jak długo

[mpiotr75]

Czesć,jak długo dochodziliście do siebie po rozwodzie,tzn jak długo byliscie
w fazie euforii potem refleksji a co dalej nie wiem?Jestem rozwiedziony od
1.5 miesiąca wszysto trwało pięć miesięcy pomijając okres gdzie zaczeło się
psuć.Zastanawiam się kiedy bedę mógł układać sobie życie na nowo bez poczucia
czego ja właściwie szukam,czegoś co utraciłem czy uczucia do bycia z kimś na
zawsze.Nadmieniam,że szybko wracam do normy,może tak mi sie wydaje.

[ivone7]

mysle, ze kazdy inaczej...
ja nigdy nie bylam w euforii po rozwodzie..lekkie uczucie ulgi owszem, euforii
nie bylo..
rozwod trwal dlugo, ponad 2 lata..juz 1,5 roku jestem po..i dopiero niedawno
zaczelam czuc ze jestem gotowa na cos nowego..
tu nie ma zadnych regul..

[pomimo1]

Juz przez chwile myslalam,ze napisal moj byly maz
te 1.5 mca jednak nie pasuje, bez obaw.
Piotrze, to zalezy... ostatecznie bedzie lepiej.
Moja przyjaciolka ma fajna teorie, ze rozwod to ofiara.
Ofiara zlozona w imie lepszego nastepnego zwiazku, zeby sie nauczyc
Zastanow sie, co bylo nie tak z Twojej strony, przetraw to
w czasie swojej "zaloby" , a potem czeka cie naprawde fajne zycie.
bedzie dobrze. Bardzo dobrze! zobaczysz

[szydlo_z_worka]

Oj, to rozwiodles sie szybciorem... Ja caly czas czekam na wyznaczenie terminu pierwszej rozprawy, a leci juz piaty miesiac od zlozenia pozwu. Moj "maz" zdazyl juz nawet w tym czasie zawrzec potajemny slub ale to chowamy do szuflady z glupotami
U mnie okres euforii juz minal (bardzo chcialam sie od niego uwolnic), okres ... i co dalej? powoli czuje zaczyna mnie opuszczac. Jestem gotowa na poznanie kogos, moze nawet na stworzenie zwiazku
Jezeli rzeczywiscie szybko powracasz do rownowagi, to zaufaj swojej intuicji. Uczucia czesto przychodza gdy sie ich najmniej spodziewamy No, oczywiscie o ile z poprzednim sie uporasz...

[m_niczka]

oj to u mnie też było szubciutko... w grudniu wyprowadzka, w lutym pozew, a w
kwietniu rozprawa... i koniec... bez euforii... raczej z poczuciem porażki, że
tak szybko, bez walki, tak prosto (no może poza drobnym szczegółeem, że eks
spóźnił się na rozprawę, co nieco podniosło adrenalinę

Co do sedna wątku, tak jak poprzednicy, każdy ma inaczej i zależy to od wielu
różnorodnych czynników, są osoby świetnie radzące sobie z nową sytuacją i
szybko adoptujące się do nowych warunków, a osobiście znam takie, które od
dwóch lat od rozstania nie są gotowe na nic nowego.
Tobie Piotrze życzę, abyś szybko wrócił do normy!
M.

[misbaskerwill]

> 1.5 miesiąca wszysto trwało pięć miesięcy pomijając okres gdzie zaczeło się
> psuć

To zależy właśnie od tego "okresu, gdzie zaczęło się psuć".
Jeśli rozwód był tylko formalnością, a małżeństwo było całkiem "zepsute" przez
ostatnie lata, to masz prawo czuć, że jest ok. Jeśli ledwie pół roku jedna
strona nagle stwierdziła, że to koniec, to pewnie jeszcze nie jest ok.

Zależy to od Twojej psychiki.
Dla niektórych rozwód to taka życiowa stłuczka (vide ludzie zawierający więcej
po 5-8 małżeństw). Dla innych to życiowa katastrofa.
Wiadomo, że psychoterapia przebiega różnie w tych przypadkach.

[misbaskerwill]

> Dla niektórych rozwód to taka życiowa stłuczka (vide ludzie zawierający
> po 5-8 małżeństw)

miałem na myśli nie jednocześnie, lecz po kolejnych rozwodach

[lilyrush]

Dokladnie to zależy od tego ile sie psuło i jak.
U mnie sie psuło tak długo i tak porzadnie ,ze jak powieidzalam w
kwietniu "papa" to ulga przyszla natychmiast.
I Zyje z nia od tego czasu. W sobote w knajpie zdizewczynami wyszalaąłms ie an
maksa. Totany luz i spokoj. Moj jeszcze maz, poza kwestia kontaktu z dizecmi
obchodiz mnie tyle zc ozeszloroczny snieg. A formalnie mam dopoero zlozony
wnioske o spearacje....

[der1974]

Najpierw ulga, potem euforia, potem rozwód, potem refleksja. Co dalej dopiero
się pojawia. Warto się zastanowić dłużej nad tym co dalej. Żeby nie popełnić
błędów z przeszłości. Ta faza trwa długo. Ja dochodzę do siebie od roku, a nie
da się ukryć, że związek zaczął się walić na długo przed rozwodem. Ja myślę
sobie, że jakieś dwa lata przed, ale przyjaciel mi powiedział, że od pięciu lat
marudziłem o rozstaniu. Więc mądrych nie ma. Na pewno rok jest potrzebny na
przeżycie pierwszej traumy, pewnie drugi na uporządkowanie się. To jest chyba
minimum.

[alexdelpierrro]

der1974 napisał:

> Najpierw ulga, potem euforia, potem rozwód, potem refleksja. Co dalej dopiero
> się pojawia. Warto się zastanowić dłużej nad tym co dalej. Żeby nie popełnić
> błędów z przeszłości. Ta faza trwa długo. Ja dochodzę do siebie od roku, a
nie
> da się ukryć, że związek zaczął się walić na długo przed rozwodem. Ja myślę
> sobie, że jakieś dwa lata przed, ale przyjaciel mi powiedział, że od pięciu
lat
>
> marudziłem o rozstaniu. Więc mądrych nie ma. Na pewno rok jest potrzebny na
> przeżycie pierwszej traumy, pewnie drugi na uporządkowanie się. To jest chyba
> minimum.


co do tej kolejności to lekko bym ja uzupełnił

Najpierw ulga, potem euforia, potem rozwód, potem refleksja, następnie nowa
kobieta, nowe szczęście, nowe spojrzenie na życie, jak sie okazuje ta jedna
jedyna to bajka a przy tej następnej moze byc równie cudownie

tja....

[misbaskerwill]

> Najpierw ulga, potem euforia, potem rozwód, potem refleksja, następnie nowa
> kobieta, nowe szczęście, nowe spojrzenie na życie, jak sie okazuje ta jedna
> jedyna to bajka a przy tej następnej moze byc równie cudownie

I z każdą kolejną coraz lepiej...
Buehehehehe.

Bracie, szesnastego lipca...

[tricolour]

... a więc czternaście dni temu napisałeś: "czy to oznacza ze juz
się przy Niej nigdy nie obudze, nigdy juz nie podam Jej śniadanka, nigdy z
Nią nie zasnę, nie zatańcze, nie przytulę,nie rozśmiesze, nie pójde na spacer
i nie będe oglądał jej cudnego usmiechu...". Piszesz także o "totalnych dołach"

Wiesz o czym napisał Der? O tym, że potrzeba czasu, by zacząć żyć normalnie, a
nie mieć "totalnych dołów", nie skowyczeć do księżyca za utraconą miłością i nie
REKOMPENSOWAĆ utraty zabawą z kolejną kobietą.

No chyba, że właśnie w takim rozumieniu mówisz o życiu "gra" - żeby bawić się
ludźmi.

[alexdelpierrro]

tricolour napisał:

> ... a więc czternaście dni temu napisałeś: "czy to oznacza ze juz
> się przy Niej nigdy nie obudze, nigdy juz nie podam Jej śniadanka, nigdy z
> Nią nie zasnę, nie zatańcze, nie przytulę,nie rozśmiesze, nie pójde na spacer
> i nie będe oglądał jej cudnego usmiechu...". Piszesz także o "totalnych
dołach"
>
> Wiesz o czym napisał Der? O tym, że potrzeba czasu, by zacząć żyć normalnie, a
> nie mieć "totalnych dołów", nie skowyczeć do księżyca za utraconą miłością i
ni
> e
> REKOMPENSOWAĆ utraty zabawą z kolejną kobietą.
>
> No chyba, że właśnie w takim rozumieniu mówisz o życiu "gra" - żeby bawić się
> ludźmi.


tri ale oczywiście ze trzeba czasu, ja tego nie neguje, wiem ze jeszcze długo
będę rozpamietywał to co było.

Ja jedynie zaczynam rozumiec zasady tej głupiej gry.

Miałem wrażenie ze to ta jedna jedyna, "tyś jedna na milion na całe zycie" tak
jej śpiewałem jak frajerzyna, a czy to prawda?

GUZIK prawda, wcześniej w to wierzyłem teraz wiem ze jest inaczej, KAŻDY
zdołowany utrata tej niby jednej jedynej pozna w końcu inną kobietę i szybko
przekona się ze NIE MA TEJ JEDNEJ JEDYNEJ

pozdrawiam

[z_mazur]

A mnie się wydaje, że po refleksji dobrze jest najpierw spojrzeć z innej
perspektywy na życie, zanim zacznie się na nie patrzeć z perspektywy bycia z
kimś innym.

[jasminowo]

Na pewno rok jest potrzebny na
> przeżycie pierwszej traumy, pewnie drugi na uporządkowanie się. To jest chyba
> minimum.

Nie ma reguł... choć wydaje mi się, że jeżeli ktoś w miesiąc podjął decyzję o
rozstaniu, a w miesiąc po już jest gotowy do nowego związku - to nie jest
gotowy i boże broń przed takimi... Każda żałoba ma swój czas.

[mpiotr75]

Decyzja o rozstaniu nie była moją decyzją i uważam ją za zbyt pochopną,po kilku
miesiącach walki o małżeństwo doszedłem do wniosku,że nic sie nie da już
zrobić.Pogodziłem się z tym i rozwód był już dużą ulgą,jestem 1.5 miesiąca po
rozwodzie a decyzja zapadła parę miesięcy wczesniej jasminowo.

[jasminowo]

mpiotr75 - mam nadzieję, że nie odebrałeś mojej wypowiedzi jako oceny swojego
życia?? Tak nie miało być. Ja też w mojej opinii walczyłam o swoje małżeństwo.
Nie jestem święta ale pewnych rzeczy nie da się tolerować w nieskończoność. U
mnie w efekcie wyglądało to tak, że on siedział na kanapie z piwem w dłoni i
czekał aż sie rzucę mu do stóp. I to wcale nie ja to wymyśliłam - sam to
powiedział już po rozstaniu. Szarpałam się długo. Wydawało mi się, że każdy
związek da się uratować. Ale muszą robić coś dwie strony. Szkoda, że nie chciał
skorzystać ze wsparcia terapeuty. Może szarpalibyśmy się jeszcze a może udałoby
się nam dojść do porozumienia. Szkoda ze względu na dziecko. Szkoda ze wzgledu
na niewykorzystaną szansę. Ale teraz patrząc na niego - czuję ulgę. Nie cieszę
się, że sie nam nie udało bo nie ma z czego. Ale w takim wydaniu jakie było to
małżeństwo nie miało racji bytu. Powtarzam więc - nie było to ocenianie broń
boże Ciebie. Pozdrawiam.

[alexdelpierrro]

mpiotr75 napisał:

> Decyzja o rozstaniu nie była moją decyzją i uważam ją za zbyt pochopną,po
kilku
>
> miesiącach walki o małżeństwo doszedłem do wniosku,że nic sie nie da już
> zrobić.Pogodziłem się z tym i rozwód był już dużą ulgą,jestem 1.5 miesiąca po
> rozwodzie a decyzja zapadła parę miesięcy wczesniej jasminowo.

mpiotr75... choć moze teraz trudno Ci w to uwierzyć...za pewien czas, zapewne
zupełnie przypadkiem poznasz inna kobietę przy ktorej odżyjesz, znowu poczujesz
szczescie, znowu będziesz kochany, cudowny, jedyny.

Wtedy własnie dociera do nas ze z inna kobietą tez moze być super hiper extra i
ta za ktora płakalismy, tęsknilismy była nas poprostu nie warta,

pozdrawiam

[julka1800]

mpiotr75 napisał:

> Decyzja o rozstaniu nie była moją decyzją i uważam ją za zbyt pochopną,po
kilku
>
> miesiącach walki o małżeństwo doszedłem do wniosku,że nic sie nie da już
> zrobić.Pogodziłem się z tym i rozwód był już dużą ulgą,jestem 1.5 miesiąca po
> rozwodzie a decyzja zapadła parę miesięcy wczesniej jasminowo.

Dzizis

ja zupełnie nie rozumiem o czym Wy mowicie. jak dlugo? odpowiedz jest prosta:
tak dlugo az ososba sama stanie na nogi, i nie jest tu istotne czy zostawila
czy byla zostawiona. Wszystko jest subiektywne.
Sama oznacza, ze nie przy pomocy drugiej osoby, wiszac jej na szyi i ciagnac w
dol.

Sorry, Piotrze (mam duzy sentyment do tego imienia wiec napisze lagodnie),
jesli myslisz po 1,5 miesiaca od rozwodu o ukladaniu sobie zycia na nowo,
niezaleznie czy decyzja zapadla kilka miesiecy temu, to zastanawiam sie jaka to
byla ...milość.
Ktos tu juz napisal zaloba trwa dlugo, dlugo trwa stawanie na nogi..

[lilyrush]

der1974 napisał:

> Najpierw ulga, potem euforia, potem rozwód, potem refleksja. Co dalej dopiero
> się pojawia. Warto się zastanowić dłużej nad tym co dalej.

Dokładnie o tym sobie wczoraj gadałam z moim psychologiem.
U mnie ulga trwała 2 m-ce. Teraz mam euforie. Na koejne spotkanie umówiliśmy
ise na połowe pażdizernika-jak juz sobie sam pożyje, pomieszakm i lato is
eskończy. Październik jest ogólnie mocno depresyjny...no zobaczymy. W każdym
bądz razie nie odstawiam leków do pażdiernika...

[scriptus]

Ja do siebie chyba już doszedłem, choć się jeszcze nie zacząłem rozwodzić.
Pogodziłem się z tym, że żonę mam tylko na papierze, z tym, że jeśli będzie
rozwód, to też tylko papierkowa kwestia. Formalnie wprawdzie jestem żonaty,
praktycznie od jakiegoś czasu singiel. Żałobę po związku już chyba przeszedłem,
przestałem liczyć na cokolwiek, mieć nadzieję, przestałem mieć katastrofalne
doły. Po prostu na luzie wywiązuję się z obowiązków w pracy i w domu, a poza
tym żyję sobie swoim życiem. Nie wiem, czy jeszcze będa jakieś kobiety w moim
życiu, pewnie jeszcze będą, jeśli dojdzie do rozwodu, bo jednak jestem
mężczyzną i kobiety uwielbiam. Wiem jednak, że na jakikolwiek trwały związek
(czytaj małżeństwo) się już w życiu nie zdecyduję.