bezradność - długie

[julianna2]

Witam,
Postaram się w skrócie opisać problem mojego znajomego Marcina. Jest
w trakcie sprawy rozwodowej i jest bezsilny wobec oporu żony,
dlatego prosimy o radę.
1. czerwiec 2007 -Marcin wyprowadza się z domu, wynajmuje
mieszkanie. Po 20 latach małżeństwa, kiedy wychował już syna
odchodzi bo nie chce zmarnować reszty życia przy żonie, z którą
nigdy nie miał dobrych relacji.
2. maj 2008 - Marcin składa pozew o rozwód bez orzekania o winie, od
roku płaci alimenty na dziecko (17 l.), majątek zostaje w dyspozycji
żony, M. odszedł tylko z rzeczami osobistymi, mieszka sam
3. czerwiec 2008 - rozprawa, żona nie zgadza się na rozwód, wobec
tego M. występuje o rozwód z winy żony
4. czerwiec/lipiec 2008 - M. i jego dawna znajoma decydują się
zamieszkać razem, zawsze się lubili i rozumieli, wcześniej nie mieli
romansu,
5. kolejne rozprawy na których
- M. przyznał się do nowego związku
przedstawił świadków na to że : przez ostatni rok był sam, że jego
żona nigdy nie chciała mieć dziecka i była złą matką, że nigdy nie
szanowała rodziców swoich i swojego męża, nie pielęgnowała więzi
rodzinnych, nie kochała i nie wspierała męża w jego działaniach,
swoim zachowaniem, arogancją, brakiem poszanowania i sympatii do
ludzi przynosiła mężowi wstyd, była chciwa i skąpa, chłodna i
oziębła.
6. kolejne rozprawy - żona chce powołać syna na okoliczność, że w
sierpniu 2008 doszło do jej pożycia fizycznego z mężem co jest
oczywistą nieprawdą
7.sąd kieruje sprawę do mediacji - po czterech spotkaniach (w sumie
10 godzin rozmów), kiedy projekt ugody już leżał na stole, żona
wychodzi bez słowa, pozostawia mediatorów bez odpowiedzi, wobec
czego sprawa wraca do sądu.
Co można zrobić w tej sytuacji? Dlaczego sąd nie uwzględnił zeznań
świadków co do okoliczności, które doprowadziły do rozpadu
małżeństwa? Dlaczego pozwala pozwanej na opór na zasadzie "nie bo
nie, bo ja go kocham", kiedy na jej temat wypowiedziało się tylu
swiadków, w tym siostra. Czy sąd może oddalić powództwo lub w tej
samej sprawie orzec inaczej niż w pozwie tzn. o rozwodzie z winy
powoda, lub z winy obu stron? Jak udowodnić pozwanej że nie zgadza
się na rozwód wyłącznie w zamiarze szykany i z zemsty że mąż ją
zostawił? Czy można przed sądem argumentować, że z punktu widzenia
społecznego utrzymywanie tego martwego małżeństwa jest szkodliwe,
między innymi ze względu na dziecko, którego powód nie może nawet
odwiedzić , bo żona go napastuje seksualnie w czasie wizyt lub grozi
że wrobi go w pobicie?M. Nie może wziąć kredytu, kupić mieszkania,
żona go zadłuża.
Wiem że tych pytań jest sporo, ale naprawdę sytuacja jest trudna.
żona M. kpi sobie z sądu, sąd na to pozwala, a konsekwencje
finansowe, zdrowotne i emocjonalne ponosi jej mąż, który tylko chce
przeżyć resztę życia bez tej kobiety. Może ktoś z Was ma podobne
doświadczenia, z góry dzięki za odp.

[szukana]

dobre, z tym napastowaniem seksualnym!!!
!

smród, smoro, smord!

Ja się nie dziwię...

[tricolour]

... skoro facet dowodzi, że "jego żona nigdy nie chciała mieć dziecka i była złą
matką, że nigdy nie szanowała rodziców swoich i swojego męża, nie pielęgnowała
więzi rodzinnych, nie kochała i nie wspierała męża w jego działaniach, swoim
zachowaniem, arogancją, brakiem poszanowania i sympatii do ludzi przynosiła
mężowi wstyd, była chciwa i skąpa, chłodna i oziębła" a jednocześnie daruje
majątek i chce rozwodu bez orzeka winy, to stawia się w bardzo niezręcznej i
niekorzystnej sytuacji procesowej: nie można wykazywać ewidentnej winy żony, gdy
się w pozwie twierdzi co innego i nagradza "skąpstwo i oziębłość itp" majątkiem.

[julianna2]

Może nieściśle się wyraziłam, pierwotnie powód zaproponował
porozumienie stron, wobec oporu żony próbuje udowodnić jej winę, co
do majątku pozostał we władaniu żony siłą rzeczy, niejako z rozpędu,
po rozwodzie będzie do podziału w osobnym postępowaniu. Nie wiem do
jakiego stopnia sąd jest związany treścią pozwu, czy musi orzec winę
pozwanej, czy w tym samum postepowaniu może orzec np. winę obojga?
Jeżeli sąd nie dopatrzy się winy żony to co - oddali powództwo i
zamknie sprawę? I co wtedy - wszystko od nowa?

[mariefurie]

Zeby udowodnic wine zony, musi gość mieć naprawdę twarde dowody.
Mówienie, ze nie chciała dzieci ( a ma - i to jest fakt), czy jest oziębła czy
jakas inna, nie ma dla sądu znaczenia. Facet ma udowodnić wine. Co w tej
sytuacji wydaje się byc niemozliwe.
Sady tak działają - wystarczy, ze druga strona powie - kocham i nie chcę
rozwodu, i d.... zbita. Na lata.
Niestety, ludzka złosliwosc i głupota sadów w sprawach rozwodowych nie mają granic.

[asia_pers]

Oziębła??? i napastuje go seksualnie))to facet kłamie, oziębła
kobieta nie rzuca się na faceta i nie domaga się seksu tylko go
unika.

[julianna2]

I owszem, unikała (rekord - 3 lata), pewnie dlatego powstało w niej
przekonanie, że mąż odszedł na "lepszy sex". Wtedy dała do
zrozumienia że może ją mieć kiedy chce i jak chce. Gdy M. nie
skorzystał z tej oferty powiedziała że może żyć i sypiać z kim mu
się żywnie podoba, byleby tylko nadal pozostał w papierach jej mężem
(czytaj: finansował mieszkanie i resztę majątku i zapewnił
powszechnie akceptowany społecznie status mężatki). Dodam że żona
była pierwszą i jak dotąd jedyną kobietą w życiu M.więc nie można
podejrzewać go o wybujały erotyzm.Jego nowy związek zapewne nie jest
biały, ale skoro jest harmonijny i szczęśliwy, to pewnie sex też
jest ok.

[brunia27]

"6. kolejne rozprawy - żona chce powołać syna na okoliczność, że w
sierpniu 2008 doszło do jej pożycia fizycznego z mężem co jest
oczywistą nieprawdą"

-tzn .był świadkiem pożycia ?????)nie sadzę ,żeby sąd uznał takiego świadka

to sąd, a nie żona orzeka rozwód
i nie jest to przypadek, gdzie mogłoby ucierpieć dobro małoletnich dzieci
dla mnie bezsensowne jest skupianie się na orzekaniu winy, tym bardziej ,że
obiektywnie patrząc to ON przez 20 lat tolerował i akceptował "taką złą żonę" a
teraz ON odszedł i to ON "ma kochankę"


podstawowa przesłanką rozwodu jest ustanie więzi małżeńskich, i to trzeba
udowodnić w sądzie ,więc najlepiej będzie jeżeli pan M.
-absolutnie przestanie odwiedzać rodzinny dom, a jeżeli już musi kontaktować się
z żoną to w miejscu publicznym np.w restauracji i niech zapisuje sobie daty i
godziny spotkań a dziecko zaprasza (z wiadomych względów) do siebie
po prostu niech nie daje żonie możliwości powoływania świadków pożycia

czas będzie działać na jego korzyść, choć nie ma reguły jak długo to będzie
jeszcze trwało-w końcu małżeństwo trwało 20lat

a jeżeli chce sobie kupić mieszkanie, wziąć kredyt ,to powinien wystąpić o
separację ,która też daje rozdzielność majątkową i niech skupi się na budowaniu
nowego życia a nie na rozwodzie, po jakimś okresie separacji na pewno bez
problemu rozwód uzyska,

niestety z własnego doświadczenia wiem, że kiedy decydujemy się na rozwód, każdy
chciałby załatwić to jak najszybciej ,jak najprędzej mieć to już za sobą
,zamknąć stary rozdział i z "czystym kontem" zacząć nowe życie
nie zawsze się to udaje, czasem trzeba swoje odczekać

[mariefurie]

> a jeżeli chce sobie kupić mieszkanie, wziąć kredyt ,to powinien wystąpić o
separację ,która też daje rozdzielność majątkową i niech skupi się na budowaniu
nowego życia a nie na rozwodzie, po jakimś okresie separacji na pewno bez
problemu rozwód uzyska,

No własnie. Niech wystapi o separację. aczkolwiek, żona też może się na to nie
zgodzić (chyba).

[julianna2]

-tzn .był świadkiem pożycia ?????)nie sadzę ,żeby sąd uznał
takiego świadka
tak, rzekomo miał być w drugim pokoju
a dziecko zaprasza (z wiadomych względów) do siebie
żona nie pozwala dziecku na spotkania, postawiła warunek, że M ma
wynająć SOBIE mieszkanie
A co do separacji: w czerwcu b.r. upłynie dwa lata od ustania więzi.
M. ma to na piśmie ( w pozwie o alimenty żona podała taką datę).
Wiem, że po dwuletniej separacji rozwód nastepuje niejako z
automatu. Czy to oznacza kolejne 2 lata czekania? Czy można wystapić
o separację w tym postępowaniu i czy jest szansa że sąd
niejako "zaliczy" jakiś okres czasu ( np. od rozpoczęcia sprawy
rozwodowej)do czasu oczekiwania na rozwód. W sprawach majątkowych
separacja jest jakimś wyjściem, ale z tego co wiem M. chciałby się
ożenić.I jeszcze jedno - czy w trakcie separacji można wystąpić o
podział majątku wspólnego?

[brunia27]

wybacz, ale ten M.jakoś dziwnie mi wygląda;
po 20 latach małżeństwa chce sie szybko rozwieść i znowu ożenić,zakładam ,ze
nie ma już 20 lat i wie, że pośpiech w takich sprawach nie jest wskazany a już
całkowicie rozumiem Sąd, że nie daje rozwodu na pstryknięcie ręki męża
znudzonego starą żoną ,który chce sobie sprawić drugą młodość,
bolesne ale prawdziwe i niestety obiektywne,
myślę ,że inaczej sprawa by wyglądała, gdyby nowa wybranka spodziewała się
dziecka - tu Sad mógłby wziąć to pod uwagę ,wtedy separacja byłaby niezasadna
(raczej małe prawdopodobieństwo, że w czasie separacji strony się pogodzą)

[julianna2]

Szybko rozwieść? Dwa lata to już trwa. Ponowny ożenek też nie
natychmiast, ale w dalszej perspektywie zapewne tak. Druga młodość -
no coż, jego wybranka jest w wieku jego żony, więc to chyba raczej
nie szaleństwo pod tytułem "głowa siwieje d..a szaleje". , ale
potrzeba spokoju, miłości harmonii w związku. Oboje są koło 40-tki,
ona z odzysku i z nastoletnim przychówkiem, więc potomstwo raczej
odpada.Co do znudzenia żoną - chyba raczej zmęczenie, udręka i
wypalenie, brak chęci do życia przy boku tej kobiety. Mam
przyjemność znać obie panie, naprawdę różnica jest powalająca na
korzyść tej "nowej".
Więc nic pochopnie, nie nagle tylko z rozmysłem. I tak o 15 lat za
późno od niej odszedł. Tak powiedział sądowy mediator, kiedy poznał
jego żonę.

[brunia27]

napisałaś, że złożył pozew w maju 2008 -więc trwa to niecały rok, a to jeszcze
jest norma
to,że wyprowadził się dwa lata temu nie poświadcza ustania więzi-wiele małżenstw
żyje na odległość, tak jak wiele kłóci się i godzi na okrągło,

wyprowadzka 2 lata temu-to byłby argument, gdyby wspólnie z żoną poszli do sądu
po rozwód za wspólną zgodą

mogę go zrozumieć, jego udrękę, zmęczenie itd, ale gdyby go porównać do wielu
osób aktywnych na tym forum, które przez lata przeżywały gehennę tzn.przemoc
fizyczną i psychiczną w małżeństwie i musiały mieszkać do końca z przemocowcem,
alkoholikiem ....to co najmniej dziwny mi się wydaje jego pośpiech - tym
bardziej, że jego wybranka też jest "po przejściach"

z drugiej strony nie rozumiem, jak matka może zabronić 17-letniemu dziecku
spotkań z ojcem - coś ciągle mi tu nie gra

[asia_pers]

Dziwnie, fakt, przez ileśdziesiąt lat żona nie była oziębła, chciwa
itp. i nagle okazało się, że ma same wady facet znalazl sobie
młodszą i teraz wiesza psy na byłej i wymyśla, dla mnie to
oczywiste. Cała historia to jak opera mydlana kiepskiego gatunku

[kicia031]

Nie moze sie biedny widywac z 17 letnim synem, bo byla zona go
napastuje?
jestem mama prawie 17-latka i uwierz mi, nie da sie zapobiec
spotkaniom takiego dziecka z 2 rodzicem, o ile tylko sa checi po obu
stronach.

Przyznam szczerze, ze cala historia mi smierdzi, i jak sadze, sadowi
tez, skoro sie dzieje tak jak sie dzieje.

[z_mazur]

Matka potrafi omotać dziecko. Znam takie sytuacje, gdy samotna matka stosuje wobec dziecka (nawet nastoletniego) szantaż emocjonalny i uniemożliwia w ten sposób skutecznie kontakt z ojcem.

Wyobraź sobie, że są kobiety które potrafią to doskonale zrobić.
"Jak możesz się widywać z tym gnojem, który tak matkę potraktował? Wiesz jak mi jest przykro gdy wiem, że idziesz na spotkanie z nim?" Jeśli chłopak jest tak ustawiany przez jakiś czas, jeszcze na dodatek ma poczucie, że został teraz mężczyzną w domu i musi "zaopiekować się" samotną matką, to masz jak w banku, że z ojcem się nie spotka.

I to by było tyle na temat chęci obu stron.

Jak czytam wypowiedzi niektórych pań w tym wątku

[z_mazur]

To nie wiem, czy śmiać się czy płakać.

Oczywiście sytuacja, że kobieta tkwi przez lata w patologicznym związku i po dwudziestu latach odchodzi jest jak najbardziej prawdopodobna i pewnie dla wszystkich pań tutaj naturalna. I to że kobieta w końcu dochodzi do punktu, w którym po tych dwudziestu latach ma dość i odchodzi, oczywiście żadnej z pań nie zdziwi.

Ale facet tkwiący w takim związku z poczucia obowiązku i jeszcze paru innych powodów, który po dwudziestu latach ma dość i odchodzi??? Nie, to oczywiście nieprawdopodobne. Rzeczywiście pewnie tu coś śmierdzi.

Gratuluję podejścia, normalnie załamka.

[brunia27]

czuję się w obowiązku stanąc w obronie pokrzywdzonych

wcale mnie nie dziwi, że facet chce odejść po 20 latach i chyba nikt go tu nie
potępił,
dziwne jest po prostu to, że TAK BARDZO MU SIę SPIESZY ,wręcz wygląda na to, że
jest rozżalony bo żona nie dała mu krzyżyka na drogę

a mógłby pomyśleć ,że może ona coś próbuje ratować ,że dla niej te 20 lat wiele
znaczyło,
a że nie widać w tej historii WYRAźNEGO I TRWAłEGO rozpadu związkum ,który jest
dla Sądu ważniejszą przesłanką do rozwodu niż jakieś widzimisię małżonka, to nie
dziwię sie ,że tyle to trwa,

gość ma dwa wyjścia - albo dogadać sie z żoną i wspólnie pójść do sądu po
rozwód, albo cierpliwie pracować nad ustaniem więzi -tu wskazana była by separacja

[wojtekp67]

Cos tu nie gra. Cytat:
"była złą matką, że nigdy nie
szanowała rodziców swoich i swojego męża, nie pielęgnowała więzi
rodzinnych, nie kochała i nie wspierała męża w jego działaniach,
swoim zachowaniem, arogancją, brakiem poszanowania i sympatii do
ludzi przynosiła mężowi wstyd, była chciwa i skąpa, chłodna i
oziębła."
Jesli to taka zła matka to dlaczego zostawia pod jej opieką syna?
Chyba raczej powinien chronic chłopca przed złym wpływem takiej
osoby.

[z_mazur]

Trudno siłą zabrać 17-latka. W konflikcie między rodzicami,
nastoletni syn najczęściej staje po stronie matki.

[brunia27]

jeżeli to prawda, że żona była prawdziwą "wiedźmą" )

ten pan M. jest i tak w dobrej sytuacji, nie ma ciężaru cierpiących i
tęskniących małych dzieci, nikt go nie bije,uciekać z domu nie musi ,życie może
sobie na nowo ułożyć...

i niestety prawie każdy rozwód jest traumatycznym przezyciem i niesie za sobą
konsekwencje tak finansowe jak zdrowotne, emocjonalne,
niektórzy, nie bez powodu porównują przeżycia towarzyszące rozwodowi do żałoby...

panu M.życzę cierpliwości