Numer nie z tej ziemi

[comma]

[comma]

Tak, teraz ja wykonałam numer z klepnięciem w enter i wysłaniem nagłówka :-)
Epidemia jakaś, czy co? A chciałam napisać o kawałach, jakie robią zwierzęta.
Oto, co kiedyś zrobił mój drugi pies: Byłam z nim na spacerze na odludnej łące.
Puszczony ze smyczy biegał sobie radośnie przede mną, aż nagle zamarł, z nosem
na wiatr. Potem, w szaleńczym pędzie pognał do przodu. Przerażona, co też
zwęszył, popędziłam za nim. Wkrótce ze zgrozą dostrzegłam w trawie pręgowane
futro. Ani chybi padlina, w której zaraz moje psisko urządzi sobie tarzanko!
Rozpaczliwe nawoływanie nie przyniosło efektu, pies nabrał rozpędu, po czym
wyhamował, odbił się, i skoczył czterema łapami na coś, co okazało się...
śpiącym spokojnie w słońcu ogromnym kocurem!!! Kocisko wrzasnęło wniebogłosy,
wyskoczyło na dwa metry w górę, sycząc i plując, po czym z zadartym ogonem
uciekło, gdzie pieprz rośnie! A mój pies wcale go nie gonił. Uznał, że kawał
się udał i radosny, rozmerdany, wrócił jak gdyby nic do mnie.

[jaszczuria]

było sobie mięso (ok.2 kg. ) w kuchni na stole. W tejże kuchni byl też tata.
Pies nagle podleciał do drzwi i zaczął potwornie szczekać. tata zdziwiony - nie
słyszał ani dzwonka ani pukania. A pies miał rozjuszone oko i najeżoną sierść.
Znaczy, że coś jednak rabani do drzwi. Podszedł do drzwi i pyta kto tam ? nic,
cisza. Pomyslał, że za wolno szedł i ktoś zrezygnował. Więc otworzył drzwi i
wyjrzał na schody. Nic, cisza idealna. Nikogo nie było. Wrócił do kuchni -
mięsa nie było. Psa też nie było.

"podejrzana zajmuje się kurestwem czyli prowadzi hodowlę kur"

[baskarek]

jaszczuria napisała:

>
> było sobie mięso (ok.2 kg. ) w kuchni na stole. W tejże kuchni byl też tata.
> Pies nagle podleciał do drzwi i zaczął potwornie szczekać. tata zdziwiony -
nie
>
> słyszał ani dzwonka ani pukania. A pies miał rozjuszone oko i najeżoną
sierść.
> Znaczy, że coś jednak rabani do drzwi. Podszedł do drzwi i pyta kto tam ?
nic,
> cisza. Pomyslał, że za wolno szedł i ktoś zrezygnował. Więc otworzył drzwi i
> wyjrzał na schody. Nic, cisza idealna. Nikogo nie było. Wrócił do kuchni -
> mięsa nie było. Psa też nie było.
>
> "podejrzana zajmuje się kurestwem czyli prowadzi hodowlę kur"

Podobne numery robiła mi moja pirwsza suka, seterzyca. Dałam się nabrać ze trzy
razy -straciłam trzy pyszne drugie danka .Za czwartym razem poszłam do drzwi z
talerzem. Tydzień ze mną nie gadała!
pa pa.

[jaszczuria]

baskarek napisała:

.....[ocenzurowano]

Za czwartym razem poszłam do drzwi z
> talerzem. Tydzień ze mną nie gadała!

no i miała racje. Jak można takie rzeczy robić psu ???



"podejrzana zajmuje się kurestwem czyli prowadzi hodowlę kur"

[weekenda]

To były jeszcze czasy, kiedy mieliśmy trzy psy: cocer spaniele, matka i dwie
córki. Na wakacje jeździliśmy pod namiot no bo gdzie z 3 psiakami. To były
wakacje w czasie, kiedy było wszystko na kartki, nawet buty, że o mięsku nie
wspomnę.

No to sobie wypoczywamy, morze, camping, słoneczko, siedzimy na leżaczkach psy
spały koło nas. Tak nam się wydawało... Z wakacyjnego marazmu i błogiej ciszy
wyrwał nas okropny wrzask jakieś pani. Za chwilę, z ogniem w oczach i napisem w
nich "krwi!!!!" leci w naszą stronę słusznej wagi dama. No i dama "oznajmiła"
nam, że nasze trzy słodkie suczki zeżarły jej 2 kg schabu na kotlety. Ten kto
może niech sobie wyobrazi: schabik w czasach kartek !!!!! Ja uciekłam do
namiotu, moja Mama walczyła z damą dosyć długo, tamta nie chciała pieniędzy,
chciała zwrotu mięska... do tego cały camping albo stał i się gapił albo
bankowo słyszał "wymianę poglądów" na temat diety psów, psiego węchu,
zostawiania mięska na wierzchu, wielości psów na tymże campingu... Ale się
działo !!!
pzdr !

[baskarek]

Jak wzięłam Baskara, Bajka pilnowała głównie kuchni, bała się że jej braknie
jedzonka przez konkurencje. Kiedyś przywiozłam należną im porcję piątkową
w postaci 9 kg wołowinki rosołowej bez kości i miało starczyć do poniedziałku.
A gruba oczywiście wykorzystała zamieszanie małe no i nie wystarczyło.
Ubyło jakieś 2,5 kg w ciągu 5 minut. Jeszcze się obraziła, że michy jej nie
dałam!!!!
pa pa.

[comma]

Jamniczka ciotki mojego męża wykradała wędlinę z kanapek, które ciotka
przygotowywała rano na śniadanie dla kuzyna. Stawiała tacę z kanapkami na ławie
i szła do pracy. Zanim kuzyn wstał, psica już zdążyła się poczęstować. Sprawa
się wydała, gdy kuzyn poprosił nieśmiało swą matkę, by do kanapek dawała mu
czasami choć plasterek szyneczki :-)

[84aga]

A moja śp psica, mając zaledwie 3 miesiące, wyskoczyła sobie na fotel, przednie łapki wyłożyła na stół i chlipała sobie ze szklanki gorącą herbatkę.. :)))
Jak to zobaczyłam to myślałam, że pęknę ze śmiechu :)

[paluszek11]

Czarka podczas jednej z wizyt znajomego, gdzie na niskiej ławie podane były
różności smakowite, delikatnie brała plasterki wędliny w ząbki z tejże ławy
tak, że nikt nie widział. Udawała, że śpi pod ławą.
Zastanowiło nas tylko, dlaczego wędliny ubywa (był piątek, a gościem był
przyjacie, który jest księdzem i który czekał na północ żeby zjeść wędlinkę -
a my popełniliśmy gafę serwując ją w piątek.
Do północy niewiele zostało :-), a Czarunia niewinnie spała pod stołem.

[comma]

Moi znajomi mieli kocura - już stałego rezydenta i pewnego dnia wzięli do domu
szczeniaka. Kocur nie był zachwycony, lecz jakoś się z tym pogodził. Po jakimś
czasie zaczęli znajdować w mieszkaniu poszarpane w drobny mak książki. Było to
o tyle dziwne, że księgozbiór znajdował się dosyć wysoko, teoretycznie poza
zasięgiem szczeniaka. Pewnego dnia jednak tajemnica się wydała. Przyłapali
kocura, jak spacerował po półce i łapą strącał książki - prosto pod pysk
czyhającego już na nie szczeniaka...

[m.malone]

Ha! Wiesz, że z jednym szczeniaczków z mojego gniazda też tak było:)

Poszedł do bratanka, gdzie była kotka (były wcześniej dwie, ale jej matka
umarła). Kotka zajęła się szczeniakiem, jak kociakiem. Dubi-dubi bardzo lubił
gryźć - zwłaszcza samochodziki mojego bratanka, tzw. żeleźniaki - kiedyś były
modne. Chłopak ustawiał je zatem na wysokiej półce. A po powrocie zastawał wciąż
pogryzione następne samochodziki. Dopiero kiedy niespodziewanie wrócił, bo
czegoś zapomniał, zobaczył jak kotka swojemu "dzieciakowi" zrzuca z półki te
amochodziki.

A o miłości moich suczek do książek opowiem kiedy indziej:)

[orvokki]

O tak, kooperacja kocio-psia ze zrzucaniem zdobyczy u nas też funkcjonuje.
Ofiarą padła: kiełbaska, kotleciki i opakowanie (sic!) po wędlinie.

[albert.flasz]

Wprawdzie nasza Sabunia jest ogólnie spokojna i "bezstresowa", niemniej
zdarzyło się również i jej parę "wyskoków": kiedyś wykorzystała chwilę nieuwagi
i porwała ze stołu świeżo upieczony boczek; innym razem bardzo się nudziła sama
i zamknięta w domu, znnalazła więc za lodówką zapomnianą po remoncie
torebkę "Cekolu" (szpachla gipsowa) - sprzątanie trwało do 2 w nocy; pogryzła
jakieś buty, marynarkę... Jednak nie wybiegała poza średnią, można więc
zaliczyć to wszystko do "grzechów młodości".
Najbardziej jednak ubawił mnie owczarek niemiecki mojego wujka. Maksio zawsze
był bardzo aktywny, parę razy jeździł z wujkiem na ryby, gdzie częstował się
złowioną drobnicą (na surowo - bardzo lubi). Pewnego razu "przedobrzył" i się
struł: stracił apetyt, bolał go brzuch, zaczął tracić sierść, chudnąć...
Leczyłem go przez parę dni m. in. domięśniowymi zastrzykami witamin z grupy B,
kokarboksylazą itd. Zastrzyki te są dość bolesne, popełniłem przy tym błąd:
byłem jego dobrym znajomym i robiłem to wszystko w jego "azylu", czyli w domu,
gdzie akceptował mnie bez problemu. Po tej kuracji jego postawa względem mnie
nieco się zmieniła - gdy zaglądałem do nich, witał się jak zwykle, bardzo
wylewnie i głośno, po czym, brał mnie zębami za rękę, wyprowadzał do
najdalszego pokoju i tam zostawiał (jeszcze oglądał się w drzwiach, czy
przypadkiem nie idę za nim!). Sytuacja powtarzała się, nawet kilkakrotnie, gdy
tylko dołączałem do innych. Trwało to chyba ze dwa lata, po czym (wreszcie!)
zapomniał, choć do dziś nie pozwala mi się macać po brzuchu.
...I niech mi ktoś teraz powie, że takie zwierzaki nie myślą!:)

maseczka kosmetyczna

[jaszczuria]

postanowiłam zrobić siem na bóstwo.
Konieczna była naturalna maseczka na twarzyczkie. No to namięszałam miód,
twarożek, żółtko, rozgotowane drożdże w małej ilości. No i dobra. Wymiąchałam,
poszłam na tapczan, nakładałam na leżąco, co by nie spłynęło. Drugie tyle było
w miseczce, co by mieć, gdy twarz wyschnie. Miseczkę postawiłam koło siebie na
tapczanie.

Leżałam, twarz przykryłam ligniną. A jak tylko się przykryłam tą ligniną, to
czuję, jak tapczan się ugina, (czyli wskoczył pies), słyszę chłeptanie,
mlaskanie, tapczan się trzęsie od tego podżerania, w końcu poczułam ozór na
twarzy. taaa, udała mi sie maseczka. Oczywiście w miseczce nic nie zostawił,
cwaniaczek jeden

[albert.flasz]

... Dał po prostu do zrozumienia, że psi język doskonale masuje, przez co
porawia ukrwienie, ślina natomiast ma działanie dezynfekujące (psy wylizały już
niejedną "zapapraną" ranę, poważnie - sprawdzone naukowo i w praktyce) oraz
ujędrniające i że całość też dobrze wpływa na cerę. Nie ma więc potrzeby
marnować jedzenia!:)))

[m.malone]

czyli można powiedzieć:

i pies syty, i jaszczuria wypiękniona:))

[weekenda]

hihihhi!!! Super !!! a pies nie ma potomków ? takie geny nie mogą się
zmarnować !!!!! ;-DDDDDD

[albert.flasz]

Podobno coś tam ma...

[izunia.m]

ostatnio zapomnielismy założyć antypsy (skrzynki i pudełka porozkładane na
łóżku - co by na nim psy nie spały), wracamy i co zastajemy...? Dunkan leży u
siebie z miną "jestem niewinny" a Delta u siebie z miną "bardzosię cieszę że
jesteście" ale nie rusza się z posłania.
na łóżku: moja torba, moje płyty w etui - zeżarte częściowo, mój polar
i...skarpety mojego Mężczyzny.

no i czyj pies był na łóżku...??

[eulalija]

Albert opisał zachowanie zaprzyjaźnionego Maksia, kropka w kropkę zachowała się
tak kocica mojej przyjaciółki. Lubiła mnie, jak tam przychodziłam, to
zasadniczo nie schodziła z moich kolan, a na zaprzestanie głaskania reagowała
ponaglającym: "Miau!". Ale przytrafił się problem z uszami, dawno to było, nie
pamiętam, grzybica? może drożdżaki? Koleżanka poprosiła mnie, żebym z nią i z
kocicą poszła do weta. Nie było wtedy jeszcze klateczek, transporterków,
niosłyśmy ją na zmianę w torbie. Podczas ogladania, czyszczenia uszu i
aplikowania do nich jakiegoś mazidła kocica mnie widziała, przytrzymywałam jej
głowę, koleżanka trzymała ją od tyłu. W domu musiałyśmy jej przez trzy albo
cztery dni też aplikować to mazidło do uszu i jakiś lek do pyszczka, koleżanka
zawijała ją szczelnie w ręcznik, ja gmerałam w uszach i strzykawką pchałam
świństwo do pyszczka.
Efekt? Już drugiego dnia kocica wyniosła się na mój widok na szafkę kuchenną.
Mimo zakończenia kuracji, mimo mojego nienagannego zachowania, kocica już nigdy
do mnie nie przyszła. Zawsze na mój widok udawała się godnym krokiem do kuchni,
taboret, blat, lodówka, myk na półkę koło okna i pluszaczek. A jak się
próbowałam zbliżyć to syk i podniesiona w górę łapka: "Nie podchodź, rozszarpię
cię". I tak się skończyła moja przyjaźń z tą czarną jak noc listopadowa
pięknością, mogłam soibie tylko na nią popatrzeć :-(((

[lailani]

Znalazłam fajny wątek na FH
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=384&w=10780747

A propos psich żarłoków :-))

[comma]

Dawno, dawno temu czekałam pod kinem na koleżankę, racząc się zakupioną w
ulicznej budce zapiekanką. Nagle przygalopował do mnie potężny czarny pies,
mieszaniec doga niemieckiego, wyhamował ostro pół metra przede mną, po czym,
wpatrzony pełnymi łez oczyma w moją zapiekankę, przysiadł na zadzie i uniósł
przednie łapy w błagalnym geście "poproś". Ułamałam kawałek bułki i wetknęłam z
oślinioną mordę. Kilka minut później pojawił się zadyszany i zażenowany
właściciel zwierza, przepraszał mnie wylewnie i zapewniał, że pies nie jest
głodzony. A zapach zapiekanki zwabił go z pobliskiego parku. Pogratulować węchu.

[p.a.d.a.l.c.o.w.a]

Mój psiak ( Guru ) wchodzi w najciemniejszy i najmniej dostepny kąt w
mieszkaniu - czyli pod niskopodłogowa wersalkę w tak zwanym " duzym " pokoju,
gdy zobaczy, że ja idę w kierunku pokoju komputerowego. I nie chce wyjśc z
tego ciemnego kąta zanim ja nie wygaszę kompa. Drzwi do tego pokoju komop. są
zawsze zamknięte, bo ja tam palę papierochy. Drzwi te są dokładnie
uszczelnione, by Guru - chory na serce - nie wąchał dymu. Zanim nie wróce na
dobre - on nie wychodzi z tego ciemnego kąta. Zawsze wie, że już ostatecznie
wracam i wtedy dopiero wychodzi z nory.
Skąd on wie, że już na "dziś" jest koniec???
I miedzy innymi jest to jeden z powodów dla którego odłaczyłam się od netu.

[agata.balu]

Moja przyjaciółka chowała chomika. Ponieważ zwierzątko wymaga ruchu więc od
czasu do czasu wpuszczała go "na pokoje" wiedząc,że jak zgłodnieje pojawi się
koło klatki.
Aż tu razu pewnego zwierzątko zniknęło. Nie niepokoiła się bo jednak widac było
drobne ślady pobytu zwierzaka. Gdzieś tak po trzech dniach potrzebowała jakiejś
książki, siegnęła więc na półkę .... a w książce śliczny, równiutki, okrągły
otworek na wylot.... i takie same w całym rządku książek.
Najważniejsze, że zwierzątko żyje i gdzieś jednak mieszka. Ale gdzie?
Po kilku dniach sprawa sie wyjaśniła. Wstając rano z łóżka przyjaciólka, ze
zdziwieniem, zauważyła na poduszce jakieś zółte przędze... Ubrała okulary i
zamarła ze zgrozy: na poduszce leżało kilka jej loków równiutko odgryzione! Na
szczęście mały bandyta oskalpował ją z boku więc dało się ubytki ukryć.
Wiadomo juz było, że zwierzątko uwiło sobie gniadko w wersalce (przepędzili z
biblioteki). I wiecie w czym uwiło gniazdko? W ślicznym, zimowym, futerku
zapakowanym w woreczek foliowy i przełożonym starannie "bagnem" przeciwko molom.
Loki odrosły .... zimowe futerko nie!

[venus22]

Sila niszczycielska wiec widac nie zalezy od rozmiaru zwierzatka.....

ale sie usmialam!
wlascicielka chomika pewnie mniej..
Venus

[agata.balu]

venus22 napisała:

> Sila niszczycielska wiec widac nie zalezy od rozmiaru zwierzatka.....
>
> ale sie usmialam!
> wlascicielka chomika pewnie mniej..
> Venus

Właścicielka chomika przeszła nad tym ze stoickim spokojem. Kocha zwierzątka.
Musiałam jedynie doradzać jak zaczesać "ubytki". Załatwiłysmy to - wzorem
łysiejących panów - za pomocą "pożyczki" :-)

[pierozek_monika]

Mam skrzywione poczucie humoru, ale mnie to rozśmieszyło:

W sobotę mąż przytachał z zakupów mięso mielone dla psa (takie z zoologicznego
zapakowane jak kiełbasa). Nakrzyczałam na niego, że takie dziadowstwo psu
kupuje, że nie wiadomo co tam jest. Wczoraj mąż ugotował psu obiadek z tym
mięsem, taki z warzywami i makaronem. Pies zjadł, więc mąż pyta:
- I co, Pinuś, smakowało ci? Dobre było co , nie?
A Pinuś:
- Błeeeeeeeee
No i sprzątałam ja :/

[agata.balu]

PRZEPIĘKNE! Widać ja tez mam spaczone poczucie humoru :-)
Usmiałam się do łez!