rodzice

[milkachocolate]

dlaczego dla mojej mamy to ,że wychodzę z domu wieczorem raz na ruski rok jest
problemem? dzis umówilam sie z kumplem na pogaduchy , zeby sie wygadac wyżalic
a takze doradzic jemu w wielu sprawach. i co po godzinie na spotkaniu sms od
matki: dlaczego nie jestem w domu miejsce matki jest przy dziecku , masz mnie
sluchac bo ja zawsze mam racje !!! nosz przeciez syyn zostal z ojcem a ja
naprawde rzadko wychodze z kims wlasnie przez takie akcje ze zaraz wzbudza we
mnei poczucie winy . czy wy tez macie problem z rodzicami czy tylko ja bo im
pozwalam w jakis tam sposob kierowac moim zyciem

[crazyrabbit]

Moja droga! O problemach z rodzicami i wtracaniem się w moje życie
to ja mogę książke napisać!

Moja matka potrafiła zadzwonić jak miałam spotkanie z ludźmi z klasy
(a więc bez "ogonów") i zjechać mnie z góry na dół , że mam czelnośc
iść na piwo bez pana_i_władcy.

Potrafili wymóc na mnie kilka lat temu , żebym "dała szansę naszemu
małżeństwu" , robiąc sąd kapturowy po tym , jak się biedny zięciulek
wyprowadził z domu... do moich rodziców!

Potem się dowiedziałam też , że mój ex łaził do nich i... skarżył na
mnie!!! Jak dziecko!!!

I takie tam różne i różniste historie się działy...

Pomogło mooooooocne ograniczenie kontaktów i kilka rozmów niezbyt
miłych dla obu stron.
Powiedziałm , że sobie tego po prostu nie życzę. Jestem dorosła,
potrafię się utrzymać , i nie poczuwam się w obowiązku tłumaczyć
przed nimi dlaczego chcę się rozwieść. I jeśli ex łazi i opowiada
jakieś bzdury na mój temat , a oni w to wierzą , to ja im współczuję
ale to ich problem. Dorośli ludzie załatwiają takie sprawy miedzy
sobą.

Nasze kontakty są obecnie poprawne. Skończyło się wypytywanie ,
tłumaczenie , wtrącanie. Żyję swoim życiem.

[milkachocolate]

widze ze nie jestem sama z moim problemem. ja mojej matce o rozwodzie
powiedzialam piszac list do niej dosc mocno okreslilam wtedy zasady pewne , ze
to moje zycie ze nie ma prawa mnie krytykowac ze zycie milosc matki do dziecka
polega nie na narzucaniu swojej woli i swoich wyborów ale na akceptacji wyborów
dziecka. pomoglo na chwile ,dzisiaj widze ze wraca do swoich starych metod
dlatego ze spedzilam weekend u rodzicow i ona widziala ze moj syn jest troche
niegrzeczny i oczywiscie to moja wina bo sie rozwodze i on tak odreagowuje a w
dodatku wychodze wieczoren z domu zamias go nianczyc. moj tata nawet nie wie ze
sie rozwodze bo wiem co za pieklo by mi urzadzil. wiem ze musze z mamą
porozmawiac po raz kolejny bo dluzej nie zniose tej ciaglej krytyki ze wszystko
co robie robie zle, ze powinnam siedziec w domu a jak wyjde na godzine lub dwie
to jestem najgorszą matka pod sloncem. mam nadzieje ze ona to zrozumie albo
naprawde nie bede miala ochoty do nich jeździc i sluchac ciąglych wyrzutów.

[crazyrabbit]

Mój ojciec przez rok się do mnie nie odzywał.
Nie masz co liczyc , że zrozumieją jeśli z nimi nie porozmawiasz
twardo i konkretnie.
Jesteś dorosła i to Twoje życie. Rozumiesz , że się o Ciebie
martwią , ale to Ty bedziesz ponosić konsekwencje swoich wyborów ,
nie oni. A poza tym chyba lepiej , kiedy dziecko będzie widziało
zadowoloną mamę , która sobie czasem wyjdzie na piwo czy kawę ze
znajomymi , a nie sfrustrowaną kobietę powtarzającą "widzisz , co on
nam zrobił!"....

Ciekawe jakimi rodzicami Wy będziecie ?

[aron95]

Czy nie będziecie w chodzić dzieciom w życie ?
Bo to zazwyczaj tak idzie z pokolenia na pokolenie

[crazyrabbit]

Nic nie wskazuje na to , żebym miała być taka jak moi rodzice.
Wychowuję swoje dziecko zupełnie inaczej , bardziej po partnersku
niż w "systemie nakazowym" w jakim ja byłam wychowywana.

[artemisia_gentileschi]

Hehe, tez mam jazde. Na szczescie z rodzicami nie mieszkam i za
zadne skarby mieszkac nie bede, ale co sie nasluchalam, to moje
Moja rodzina jest bardzo moherowa i rozwod jest absolutnie nie do
przyjecia, bez wzgledu na okolicznosci przyrody. Ostatnio na
szczescie gadki typu: 'zamiast rozwodu wez separacje jak juz musisz'
sobie odpuscili. Ale obrazeni sa.

[cathy_bum]

Współczuję
Moi rodzice są dla mnie ogromnym oparciem i zawsze mogę na nich
liczyć. Nie wtrącają się w moje życie, unikają komentarzy. Kiedy
parę lat temu zdecydowałam się wrócić do exa, życzyli mi powodzenia -
choć wiedziałam, jak bardzo niechętnie na ten pomysł patrzą (mieli
rację). Jasne, że czasem się kłócimy z mamą. Ale wiem, że ona i tak
uszanuje moje prawo do odmiennego zdania. Najwyraźniej mam
wspaniałych rodziców

[z_mazur]

Ludzie (w tym rodzice) ingerują w nasze życie na tyle na ile im na
to pozwalamy.

Ostatnio podczas kilkudniowych odwiedzin mojej mamy musiałem wyjść
dosyć późno i pytanie "Gdzie ty wychodzisz o tej porze?" (była 23)
po prostu mnie zabiło. Myślałem, że umrę ze śmiechu. Skomentowałem
tylko krótkim "Mamo mam 36 lat".

Ogólnie rodzice nigdy nie ingerowali w moje życie, ale mama czasem
ma takie odchyły na zasadzie "co ludzie powiedzą?".

[sylwiamich]

z_mazur napisał:

> Ludzie (w tym rodzice) ingerują w nasze życie na tyle na ile im na
> to pozwalamy.
>
Jest w tym stwierdzenieu duzo prawdy...Ale bardzo trudno:
1.Wyjśc z pewnego schematu.Jesli rodzice całe życie mieli dośc duży
wpływ na nasze decyzje.Postawienie im się w takiej sytuacji wywołuje
bunt i jakby potwierdzenie że "chyba zgłupła do reszty...nie dziwi
więc że...."
2.Gdy ma sie doczynienia z terrorystą w domu.Ile ja się musiałam
nawalczyć z moja matką o pozycję.Dzięki Bogu jej geny dobrze się u
mnie przyjęły...więc dałam radę.Chociaż ciągle próbuje ingerować,
ciągle komentuje i ocenia.Tyle że mam obrzydliwą cechę.Martwię i
porzejmuje się tylko tymi opiniami o mnie które w mojej ocenie są
prawdziwe)

[to.ja.kas]

Moja mama raz wycieła mi numer...moze dwa...
Pierwszy raz jak byłam w ciazy a moj maz wyjechał do Ameryki
Południowej...poszłam na spotkanie klasowe dwa bloki dalej, po czym
o 22 moja mama przyszła po mnie bo tak pozno ))))
Wyszłam, ale za drzwiami przeprowadziłam z nia taka rozmowe ze
wiecej sie to nie powtorzylo
Drugi raz jak wychodziłam wieczorem (sprawa rozwodowa w toku) a moja
mama do mnie "ty masz meza".....tego wstydzi sie do dzis....po tej
rozmowie juz nigdy wiecej nie odwazyła sie na komentarz...wiedziała,
ze jeszcze jeden taki numer a moze skonczyc sie to mocnym
ochlodzeniem kontaktów....czasem ze wstydem wspomina, ze z troski o
mnie pomyliło jej sie wtedy wobec kogo winna była lojalnosc i
wsparcie....dawno wybaczone...

Ale mysle, ze powinnas postawic wyrazne granice i konsekwentnie je
egzekwowac....nie ma wyjscia...

[crazyrabbit]

Tyle że mam obrzydliwą cechę.Martwię i
> porzejmuje się tylko tymi opiniami o mnie które w mojej ocenie są
> prawdziwe)

Sylwio , Ty też? Dlatego trochę osób mnie "nie trawi" , bo
ewidentnie grzeje mnie , co sobie o mnie pomyślą ha ha ha

[to.ja.kas]

To jest nas trzy

[crazyrabbit]

No to jakieś stowarzyszenie_do_walki_z_dulszczyzną zakładamy?

[to.ja.kas]

jestem ZA

[marek_gazeta]

Ja z natury złośliwy jestem, więc odpowiedziałbym coś w stylu "Mamo, nie podczas stosunku!".

Mamusi trzeba pokazać żółtą kartkę i zabronić jej wtrącania się w prywatne sprawy. Pomaga znaczne ograniczenie widzeń. Telefonów nie musisz zresztą odbierać, SMS-y można wywalać bez czytania.

[milkachocolate]

dziekuje wam wszystkim kochani za wsparcie i dobre rady. wiem ze bez rozmowy z
matką się nie obejdzie , szkoda ze ona nie ma netu dalabym jej poprostu to
przeczytac bo ja nie umię z ta kobietą rozmawiac ona jest niczym Stefani
FOrester z MOdy na Sukces.... (nie ogladam tego zeby nie bylo )

[crazyrabbit]

No to wydrukuj sobie nasze odpowiedzi ))
I daj jej do poczytania.

[jasminowo]

Ja wiem jedno - moja matka na pewno nigdy nie była moją
przyjaciółką, kumpelą ani za bardzo autorytetem. Nie ufałam jej itp.
(żeby nie było - sama świętym dzieckiem też nie byłam). Bywa, że
kłocimy się okrutnie, że milczę bo nie mam potrzeby mówić, że
puszczam mimo uszu jej "mądre" rady, ale jedno jej przyznam -
powiedziała, gdy eks zaczął robić problemy z opieką nad córką - co
ty się martwisz, jestem ja, są Twoi przyjaciele, dasz sobie radę. I
to pomaga, ta świadomość.
Ale walczyć o swoje trzeba. I nie powielać terroru na swoich
dzieciach