To jeszcze o pieniadzach ;-)

[pelagaa]

Czym jest materializm wedlug Was? Czy to zarabianie dla samego zarabiania
kasy? Pieniadzejako cel sam w sobie? Czy fakt, ze kasa daje poczucie komfortu
i bezpieczenstwa juz jest materializmem? Czy fakt, ze ktos chce dwa razy do
roku wyskoczyc na wakacje, chocby i do Hiszpani , ze chce normalnie zyc,
bez odmawiania sobie drobnych przyjemnosci, to juz materializm?
Czy jesli nie biore pod uwage jako partnera faceta, ktorego musialabym
utrzymywac (bo co to za partnerstwo???), to juz jestem materialistka? Czy
materialistka jestem w momencie, kiedy wyznaczam, ze nie wiaze sie z gosciem,
ktory mi w zebach nie przyniesie 20 tysiakow miesiecznie?

Dla mnie chore jest utrzymywanie faceta. Ale nie potepiam takich kobiet,
ktorym to odpowiada. Ja po prostu w takich sytuacjach nie wyrabiam
psychicznie. Nie umiem szanowac facetow bedacych na utrzymaniu kobiet, bo dla
mnie pozbawieni sa oni honoru i ambicji. Oczywiscie nie dotyczy to sytuacji
przejsciowych, kiedy facet podejmuje dzialania, aby to zmienic. Ja nie moge
sobie pozwolic na luksus idealizmu, bo idealizmu do garnka nie wloze i na
dupsko dziecku tez nie zaloze. Mi pieniadze sa potrzebne do zycia. Czuje sie
materialistka. Ale mam w dupie pejoratywne znaczenie tego slowa

[chalsia]

IMHO kasa daje czas, a czas to wolność.
Lecz z drugiej strony zdobywanie kasy tez ten czas zabiera (w większości
przypadków).
Czyli problem w wypośrodkowaniu ile czasu chcę poświęcić na to by
mieć tyle kasy=czasu=wolności, ile chcę/potrzebuję.

[virtual_moth]

Materializm to niby przedkładanie wartości pieniężnych nad wartosciami, których za pieniadze kupić nie można. Jednak samą miłością człowiek nie wyżyje, tak jak piszesz. Zresztą szybko się ona ulatnia, gdy widzi się, że nasz partner nie robi NIC, aby zarobić przynajmniej na siebie i wydatki zwiazane ze swoją rodziną (jego dzieci z poprzedniego związku np), MIMO ZE ma możliwości. Nie tylko kobieta wyzwolona, świadoma swojej wartości szybko by wymiękła, myslę, ze tzw. kura domowa wymiękłaby o wiele szybciej, chocby z głodu, jeśli sama by nie zarabiała

Facetów gołodupców jest coraz więcej. Coraz więcej "tulipanów", którzy wyspecjalizowali się w dojeniu naiwnych. Kobiety jednak, mimo że bardziej wyemancypowane (a moze właśnei dlatego,) dają się nabierać na to tak samo łatwo jak kiedyś i dają sobie wmawiać później materializm.
Bądźmy wyemancypowane i dajmy facetom prawo do słabości, no ale bez przesady! Muszą być granice dojenia partnera w oczekiwaniu na lepsze czasy i nikt mi nie powie, że materialistą jest ten, kogo dopada frustracja z powodu ciagłego utrzymywania partnera i braku perspektyw na zmiane, zwlaszcza w przypadku, gdy się w rodzinie nie przelewa i nie ma kasy na podstawowe rzeczy (np. wakacje).
NO CHYBA że się umówili, że jedno z nich nie będzie pracować lub będzie pracę traktować bardziej w wymiarze hobbystycznym.

[chalsia]

> owie, że materialistą jest ten, kogo dopada frustracja z powodu ciagłego
utrzym
> ywania partnera i braku perspektyw na zmiane, zwlaszcza w przypadku, gdy się
w
> rodzinie nie przelewa i nie ma kasy na podstawowe rzeczy (np. wakacje).

a nawet w przypadku, gdy się przelewa może to bardzo ciążyć, bo to ciąży bardzo
gdy całokształt finansowej odpowiedzialności za rodzinę spoczywa na jednej
jedynej osobie (dotyczy to obydwu płci).
Jedynie wtedy jest to OK, gdy obie strony sobie to EXPLICITE NA WSTEPIE
usatliły i uzgodniły, że tej/temu jednemu żywicielowi rodziny to NIE
PRZESZKADZA.

[magdmaz]

Dla mnie, jako stricte samodzielnej podstawowy w tym układzie będzie wątek
zabezpieczenia finansowego WŁASNEGO dziecka. Owszem - jak mam taki humor, to
mogę sobie zafundować np. kochanka młodszego o dychę i go sobie utrzymywać, bo
mi się opłaca )))). Tylko że moje dziecko nie tylko nie mam prawa odczuć z
tego powodu żadnego dyskomfortu, ale ma mieć pełne bezpieczeństwo finansowe na
wypadek, jakby szlag trafił mnie i cała moją Rodzinę. I żeby się nie musiało
wtedy oglądać na "macocha" - bo pewnie by i tak nic nie wypatrzyło.
Jeśli układ, o którym mówimy nie daje takich możliwości i związanego z tym
poczucia bezpieczeństwa - to sorry batory, ale na wielką miłość przyjdzie mi
czas, jak dzieci wykształcę (żeby umiały na siebie zarobić) i wyposażę na ten
życiowy start.
I niech mi nikt nie mówi, ze wtedy będzie za późno. Nie uwierzę.

[bet66]

pelaga , twojego poglądu nie podziela większość nexi, które dofinansowują,
sponsorują facetów, aby tylko z nimi byli i tworzyli nową rodzinkę.

[pelagaa]

Bet to nie ma znaczenia, kto moj poglad na zycie podziela, a kto nie. Jesli
ktos jest szczeliwy utrzymujac faceta, to jest to jego zycie i ja mu pozycze
szczescia. Kazdy jest kowalem wlasnego losu.
Ja pytalam, co poprzez materializm rozumieja rozne osoby, rowniez takie, ktorym
nie przeszkadza facet, ktorego musza utrzymywac, bo cenia w nim "wartosci
dodane" i one rekompensuja im to, ile do domu pensji przyniesie.

Taki przykładzik

[virtual_moth]

przykładzik myślenia niektórych panów:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=567&w=66998993&a=67008468
Dodajmy, że wypowiedź pana znalazła się w wątku załozonym przez kobietę, której mąż wykrada 5 zł z kieszeni płaszcza i rozlicza ją z kazdej złotowki No ale jak to tak, kobieta miałaby miec prawo do własnej kasy i komfortu, nawet jeśli akurat nie pracuje, bo opiekuje się niemowlakiem? Skandal. W drugą stronę jednak wymaga się od kobiet, by "czasowo" niwypłacalnego karmić piersią, inaczej będziemy nieczułymi materialistkami. Albo co gorsza - zostaniemy starymi pannamiDD
W tym kontekście nie dziwię się, że jeszcze jest wielu, którzy uważają chęć kobiety do bycia niezależną finansowo i wymaganie od faceta tego samego, a więc którzy uważają to za skutek galopującej, a fuuuuuj, emancypacji, plagi zaszczepiającej w noworodkach plci zeńskiej zepsucie, brak pokory i materializm.
Na pohybel...

[pelagaa]

Koszmar!

[dominika303]

Dla mnie mój materializm w moim pojęciu i wykonaniu - to zarabianie na swoje
przyjemności i codzienności + możliwość zycia na średnio wyższym poziomie. Ot i
tyle.
A że jest to okupione pracą - cóz wole wiecej pracować i móc sobie pozowlic na
to i owo, niz częściej siedziec na dupsku przed tv i wiecznie narzekac na brak
pieniędzy np na zakup nowej lodówki lub wyjazd na wymarzone wakacje .

O utrzymywaniu faceta nie wspomnę, bo to jak dla mnie czysta patologia
Co innego zdarzenie losowe, które spowodowałby taką sytuację( to jestem w
stanie zrozumieć/zaakceptowac i pomóc mu stanąć na nogi), a co innego ładowanie
sie w chory układ, a pożniej ujadanie, ze mimo iż knarek jest żółty to smierdzi
i brudzi........ Tyle, ze ten kanarek od poczatku miał dziwny zapach i nie dabł
o higienę, ale że mnie się podobał jego kolorek to nadal starma się dostrzegac
jego pierze, a na resztę nie zważam.Lub jeśli cała otoczka mi doskwiera to ją
zmieniam i ucze kanarka czystości A nie tylko ujadam

[e_r_i_n]

dominika303 napisała:

> O utrzymywaniu faceta nie wspomnę, bo to jak dla mnie czysta patologia

A czym sie rozni utrzymywanie faceta przez kobiete od utrzymywanie kobiety przez
faceta (gdy oboje ustalili taki uklad)?
Jak dla mnie, jesli juz uzywamy takich slow, identyczna patologia jest sytuacja,
gdy kobieta kilkanascie lat jest w domu, a pracuje tylko maz (oczywiscie poza
ROZSĄDNYM okresem, kiedy matka jest w domu z dzieckiem).
Wedlug mnie zwiazek to uklad partnerski, w ktorym wszystkie obowiazki i
przyjemosci dzielimy. Tak wiec zarowno za sprzatanie, jak i zarabianie
odpowiedzialni sa oboje malzonkowie. Czasami moze byc tak, ze wiecej zarabia
zona, czasami maz. I jesli ani jedno, ani drugie nie czyje sie wyzyskiwane, to
jest ok.
Jesli nierowno dzielimy wklad w jednej sferze zycie, to badzmy konsekwentni i
nalozmy na siebie wiekszy wklad w innej.
To mnie wlasnie zadziwia w niektorych kobietach - z jednej strony chca miec
prawa takie, jak faceci, z drugiej obowiazki juz niekoniecznie .

[dominika303]

A czym sie rozni utrzymywanie faceta przez kobiete od utrzymywanie kobiety przez
faceta (gdy oboje ustalili taki uklad)?



Gdy oboje ustalają, to zadno nie powinno przynajmniej teoretycznie w
przyszłosci mieć do drugiego zastrzeżeń w tej kwestii.

[e_r_i_n]

dominika303 napisała:

> Gdy oboje ustalają, to zadno nie powinno przynajmniej teoretycznie w
> przyszłosci mieć do drugiego zastrzeżeń w tej kwestii.

To dlaczego piszesz o ukladzie 'kobieta pracuje na meza' patologia?

[dominika303]

Odniosłam się do postu Palagii
"Dla mnie chore jest utrzymywanie faceta. Ale nie potepiam takich kobiet,
ktorym to odpowiada. Ja po prostu w takich sytuacjach nie wyrabiam
psychicznie"

A dla mnie to patologia.
I nie ważne czy facet zasuwa na żonę, czy zona na faceta.
Taki układ jest dla mnie nie do przyjęcia.

Wyjasnienie

[dominika303]

Słowo patologia - bardzo mi się kiedyś spodobało na forum maocochy i trochę go
nadużywam - przyznaje się bez bicia - co czesto przysparza mi dodatkowego
tłumaczenia i często jestem żle rozumiana, to jakos trudno mi sie rozstać z tym
słówkiem- Ale pracuję nad tym

[e_r_i_n]

No chyba tak, skoro w jednym poscie piszesz, ze jak ustalili, to ok, a jednak to
patologia . Ale juz sie nie czepiam .

[dominika303]

No bo nawet jak ustalili to dla mnie jest to patologia - no jest to dla mnie
nie do zaakceptowania i już.

Bo co gdy on nagle umrze? ona dostanie rentę rodzinna?
W druga stronę tak samo.
A poza tym praca choćby małopłatna jednak wnosi w życie każdego człowieka coś
wartościowego.

[burza4]

e_r_i_n napisała:

> A czym sie rozni utrzymywanie faceta przez kobiete od utrzymywanie kobiety
przez> faceta (gdy oboje ustalili taki uklad)?

z obserwacji wynika, że różni się to zasadniczo tym, że kobieta na utrzymaniu
faceta bierze na siebie w całości prowadzenie domu/opiekę nad dziećmi.

w odwrotnym przypadku - jeszcze się nie spotkałam z tym, żeby facet kompleksowo
się tym zajął, zazwyczaj kończy się na tym, że ona i tak zasuwa.

> To mnie wlasnie zadziwia w niektorych kobietach - z jednej strony chca miec
> prawa takie, jak faceci, z drugiej obowiazki juz niekoniecznie .

jeśli prawa mają sprowadzać się do tego, że mam mieć więcej obowiązków - to ja
osobiście dziękuję, zresztą - o jakich prawach tu mowa? co kobietom daje
równouprawnienie? kiedyś walka była o MOŻLIWOŚĆ pracy - teraz ma się OBOWIĄZEK
pracy. Czy kobiety coś na tym zyskały? przy tym jakoś obowiązków domowych im
nie ubyło, ani też praca w domu nie zyskała na randze. Cała ta walka
sprowadziła się do tego, że teraz same mamy na siebie zarobić, same siebie
zapraszać na randki i same za siebie płacić. W domu - bez zmian. Dzięki, ale
chyba nie zostanę feministką.

[e_r_i_n]

O tym podziale pisalam czysto teoretycznie, nie znam bowiem zwiazku, gdzie
jedyną pracującą osobą jest kobieta. Znam za to takie, gdzie tylko facet
pracuje, a kobieta i tak nie poczuwa sie do obowiazkow domowych.

burza4 napisała:

> jeśli prawa mają sprowadzać się do tego, że mam mieć więcej obowiązków - to
> ja osobiście dziękuję, zresztą - o jakich prawach tu mowa? co kobietom daje
> równouprawnienie?

Wiesz, mi tez daleko do feministki, szczegolnie w wydaniu polskim.
Uwazam jednak, ze jesli uzaleznia sie finansowo od faceta, to powinno sie miec
z tylu glowy, ze daje sie mu wieksze prawo do decydowania o roznych aspektach
zycia. Jesli natomiast chce sie partnerskiego ukladu, czyli podzialu praw, to i
sie powinno dzielic obowiazki. Nie widze bowiem spojnosci miedzy podejsciem
'on ma mi przyniesc kase', a ja bede sterowac.

[natasza39]

e_r_i_n napisała:
> Nie widze bowiem spojnosci miedzy podejsciem
> 'on ma mi przyniesc kase', a ja bede sterowac.

Chyba żaden post w tym wątku nie był w tym tonie.
Raczej chodzi o to, że żadna nie zgodziłaby się na posiadanie misia i to
wyleniałego, którego potrzeby w 100%-ach musiałaby zaspokajać z własnej
kieszeni.
Bo na utrzymanie takiego misia to sobie można pozwolić jak się nie ma własnych
dzieci, albo ma się odchowane i ustawione, jest się starą milionerką i
utrzymuje się wtedy misia, ale ten miś to musi mieć wtedy walory inne np. młody
trener fitness z ciałem Adonisa.
Stare wyleniałe misie powinny się natomiast utrzymywac same i nie ma to nic
wspólnego z materializmem misiaczkowej, ale raczej ze zdrowym rozsądkiem tejże.
No i żeby nie było, że jestem chadra do kwadratu.
Jak ten miś się zużyje w praniu własnym (nie pracuje bo los nieszczęsny zesłął
mu wypadek), to jest to tzw. dopust boży i należy się z nim pogodzić. W drugą
stronę też powinno to działać. W końcu po to jest się na "dobre i złe".
Ale utrzymywać wyleniałca, który zęby i włosy w innych łapkach wytarł, tylko po
to, żeby jakiekolwiek miśka mieć i jeszcze dorabiać dupie uszy wmawiając, że
misiek ma walory inne, niewymierne, za które warto płacić...Takie coś to już
nawet dla feministek i piewców równouprawnienia jest za wiele.

---------------------------------------------------------------------
Szarańcza jest plagą, chociaż jeden owad nie stanowi plagi. Podobnie jest z
głupcami.

[e_r_i_n]

Moj post nie byl odpowiedzia na konkretną tezę z tego watku . Tylko ogólną
refleksją na temat 'kobieta, facet i pieniadze'.
Z reszta sie zgadzam. Tyle, ze ja rozszerzam ten poglad także na 'misie' płci
żenskiej.

[burza4]

e_r_i_n napisała:

> Uwazam jednak, ze jesli uzaleznia sie finansowo od faceta, to powinno sie
miec > z tylu glowy, ze daje sie mu wieksze prawo do decydowania o roznych
aspektach > zycia. Jesli natomiast chce sie partnerskiego ukladu, czyli
podzialu praw, to i> sie powinno dzielic obowiazki. Nie widze bowiem spojnosci
miedzy podejsciem > 'on ma mi przyniesc kase', a ja bede sterowac.

a ja tam widzę - historycznie rzecz biorąc to się sprawdzało - facet
przynosił kobiecie wypłatę w zębach i zostawiał sobie zaskórniaczka na fajki i
PKS - i było dobrze. Bo to ona miała dom prowadzić i to ona wie, że kończy się
proszek do prania, a dziecko z butów wyrosło. Faceci też w tym układzie mieli
powody do zadowolenia - nikt im glowy nie zawracał kwestią domowych decyzji.

Partnerski układ nie istnieje w praktyce. Zawsze bardziej kobieta jest
ugotowana w domowe sprawy a tzw "partnerstwo" w domu można między bajki włożyć,
dlatego też uważam, że walka o partnerstwo spowodowała jedynie dociążenie
kobiet, bez żadnych zysków. Nadal facet "pomaga", nawet jeśli oboje pracują.

wmawia się nam, kretynkom, że jak się wykażemy, to nam coś skapnie. I tak się
wykazujemy, jakie to my zaradne, robotne i przedsiębiorcze - dołożyłyśmy sobie
huk obowiązków, za to jakoś nie widać żeby to zostało docenione czy żeby ktoś
nam wyszedł naprzeciw, odciążając bez łachy w domu.
w pracy zasuwamy, dorównując facetom - a i tak płacą nam mniej niż kolegom na
tych samych stanowiskach.

staramy się jak głupie i dostajemy figę z makiem. Ciągle za mało...

Rece opadaja

[kicia031]

Jak czytam cos takiego, to normalnie rece mi opadaja. To jest wina feministek,
ze mezczyzni nie wypelniaja obowoazkow domowych? A moze to wina feministek ze
kobiety nie otrzymuja rownego z mezczyznami wynagrodzenia za taka sama prace? A
moze to jest wina nas kobiet, zewciaz ujadamy na siebie nawzajem zamiast
zjednoczyc sie i wspolnie walczyc o nasze prawa? Moze dlatego tak latwo nas
wykolegowac - kobiety, jedyna dyskryminowana WIEKSZOSC, bo zamiast zwalczac
system, ktory odbiera nam prawa zajmujemy sie oskarzaniem siebie nawzajem?

Przyjmujesz za naturalne przywileje, ktore wywalczyly dla ciebie pokolenia
feministek, bez refleksji na temat tego, jak mogloby wygladac twoje zycie, gdyby
nie ich poswiecenie. Wiesz co jest "ustawa o prawie wlasnosci kobiet zameznych"?
uchwalono jak w Anglii pod koniec XIX w - zanim ja uchwalono, wszysko co
posiadala mezatka, lacznie z tym co odziedziczyla po wlasnych rodzicach bylo
wlasnoscia jej meza. Gdyby chciala sie rozwiesc, albo nawet chronic swoj majatek
przed roztrwonieniem, nie miala zadnych praw do owocow swojej wlasnej pracy i
dziedzictwa swej rodziny. jeszcze niedawno nie mialabys prawa prowadzic
samochodu, jeszcze w drugiej polowie XX wieku byly w Europie kraje, gdzie nie
mialabys prawa glosowac.
A wiesz dlaczego o tym wszystkim nie wiesz? Bo historia naszej cywilizacji jest
pisana z punktu widzenia mezczyzn i uwzglednia sprawy dla nich wazne.

Podzielam twoja frustracje, ze tak malo sie dzieje w tym kraju na polu
rownouprawnienia kobiet. Ale obciazanie za to wina jedyna grupe, ktorej wlasnie
na tym rownouprawnieniu zalezy ma dla mnie znamiona jakiegos totalnego
pomieszania pojec.

[m-jak-magi]

problem polega na tym ze wiekszosci spoleczenstwa feministki kojarza
sie z babonami palacymi biustonosze, zyjacymi bez chlopa w oderwaniu
od rzeczywistosci. nikt nie pomysli ze o prawa kobiet walcza te
ktore empirycznie doswiadczaja niesprawiedliwosci.

[virtual_moth]

No właśnie, i w tym kontekście Burza TEŻ jest feministką, ponieważ nie godzi się na to, aby baba pracująca na rowni z facetem była jedyną odpowiedzialną za sprawy okołodomowe.
To jest rzeczywiscie pośrednio "wina" feminizmu, który przyczynił się do tego, aby kobiety mogły pracowac i głosować. Niestety NADAL jest wiele do zrobienia. To o czym pisze Burza to głównie wina kobiet - zresztą usprawiedliwiona. Trudno nagle rozstać się z rolą opiekunki domowego ogniska, mimo że zakłada się już codziennie kostium do pracy i mówi facetm co mają robić.
Z moich obserwacji wynika jednak, że coraz więcej jest facetów, którzy uczestniczą, a nie "pomagają". Równolegle co prawda coraz więcej tych, kórzy mają wszystko w dupie, ale to IMHO normalne. Wiadomo, że coraz bardziej wykształcone i świadome swojej wartości kobiety będą unikać facetów, którzy na dźwięk słowa "alimenty" wrzucają dowód osobisty do rzeki, więc sami się wykruszą.
Niestety to nie kwestia lat, tylko pokoleń i żałuję, że nie doświadczę skutków zreformowanego feminizmu No ale może moja córka?

kicia

[virtual_moth]

Dzieki za ten post, nawet jakby mi się chciało po raz kolejny pisać o feminizmie, na 100% nie ujęłabym tego lepiej. Burzę kocham, ale akurat tutaj pieprzy farmazony

Jeszcze 2 sprawy

[kicia031]

ktokokolwiek chce doswiadczyc rozkoszy zycia w spoleczenstwie patriarchalnym,
niech przeczyta w ostanich wysokich obcasach atrykul o tureckich prostytutkach.
Naprawde tam jest lepiej?

I na koniec: tak, trudno jest brac odpowiedzialnosc za wlasne zycie, tez czasami
bardzo bym chciala, by wszystkim zajal sie misio, nawet jesli mialby byc nieco
wylinialy, zdejmujac mi z glowy koniecznosc podejmowania decyzji i ponoszenia
konsekwencji tych decyzji. A gdybym trafila na fajnego misia, ktory troszczyl by
sie o mnie, to moze cale zycie moglabym przezyc jak nieswiadome dziecko...
Owszem, czasami kuszaca, ale mimo wszystko tak bym nie chciala, na dluzsza meta
wole zyc odpowiedzialnie, sama decydujac o sobie i ponoszac tych decyzji
konsekwencje, bo na tym polega dojrzale czlowieczenstwo.

[burza4]

nie, ja nie mówię, że to wina feministek.

Tylko że to one miały ten fajny pomysł na równouprawnienie "pokażmy
jakie jesteśmy fajne, bądźmy samowystarczalne, płaćmy za siebie, jak
udowodnimy że jesteśmy równie dobre - to wtedy coś dostaniemy
rekompensatę". Gówno.

Nie ta kolejność po prostu. To się nie sprawdziło. A skutek tego
jest taki, że dzięki takim hasłom masa facetów zaczęła mieć znacznie
większe oczekiwania, wymagania - nie dając nic w zamian. Wystarczy
poczytać męskie posty. Np. "moja żona jest darmozjadem" (nic, że
gość palcem w dupie w domu nie kiwnie), "dlaczego ja mam płacić za
randkę", . A kto, do cięzkiej cholery???

Najpierw wymagać, potem dawać. My naprawdę nic nie musimy
udowadniać, i tak robimy więcej. To nie jest kwestia systemu, a
tradycji. Niestety - podtrzymywanej ochoczo przez nawet obecne
mamuśki.

kiedy wchodzisz do znajomych i jest totalny burdel - to kto pomyśli
w kategoriach "ależ ten Kazik to fleja"?, nie, automatycznie
pomyślisz o Kazikowej, że nie sprząta...

ze zdumieniem usłyszałam kiedyś na imprezie, że mama wstaje rano
specjalnie żeby zrobić syniowi kanapki. Mężowi nie robi, córce też -
robi syniowi. I nadal matki od synów wymagają mniej, "bo to
chłopcy". To żony coś zwojują?

no ale koniec dygresji, bo to nie ten temat...

[agamagda]

burza4 napisała:

> nie, ja nie mówię, że to wina feministek.
>
> Tylko że to one miały ten fajny pomysł na
równouprawnienie "pokażmy jakie jesteśmy fajne, bądźmy
samowystarczalne, płaćmy za siebie, jak
> udowodnimy że jesteśmy równie dobre - to wtedy coś dostaniemy
> rekompensatę". Gówno.
>

Burza, feministki nie miały pomysłu ""pokażmy jakie jesteśmy fajne,
bądźmy samowystarczalne, płaćmy za siebie, jak
> udowodnimy że jesteśmy równie dobre - to wtedy coś dostaniemy
> rekompensatę".
Feministki miały "pomysł" - udowodnijmy, że nie jestesmy gorsze,
głupsze, że nie musimy zależeć od mężczyzn i nie oni muszą o nas
decydować. Bo zbyt często zapominamy, że to była wyjściowa.
Dzisiaj, my musimy o ile chcemy walczyć o to równouprawnienie w
kuchni i w szczotce, ale to kwestia tego że z dnia nadzień nie
zmieni się mentalnosci. Ale, juz dzis mozemy naszym synom wpajać, ze
odkurzacz nie gryzie, ze pralka mimo, ze sama pierze to trzeba ja
jeszcze napełnić, że śniadanie czy kolację tez moze ON przygotować a
niekoniecznie jego SIOSTRA z racji płci.
W pokoleniu naszych rodziców było nie do pomyślenia, zeby facet
został w domu z dziećmi, dzis coraz częściej głównie z racji
rachunku ekonomicznego to się zdarza i jest akceptowane.
I faktycznie drogą do pełnego równouprawnienia jest wymaganie od
misiów i to od najmłodszych lat, bo jak ich raz przyzwyczaimy, to w
przyszłosci bedzie łatwiej im to zaakceptować.

[chalsia]

> zmieni się mentalnosci. Ale, juz dzis mozemy naszym synom wpajać,
ze
> odkurzacz nie gryzie, ze pralka mimo, ze sama pierze to trzeba ja
> jeszcze napełnić, że śniadanie czy kolację tez moze ON przygotować
a
> niekoniecznie jego SIOSTRA z racji płci.
> I faktycznie drogą do pełnego równouprawnienia jest wymaganie od
> misiów i to od najmłodszych lat, bo jak ich raz przyzwyczaimy, to
w
> przyszłosci bedzie łatwiej im to zaakceptować.

Absolutnie się z tym zgadzam. Moje dziecko lat niespełna 6, płci
męskiej ma jasno powiedziane:
1. mama robi śniadanie dla niego i siebie - syn sprząta całość
(=wrzuca resztki, serwetki do śmieci i wstawia wszystkie naczynia do
zmywarki/zlewu)
2. syn robi dla mamy kawe a dla siebie kakao, mama robi kanapki
(albo na odwrót) - każdy sprzata po sobie
3. syn robi całe śniadanie - mama sprząta całość.
Najpierw był anse na sprzątanie wszystkiego aż raz się porwał na
zrobienie całego śniadania. No, nie ważne ile to trwało . Miał
satysfakcję, że to nie on musi sprzatnąć. Ale potem powiedział, że
przygotowanie całego śniadania jest trudniejsze i teraz już
własciwie nie sarka na sprzatanie całości. I coraz częściej jest
niewymuszona współpraca - czyli opcja nr 2.

[dominika303]

Oj znam ja takich i to duzych chłopów nawet i po 30ce, co to sobie
Misiu kawki nie zrobi - bo nie umie
Ale kurna piwo potrafi otworzyć a i szklanke do niego czysta
oczywiście w szafce zawsze znajdzie
Ale to szłkło jakoś pózniej bładzi bo do zlewozmywaka trafić nie
może - może by takim Misiom mapy domu dawać???

A z własnego podwórka- po 2 latach mieszkania z NM nagle po
przyjeżdzie nieteściów zobaczyłam, że mamusia musi nakarmić synia
lat 33 , bo bidulek głodny, i rano jak wstawaliśmy to był
przygotowany talerzyk z kanapkami dla synia i dla jej męża- mnie
oczywiście pomijała - Przykro mi nie było z tego powodu, ale NM
burakiem zapłonął i mamusię usadził
Ja w zamian za takie miłe powitanie poranu zrobiłam tylko sobie
obiadek i ku ogromnemu zdziwieniu i niezadowoleniu nieteściów i NM
zjadłam go przed tv, nawet słowem nie pytając czy są głodni.
Sytuacja miała miejsce przez 3 kolejne dni, az 4 dnia, nieteściowa
nieśmiało zapytała czy mam ochotę przygotowac śniadanie- odparłam a
i owszem, ale po mojemu.
I nastepnego dnia rano na stół wjechał półmisek wędlin + reszta
dodatków i każdy sobie sam robił kanapeczki - ale biedna nieteściowa
jakoś od tamtej pory dziwnie na mnie patrzy
Chyba zmuszam jej synia do nadludzkiego wysiłku i to z samego rana

A ja jestem wredna matką syńcia:)

[natasza39]

Śniadań i kolacji nie robię od lat!
Wyjątek, jak wraca mój synciu bez sił z pracy na działce, a
zapieprza tam fizycznie.
Jak ja gotuję obiad, to on zmywa. Odkurza chałupę. Umie pralkę
nastawić.
Jest niestety kaleką kulinarnym. Przypala nawet wodę, ale kotlety
schobowe, swoje ulubione umie zrobić, więc w razie co z głodu nie
zemrze.
A gdybym kiedyś przyjechała do mojego syna mieszkającego z kobitą,
to w zyciu nie robiłąbym mu żadnych kanapek. No chyba, że oboje
leżeliby w chorobie bez sił. Moze wtedy... A gdyby na środku pokoju
leżała kupa to obeszłąbym ją wkoło, bo to ich kupa. Tak sobie kiedyś
przyrzekłam, jak moja świeżo upieczona teściowa przyszła do mnie z
wizytą i z miejsca zaczęłą zamiatać moją kuchnię z niewidzialnych
okruchów.
I tak mój syncio nie umie jeszcze paru rzeczy zrobić, ale szkoła
życia, jaką teraz przejdzie poza domem myślę, że gop tych rzeczy
nauczy.
Według babci (mojej mamy)jestem wredna matka, bo jak można
kazać "dziecku" zmywać i na dodatek chłopakowi!

---------------------------------------------------------------------
Szarańcza jest plagą, chociaż jeden owad nie stanowi plagi. Podobnie
jest z głupcami.

[chalsia]

> I tak mój syncio nie umie jeszcze paru rzeczy zrobić, ale szkoła
> życia, jaką teraz przejdzie poza domem myślę, że gop tych rzeczy
> nauczy.

oby na trwałe.
Bo niestety znam i takich mężczyzn, którzy dobrze sobie ze wszystkim
radzą (znaczy się i upiorą sobie i posprzatają i ugotują, nawet z
żelazkiem sobie poradzą) wtedy, gdy są sami. Ale jak się pojawi
jakaś towarzyszka życia, to przestają. Tak po prostu, z automatu. I
sami z siebie nie kwapią się do współuczestnictwa w ww. czynnościach.

[natasza39]

Ja tez takich znam. Mało tego!
Ja myślę, że oni a automatu "zapominają" jak tylko jakaś kobitka: matka, żona
czy kochanka pojawi się na horyzoncie. Takie bezradne robaczki się z nich robią
zaraz.
Tym niemniej my kobiety tez umiemy "zapominać".
JA w obecnym związku "zapomniałam" jak się gwoździe wbija, kontakty reperuje,
przestałam się zupełnie przejmować faktem, że coś stuka czy puka w samochodzie.
A po co mi to? Teraz mam od tego Jego!
Gorzej jak on wszystko "zapomni" to co "babskie" a nie umie tego co "męskie".
Wtedy to juz tylko siąść i płakać

--------------------------------------------------------------------
Szarańcza jest plagą, chociaż jeden owad nie stanowi plagi. Podobnie jest z
głupcami.

[burza4]

agamagda napisała:

> Feministki miały "pomysł" - udowodnijmy, że nie jestesmy gorsze,
> głupsze, że nie musimy zależeć od mężczyzn i nie oni muszą o nas
> decydować.

Mówcie co chcecie - ale dla mnie TO JEST CHORE, żeby udowadniać, że
nie jesteśmy gorsze, głupsze, same sobie poradzimy itd. JA TO WIEM,
i nie daję się wpuścić w maliny udowadniania że zasługuję na to,
żeby być traktowana normalnie. Ja się normalnego traktowania domagam
POMIMO tego, że nie wykazuję ponadnormatywnych starań.

przez to "udowadnianie" - na własną prośbę dokładamy sobie roboty -
a efektów nadal nie widać! duża część dziewczyn właśnie na tej
chorej zasadzie pracuje jak Bronek Talar "300% normy" - żeby
udowodnić, że nie jest gorsza od kolegi. NIE JEST, pracując nawet
normalnie, ale WMÓWIONO nam że musimy być ponadprzeciętne żeby
łaskawie zauważono że nie jesteśmy jedynie ozdobnikiem w firmie.
A mimo to kobieta i tak ma niższą pensję i ją pierwszą wywalą, jeśli
firma ma kłopoty. To nie tylko moje zdanie, ale to potwierdzają
badania.

[e_r_i_n]

burza4 napisała:

> Ja się normalnego traktowania domagam POMIMO tego, że nie wykazuję
> ponadnormatywnych starań.

To jest dokladnie to, o czym ja pisze - ze nie narzekać, tylko
egzekwowac.
W mojej terazniejszej pracy wazne stanowiska zajmuja faceci, na
szesc osob w zespole jest 4 facetow. Dziewczyny pelnily role
asystencko - sekretarskie. Ja przyszlam na duzo wyzsze stanowisko, a
i tak jakies tam zakusy, zebym weszla w role dziewczyn byly - typu
odbierz telefon, ktory dzwoni na moim biurku. Po wyraznym
warknieciu, ze nie jestem sekretarka takie zakusy sie skonczyly.

[lady_telimena]

Burza, jednak pensje kobiet SĄ o 30% srednio nizsze niż pensje
męskich kolegów (te same kwalifikacje, to samo stanowisko, to samo
doświadczenie).
Kobieta cały czas musi udowadniać, ze nie jest gorsza, mimo, ze
chyba wiekszosć z nas to wie.
Prawdą jest to o czym pisała Kicia i agamagda - to, ze my dzis
mozemy same zarabiac, jest wywalczone przez feministki i nie jest
chore. Mozesz WYBRAĆ czy chcesz czy nie chcesz pracować, ale masz
wybór. Ale cokolwiek nie wybierzesz zawsze, albo jeszcze długi czas
póki faktycznie nie wychowamy nastepnego pokolenia tak ze nie trzeba
bedzie juz o to walczyc, BEDZIESZ MUSIAŁA JAKO KOBIETA ŻE JESTEŚ
RÓWNA FACETOWI, a nie tylko do garów i sprzatania.

[burza4]

lady_telimena napisała:

> Kobieta cały czas musi udowadniać, ze nie jest gorsza, mimo, ze
> chyba wiekszosć z nas to wie.

chodzi mi o to, że metody walki proponowane przez koleżanki
feministki uważam za odwrócenie kota ogonem. Zamiast wymagać - każą
się bardziej starać. Czyli - dawać jeszcze więcej, nie dostając nic
w zamian. Strategia na miarę kobiecego myślenia, że jak będę
grzeczna, to mnie wynagrodzą...

> Prawdą jest to o czym pisała Kicia i agamagda - to, ze my dzis
> mozemy same zarabiac, jest wywalczone przez feministki i nie jest
> chore. Mozesz WYBRAĆ czy chcesz czy nie chcesz pracować, ale masz
> wybór.

wybór mam, zgoda, tylko trudno nie dostrzec skutków ubocznych.
Mianowicie zakorzenionego przekonania części panów, że kobieta
pracować powinna/musi na równi z nimi (a przy tym naturalnie
prowadzić dom itp.). Paradoksalnie - praca w domu straciła na
wartości, niestety część panów niepracujące żony zaczyna postrzegać
w kategorii darmozjadów. W związku z tym fakt, że utrzymują rodzinę
zaczyna być traktowane w kategorii wielkiej łachy, a nie naturalnej
kolei rzeczy.

[e_r_i_n]

Nie byłabym az taka pesymistka. Nie lubie sie wypowiadac o ogole, bo
wg mnie jednak nie ma jakiejs przewodniej postawy. Powiem tylko tak -
moim zdaniem i z mojego doswiadczenia facet w domu pozwala sobie na
to, na co my mu pozwalamy. Ja zawsze bylam zwolenniczka dzialania,
nie narzekania. I w moim przypadku sie to sprawdza. Moge sobie
poczytac, jak podobno moj maz zachowywal sie w poprzednim zwiazku
i widze, ze wszystko sie rozbija o postawe kobiety.
A jesli chodzi o to sterowanie to owszem, kobieta na poziomie
operacyjnym decydowala. Ale gdy przychodzilo do kwestii
zasadniczych - slyszala, ze ona nic nie ma do gadania, bo ona tu
tylko sprzata.

[agamagda]

e_r_i_n napisała:
Powiem tylko tak - moim zdaniem i z mojego doswiadczenia facet w
domu pozwala sobie na to, na co my mu pozwalamy

Nie wiem, czy celem Twojego postu, jest kąśnięcie Kammik, czy coś
innego?
Jesli nie, to nie do końca jest logiczne to, co piszesz.
Jeśli " facet w domu pozwala sobie na to, na co my mu pozwalamy", a
jednocześnie jest się zwolenniczka działania, nie narzekania, to to
właśnie oznacza ze sama zrobisz szybciej i lepiej (zresztą ta
naprawdę jest z reguły, mój M jak bierze się za sortowanie prania
potrafi to robić cały dzień) to, co powinien zrobić lub pomóc Ci
Twój maż w sprawach domowych. Widzisz facet z reguły, braku chęci,
umiejętnosci, czy czegoś tam robi gorzej i wolniej prace domowe.
Chodzi właśnie o to żeby wymóc na gościu, żeby robił je równie
dobrze i szybko jak kobieta - jak dojśc do tego bez "narzekania" czy
zwracania uwagi na to co robi źle?
Wydaje mi się, że właśnie kobieta żeby osiągnąć równouprawnienie,
musi narzekać i zmuszać swojego misia do roboty domowej, bo inaczej
jako, nosicielki XX jesteśmy genetycznie i społecznie jako
uwarunkowane do gierojstwa, matkopolkowania i poświęceń, co prowadzi
do zachlastania się na śmierć i zapomnienia o tym co jest naprawdę
ważne - vide kosmetyczka, fryzjer i kino lub basen))

[e_r_i_n]

agamagda napisała:

> Nie wiem, czy celem Twojego postu, jest kąśnięcie Kammik, czy coś
> innego?

Zdecydowanie cos innego. Rzadko ma sie okazje slyszec o tym, jak sie
facet zachowywal przy innej kobiecie i widziec, jak sie zachowuje
przy nas. Nie wierze w zmiany o 180 stopni, wiec zakladajac ze jest
taki sam (ewentualnie troche bardziej w jakichs sprawach
doswiadczony, niz byl), a w analogicznych sytuacjach zachowuje sie
inaczej, niz zachowywal, to znaczy, ze ma znaczenie 'druga czesc
ukladu'. Oczywiscie jest tez opcja, ze ktoras wersja jest
nieprawdziwa, ale o to nie smiem posadzac .

> Jeśli " facet w domu pozwala sobie na to, na co my mu pozwalamy",
> a jednocześnie jest się zwolenniczka działania, nie narzekania, to
> to właśnie oznacza ze sama zrobisz szybciej i lepiej

Opcja ponarzekac, ale zrobic i tak to tylko jedno wyjscie.
Drugie to po prostu egzekwowac. Nie wiem, moze ja mam jakies
szczescie, ale moj maz po prostu robi to, o co sie go poprosi i to,
co jest do zrobienia. Oczywiscie nie jest az tak rozowo, ze
codziennie jest blysk w domu , ale tego ja nawet od siebie nie
wymagam. I moze tez tutaj tkwi 'sukces' - my po prostu do obowiazkow
domowych nie przykladamy tak wielkiej wagi, zeby to byl punkt
sporny. Nie musi byc blysk, nie musi byc codziennie podany na stol
obiad. W zwiazku z tym ja sie nie czuje przytloczona obowiazkami
domowymi i nie wkurzam sie, ze mi nikt nie pomaga. I to jest wlasnie
dowod na jakis tam partnerski uklad - nikt niczego od drugiej osoby
nie moze wymagac, jesli sam tego nie robi. Jakby mi moj maz
wypomnial brak obiadu, to moglabym mu odpowiedziec, ze tak samo on
moze mi go zrobic. Wiec sobie niczego nie wypominamy .


> Chodzi właśnie o to żeby wymóc na gościu, żeby robił je równie
> dobrze i szybko jak kobieta - jak dojśc do tego bez "narzekania"
> czy zwracania uwagi na to co robi źle?

Wiele obowiazkow domowych moj maz robi lepiej i szybciej ode mnie,
wiec tylko on sie nimi zajmuje. U nas jest podzial czynnosci, nie
czasu wykonywania. Ja nastawiam pranie, on wywiesza .
A powaznie - po prostu ich nie robic i egzekwowac. Jak od dziecka,
jesli typ oporny.

> Wydaje mi się, że właśnie kobieta żeby osiągnąć równouprawnienie,
> musi narzekać i zmuszać swojego misia do roboty domowej

I wychodzimy na wiecznie zrzedzące jedze. Nie, dzieki, ja pasuje .
Jak sobie tak czytam, to wychodzi, ze mimo wszystko calkiem fajnego
tego meza mam . Albo ja po prostu jestem strasznie stanowcza.

[pelagaa]

> moim zdaniem i z mojego doswiadczenia facet w domu pozwala sobie
> na to, na co my mu pozwalamy.

Moja praktyka rowniez wskazuje, ze tak jest, NIESTETY Czyli
kobieta, ta NADRZEDNA ISTOTA musi wyznaczyc granice, aby ULOMNY
misio chodzil jak w zegraku, bo jak ich nie wyznaczy, to misio
wejdzie na leb. I to slowo - EGZEKWOWAC... Wniosek: faceci to
niedojrzale dupki

> Moge sobie
> poczytac, jak podobno moj maz zachowywal sie w poprzednim
> zwiazku i widze, ze wszystko sie rozbija o postawe kobiety.

A ja mysle, ze o wiele wiele innych spraw, np. o to, kto w domu
zarabia pieniadze.

Swoja droga uwazam przytyk za zupelnie niepotrzebny, jesli dziwia
cie przytyki do ciebie.

[e_r_i_n]

pelagaa napisała:

> Moja praktyka rowniez wskazuje, ze tak jest, NIESTETY Czyli
> kobieta, ta NADRZEDNA ISTOTA musi wyznaczyc granice, aby ULOMNY
> misio chodzil jak w zegraku, bo jak ich nie wyznaczy, to misio
> wejdzie na leb.

Mam inne zdanie na ten temat. Wychodzę z załozenia, że w normalnym
związku pewne rzeczy nawet nie tyle sa ustalane, co sie WYPRACOWUJĄ
z czasem podczas wspolnego zycia.
I oczywiscie stanowcza postawa kobiety jest konieczna, bo faceci
robia tylko tyle, ile jest konieczne i trudno na nich wymusic cos, w
czym sie ich wczesniej wyreczalo, wiec od poczatku trzeba pokazac,
ze sie nie jest gosposia itd. I jak sie taki uklad utrwali, to nie
ma klopotu.

> A ja mysle, ze o wiele wiele innych spraw, np. o to, kto w domu
> zarabia pieniadze.

Niekoniecznie. Na te chwile przez wiekszosc mojego malzenstwa ja nie
zarabialam (a przynajmniej nie mialam stalej pracy), a niewiele sie
zmienilo jesli chodzi o uklady.

> Swoja droga uwazam przytyk za zupelnie niepotrzebny, jesli dziwia
> cie przytyki do ciebie.

Juz napisalam Agamagdzie, ze to_nie_jest_przytyk. Napisalam, ze w
jego poprzednij malzenstwie, wg slow bylej zony, bylo INACZEJ, nie
gorzej. Sytuacje opisywane (o ile prawdziwe), dla mnie bylyby nie do
przyjecia i bym sie z takiego ukladu wymiksowala. Innym moga pasowac
i nie znaczy to, ze sa gorsi.

[pelagaa]

> Napisalam, ze w
> jego poprzednij malzenstwie, wg slow bylej zony, bylo INACZEJ, nie
> gorzej. Sytuacje opisywane (o ile prawdziwe), dla mnie bylyby nie
> do przyjecia i bym sie z takiego ukladu wymiksowala.

No to sie byla zona twojego obecnego meza wymikosowala

[e_r_i_n]

pelagaa napisała:

> No to sie byla zona twojego obecnego meza wymikosowala

A podobno została porzucona i zdradzona. To jak to?

[nadal_stokrotka]

e_r_i_n napisała:

To jak to?
Jedno nie wyklucza drugiego. Gość zmienił wielbłąda, bo jak sama
piszesz nie ma zmian o 180 stopni. Zresztą chyba inne problemy też
nie zmieniło.

[e_r_i_n]

nadal_stokrotka napisała:

> Jedno nie wyklucza drugiego.

No raczej wyklucza. Bo albo jest sie porzucajacym (vel:
wymiksowujacym), albo porzucanym (wtedy nie wymiksowujacym ).

[pelagaa]

W tamtym momencie to moze i byla roznica, jak sie wymiksowala, ale
na dzien dzisiejszy liczy sie tylko to, ze osoba niechcaca byc z
danym chlopem sie wymiksowala, a chcaca go miec na stanie go na nim
posiada.
Gdyby mnie chlop zdradzil, tez bym sie wymiksowala z ukladu. A czy
on zdradzil i polecial za kochanka, czy zdradzil i zostal z domu
wywalony, to ja juz jakos nie pamietam, dawno to raczej bylo, jak
jedna strona drugiej stronie udowadniala swoje racje.

[nadal_stokrotka]

e_r_i_n napisała:

> nadal_stokrotka napisała:
>
> > Jedno nie wyklucza drugiego.
>
> No raczej wyklucza. Bo albo jest sie porzucajacym (vel:
> wymiksowujacym), albo porzucanym (wtedy nie wymiksowujacym ).
>
>

Czy ja wiem,
Mozna być zdradzonym (wymiksowanym) ale samemu porzucic nieciekawe
indywiduum, z uwagi na brak dalszego zainteresowania.

Czyli jednak niewyklucza sie wzajemnie

[kicia031]

pelagaa napisała:

> Moja praktyka rowniez wskazuje, ze tak jest, NIESTETY Czyli
> kobieta, ta NADRZEDNA ISTOTA musi wyznaczyc granice, aby ULOMNY
> misio chodzil jak w zegraku, bo jak ich nie wyznaczy, to misio
> wejdzie na leb. I to slowo - EGZEKWOWAC... Wniosek: faceci to
> niedojrzale dupki
>

Idac tropen tego ci piszesz, jesli kobieta (tak jak ja) nie ma checi
i zamiary zaprzatac sobie glowy egzekwowaniem od doroslaego
czlwieka, bo wystarczajaco jest upieprzona egzekwujad od dzieci i
psa, to nie powinna wchodzic w zwiazek, bo ulomny misio sam nie
potrafi zrozumiec jakie sa jego obowiazki i tego zrozumienia
przelozyc na praktyke.

Czy skoro nie nadaje sie na nadzorce niewolnika, pogromce tygrysow -
to zostaje mi tylko byc sama? Bo na sluzaca tez sie raczej nie
nadaje.

[agamagda]

Idac tropen tego ci piszesz, jesli kobieta (tak jak ja) nie ma checi
i zamiary zaprzatac sobie glowy egzekwowaniem od doroslaego
czlwieka, bo wystarczajaco jest upieprzona egzekwujad od dzieci i
psa, to nie powinna wchodzic w zwiazek, bo ulomny misio sam nie
potrafi zrozumiec jakie sa jego obowiazki i tego zrozumienia
przelozyc na praktyke.

Czy skoro nie nadaje sie na nadzorce niewolnika, pogromce tygrysow -
to zostaje mi tylko byc sama? Bo na sluzaca tez sie raczej nie
nadaje.



Niestety, Kiciu, właściwie do tego się sprowadza. W pewnym momencie
stajemy przed alternatywą co lepsze bycie samą czy "zapieprzać" jak
mały samochodzik.
O ile dobrze kojarzę Twój M nalezy właśnie do takich olewająco
zlewajacych, czy nigdy nie przeszło Ci przez myśl że nareszcie
nadszedł czas dać silnego kopas w dupas, bo łatwiej ii milej być
samą?

Innym wyjściem z sytuacji jest właśnie wyjście za maż za wspaniałego
pracowitego faceta, który zarabia kupę kasy kocha nas i który
podpisał cyrograf własną krwią, ze nigdy się nie zmieni,
szczególnie po ślubie)))

[pelagaa]

> Innym wyjściem z sytuacji jest właśnie wyjście za maż za
> wspaniałego
> pracowitego faceta, który zarabia kupę kasy kocha nas i który
> podpisał cyrograf własną krwią, ze nigdy się nie zmieni,
> szczególnie po ślubie)))

Hehe

[pelagaa]

Dokladnie tak Kiciu, jakos takie mam ostatnio przemyslenia

[kasia_kasia13]

e_r_i_n napisała:

> O tym podziale pisalam czysto teoretycznie, nie znam bowiem
zwiazku, gdzie
> jedyną pracującą osobą jest kobieta.

Ja znam taki zwiazek. Na dodatek facet przejal na siebie obowiazki
domowe oraz wychowanie dwojki dzieci. Nie widze w tym zadnej
patologii

[kai_30]

kasia_kasia13 napisała:

> e_r_i_n napisała:
>
> > O tym podziale pisalam czysto teoretycznie, nie znam bowiem
> zwiazku, gdzie
> > jedyną pracującą osobą jest kobieta.
>
> Ja znam taki zwiazek. Na dodatek facet przejal na siebie obowiazki
> domowe oraz wychowanie dwojki dzieci. Nie widze w tym zadnej
> patologii

Hehe. Ja też znam taki związek - mój z eksem. Z tym, że różnica polegała na tym,
że niepracujący eks nie przejął na siebie żadnych obowiązków - dziećmi i domem
zajmowała się opiekunka, a on leżał i pachnął, można by rzec

Na ironię, akurat jak się wymiksowywałam z tego układu, to eks od dobrego roku
miał stałą pracę (tzn wcześniej też pracował, ale po maks kilku miesiącach
zostawał wyrzucony albo sam rezygnował, bo coś tam, i pławił się byciem
bezrobotnym).

Natomiast mimo doświadczeń z eksem myślę, że mogłabym zaakceptować taki układ,
że tylko ja zarabiam - pod warunkiem, że rzeczywiście nie musiałabym się martwić
o sprawy domowe.

[natasza39]

Wcale nie trzeba mieć kasy, żeby być materialistą. Można być dziadem-
materialistą i bogatym człowiekiem, dla którego pieniądz są środkiem, a nie
celem samym w sobie.
Mam w pracy faceta, który zawsze jęczy, że za mało zarabia, a ma 2-kę dzieci, a
jego żona ma źle płatną pracę, a matka go w testamencie nie uwzględniła i takie
tam... Za 2 złote robi awantury. Nigdy sie nie dokłada jak sa jakieś składkowe
imprezy, ale najchetniej zeżarłby 2 tony i wypił 2 litry na krzywy ryj.
Jednak na propozycje "dorobienia" odpowiada, że on nie może bo czasu nie ma.
Wszyscy w pracy mają go dość.
Kiedyś powiedziałam mu, na jego zwyczajowe jojczenia, wiesz dlaczego ty bez
przerwy nie masz forsy? Bo ty forsę kochasz. Do pieniędzy trzeba podchodzić z
przymrużeniem oka. Są to są, a nie ma to nie ma.
Takim samym materialista jest dziad, który za wszystko każe sobie płacić, jak
też milioner, który uważa, że dziada każdego można kupić i jest to tylko
kwestia ceny.
A co do kwestii utrzymywania chłopa...
Ja nie potrafiłabym. Dla mnie partnerstwo powinno być w każdej dziedzinie.
Nie przeszkadzałoby mi, że on mniej zarabia, ale nie że wogóle nie dokłada się
do życia.
I to nie ma nic wspólnego z materializmem, ale z partnerstwem.
Partnerzy w życiu powinni się wspomagać, a nie wisieć jedno na drugim.


---------------------------------------------------------------------
Szarańcza jest plagą, chociaż jeden owad nie stanowi plagi. Podobnie jest z
głupcami.

kiedys ......................

[m-jak-magi]

naiwnie jako prezna biznesłoman mialam wizje ze nawet jesli w moim zyciu pojawi
sie potomek to i tak potomkiem zajmie sie maz a ja dalej bede robic swoje
biznesy. w zasadzie dlugi dlugi czas operowalam takimi pieniedzmi ze utrzymanie
siebie, partenra i dziecka nie stanowiloby problemu.
problem sie jednak pojawil kiedy poczulam ze w calym tym ukladzie czuje sie
zle.
nie chodzilo nawet o kase ale o podejscie do zycia, wzajemny szacunek i ambicje
zyciowe.
coraz trudniej byloby mi przychodzic do domu z wielkim brzuchem widzac jak
sprawca mojej ciazy spedzil upojnie dzien serfujac w interenecie. nawet
ugotowany i podany obiad nie poprawial mi nastroju mialam wrazenie ze
zamienilismy sie rolami i ze moja role coraz trudniej mi grac.
urodzenie dziecka kompletnie mnie wywrocilo do gory nogami. pomylalam sobie ze
pieniadze jakie zarabiam powinny byc inwestowane w przyszlosc dziecka a nie
w "bezrobotnego" sprawce ciazy
szczesliwie dla mnie pan tata zrozumial ze nie tedy droga i zbral sie za
zarabianie duzych pieniedzy.
ja niedlugo wracam do pracy a synkiem zajmie sie babcia wspomagana przez
opiekunke.
nawet jesli pieniadze nie gwarantuja szczescia to ich brak zdecydowanie
gwarantuje nieszczescie.

[agamagda]

Dla mnie materializm w dzisiejszych czasach jest synonimem zdrowego rozsądku.
Nie piszę o przegięciach typu praca dla pieniędzy, poświęcenie życia osobistego
dla pracy, a pracowaniu tylko dla pieniędzy, ale uważam, ze kierowanie i
zwracanie uwagi na względy materialne pozwala na utrzymanie zdrowej równowagi w
życiu, a co za tym idzie daje na pewno sporo satysfakcji. Ktoś kiedyś mądry
powiedział, ze pieniądze nie dają szczęścia, ale za to zapewniają jego
substytuty. Zgadzam się z tym całkowicie. Pieniądze są środkami do zapewnienia
sobie milszego życia, a nie celem samym w sobie. Jeśli ktoś nie zrozumie tego w
miarę wcześnie na pewno narobi sobie dużych kłopotów w życiu.

A co do utrzymywania chłopa i wymagania, żeby to on zarabiał więcej. .... Nie
zgadzam się z tym całkowicie. Ja np. należę do tych, co "utrzymują" standard
domu. , Mój chłop z racji wykształcenia i zawodu, nie ma szans na zarobki
porównywalne do moich. Jasne, ze mógłby pojechać do Irlandii czy Anglii, gdzie
osoby z jego wykształceniem i doświadczeniem zarabiają 6 do 7 razy tyle ile w
Polandzie, ale tego ie chcielibyśmy oboje. Byłby to koniec naszej rodziny, bo
nie wyobrażam sobie rodziny na odległość, nie chcę tego i wolę być patologiczna
i dokładać do codziennego życia - mi nie sprawia to problemu. Mój M zarabia
dobrze jak na polskie warunki, a nawet bardzo dobrze, jak na osobę z jego
wykształceniem pracuje w tym co lubi i podoba mu się. Czy to jest patologia?
Nie to kwestia wyboru. Tak jak pisałam wyzej Pieniądze są środkami do
zapewnienia sobie milszego życia, a nie celem samym w sobie.

[kicia031]

Moja matka mawia, ze Pieniadze szczescia nie daja, ale pozwalaja w godnych
warunkach przetrwac nieszczescie.

)

[nzuri]

Ja znam nieco inną wersję: Pieniądze szczęścia nie dają, ale kiedy sie je ma
mozna być nieszczęśliwym w komfortowych warunkach

[kasia_kasia13]

kicia031 napisała:

> Moja matka mawia, ze Pieniadze szczescia nie daja, ale pozwalaja w
godnych
> warunkach przetrwac nieszczescie.
>
> )

Moja mawiala, ze pieniadze szczescia nie daja, ale brak pieniedzy
tez nie.

[burza4]

normalne jest, że raz na wozie, raz pod wozem i że trzeba się wspierać. Tyle,
że diabeł tkwi w szczegółach. Jeśli jedna strona spoczywa na laurach, drugą
obarczając dodatkowymi obowiązkami - to ta druga bardzo szybko poczuje się
wykorzystywana.

pieniądze jako cel sam w sobie to może mieć Kulczyk, a nie przeciętny Kowalski,
borykający się z tym jak związać koniec z końcem. To nie materializm a walka o
przetrwanie.

Kasa jest przejawem pewnego podejścia do życia, albo ktoś jest zaradny i
ambitny albo nie - i taki mi nie pasuje, stąd też pewnie długo byłam sama.
Miałam kumpelę, która się temu nadziwić nie mogła i raiła mi różnych
absztyfikantów, nie mogąc pojąć że dla mnie 30-paroletni monter domofonów
mieszkający z mamusią nie jest materiałem na partnera. Facet musi mi imponować,
inaczej nie ma mowy o chemii - i to dotyczy zdaje się większości kobiet. Jeśli
ja, baba, w dodatku obarczona dzieckiem jestem w stanie zarobić na przyzwoite
życie - to sorry, ale nie będzie mnie kręcił ktoś, komu wiecznie wiatr w oczy
wieje i całe życie ma pod górkę.

Materializm? Też słyszałam takie zarzuty ze strony eksa. Jemu nie
przeszkadzało to, że przynosi grosze a utrzymanie domu spada na mnie. On się
nie musiał martwić o rachunki, miał w głębokim poważaniu czy mamy co do gara
włożyć, za to gębę miał pełną frazesów pt "najważniejsze są uczucia!". Łatwo
było to mówić, żyjąc z mojej pensji, i nie okazując minimum wysiłku.

moje zdanie

[khaldum]

Materializm a materializm

Materializm mający na celu podnoszenie swojego standardu życia, zapewnienia
dzieciom odpowiedniego wykształcenia, czy jakiegoś tam luksusu jak najbardziej
tak. I chodzi tu o zarabianie, ale i umiejętność cieszenia się z tego co się ma.

Bardzo podoba mi się zdanie wypowiedziane przez królika z Alicji w krainie czarów:

Lubie to co mam, ale to nie znaczy, że mam to co lubie.

pracuję po ty by kupić sobie dobre rzeczy, większy dom, pójść na masaż, kupić 3
kg polędwicy i najeść do mdłości tatara, bo ja to lubię.
Lubię swój wygodny samochód, i swój sprzęt grający, itd

Lubię to i w nosie mam, ,że ktoś twierdzi że to porąbane płacić za manicure raz
w tygodniu, lepiej samemu to zrobić, i za to kupić sobie jakiś ciuch albo
markowe okulary

I nie uważam, że jestem materialistką.
Pożyczę koleżance do 1, i nawet więcej jak potrzebuje na remont czy coś innego.
Bo mam, bo mnie na to stać, bo mogę, ale szlak mnie trafia jak ktoś rości, że
muszę mu dać, bo on nie ma a sam na 4 literach siedzi i palcem nie kiwnie żeby mieć.

Materializm z domieszką snobizmu i prostoty słomianej nowobogackiego...

NIE i jeszcze raz nie!
i co z tego, że ma oryginalnego Timexa, czy serwis rossentala, jak stoi to w
szafie, patrz podziwiaj nie dotykaj, dywany przykrywa gazetą, a na skórzanej
kanapie kładzie koc, żeby się nie niszczyło?

i jeszcze podkreśli, że sukienka s Solara, a kupując na allero telefonicznie
podkreśla, że ja proszę pana podróbek nawet najlepszych nie kupuję, bo to obciach?

Ja mam w "d" metkę jeśli mogę taką samą torebkę kupić o 400 zł taniej bo jest z
"ekologicznej skóry" i nie ma wszywki "X"

mam ciotkę, ma już tyle, że mogła by spokojnie cieszyć się życiem, tymczasem
zarabia, zarabia, zarabia, chyba po to by do grobu to zabrać, jest zapuszczona,
zgorzkniała, opuszczona, bo już nikt z nią nie chce przebywać, bo mierzy ludzi
po tym ile mają, a nie co sobą reprezentują... Na wesela nie jeździ, bo firma,
na imieniny nie chodzi, bo firma, świąt nie obchodzi, bo firma, na wczasy nie
jeździ bo firma... ma 60 lat, 15 pracowników, synową wspólniczkę i siedzi za
biurkiem nawet z temperaturą, bo ją okradną, bo kłamią, bo FIRMA...

żal na nią patrzeć


Utrzymywanie partnera.
Stanowczo mówię, NIE. Mogę pomóc swojemu chłopu jak ma przejściowe problemy, on
też mi kiedyś pomógł, i dzięki temu teraz ja mogę jemu pomóc. Bo jak miałam
ciężko on dofinansował mi firmę, teraz ja pomagam mu się podnieść po wyłudzeniu.

Gdyby siedział w domu i liczył tylko na to, że mu manna z nieba zleci to bym go
sama na pośredniaku do sprzątania ulic zgłosiła.


kiedyś gdy byłam nastolatka pytałam ludzi czym jest pieniądz i czym jest życie.
Jedna odpowiedź utkwiła mi w głowie,

Życie to ciągła droga do celu, a pieniądz to środek by do tego celu dość. I
trzeba mieć ich /pieniędzy/ zawsze tyle by brakowało na kolejne marzenie - wtedy
będziesz się zawsze rozwijać.

Utrzymuję swojego faceta!

[escribir]

Ja pracuję zawodowo, mąż prowadzi dom. Pracuję "na trzy fronty" :
etat, zlecenie, chałtury "domowe". Gdyby on pracował to ja
musiałabym z części moich zajęć zrezygnowac, a on w zamian
przyniósłby mi 600 zł- odtego dojąć chociazby miesięczny i opłata
dla kobitki która przyprowadzałaby mi dzieci ze szkoły. Nie opłaca
się- to chyba materializm???
Mąż: robi zakupy, sprząta, gotuje, zmywa, odbiera córki ze szkoły
(odprowadzamy razem), jeżdzi po dokumenty do moich klientów. Doszło
do tego że gubię sie na zakupach w Hali Banacha . Mogę co
najwyżej pójść kupić kosmetyki dla siebie i córek.
Ja w domu jedynie pranie robię, tzn. ładuje i nastawiam pralkę.
Wywieszam albo ja albo mąż- dzianiny wieszam ja. Acha, no i raz na
jakiś czas robie generalke w pokoju dziewczynek- w segregacja
zabawek. Nie moge sobie przypomnieć kiedy ja myłam okna, czy tez
wieszałam firanki!
Jedyny zgrzyt był pod koniec zeszłego roku, on położył laskę na
pewne sprawy ja się z tym nie mogłam zgodzić, więc było mało fajnie-
teraz jest ok.

Czy mój mąż jest pozbawiony honoru i ambicji ? Parafrazując "honoru
i ambicji do garnka nie włożę i na dupsko dziecku też nie założę".

[pelagaa]

> Czy mój mąż jest pozbawiony honoru i ambicji ?
> Parafrazując "honoru
> i ambicji do garnka nie włożę i na dupsko dziecku też nie założę".

Wszystko, co nie jest zabronione, jest dozwolone Jesli Tobie
odpowiada taki uklad, to wszystko jest w porzadku. Ja nie
potrafilabym czegos takiego zaakceptowac. Ale to jest moje prywatne
zdanie, co nie znaczy, ze jedyne sluszne. Dla mnie po prostu facet
powienien cos soba reprezentowac i umiec zarobic wiecej niz
najnizsza krajowa. Ale to chyba ja jestem materialiska, a nie Ty

[lady_telimena]

Dla mnie po prostu facet
> powienien cos soba reprezentowac i umiec zarobic wiecej niz
> najnizsza krajowa. Ale to chyba ja jestem materialiska, a nie Ty

Wiesz co Pelaga, nie rozumiem Twojego podejscia.
Bo albo holdujesz tradycji, albo starasz sobie wypracować taką
sytuację zeby Tobie było dobrze, olewajac to co ci wpoili na temat
teradycyjnych podziałło na role meskie i zeńskie.
Kurna, przecież jak facet przejmuje rolę kobiecą ty mozesz się
rozwijać i realizować.
Tak bardzo Ci zależy, zeby to on Cię utrzymywał? Po co? Sama zrobisz
to lepiej, a w domu masz komfort nie słuzenia za kuchte.
Naprawdę myślisz, ze jak facet przyniesie do domu (nie Tobie -
faceci żadko kiedy SWOJE pieniądze oddają żonie) powyżej średniej
krajowej, to bedzie Ci łatwiej zyć, lub będziesz mniej w domu
pracować??? Nie kotku, wtedy i tak muszisz chodzić do roboty i mieć
drugi etat w domu.

[pelagaa]

Nie wiem wlasciwie jak to wytlumaczyc. Ale ja po prostu psychicznie
nie akceptuje tego, ze ja mialabym faceta utrzymywac.
Nie upieram sie, ze mam racje, ze moj sposob na zycie jest jedyny
sluszny. Akceptuje fakt, ze ktos moze chciec zyc inaczej, ale ja nie
chce. Nie wyobrazam sobie tez nie chodzic do roboty, bo ja sie w
pracy realizuje, wiec nie chodzi o to, zeby mnie ktos utrzymywal.
Po prostu nie umiem szanowac faceta, ktory nie jest zaradny,
odpowiedzialny za rodzine (w moim rozumieniu , ktory nie ma
ambicji zawodowych.
Nigdy tez nie sluzylam za kuchte w domu I nie wyobrazam sobie
sluzyc

[escribir]

Mnie bardzo taki układ odpowiada. Również dlatego, że dzieki temu
mam luz psychiczny- jak za kilka lat znajdzie sobie jakąś młodą dupę
(hipotetycznie )) albo po prostu będzie miał mnie już dosyć
to nie będę musiał tkwić w tym związku tylko dlatego że nie będę
miała jak wykarmić dzieci.

[kicia031]

A ja nie umialabym zaakceptowac takiego ukladu, podobnie jak sama
nie umialabym zostac w domu nawet gdybym miala zaspokojone potrzeby
materialne. Bo nie o pieniadze jak dla mnie sie rozchodzi, tylko o
dziwacznosc bycia z osoba, ktrej cale zycie kreci sie wobes sfery
prywatnej, ktora nic nie wnosi do tego co publiczne, polityczne (w
greckim sensie polis jako bytu gdzie funkcjonuje sie jako obywatel i
kontrybuje do dobra spoleczenstwa jako calosci.
Nie wiem, czy wyrazam sie jasno, ale w skrocie, bycie (z)
czlowiekiem wylacznie domowym wydaje mi sie strasznie nudne.

[escribir]

kicia031 napisała:


> Nie wiem, czy wyrazam sie jasno, ale w skrocie, bycie (z)
> czlowiekiem wylacznie domowym wydaje mi sie strasznie nudne.

Masz rację: wydaje ci się. ))

Ja również nie mogłabym tylko "siedzieć" w domu- ale skoro jemu to
odpowiada a mnie tym bardziej- to wszyscy są zadowoleni.