Tata - ginący autorytet

[julka1800]

Ogladalam ostatnio program nt autorytetow w zyciu mlodych ludzi, i
tego co sie z nimi w dzisiejszych czasach dzieje.

I tak sobie pomyslalam: czy dla dziecka - syna - tata po rozwodzie
moze byc autorytetem?
Ciekawi mnie co sadzicie?

Moje osobiste relacje z ojcem, hmmm ...trudno mi je okreslic
slowami. Wyroslam w rodzinie, gdzie rzadko okazuje sie uczucia
gestami przutulenia, caluskow na dzien dobry i do widzenia, a raczej
okazuje sie je czynami.
Pamietam dwa momenty wazne w moim zyciu i zawsze wtedy pojawial sie
moj tata, nie mama, ktora byla powiedzmy "na co dzien". Raz w
szpitalu i drugi raz gdy walilo sie moje malzenstwo.

Jaki zatem obraz taty wylania sie dla dorastajacego chlopca, ktory
nie widzi taty codziennie, nie obcuje z nim, nie uczu sie nie
podglada go? czy w ogole sie wylania, czy tylko jest to ktos bliski
ale nie najblizszy?

[z_mazur]

Nie wiem, a sam jestem ciekaw.

Ja staram się okazywać uczucia córce. Może nie przy każdej okazji, ale nie budzi we mnie oporu powiedzenie jej od czasu do czasu, że ją kocham. Jestem dumny z jej osiągnięć i lubię też jej to powiedzieć czasem. Podoba mi się jej drobne zmieszanie w takich sytuacjach, ale widzę jak jednocześnie puchnie z dumy.

Czy jestem dla niej autorytem...? Pyta mnie często o opinię na różne tematy, nie zawsze się ze mną zgadza i potrafi zażarcie dyskutować. Potrafi też ze mną normalnie porozmawiać, zwierzyć się z osobistych problemów i rozterek. Pewnie nasze relacje nie są idealne choćby ze względu na częstotliwość kontaktu, ale myślę że mogłoby być gorzej.

[bianca36]

Strasznie bym chciała, żeby moja córka usłyszała od swojego ojca, że ją kocha i
jest dumny z jej osiągnięc.
Niestety ten dzień chyba nigdy nie nadejdzie.
Wiem jak ważny jest dla dziewczynki ojciec. Robiłam co magłam, żeby polepszyć
ich kontakty, jednak wszystko na nic. Nie wiem jak będą wyglądać ich spotkania,
kiedy zamieszkamy osbno. Może ich wcale nie będzie. Dużo jej tłumaczyłam, że nie
wszyscy rodzice są tacy jakbyśmy pragnęli. Podsuwałam jej listy do ojca z gazety
wyborczej, żeby zrozumiała, że wiele osób jest w takiej sytuacji jak ona.
I że przede wszystkim to nie jej wina.
Mam cichutką nadzieje, że zrozumiała.
Ale jego nie potrafie zrozumiec.
Jak można żyć bez kontaktu ze swoim dzieckiem. Nie rozmawiają, nigdzie jej nie
zabiera. Cały jego wkład w jej wychowanie to parę złotych alimentów. I gdzie tu
sprawiedliwość????

tato

[alexolo]

hm u mnie było tak ż e dom to mama...tato zawsze w delegacjach....
dobry madry człowiek i mąż.... pzrez dłgie lata był gosciem w domu...
nie znał mnie ani moich spraw... nigdy nie rozmaialismy na wazne
tematy... uwazał ż e to co sie dzieje w domu to sparaw mamy. mama
była mi autorytetem.. w sprawach rodzinnych... tato ten wielki guru
nigdy nie osiągalny.. mało mówił ale jak juz powiedział.....to
dosadnie
dopiero po jego śmierci dowiedziałam sie ż e ciagle wypytyał o mnie
i o moje zycie.. był na bieżąco.. bardzo wszystko przezywał...
szczególnie mój rozwód i nipowodzenia...ja nic nie wiedziałam.. byłam
pewna ż e sie wstydzi tego co sie dzieje.. albo z e po prostu
nie chce rozmawiac....... kilka dni przed śmiercia ..w szpitlu... w
chwili pzrypływu świadomosci... tato złapał mnie za ręke i nie
otwierając oczu powiedział " córciu bardzo cie kocham.. dziekuje ż e
jesteś.. i pzrepraszam ż e ja nie zawsze bylem przy tobie"
zbaraniałam... bo przez udar ..od miesiecy tato nie był w stanie
nic sensownie powiedziec...
to co mi powiedział wówczas,,,, i to co powiedziała mi mama po jego
odejsciu... utwierdziło mnie ż e jednak zawsze był obecny w moim
zyciu... choc wczesniej myslałam ż e jest inaczej...


wiem ż e temat watku troche inny....ale nie mogłam sie powstrzymac..
moż e tatusiowie sa inni niz mamy....ale mysle z e potrafia równiez
kochac... choc sa bardziej powsciagliwi.. męcy.. nieosiągalni.....

[sagaretia]

Mój tato.....
Może nie mówi mi wprost słowami ,że kocha mnie nad życie ,nie pieści się,nie
docieka szczegółów ,ale mam poczucie że gdyby zaszła taka potrzeba oddałby je za
mnie bez wahania.
Wiem tez od mamy ,że bardzo przeżywa moje gorsze chwile ,
że wypytuje ją o moje zdrowie i samopoczucie.
I choć czasem proszę mamę ,żeby pewne rzeczy zachowała dla siebie ,
wiem że Ona się z nimi i tak z tatą dzieli.
Kiedy dowiaduję się tego po czasie nie umiem się gniewać ,
bo wiem że tata nie darowałby Jej gdyby zataiła że dzieje mi się jakaś krzywda,a
On by o tym dowiedział się ostatni.
Czasem traktuje mnie jak małą dziewczynkę.Potrafi zwrócić uwagę ,żebym włożyła
coś cieplejszego bo zmarznę ......w takich chwilach wiem ,że mnie naprawdę kocha
Miłość nie świadczy się słowami(choć słowa to dodatkowy plus) ale czynami.I taka
miłością darzy mnie mój tato.
Dlatego tak trudno zrozumieć mi "miłość" mojego ex męża do naszej córeczki.To
miłość świadczona słowami nie czynami,miłość pusta ,raniąca.
Powtarza córeczce ,że kocha ją nad życie i najbardziej na świecie ,by za chwilę
w przypływie gniewu na mnie wykrzyczeć Jej że ma przyrodniego brata przez
słuchawkę telefonu ....To tylko jeden z przykładów Jego okrucieństwa i bezmyślności.
Mnie też codziennie powtarzał ,że kocha mnie nad życie,że wolałby umrzeć niż się
ze mną rozstać.....i co ?Słowa,słowa....
Boję się ,że powieli ten scenariusz w relacjach z córeczką.
Tak bardzo pragnęłam dla mojego dziecka dobrego ,mądrego taty....
czuję ,że ja zawiodłam.
Na szczęście mój fantastyczny tata ,jest równie fantastycznym dziadkiem,który
potrafi swojej wnuczce powiedzieć jesteś mądra,wspaniała,przytulić i potrafi jej
powiedzieć kocham.
Mnie okazywał miłość czynami ,a Jej okazuje i w dodatku ubiera to jeszcze w
słowa....)
To nie tata,a dziadek jest dla mojej córeczki autorytetem.
Tatę kocha i będzie kochać bezwarunkowo ,dziadka kocha i podziwia.
Tak sobie myślę,ze może doczekam ,że mój ex mąż dorośnie i będzie jeszcze fajnym
dziadkiem.......kto wie ))

[akacjax]

Mój ojciec jest dla mnie autorytetem w ściśle określonych sprawach:
Przez lata w postawie wobec człowieka-okazało się jednak, że to zbyt
bierna jak na potrzeby życia postawa-autorytet w tej dziedzinie
upadł.
Był dla mnie autorytetem w sprawach specjalistycznych-jedna z moich
prac jest podobnej specjalizacji-jednak teraz nowe technologie już
nieznane są ojcu, a i on zmienił zainteresowania...autorytet się
wyczerpał.
Za to jest autorytetem, który odkrywam od kilku lat nieustannie-
chodzi o pasję życia i działania -za to go podziwiam.

Jako ojciec nie był i nie jest autorytetem.
Ojciec moich dzieci tez nie jest dla nich autorytetem jego ojciec
też dla niego nie był. Może to jest dziedziczne? Jest też inne
wyjście. Na pewno świadomie można budować samemu swój autorytet jako
ojca, matki. Tylko to sytuacja trudniejsza, gdy nie ma się dobrych
wzorców.

[julka1800]

Wow, ile tatusiów sie wypowiedzialo w kwestii starania sie o
pozostanie autorytetem dla wlasnego dziecka po rozwodzie (!)..

Wiecie co? tego wlasnie sie boje najbardziej, ze naszym dzieciom
przekazujemy taka wlasnie postawę: czy sie stoi czy sie lezy
jednakowo sie nalezy, w przekladzie: czy sie tata stara czy nie
zawsze tym tata bedzie. Ze mozna starac sie minimum nakladu sil i
energi a nawet nie starac sie wcale i olać bycie ojcem. I tego beda
nauczone nasze dzieci, ze mozna byc byle jakim ojcem, mozna starac
sie stworzyc w zyciu doroslym zwiazek, ale w gruncie rzeczy jak nie
wyjdzie to po co sie meczyc, mozna sie rozwiesc. Proste jak drut.

[sadaga]

niestety....brak dojrzałości, odpowiedzialności....i czysty egoizm. coraz
częściej widoczne. smutne

[marek_gazeta]

> I tak sobie pomyslalam: czy dla dziecka - syna - tata po rozwodzie
> moze byc autorytetem?

Może i _powinien_ być autorytetem. Rozwód nie przekreśla jego szans - co prawda będzie miał teraz dla syna mniej czasu, ale może to skompensować jakością spotkań i sposobu spędzenia wolnego czasu. Czasami wyjście z toksycznego związku dopiero otwiera taką możliwość.

Życie nie znosi próżni - jeśli autorytetem nie stanie się ojciec, to zostanie nim - niestety - mamusia albo jeszcze kto inny.

Jeśli chodzi o sposoby budowania autorytetu u syna, to pewnie sprawa nie jest prosta, ale kilka recept wydaje się oczywistych: bycie przy ważnych dla syna wydarzeniach, wtajemniczanie w "męskie" sprawy (sport, samochody, na dalszym etapie - kobiety), wspólne przygody wakacyjne itp.

> Jaki zatem obraz taty wylania sie dla dorastajacego chlopca, ktory
> nie widzi taty codziennie, nie obcuje z nim, nie uczu sie nie
> podglada go?

Trzeba spytać owego dorastającego chłopca, ja własnych doświadczeń nie mam.

[julka1800]

marek_gazeta napisał:

"Życie nie znosi próżni - jeśli autorytetem nie stanie się ojciec,
to zostanie nim - niestety - mamusia albo jeszcze kto inny."

Jakos gorzko zabrzmiala ta "mamusia"

[nangaparbat3]

Czytałam kiedyś - dawno - taka książkę Eichelbergera "Zdradzony przez ojca".
Utkwiło mi, ze ojciec jak najbardziej może byc w rodzinie i na co dzień - a
jakby go nie było.

[aron95]

Autorytetem nie jest się dlatego ; że się jest tylko dlatego
co się prezentuje