To już jest koniec, nie ma już nic...

[minaapll]

Po 24 latach wspólnego życia nadchodzi jego kres…
Wczoraj rozmawiałam z mężem i wstępnie ustaliliśmy zasady podziału
majątku i że nie będzie orzekania o winie. Niby powinnam poczuć
ulgę, że pierwszy krok mam za sobą, a tu wręcz przeciwnie, coraz
bardziej się boję. Do niedawna byłam pewna, że tego chcę, pewna
przede wszystkim tego, że nie chcę marnować życia, że jeszcze trochę
lat mam przed sobą, że jestem silna i dam radę…..a teraz
zwyczajnie „wymiękam”. Nie obchodzi mnie co ludzie powiedzą, i tak
wiadomo, że jestem wredną, ciągle niezadowoloną babą, która nie wie
czego chce, a ma takiego fajnego chłopa, którego „do rany przyłóż”.
Boję się….. o wiele spraw, między innymi o to, że to się jednak nie
uda załatwić w miarę kulturalnie i bezboleśnie……no i o to, że może
podjęłam złą decyzję.
Wiem, że nikt za mnie nie zdecyduje, ale musiałam się wygadać.

[a.b1]

a dlaczego jesteś tak postrzegana?

[minaapll]

no bo nistety taka się stałam przez te lata, zgorzkniała, wybuchowa,
niezadowolona, stale wymagajaca, a raczej wywrzaskująca sobie to, co
musi być zrobione.
Ostatnio poznałam nowy termin.......współuzależnienie, może to to, a
może sama próbuję siebie usprawiedliwić.

[a.b1]

no to masz sukces za sobą, przynajmniej nie oszukujesz się, że byłaś
idealna a tu zonk...mąż chce rozwodu
wielu osobą dużo czasu to zajmuje
decyzja o rozwodzie już ostatecznie zapadła?

[plujeczka]

nie piszesz o powodach podjecia takiej decyzji - po tylu latach
pozycia nie jest to chyba kaprys?

[to.my.kas]

Jeśli to przemyślana decyzja to zrób wszystko wg planu.
Jeśli nie, siądź i spokojnie pomyśl.

[sbelatka]

w sprawie spokojnie i kulturalnie - zapewniam cie, ze sie da.
wiele z nas mialo kulturalne rozwody.. czemu nie.
szczegolnie jeśli nie chodzi o dramatyczne sparwy uczciowe,
pzremocowe. jeśli dogadujecie sie w domu nt. kasy i rozwodu..
W takiej sytuacji rozwod to formalnosc - czesto zalatwiana na 1
rozprawie..(czy sprawie? nie wiem )
wiec tego akurat nie masz sie co obawiac

wszystkiego innego... tez nie...
szczegolnie, ze rozumiem, ze to ty zdecydowalas o odejsciu.

jeżli JUZ czujesz sie silna i zdecydowana - to tak jest. Chwilowe
wahania sa wpisane w nasz zywot..
Przy tak poważnych decyzjach to wręcz obowiązek..

[jarkoni]

A mogłabyś tak w ogóle powiedzieć skąd ten rozwód? Dlaczego? I dlaczego siebie
obwiniasz?

[minaapll]

to nie tak, że wyłącznie siebie obwiniam. Wiem, że obydwoje się do
tego przyczyniliśmy. Z mojego punktu widzenia wychodzi nwet na to,
że wina męża jest większa.
Stopniowo się od siebie oddalaliśmy. Z mojej strony rósł gniew, żal
i inne złe emocje. Dlaczego? Bo nie potrafiłam konkurować z piwem,
które tak bardzo "kocha". Obserwatorzy zewnętrzni do dzisiaj
twierdzą, że przesadzam. Bo skoro mąż codziennie chodzi do pracy i
nie zatacza się na ulicy, to przecież pare piwek dziennie to żaden
problem. Ale dla mnie i dla naszych dzieci to był i jest problem,
coraz większy problem, który na nas wszystkich wywarł zły wpływ.
Tak jakoś minęło ostatnie 10 lat. Teraz dzieci są dorosłe. Odpadł
element szantażu typu "zrobię z ciebie wariatkę i nie dostaniesz
dzieci".
Jeszcze jakiś czas temu proponowaliśmy wspólną terapię i pomoc, ale
mój mąż nie widzi problemu, bo przecież zarabia.....i pensje oddaje
itp.
Ostatnio chyba kogoś ma....
Boję się, że mimo wspólnych ustaleń jednak coś pójdzie nie tak i to
mnie właśnie dobija. Chciałabym już mieć to za sobą.

ale się rozgadalam

[wmiedzyczasie]

nawet jesli tam "miłość do piwa" wg niego jest niewielka a wg ciebie
to problem to nie daj sobie wmówic,że masz fanaberie. Życie jest
zbyt krótkie,żeby marnować je na frustracje "on lubi a ja nie
znoszę".

[sbelatka]

i jeszcze jedno - słuchaj SIEBIE a nie innych... to sztuka - ale
mysle, ze warto sie jej nauczyć..

[gramala]

nie martw sie życie dopiero sie dla Ciebie zaczyna ja rozwodzę sie
po 30 latach małżeństwa,żona mi powiedziała ż niekocha mnie od 12
lat, zapisz się na naszą klasę ja odnalazłem tam swoją pierwszą
milość jesteśmy teraz razem i żyjemy wspaniale.Pozdrawiam nie martw
się.

[minaapll]

[minaapll]

gramala napisał:

> nie martw sie życie dopiero sie dla Ciebie zaczyna

decyzja już zapadła. Sprawy majątkowe już mamy załatwione
notarialnie. Minął miesiąc odkąd mąż się wyprowadził. Wczoraj
złożyłam pozew, gdyż nie ma sensu tego odkładać.....teraz będę
czekała na termin. Ale jest mi ciężko, bardzo

> zapisz się na naszą klasę

o nie, za to jednak dziękuję.....byłam tam przez jakiś czas i
zlikwidowałam konto.

pozdrawiam i przepraszam za tą pustą odpowiedź

cos Ci opowiem

[nangaparbat3]

Pojechałam na urlop do jednego z krajow osciennych, z córką. Poza jednym jedynym
kolegą wszyscy mnie straszyli: rozwalisz samochod, ukradną ci go, drogi źle
oznakowane, jeżdżą po wariacku, milicja wymusza mandaty na Polakach, nie
poradzisz sobie.
Pojechałam, chociaż troche sie balam, zrobilam 1.5 tys. km, przezylam
najwspanialsze wakacje w zyciu, choc wcześniej tu i owdzie bywalam. Ale tym
razem, oprócz normalnych wakacyjnych atrakcji, była ta moze najważniejsza -
poradzilam sobie, przekonałam sie, ile potrafię - a moze tez ze los mi sprzyja?
Pomyslałam, ze gdyby maż mnie nie zostawil, wakacje wygladalyby tak: on by
prowadził auto, ja bym siedziala obok, nawet gdybym miala prawo jazdy (zrobiłam
po rozwodzie) slyszalabym: nie, bo rozwalisz na tych dziurach, no popatrz, jak
oni jeżdzą, nie mozesz tu prowadzic - etc. On by wszystko załatwial, znajdował
drogę - a ja nigdy nie dowiedzialabym się, ile potrafie.
Faktem jest, gdyby nasze malzeństwo nie zalamalo się, gdyby było w nim tyle
ciepła,czułosci, zaufania co w pierwszych latach, uznalabym, że mi sie to
opłaca. Ale nikt sie nie rozstaje, kiedy jest dobrze.

[a.niech.to]

Odbierz pocztę.

[a.niech.to]

Nie wiem, dlaczego mail wrócił do mnie.
Powodzenia

[marlena_mill]

Jesteś bardzo dzielną kobietą, myślę że jeżeli jesteś tego pewna że
samej będzie Ci lepiej niz z nim to dobrze zrobiłaś.
Rozumiem ten strach, rozumiem ten lęk i sciskanie w dołku, ja tez to
tak odczuwam...
Jeśli do tego oczym piszesz dochodzi jeszcze kwestia zdrad to wcale
Ci sie nie dziwię i trzymam za Ciebie kciuki!
Szkoda żebyś zmarnował sobie jeszcze kolejne lata zycia.
pozdr

[lampka_witoszowska]

u mnie ex złozył pozew, ja nie miałam odwagi

teraz jest mi lżej
lepiej
jaśniej

choc tyle zmian przede mną, że czasem trzęsę portkami
i jeszcze mi do głowy przyłazi - a może on myśli, że zapędził się
niepotrzebnie w tę sytuację? moze nei chce?
ale to już chyba zostanie tak jak jest, bo nie mam też odwagi zaufac
i czekac na kolejne wariacje - a i on nie wygląda jak ktos, kto
pokieruje się teraz czyms innym niż zapiekłosc

--
Człowiek jest całością, chyba że bliźni postanowią inaczej.
(sygnaturka kradziona)

[minaapll]

Sąd w moim mieście działa błyskawicznie. 2 września złożyłam pozew,
a wczoraj otrzymałam polecony z wyznaczonym terminem rozprawy.
Znowu ścisk w żołądku czuję. Pewnie tak już będzie do rozprawy
W mojej sytuacji pewnie 10-15 minut wystarczy.
28 października skończy się moje małżeństwo

[ak70]

Szczęściara...