub efektem wykonania określonej pracy i mocy skupienia, ale to już relatywizm.

Jeżeli istnieje pytanie, to istnieje również na nie odpowiedź.

--------------------------
fides quaerens intellectum

[agnitum]

Old popełniasz dosć częsty (powszechny) błąd - w moim mniemaniu.
Otóż łączysz hasło Religia (rozumiane w jeden sposób) z Duchowością.
Hasło religia o którym jest mowa na górze forum dotyczy przede wszystkim sporów
i porównań typu czy Św. Trójca jako dogmat KK jest lepsza czy gorsza od
powiedzmy Buddy w Buddyźmie.
Każdy człowiek dochodzi w swoim rozwoju D. do momentu, kiedy porzuca takie
myślenie, bo to do niczego nie prowadzi. Nie są istotne narzucone dogmaty, jest
istotna tylko wiara w Boga.
Religia rozumiana jako wiara w Boga, w modlitwy itd jest jak najbardziej mile
widziana

Pewno niezbyt to jasno napisałem - ale coś dziś nie mam weny
Agnitum

[i33]

Religia- moze to różne formy edukacji- i do tego zmieniamy formy nauki,
dostosowujemy do trendów[zobacz co się dzieje dylematy typu kobieta w sutannie
pastor na odwyku...]teza obala tezę zarządzający nagina treść, pojawiają się
reformacje, odłamy- a jakby zrobić przegląd rozwoju religii na przełomie
istnienia ludzkości- to co nam dała a co zniszczyla..a może to miała być
edukacja z założenia a tak do końca nie jest, dogmaty tezy a szczytem
miłosierdzia jest podanie szklanki wody szczytem rozwoju - po prostu być,
najwyższą mądrością czerpać z siebie ... i po co komu dogmaty,
paradydmaty...drogowskaz to forma a forma to pustka, forma jest w pustce...

[oldpiernik]

agnitum napisał:

> Old popełniasz dosć częsty (powszechny) błąd - w moim mniemaniu.
> Otóż łączysz hasło Religia (rozumiane w jeden sposób) z Duchowością.

Otóż to. Nie mam uczulenia na hasło "religia".
Tym bardziej nie przypuszczam, bym mógł zgodnie z Twoją intencją zinterpretować
dopisek "(rozumiane w jeden sposób)".
Duchowość jest pojemnym terminem, rozwój duchowy takoż.
Religijność jest przejawem życia duchowego, popraw mnie, jeśli się mylę.
:0)
Stąd moje zdziwienie, wyrażone na początku wątku.
Co do dysput pod tytułem: "moje przekonania są lepsze od Twoich".
Bo chyba to masz na myśli przywołując "hasło religia o którym jest mowa na
górze forum dotyczy przede wszystkim sporów
> i porównań typu czy Św. Trójca jako dogmat KK jest lepsza czy gorsza od
> powiedzmy Buddy w Buddyźmie."
Dobrze, że tłumaczysz mi intencje gospodarzy, lecz komunikat tej intencji nie
sugeruje. :0)

Przede wszystkim chciałem zapytać o ten nurt forum, w którym pojawiają się rady.
Jak osiągnąć...
Jak formułować...
może nawet
Jak poprawnie... to i tamto...
Zapytać, czym kierują się MISTRZOWIE, obdarzający radami UCZNIÓW?
Skąd czerpią wiarę w skuteczność tych rad?
Dlaczego z założenia mają/chcą/odżegnują się ;0) od inspiracji religijnych?

Walenie kierują się dostępnością strawy i temperaturą prądów.
Trafiłem tu kiedyś w poszukiwaniu strawy duchowej. :0)
Nie wszystko przyswajam, temperatura prądów nie jest mi jednak nieprzyjemna...
Mimo wszystko, ktoś dryfuje obok. :0)

OLDOBOKNURTU :0)

[i33]

wiesz ja tu też wielce nie kapuje,ale temperatura też mi odpowiada wręcz jest
mi błogo,jestem głupiutka ale ciekawi mnie też jak to jest z tymi mistrzami- bo
podobno ci naj.wcale nie uważają się za nauczycieli, no i jak ich nazwać
oświecony? a to drążenie to nie ból istnienia, czy trzeba ingerencji czy
wystarczy czasem pogłaskać problem...

[motyvvacja]

a mnie sie wydaje ze jestes bardzo dobrym czlowiekiem Niektorzy myla to
z ''glupiutka'' ,bo wierzyc im sie nie chce ze ludzie potrafia miec serce i
patrzec w serce

To drazenie to moim zdaniem chec poznania prawdy,bo co moze byc wazniejszego?
Ludzie od wiekow szukali odpowiedzi na wlasne istnienie.
Po co tu jestem?jaki sens,czy sensem jest dopatrywac sie sensu,czy poprostu
zyc,a jak zyc to jak? i po co? Kolko.Zabawa Ego.ale razem z Ego prawdy sie nie
pozna.Bo ona tkwi pozanim.Prawda jest w milosci,w srodku.Tam sie ja znajduje i
z niej sie czerpie wiedze i spojrzenie na swiat.a reszta to pikus

[bioemin]

motyvvacja napisała:
> Prawda jest w milosci,w srodku.Tam sie ja znajduje i
> z niej sie czerpie wiedze i spojrzenie na swiat.a reszta to pikus

A jeśli prawda przyszłaby jednak z zewnątrz, czy rozpoznałabyś ją?

--------------------------
fides quaerens intellectum

[motyvvacja]

Tak. Religia

[motyvvacja]

Ale scislej mowiac bioemin,to do wszystkiego czlowiek dochodzi z zewnatrz.Jesli
to zewnatrz nazywamy Ego.To przeciez pryzmat naszego umyslu przez ktory
patrzymy na swiat,katrolowanego sila woli(myslenia).Problem tkwi w tym ze
niektorzy wola isc jak baranki za pasterzem,a niektorzy wola byc samotnymi
pasterzami.A jeszcze inni nie chca miec nic z pasterstwem wspolnego.Prawda jest
jedna-ale Ego's wiele.Jesli Rozwoj Duchowy stal by sie doktryna,to nie jest
rozwojem a baranina.

[mrall]

> Otóż to. Nie mam uczulenia na hasło "religia".

Otoz to. Oto moja grabula.

> Duchowość jest pojemnym terminem, rozwój duchowy takoż.

A moze sprobowac stworzyc jakas definicje...
Wtedy sie okarze na ile jest to pojemne.

> Religijność jest przejawem życia duchowego, popraw mnie, jeśli się mylę.
> :0)

A gdziez tam osmielilbym sie poprawiac.
Nie tylko religijnosc, ale i popijanie piwka...:0)

> Co do dysput pod tytułem: "moje przekonania są lepsze od Twoich".

Zdaje sie, iz w niektorych kregach duchowo rozwijajacych sie jest to normalne
podejscie.

> Zapytać, czym kierują się MISTRZOWIE, obdarzający radami UCZNIÓW?

Hmmm, a kto to jest MISTRZ?
Jesli ten, co obdarza radami uczniow, to tylko potrzeba pouczania, permanentna
potrzeba dowartosciowywania sie.

> Skąd czerpią wiarę w skuteczność tych rad?

Z podgladania swiata i wlasnej wyobrazni.

> Dlaczego z założenia mają/chcą/odżegnują się ;0) od inspiracji religijnych?

Nie lubia konkurencji?

[i33]

czy mnie się zdaje ktoś się tu nerwuje, przecież tylko wymieniamy swoje, nikt
nie twierdzi jedynie prawdziwe myśli, rozumienie,każdy ma prawo mieć swoją
pieśń i... Wieloryb mistrz czy nie mistrz- niech mu tam i mi tam też i
tobie...skoro chcemy koniecznie coś więcej pojąć i kogoś pojąć to też
akceptować jego inny punkt widzenia...nieagresywnie

[mrall]

W sprawie nerwowania zdaje Ci sie.
Skoro wymieniamy mysli, to wymieniamy i nie doszukujemy sie tajemniczych emocji
pomiedzy wierszami.
W sprawie akceptacji masz racje.

Kamyk do ogrodka...

[deja.vu]

Przed chwila wpadl mi w rece jeden z przekazow jaki dostalem od przewodnika
duchowego w zeszlym roku, a ze jest spisany to go wkleje, moze kogos do czegos
zainspiruje lub bedzie kamyczkiem w rozmowie o rozwoju duchowym:

21 września 2005
Doszukujecie się duchowości w gwiazdach, religiach i cytatach.
Chcę powiedzieć, że bardzo często błądzicie.
Dla mnie błogosławieństwem jest wasza codzienność.
Jest tak cudowna, że nie odpowiadają jej wielkością żadne opisy raju.
To, że mozecie tu być, tworzyć, kreować jest jedynym Skarbem i nic ważniejszego
nie ma.
To nie Wy ludzie powinniście zazdrościć nam wymiaru w jakim jestesmy,
to My chcemy być u was.
Posiadacie emocje, uczucia, My tego tak nie doświadczamy.
Piotrze, nie doszukuj się cudów za pomocą przesadnych dociekań w swoj umysł i
fantazje.
To czego szukasz jest tutaj. Trzymasz to w rękach. Nie musisz nigdzie iśc.
Otwórz tylko oczy i doświadcz tego. Niech Twoje ego nie sprowadza Cię w cień,
bo idąc jego głosem odnajdziesz tylko to.
Spójrz jaki dar został Ci ofiarowany. Nowe życie. Twoją rola jest odnaleźć się
w raz z nim.

[i33]

czyli przeżywać życie a nie zastanawiać się nad nim- to największa tajemnica
życia[zen];podobno i aniołowie zazdroszczą nam o ileż mniej inteligentnym
istotom życia i przeżywania...

[motyvvacja]

Cokolwiek znajduje,jest darem ..Chociazby slowa,ktorych znaczenie odkrywam na
nowo..

[i33]

Mrall- ok zdawało mi się, no to ciao- ide skontemplować prozaiczne spanko na
miękkiej podusi i śnić proroczo- symboliczne sny...

[oldpiernik]

W osobliej krainie łagodności, jaką wydaje się ten wątek (nie jedyny taki na
tym forum), unosimy się w zawieszeniu, gdzieś pomiędzy pobłażliwym
racjonalizmem i srogą intuicją. :0)
Czy można wziąc odpowiedzialność za radę dawaną poszukującym i o nich zapomnieć?
Czy drogowskaz kierując wędrowca w określone miejsce, staje się częścią tegoż
wędrowca?
Jak ważna jest droga?
Jak ważny jest cel?
Któą sposród rad/drogowskazów wybrać?
Dogmat, punkt wyjścia?
Jaki inny początek?
Z którego miejsca ruszają walenie, a w którym robią tylko nawrót?
Czy nasłuchiwanie daje gwarancję usłyszenia?
Skoro każde pytanie ma odpowiedź, czy każda odpowiedź jest bezbłędna?
:0)

[i33]

pytasz czy retorykę stosujesz refleksja to czy drwina?

[oldpiernik]

poszukuję pytań
nasłuchuję odpowiedzi
dlaczego obok nurtu?
bo nie czuję się władny walczyć z prądem
dlaczego walenie?
bo... intuicja podpowiada, że właśnie walenie...
czytałem kiedyś opowiadanie "Lotofagi" Wainbauma
skąd skojarzenie? nie wiem, odpowiem, kiedy poznam wszystkie odpowiedzi ;0)
zachowując dystans do własnych sądów nie odżegnuję się od nich
będąc pobłażliwym wobec siebie, jestem taki wobec rozmówców, cóż w tym dziwnego?

[i33]

czyje że jesteś przyjażnie zdystansowany, to ja nie jestem blisko nurtu prawda?

[oldpiernik]

ocena jest interpretacją
kto zaręczy, że interpretując nie popełniamy błędu?

[i33]

nikt nie zaręczy nie obawiam się błądzić... akceptuję kocham reszta nieważne na
razie

[bioemin]

Sam, jeżeli chcesz, możesz odpowiedzieć na zadawane przez Ciebie pytania Old.
Na zadane "publicznie" pytanie, ze swojej strony, mogę jedynie udzielić Tobie odpowiedzi czerpiąc wiedzę z własnych doświadczeń i za pośrednictwem znaków ogólnie przyjętych i zrozumiałych (w określonej formie), natomiast czy przyswoisz je (przepuszczając przez własny pryzmat), czy też odrzucisz, to zależy wyłącznie od Ciebie (tzn. na Twoją odpowiedzialność - Ty decydujesz o tym, czy potraktujesz moje wyjaśnienia, jako "drogowskaz").
Dogmat, paradygmat, tabula rasa, wiedza, intuicja, trauma, doświadczenie - każdy z przytoczonych "punktów wyjścia" ku wyznaczenemu celowi (wizji) jest równie dobry (jak również nacechowany ograniczeniami i przeszkodami).
Jak to ujął w swojej wypowiedzi z trybuny sejmowej Leszek Miller: "Nie ważne, jak zaczynasz, ważne jak kończysz."

"Gwarancje" - "(...)skupienie określa rzeczywistość." (por. Mistrz Joda - Przewodniczący Rady Jedi)

--------------------------
fides quaerens intellectum

[oldpiernik]

bioemin napisał:

> Sam, jeżeli chcesz, możesz odpowiedzieć na zadawane przez Ciebie pytania Old.
> Na zadane "publicznie" pytanie, ze swojej strony, mogę jedynie udzielić Tobie
o
> dpowiedzi czerpiąc wiedzę z własnych doświadczeń i za pośrednictwem znaków
ogól
> nie przyjętych i zrozumiałych (w określonej formie), natomiast czy przyswoisz
j
> e (przepuszczając przez własny pryzmat), czy też odrzucisz, to zależy
wyłącznie
> od Ciebie (tzn. na Twoją odpowiedzialność - Ty decydujesz o tym, czy potraktuj
> esz moje wyjaśnienia, jako "drogowskaz").


Po raz kolejny mam wrażenie zbieżnych intencji. :0)
Przed pół rokiem, mniej więcej, prowadziliśmy tu rozmowę o przekazie i
odbiorcy. Zostawiając pytania samemu sobie, pozostajemy pośród własnych
odpowiedzi. Wychodząc z nimi na forum, wyrażamy gotowość słuchania.
Co zrobimy z odpowiedziami, zależy od każdego z nas.
Jak widać, walenie też próbują nam coś podpowiedzieć.

OLDDRYFUJĄC ;0)

[awdo]

www.astro.uni.torun.pl/~kb/Artykuly/NS/WhaleMess.htm

Pozdrawiam

[awdo]

www.astro.uni.torun.pl/~kb/Artykuly/NS/WhaleMess.htm

Pozdrawiam

[bioemin]

Witaj awdo
Zaintrygowało mnie to co przeczytałem pod podanym przez Ciebie adresie.
Tym samym rozwija się (wyjaśnia) wątek waleni.

[i33]

intrygujące i piękny tekst. O czym opiewa opow."Lotofagi"?

LOTOFAGI

[oldpiernik]

To opwiadanie s-f.
Nieoczekiwane skutki posiadania całej wiedzy.
Zabawne i smutne zarazem.
Być może oddaje poglądy autora, a może jest prowokacją do rozmyślań.

[i33]

old- już wiem- jesteś Arystokratą filozofii,co do waleni - bracia ssaki-może i
więcej nas łączy

[oldpiernik]

głębia niezrozumienia, w której można utonąć
albo pływać
być może to tylko kałuża ;0)
dlaczego opierać się klasyfikacji i uogólnieniom?
dlaczego szuflady są takie ciasne?
czy wolność wygłaszania słów gwarantuje swobodę przekonań?

drogowskaz na wietrze

[bioemin]

oldpiernik napisał:
> czy wolność wygłaszania słów gwarantuje swobodę przekonań?

Słowa to odzwierciedlenie myśli (wyraz formy komunikacji). Mogą być chaotyczne i "niejasne", nieprecyzyjne i pozbawione sensu, z podtekstem lub bez, własne lub zaporzyczone, treściwe, wulgarne, piękne, mądre, powodujące refleksję, budujące lub dołujące, etc, etc... (jeszcze chwila i napiszę własną "wielką improwizację"...)
:^)
Moim zdaniem mamy tyle wolności, ile sobie jej zapewnimy (także słowa - myśli itp.).

--------------------------
fides quaerens intellectum

[oldpiernik]

moim zdaniem: wolności nie mamy, jednak tu nie będę się spierał o grę słów...
wolności możemy doświadczyć, poznając złudność ograniczeń :0)
kwestią wątpliwą pozostaje jednak pewność owego poznania
oczywiste niuanse definicji i wszelkie odcienie interpretacji nie muszą nam
przeszkadzać w doświadczani wolności, czy jednak opisując własne doświadczenie
zachowamy wiarygodność?

nawet dryfując obok nurtu, definiujemy swe położenie za jego pomocą
dziwaczne, nieprawdaż?

OLDZASKOCZONYZLEKKA ;0)

[oldpiernik]

Wiosna przyniosła wewnętrzny przymus przewietrzenia nie tyko mieszkania.
Przymus wewnętrzny.
Ciekawostka, rzucająca lekko humorystyczny cień na poprzednie rozważania o
wolności.
Czy, poza klimatycznym, istnieje jakiś zegar wewnętrznych ponagleń?
Jak daleko poszukiwanie drogi wiąże się z potrzebą sezonowego wędrowania?
Odczuwacie takie, okresowe, ożywienia?

OLDWIOSENNY :0)

[i33]

niedalej jak wczoraj zatęskniłam za pewnym uroczym forumowiczem--no i proszę,
nareszcie wniesie on świeży powiew arystokratycznej formy dylematu obleczonego,
delikatnym dowcipem i oryginałem...cieszę się---wiosna idzie nowe

[eevvaa]

-Old poczuł wiosenne poruszenie i do nas zawędrował-bardzo się cieszymy.
We mnie takie poruszenie wyzwala radość z różnych powodów.Może to być
oczekiwanie na coś, albo spotkanie , czy rozmowa z kims innym.Dostaję skrzydeł i
od razu mam chęć do wędrowania i dzielenia się tą radością.

Jeżeli chodzi o wolność to myślę, że jest wewnętrzna taka na ile mamy odwagę ją
poczuć.Szczęśliwy ten co go nic nie ogranicza.

Pozdrawiam wiosennie wszystkich forumowiczów, a szczególnie tych co wytrwale
tutaj piszą.
ewa
Życie jest piękne -tylko trzeba to jeszcze zauważyć.

[oldpiernik]

Cóż, łagodny komplement też można przyjąć za formę... ponaglenia? :0)

Uwiązanie do rytmu wegetacji roślin nie daje się wyrugować z myślenia.
Jak bardzo świadomość jest, nomen omen, zakorzeniona w "naturalnym środowisku".
Cudzysłów dla podkreślenia, wszak nie każdy zna pozadoniczkowe formy
roślinne. ;0)
Do rzeczy.
Rozbuchane w wiosnnym cieple i wilgoci kotły wegetacji, podnoszą ciśnienie, a
moze lepiej, kładą się od wieków na obyczajowości człowieka. Znajdują odbicie i
w świeckim pędzie do piękna (najczęściej płci przeciwnej), i w religijnych
odnośnikach.
Fizjologia płata nam figle.
Gdzie w tym wszystkim ukrywa się duchowy motyw?
Czy nie jest może tak, że dorabiamy sobie ideologię do szybszej przemiany
materii?

OLDNAMARGINESIE

[eevvaa]

-Gdzie w tym wszystkim ukrywa się duchowy motyw?

W kontempacji przyrody - samemu, albo we dwoje.
ewa
Życie jest piękne -tylko trzeba to jeszcze zauważyć.