Benedykt kontra Wojtyła

[szizumami]

--kiedyś tam stworzyli coś razem
Benedykt podkreslił tez w swej wypowiedzi-szacunek do tego co robił
jego poprzednik...
teraz co---odwoływanie ?-czy ma to byc ratowanie gmachu nowymi
metodami?

sama nawet za bardzo nie znam faktów-bardziej zaispirowana
zasłyszanymi wypowiedziami-typu--"benedykt jest mądrzejszy od jana
pawła,on wiele popełnił błedów"..benedykt próbuje je naprawić...?!

jaka maj arole w nwo?//?

ile ma do tego wszystkiego nauka Chrystusa?

znowu tak głośno myśle,ciekawa zdania mądrzejszych....

[agnitunn]

Nie wiem jak jest w tym temacie.
W moim odczuciu, JPII był o wiele lepszym papieżem i człowiekiem niż Benedykt.
Jakoś tak "źle patrzy" z oczu Benedykta
Mam wrażenie, ilekroć Go widzę, że jest fałszywy do szpiku kości
Poza tym ta przynależność od tej Hitler Youth niezbyt dobrze świadczy.

Dodam, że w niektórych proroctwach/objawieniach papież po JPII ma być "pomocnikiem antychrysta" i ma zniszczyć KK.

To tyle moich przypuszczeń

Pozdrawiam
Agnitum

[szizumami]

-jest wiecej osób,które widzą ten lekko "przekrzywiony" uśmiech..

jak dla mnie instytucja kk powinna upaść--bo..jest do szpiku zepsuta
i ..powiem co myśle-
nomenklatura kościelna jest dla mnie tak niestrawna-
nie wiem czy jest jeszcze inne miejsce gdzie
eklezjanonominencyjokonkordackoegzegezalne słownictwo równie dobrze
łamie język...
co pokręcone to podiablone wg mnie...
osobiści może jako polka JP jest mi "czystszy"..

[flowerbomb5]

Osadzanie osoby po pozorach jest bardzo niesprawiedliwe - bardzo. To
ze komus "zle z oczu patrzy" jest bardzo subiektywne.
Benedykt XVI zaskarbil sobie moj szacunek swoja bezkompromisowoscia
i wiernoscia doktrynie - chce uzdrowic Kosciol tworzac z niego
organizacje wiernych, a nie masowke oparta glownie na emocjach
milionow ludzi ktorych wiara oparta jest na sympatii do Jana Pawla,
co nie przeklada sie w ogole na ich zycie duchowe czy prawdziwa
religijnosc. Bo jaka jest ta religijnosc ludzi ktorzy kochali Jana
Pawla? - plytka i powierzchowna. Zabraklo czlowieka, wiara gdzies
sie rozplynela. Nie o taka wiare chodzi.
Benedykt wraca do korzeni - uwolnil msze trydencka, obrzadek
lacinski. Chce kosciola jako wspolnoty wierzacych ktorzy wiedza w co
wierza i dlaczego.
Ma zla prase przez zdjecie ekskomuniki z lefebrystow. Bo jeden z
lefebrystow nie wierzy w holokaust. Zydowskie w wiekszosci media
swiatowe robia z niego marmolade, a dodatkowo pluja na papieza. Jan
Pawel II bal sie narazic Zydom wiec byl bezkompromisowy dla
lefebrystow. Podoba mi sie ze Benedykt robi swoje - co uwaza za
wlasciwe i nie przejmuje sie zydowskimi mediami wierzac, ze
prawdziwi wierni oddziela ziarno od plew. I dlaego kosciol pewnie
stanie sie organizacja elitarna, ludzi ktorzy wiedza w co wierza i
dlaczego.

[szizumami]

jasne że nie można sądzić po uśmiechu..
to stanowczo za mało

myśle że to bardziej wyraz odczucia niż zdania--wiec nie opinii-tym
bardziej,że ktoś mówi "wydaje mi sie"-tak to odczuwam-ale tez nie
jestem "mocny" w temacie--poruszyłam temat,nie rzucam kalumni..

co do JP---nie do końca zgadzam sie z Toba że wiara z nim była
lepsza,a teraz podupadła---nauka Chrystusa--dość prosta, choć trudna
w realizacji--była i jest..
żaden papież siła nie nauczy miłości do drugiego człowieka-i do
innych wiarą i do innych kolorem też-w tym nie pomoże nikomu ani
łacina,ani poskramianie żydów..

własciwie pisząc "ten kontra ten" nie chodziło mi o porównywanie
typu -ten lepszy,ten gorszy---a raczej---kto naprawde jest
poplecznikiem NAUKI CHRYSTUSA A KTO WŁADZY KOŚCIOŁA-
<>--czyli czym naprawde zajmuje sie kościół-[instyt. nie wspólnota]?
Ppozdrawiam

[flowerbomb5]

Mysle ze podobne odzucia maja tysiace ludzi, ktorzy tylko
obserwowali z zewnatrz obu papiezy, bez wglebiania sie w to co mowia
i co robia. Polski papiez byl bardziej otwarty, latwo nawiazywal
kontakty i mial dar pociagania za soba milionow. Wyszedl do ludzi,
nie byl dogmatykiem lecz praktykiem. I niestety wcielal w zycie
zasady ekumenizmu. Nie wyszlo to na dobre kosciolowi. Ale to juz
dluzszy temat.
Faktem jest ze zostawil kosciol slabszy niz zastal.

[srilankowiec]

Osobiście nie potrafiłbym określić , który z Papieży był lepszy
,lepiej pełnił swój urząd (jeden wciąż jeszcze pełni , więc takie
wnioski i tak troszkę przedwczesne )
Mogę co najwyżej za siebie powiedzieć , że bardzo podoba mi się
obecny pontyfikat .Przede wszystkim za bezkompromisowość i wierność
Prawdzie , za odwagę w głoszeniu Chrystusa nie cukierkowatego ,
przytulanki i tolerancyjnego liberała ,ale Jezusa prawdziwego ,
realnego , kochającego ,ale i wymagającego . (Jezus nie mówił abyśmy
byli tolerancyjni względem bliżniego , ale abyśmy go kochali jak
siebie samego,a to przepaść w pojęciach )Tolerancja bowiem może nam
się skojarzyć z akceptacją wielu zachowań z gruntu niewłaściwych , a
przymykanie oczu na grzech nie było "Chrystusową taktyka" ("Idż i
nie grzesz więcej").W dzisiejszych czasach ktoś mógłby podobną
postawę uznać za objaw nietolerancji , podczas gdy był to wyraz
największej miłości . Dlatego tolerancja fałszywie rozumiana, w
oczach wielu wydaje się być synonimem dobroci i życzliwości , podczas
gdy w istocie może być absolutnym przeciwieństwem miłości , która to
w obliczu jakiegoś rodzaju nieprawidłowości wymaga wręcz braku
tolerancji dla określonych zachowań, z myślą o dobru człowieka .
Przyznaje ,ze we mnie obecny Papież wzbudza ogromną sympatię , choć
zapewne zupełnie inny charakter odróżnia Go pod tym względem od
poprzednika .Może nie ma takiego talentu aktorskiego jak Jan Paweł 2
, może nie potrafi w ten sposób porywać tłumów , ale jest w Nim coś
co mnie osobiście przyciąga . Mianowicie treść , treść tego co mówi i
pisze .Nie twierdzę ,ze pod tym względem Jan Paweł 2 wypadał gorzej
,w gruncie rzeczy tego nie wiem gdyż tak naprawdę nie zapoznałem się
właściwie ze spuścizną poprzedniego Papieża(skrawków nie liczę) .Mam
oczywiście taki zamiar ,ale na dzisiaj wiem jedynie ,że wielką
przyjemność sprawia mi zgłębianie nauczania Benedykta XVI (Choć też
jak na razie zbyt dużo pozycji nie połknąłem

W mojej ocenie obecnemu Papieżowi bynajmniej nie patrzy żle z oczu
Wydaje mi sie ,ze coraz lepiej czuje sie w roli , do której został
powołany . Może to zabrzmi dziwnie ,ale w pewnym sensie cieszę się
,że głosy oburzenia na obecnego Papieża zdają się być coraz
silniejsze .Świadczy to o tym ,że Kościół nadal jest znakiem
sprzeciwu , sprzeciwu , który musi być wywołany konfrontacją
chrześcijaństwa ze światem("Nie sądżcie ,ze przyszedłem przyniesc
pokój na ziemię , nie przyszedłem przynieść pokoju ,ale miecz ") ,
nie na zasadzie wojny ,ale na zasadzie przekonań i sposobu
postrzegania rzeczywistości .Bardziej niepokoiłbym się gdyby zewsząd
słychać było ochy i achy , które nawet za czasów Jana Pawła 2 nie
były zbyt przeważające .Jednak finał tamtego pontyfikatu jaki
widzieliśmy i jakiego doświadczyliśmy wyraził cos szczególnego .
Widzieliśmy jak świat żegnał następcę Piotra i to wspomnienie wryło
mi się w pamięć chyba na zawsze .Można być ignorantem w wielu
dziedzinach , można pluć na Kościół , na ludzi ,ale jeśli ktoś w
owych dniach nie zobaczył tam jakiejś tajemnicy , jeśli nie zapytał
siebie : jak to możliwe ?To jest to conajmniej dziwne.
Czym może zaowocować świętość jednej osoby , osoby przezroczystej
dla Ducha Św. , otwartej całkowicie na Jego działanie .Tu jest ta
tajemnica , tajemnica św. Franciszka z Asyżu , św Katarzyny ze
Sieny,Św. Teresy "Wielkiej" z Avila, ,Św. Jana od Krzyża ,św. "małej"
Tereski z Lisieux , św. Faustyny ,św. brata Alberta itd. , itd.


Wracając do tematu , bo zdaje się ,że znów dałem się ponieść
Przyznaje , że mocno dziwi mnie fakt , iż Agnitum wypomina
Papieżowi,wówczas jeszcze dziecku , członkostwo w "Hitlerjugend
".Zarzut ten wydaje mi się na tyle absurdalny ,iż
to troche tak , jak gdyby mieć pretensje do diesla ,że się krztusi na
benzynce

www.zrodlo.krakow.pl/Archiwum/2006/06/11.html
" Narodowosocjalistyczne organizacje młodzieżowe powstały jeszcze
przed dojściem Hitlera do władzy. W rok po powstaniu w 1923 r.
Hitlerjugend liczył jedynie 1200 osób, by na rok przed objęciem
władzy przez Hitlera skupiać nieco ponad 100 tys. członków. Liczba ta
powiększyła się w 1933 r. ponad 20-krotnie, a po wprowadzeniu przez
Hitlera obowiązkowej przynależności w marcu 1939 r., HJ liczył już
ponad 7,5 miliona dzieci i młodzieży w wieku od 10 do 18 lat.
Członkowie i wychowawcy HJ zdecydowanie zwalczali religię, a
zwłaszcza chrześcijaństwo, które za filozofem Friedrichem Nietzschem
uważano za "największe nieszczęście ludzkości" i krytykowano za
"etykę litości" i "kult słabych". Młodzi ludzie obrzucali wyzwiskami
duchownych, zakłócali Msze św., śpiewali sprośne pieśni wyśmiewające
księży, zakonników i zakonnice, otwarcie bluźnili.
Nic zatem dziwnego, że młody pobożny seminarzysta Joseph
Ratzinger bronił się ze wszystkich sił przed wstąpieniem do
Hitlerjugend. Niestety - po wprowadzeniu obowiązkowej przynależności
- zarówno jemu jak i jego bratu Georgowi nie udało się tego uniknąć.
Georg został wcielony do HJ w 1941 r., Josepha nieco później zgłosiło
do tej organizacji seminarium. Po zajęciu budynku seminarium przez
szpital wojskowy, jego alumni powrócili na krótko do gimnazjum. Wtedy
też Josephowi udało się "uwolnić od tego obowiązku". "Gdy tylko
opuściłem mury seminarium, nigdy już nie należałem do Hitlerjugend -
zwierza się w rozmowie z Peterem Seewaldem, opublikowanej w książce
Sól ziemi. - Nie było to takie proste, ponieważ obniżka czesnego,
której rzeczywiście potrzebowałem, wiązała się z przynależnością do
organizacji młodzieżowej. Dzięki Bogu, znalazł się wyrozumiały
nauczyciel matematyki. Sam był nazistą, ale i poczciwym człowiekiem.
Powiedział mi: Idź do nich, żebyśmy mogli ci to przyznać, ale gdy
zobaczył, że nie chcę, dodał: No dobra, jakoś to załatwię (...)".


Ps.Przepraszam za tak długi post , miałem napisać dwa zdania , a tu
znowu poleciałem , ze hej .

[srilankowiec]

Joseph i Hitlerjugend
Süddeutsche Zeitung/Onet.pl/a.
Sprawę przynależności Josepha Ratzingera do Hitlerjugend wyjaśnia
ostatecznie Süddeutsche Zeitung.

www.nowypapiez.wiara.pl/index.php?grupa=4&cr=0&kolej=0&art=1154675872

[mskaiq]

Agnitunn napisal
>W moim odczuciu, JPII był o wiele lepszym papieżem i człowiekiem
>niż Benedykt.
Jak mozna porownywac czlowieka z czlowiekiem. Kazdy ma inny punkt
widzenia, inne doswiadczenia. Trzeba szanowac opinie innych ludzi,
nawet jesli nie zgadzaja sie z naszym punktem widzenia.

>Jakoś tak "źle patrzy" z oczu Benedykta
To rzeczywiscie istotny argument, trudno z takim twierdzeniem
polemizowac.

>Mam wrażenie, ilekroć Go widzę, że jest fałszywy do szpiku kości
To nastepny nieodparty argument i pelen milosci do ludzi.

>Poza tym ta przynależność od tej Hitler Youth niezbyt dobrze
>świadczy.
Ludzkie opinie sie zmieniaja, szczegolnie dzieciece. Ty tez bardzo
sie zmieniles, Twoja filozofia zmienila sie w ostatnim okresie
diametralnie.
Jest w niej coraz wiecej nienawisci, podejrzliwosci i nietolerancji
ktore czasem nazywasz miloscia.
Serdecczne pozdrowienia.

[szizumami]

Misiek!--nic mi do Agnitum..nawet nie wiem czy wolny i czy
przystojny???:]
bronie go czasem-nie podlizuje sie --nie mylić prosze
BO SZANUJE ZA POSZUKIWANIE,ODKRYWANIE--obnażanie PRAWDY
wiem z własnego doświadczenia,że ci,którzy tak pieknie mówią,chwalą
są słodcy i "ciu ciu"-za plecami robia co innego a ich postwa nie
wynika z miłości do ludzi-tak może nie jest zawsze ale dość czesto..

nie wszystko złoto co sie świeci,a wżyciu czasem pięścia w stół
trzeba walnąć--a nie wkółko "kochanie nie bij nie rozwalaj szafy--
tak nie wolno!"
I ja widze że Agnitum zmienia poglady,nie zawsze jest spójny--
ALE I JA NIE JESTEM I NIKT NIE JEST TU IDEALNY-żaden z nas nie ma
rangi osho np[a i u niego znalazłam "dziwne rzeczy"]

ci--co robili wiele dla innych -byli pieknosłowi i anielscy-zawsze?
powiem ci prawdziwa miłośc nie musi krzyczeć ciagle "ajlowiu"
prawdziwa miłość --to czyn-i czesto nie idzie gładko-a z bólem...
i opornie..
Misiek-przestań sie ciagle czepiać--RAZ POWIEDZ CO DOBREGO ZROBIŁ
AGNITUM--że tu chcesz pisac??????

[agnitunn]

A za to Twoja miłość i (nie)podejrzliwość i tolerancja każe mnie krytykować ))
Cóż za wspaniała miłość do ludzi

Agnitum

[erzulie28]

Normalnie msquik sie na Ciebie uwzial

[erzulie28]

Karol byl niezlym aktorem i umial pociagac za soba tlumy
Benedykt jakos nie wzbudza mojej sympatii, ale mam to w nosie, jak caly kk.

[mskaiq]

Agnitunn napisal
>A za to Twoja miłość i (nie)podejrzliwość i tolerancja każe mnie
>krytykować ))Cóż za wspaniała miłość do ludzi
Nie krytykuje Ciebie Agnitunn, nie napisalem ani jednego slowa
przeciwko Tobie.
Dyskutuje tylko to co probujesz propagowac bo jestem przeciwko
nietolerancji, przeciwko podejrzliwosc ktora nie potrafi przedstawic
zadnych dowodow na poparcie swoich twierdzen. Nie zgadzam sie
twierdzeniami o nikczemnosci ludzi, organizacji, skorumpowanym
prawodastwie, sprzedajnych mediach o nieuczciwosci politykach ktorzy
zaprzedaja ludzi kosmitom, itp.
Szizumami napisala
>BO SZANUJE ZA POSZUKIWANIE,ODKRYWANIE--obnażanie PRAWDY
A ja sie nie zgdzam z takim poszukiwaniem i odkrywanie prawdy jak
ponizej:
>Jakoś tak "źle patrzy" z oczu Benedykta
>Mam wrażenie, ilekroć Go widzę, że jest fałszywy do szpiku kości
>Poza tym ta przynależność od tej Hitler Youth niezbyt dobrze o nim
swiadczy.
Serdeczne pozdrowienia.

[szizumami]

z wiadomości po pielgrzymce w afryce
takie sa podobno słowa benedykta"„problem AIDS nie może być
rozwiązywany poprzez dystrybucję prezerwatyw, a ich stosowanie
jedynie pogarsza sytuację.."
jesli ma na mysli zainfekowane prezerwatywy to sie zgodze..
jeśli zas wogóle?!
---

[srilankowiec]

Trochę jakby przy okazji wątku , a przecież jak najbardziej na czasie , w
najnowszym numerze "Gościa Niedzielnego" , w czwartą rocznice pontyfikatu
Benedykta 16 ukazały się artykuły dotyczące Papieża i jego obecnej sytuacji .Ta
ogromna fala krytyki , która przelewa się przez media w związku z osobą
Benedykta zdaje się jednak być czymś o głębszym podłożu i o tym też wspomniane
jest w tym tygodniku

Już sam tytuł jednego z artykułów rozjaśnia te kwestię.

Chodzi o Boga

Zarówno w tym jak i innych artykułach znajduje się parę stwierdzeń , które moim
zdaniem warto przytoczyć .I tak w telegraficznym skrócie :
"

"Diabeł nie ma kolan"

Kto jest prawdopodobnie najbardziej znienawidzonym człowiekiem świata? Benedykt
XVI. Tak napisał zaraz po konklawe Peter Seewald, niemiecki dziennikarz, autor
książkowych wywiadów z kard. Ratzingerem.
Wydaje się, że, niestety, miał rację. Przez cztery lata, jakie mijają od wyboru
na Stolicę Piotrową, na głowę Benedykta XVI spadło wiele zarzutów: „rottweiler
Pana Boga”, „nieludzki pesymista”, „nie lubi młodzieży”, „budzi trwogę” itd.

Skąd bierze się niechęć czy wręcz nienawiść do Ojca Świętego? Ks. Jerzy Szymik
już w tytule swojego tekstu „Chodzi o Boga” (str. 21–23) daje jasną odpowiedź.

Benedykt XVI ma odwagę i czelność głosić absolutny prymat Boga, zawsze,
wszędzie, we wszystkich sprawach. Pisząc inaczej, Benedykt XVI konsekwentnie
przekonuje, że tylko Bóg jest Bogiem i że człowiek powinien klękać przed Bogiem.
Ale takich poglądów współczesny świat nie wybacza. Człowiek nie chce klękać
przed Bogiem, bo ostatecznie do tego sprowadza się uznanie prymatu Boga. To
trochę jak z diabłem, który w jednym z apoftegmatów Ojców Kościoła został
przedstawiony bez kolan. Jemu są zupełnie niepotrzebne."

Chodzi o Boga

Pierwszeństwo Boga jest punktem ciężkości myśli Benedykta XVI. Tu leży prawdziwa
istota negowania Papieża i źródło jego cierpienia. Nie chodzi o cofnięcie
ekskomuniki lefebrystów, o prezerwatywy w Afryce czy o liturgiczny
tradycjonalizm. Tak naprawdę, pod dnem tych wszystkich zwarć, chodzi o Boga.
Jest jednym z największych darów Boga dla naszego świata i dla naszego czasu.
Mówi – jak kiedyś określił służbę papieża Jan Paweł II – „do nas i za nas”. On
sam powiada, że papiestwo jest przeciwpowodziowym wałem ochronnym dla świata.
Ryzykuje wiele, myślę, że znacznie więcej niż się powszechnie sądzi. Jak pisał
tuż po konklawe Peter Seewald, autor przeprowadzonych z Nim bestsellerowych
wywiadów rzek: „jest prawdopodobnie najbardziej znienawidzonym człowiekiem na
świecie”.

Jego poprzednika kilkakrotnie usiłowano zabić. Ale jeszcze jako kardynał, w 1997
roku, podczas wywiadu dla bawarskiej telewizji, na pytanie o strach, powiedział:
„boję się tylko u dentysty”. Choć też pokornie prosił, już jako papież, w
grudniu 2005 roku: „Módlcie się za mnie, abym nie uciekał z obawy przed wilkami”.

Właśnie mijają cztery lata jego pontyfikatu. Cztery lata od pamiętnej
inauguracyjnej homilii, podczas której padły słowa: „Cierpimy z powodu
cierpliwości Boga. Tymczasem wszyscy potrzebujemy Jego cierpliwości”, słowa,
których słuchałem z wewnętrznym dreszczem i dzięki którym zaczynałem rozumieć,
że po śmierci Jana Pawła II Bóg nie zostawił nas sierotami. Że mamy Ojca.


Bóg jest Słońcem, ja – Ziemią
Najważniejszym i najgłębszym tematem jego nauczania jest absolutny prymat Boga –
w myśleniu, życiu, urządzaniu świata. To trudne do pojęcia, ale kwestia ta – że
radykalne pierwszeństwo Boga jest punktem ciężkości myśli Benedykta XVI – jest
prawie zupełnie nieobecna w mediach. Jedną z przyczyn jest bez wątpienia lęk
przed nawróceniem: trzeba uciszyć (ośmieszyć, wypaczyć, zakneblować) proroka.
Wiem o tym sporo, i jako duszpasterz, i jako grzesznik… Tymczasem właśnie
głoszeniu prymatu Boga Benedykt XVI poświęcił 4 lata papiestwa i 50
wcześniejszych lat pastersko-teologicznej aktywności.

„Wszystkie odpowiedzi, które nie sięgają aż do Boga, są za krótkie” – to z jego
homilii w Monachium (10 września 2006 r.). Przejmujący refren, którego głosem
Bóg puka do serca świata i upomina się o każde ze swoich dzieci, jest obecny we
wszystkich katechezach, encyklikach, homiliach tego czterolecia. Refren brzmi:
Bóg jest i jest Bogiem. Przybiera różne formy. Że człowieka, jego życie i serce,
można pojąć jedynie w perspektywie Boga. Że tylko serce przemienione przez Boga
jest w stanie przemieniać świat ku dobru.

Że to teizm jest sposobem na nędzę (moralną, duchową, także materialną,
ekonomiczną), a nie ateizm (jako zablokowanie przed Bogiem serca; co nie jest
wycelowane przeciwko niewierzącym, bo granica między wiarą i niewiarą przebiega
przez każde ludzkie serce; ale co też nie jest łatwym usprawiedliwieniem ateizmu
ani praktykowanego à la mode agnostycyzmu). Że konflikt z Bogiem jest przyczyną
wszystkich nieszczęść człowieka. Że sprawa z Bogiem jest kluczem do naszych
najgłębszych udręk. Że nie może być pokoju na ziemi, jeśli Bóg stracił dla ludzi
znaczenie. Że kto myśli jak Bóg, myśli dobrze; kto mówi jak Bóg, mówi dobrze. Że
konieczny jest przewrót kopernikański w każdym ludzkim życiu: Bóg jest Słońcem,
ja – Ziemią.

To wszystko są cytaty bądź parafrazy jego własnych słów. To on pisał 33 lata
temu w „Bogu Jezusa Chrystusa”: „… musi być mocno wypowiedziane podstawowe
wyznanie: »Bóg jest«. Najpierw trzeba przywołać na pamięć święty majestat Tego,
od którego wszystko pochodzi (… Gdzie nie jest on dostrzegany, tam nie tylko
traci wszelkie napięcie i wszelki sens dramat dziejów, dramat człowieczeństwa;
tam również człowiek nie staje się coraz większy, lecz coraz mniejszy; nie jest
on już przecież w świecie czymś »u góry«, lecz jedną z jego igraszek, w których
świat wypróbowuje swoje własne możliwości – »nie rozeznanym jeszcze zwierzęciem«
(Nietzsche)”.

To on pisał niedawno, w marcu, w liście do biskupów: „Najważniejszym priorytetem
jest uobecnianie Boga w świecie i otwieranie ludziom dostępu do Boga. Nie do
jakiegokolwiek boga, ale tego Boga, który mówił na Synaju; do tego Boga, którego
oblicze rozpoznajemy w miłości, która daje się do końca (por. J 13,1) – w
Jezusie Chrystusie ukrzyżowanym i zmartwychwstałym. Prawdziwym problemem w
obecnej chwili dziejowej jest to, że Bóg znika z horyzontu ludzi oraz że wraz z
gaśnięciem pochodzącego od Boga światła ludzkość traci orientację, a niszczące
skutki tego procesu stają się coraz bardziej widoczne. Prowadzić ludzi do Boga,
do Boga, który mówi w Biblii: to właśnie jest obecnie najwyższy i podstawowy
priorytet Kościoła oraz Następcy Piotra”.

Oczywiście w nauczaniu Benedykta XVI występują też te wszystkie elementy, które
stanowią o integralności katolickiej doktryny i etyki: wiara, nadzieja, miłość,
prawda, wolność, Kościół, sakramenty, modlitwa, cierpienie, radość, sumienie,
zasady moralne etc. etc. Ale absolutne pierwszeństwo przypada prymatowi Boga. I
to – powtórzmy za Papieżem – nie „jakiegokolwiek boga”, ale Boga z Synaju, Boga
z krzyża, Boga wskrzeszającego Jezusa, Boga dającego Pocieszyciela, Boga
Kościoła. W czasie pierwszej katechezy (27 kwietnia 2005 r.) wpisał w papieski
program zdanie z reguły swojego świętego imiennika, Benedykta z Nursji:
„Absolutnie nic nie przedkładać nad Chrystusa”. Niedawno przypomniał
nieodzowność zasady św. Ambrożego: „Chrystus jest dla nas wszystkim”.

[srilankowiec]

Dotknijmy go obelgą, bo nam niewygodny
Oto serce nauki Benedykta XVI: Bóg Trójjedyny. I tu też, w owym centralnym,
newralgicznym punkcie, leży prawdziwa istota negowania Papieża i źródło jego
cierpienia. Nie chodzi o cofnięcie ekskomuniki lefebrystów, o prezerwatywy w
Afryce czy o liturgiczny tradycjonalizm. Albo o wydumane bądź faktyczne elementy
konserwatywne w jego myśleniu. A jeśli już, to chodzi o nie trzeciorzędnie. I są
one jedynie odpryskiem konfliktu zasadniczego, formą jego artykulacji. Bo tak
naprawdę, pod dnem tych wszystkich zwarć, chodzi o Boga. To tego nie daruje
nigdy szatan i jego akolici: bezkompromisowości głoszenia prawdy o Bogu – że Bóg
jest i jest Bogiem. To jest najbardziej diabelskie z diabelskich pragnień: żeby
Boga nie było, żeby o Nim zapomnieć, wziąć Go w nawias przy urządzaniu świata,
przekreślić Go, zdyskredytować, wyciąć z ludzkiej świadomości i życia. Zastąpić
bożkiem (jakimkolwiek: złotym cielcem kursu franka szwajcarskiego, joggingiem,
emancypacją, sztuką, władzą, wolnością definiowaną jako samowola, majstrowaniem
przy cudzie ludzkiego życia etc.). W sumie – własnym ego. Wszyscy, bez wyjątku,
potrzebujemy nawrócenia. Od bożków do Boga.

Benedykt XVI ma odwagę (i czelność) rzucić w twarz potęgom współczesności tezę,
której absolutnie głosić nie wolno pod najwyższą karą wykluczenia, cywilnej
śmierci i wtrącenia do lochu dla oszołomów. Teza brzmi: „Modernizacja nie jest
Bogiem; Bogiem jest jedynie Bóg”. Modernizacja jest dobra, jeśli służy dobru,
czyli sprawie większej od siebie samej: sprawie z Bogiem. Tylko wtedy przyniesie
ona człowiekowi dobro. Ale takich poglądów podważających sam fundament
konstrukcji życia (budujemy na autonomii czy na zależności od Boga? Celem jest
dobrobyt czy Bóg? Kto jest Słońcem, kto Ziemią?) się nie wybacza. A żeby można
je bezpiecznie atakować, stępimy im ostrze i nazwiemy „fobią wobec
współczesności”, a jego samego „nieludzkim pesymistą” i „rottweilerem Pana
Boga”. „Nie lubi młodzieży”, „budzi trwogę”, „hamulcowy” i „pancerny”. Prawdy
nie zniesie żadna bezbożna część naszego serca, ani naszego świata. Jak to było
ze sprawiedliwym w Księdze Mądrości? „Dotknijmy go obelgą”, „bo nam niewygodny:
sprzeciwia się naszym sprawom, zarzuca nam łamanie prawa, wypomina nam błędy
naszych obyczajów. Chełpi się, że zna Boga…” (Mdr 2,12–20). Nie zniesie; chyba –
i to jest najgłębszym pragnieniem i celem papieskiej pracy i cierpienia – że
chce się nawrócić…

Diabeł nie ma kolan. Taką metaforę (prawda, że śliczną?) zawiera opis portretu
szatana zawarty w jednym z apoftegmatów Ojców Pustyni. Niezdolność klęczenia,
zgięcia karku, okazuje się zatem istotą diaboliczności (wyczytałem to w pismach
kardynała Ratzingera, a jakże). Świat, który zbudowaliśmy, cierpi na
przerażający deficyt pokory. Pewien rodzaj buty i arogancji uchodzi wręcz za
element prawdziwego wyzwolenia. Krytycyzm wobec Kościoła jako wyraz miłości
Kościoła? Owszem, nieraz tak bywa, i również tą drogą Bóg dociera ze swoim
Słowem do ludzkich serc. Ale warto przemyśleć tych kilka zdań sprzed 40 lat,
zdań przyszłego Papieża: „Gdy krytyka Kościoła nabywa złośliwej goryczy, w
gruncie rzeczy działa zawsze ukryta pycha, która dziś zaczyna się już stawać
nagminna. (… Ludzie prawdziwie wierzący nie przywiązują wielkiej wagi do walki
o odnowę form kościelnych. (… Kościół bowiem najbardziej jest nie tam, gdzie
się organizuje, reformuje, rządzi, tylko w tych, którzy po prostu wierzą i w nim
przyjmują dar wiary, stający się dla nich życiem. Tylko ten, kto doświadczył,
jak – mimo zmiany swych sług i swych form – Kościół dźwiga ludzi, daje im
ojczyznę i nadzieję, ojczyznę, która jest nadzieją: drogą do życia wiecznego,
tylko ten, kto tego doświadczył, wie, czym jest Kościół, zarówno niegdyś, jak i
obecnie”.


Nie jest sam
Chcieć cierpieć dla prawdy i miłości, nie wyć z wilkami, proponuje w „Jezusie z
Nazaretu”. Jest w filmie Wieczyńskiego „Popiełuszko. Wolność jest w nas” scena,
kiedy to ks. Jerzy, już zaszczuty i osaczony przez ubecję, przytula się w
jakiejś ostatecznej samotności do pralki „Frania” i spazmatycznie szlocha.
Genialna scena. Jeśli ktoś odważy się na tę skalę czystości i jednoznaczności
sprzeciwić Złemu i złu – pozostanie najstraszliwiej samotny. Tak było z Jezusem.
Myślę, że sytuacja duchowa Benedykta XVI jest – w swej istocie – analogiczna.
Ale właśnie na takie okazje ma Papież swój ukochany cytat z pism
średniowiecznego teologa Wilhelma z Saint-Thierry: „Kto jest z Bogiem, ten nigdy
nie jest mniej samotny niż wtedy, kiedy jest sam”. I przypomina w „Spe salvi”,
że współcierpiący z nami Bóg jest Pocieszycielem samotnych. Po łacinie
„pocieszenie” to consolatio, czyli „bycie-razem w samotności”, która tym samym
przestaje być samotnością. Bóg jest zawsze blisko, najbliżej. Tego Ci życzymy,
Ojcze Święty. Bo i my, Twój Kościół, Twoja rodzina, nie jesteśmy daleko od
Ciebie i Twojego krzyża. Wiedz o tym.

[srilankowiec]

Przepraszam , miało być w telegraficznym skrócie , a znów wyszło jak zawsze .Nie
wiedziałem po postu z czego zrezygnować i tak wkleiłem w końcu większą część
artykułu .
Mam nadzieję ,ze jednak wybaczycie

[srilankowiec]

A tu link do cytowanego artykułu :

Chodzi o Boga
goscniedzielny.wiara.pl/?grupa=6&art=1239951436&dzi=1104785534&idnumeru=1239950643

[motyyvvacja]

. Mam nadzieję ,ze jednak wybaczycie

Nie wybaczymy Ci Srilanka ,o nie!

[srilankowiec]

Jakoś to przeżyję

[srilankowiec]

I proszę mój nick przytaczać mimo wszystko w rodzaju męskim .
Bo nie zdzierżę !

[srilankowiec]

Czemu taka cisza ? Ja tylko żartowałem

[motyyvvacja]

Srilanek
tak moze byc ?

[szizumami]

Witaj
A może Sir Lank*albo Lankowski..

nieszkodzi [mi]--tak rzetelniej do tematu podeszłeś...
spłyciliśmy go do gdybania i pozorów..
-ale czy przynajmniej w kwestii prezerwatyw-nie uwazasz że cfamy sie
do średniowiecza?
co papież proponuje w kwestii ratowania ludzi przed chorobami
rozn.dr płciowa a gł aids? co proponuje konkretnego,oprócz klekania
i modlenia sie i przestrzegania przykazań?
-jestem zwolenniczką prostoty i mówienia rzeczy po
imieniu,szczególnie jeśli sa to sprawy najtrudniejsze,najb.bolesne--
------wiec mówie----
człowiek jest i był i jeszcze długo bedzie proseksualny
i przy tym czesto nieobliczalny--tzn myslacy "chemia"...
-jakie skutki przynieść może nagana jedynemu najtańszemu srodkowi--
by zapobiegać smiertelnej chorobie i płodzeniu niechcianych dzieci??
[czesto po gwałtach..AFRYKA!-CZY PAPIEŻ WIE CO TAM SIE DZIEJE?!]---
----
podam przykład z własnego podwórka-[znowu odsłona]-
gdyby nie ten podstawowy środek to miałabym teraz około 10cioro..
kochane dzieci!
ale trzeba dać im jeść, nie tylko jeśc..chciałoby sie dla nich
wiecej...
pytam sie czy papież chce Boga czy świadomie lub nieświadomie
UCZESTNICZY W DEPOPULACJI???

pozdro Sir

[szizumami]

zastanawiam sie też
ile szkół można byłoby wybudowac gdybyśmy do minimum okroili majatki
ksieży,biskupów,Watykanu..?nie tylko w Afryce
ale i na polskich wsiach?
takie szkoły z prawdziwego zdarzenia z boiskiem,basenem...?
--
człowiek wykształcony jest bardziej świadomy i w łózku..
możliwość rozwoju zainteresowań i różnorodnych zajęć też
sprzyja "odwróceniu uwagi" od nieodpowiedzialnego bzykania sie i
chlania..[sorki..]

dzieci i młodzież to przyszłość --nadzieja--na lepszy świat,na
lepsze, nowe rozwiazania starych problemów--to wnich powinniśmy
inwestowac nie w KLĘCZNIKI..!

[szuwary4]

Komentarz mój będzie najbanalniejszy z banalnych: kazdą - choćby
najgorętszą wiarę, każdą -choćby najszczerszą ideologię trzeba
przełożyć na codzienne - chwila po chwili- działania, które są
prawdziwym wykładnikiem naszego pojmowania rzeczy, w które wierzymy
i uznajemy za prawdziwe. Władza (czy to świecka czy duchowna) zawsze
walczy nie tyle o nasze emocje i uczucia, ale raczej o naszą
dyspozycyjność do wykonywania tego zestawu codziennych czynności,
który ona uważa za właściwy dla wyrażania przyjętych przekonań.

[srilankowiec]

szizumami napisała:

> Witaj
> A może Sir Lank*albo Lankowski..


Prawie jak Lancelot


> nieszkodzi [mi]--tak rzetelniej do tematu podeszłeś...
> spłyciliśmy go do gdybania i pozorów..
> -ale czy przynajmniej w kwestii prezerwatyw-nie uwazasz że cfamy sie
> do średniowiecza?
> co papież proponuje w kwestii ratowania ludzi przed chorobami
> rozn.dr płciowa a gł aids? co proponuje konkretnego,oprócz klekania
> i modlenia sie i przestrzegania przykazań?


W sumie Papież przedstawia tu jedynie stanowisko Kościoła , propaguje wierność
małżeńską .Czytałem ostatnio ,ze jedynym krajem Afryki, który poradził sobie z
epidemia AIDS , jest Uganda.Zacytuje tu czesc owego artykulu:
" Uganda była na przełomie lat 80. i 90. państwem o najwyższym procencie
zakażeń HIV na świecie .Aż 21,6% kobiet ,które w 1991r. zgłosiły się w ciąży na
badania lekarskie , było nosicielkami tego wirusa.
Przekaz kampanii , która została wówczas przeprowadzona na szeroka skale, byl
mniej wiecej taki :"Aids to smiertelne zagrozenie .Unikniesz go ,jesli bedziesz
zachowywac abstynencje seksualna albo bedziesz wierny jednemu
partnerowi/partnerce seksualnej "
Miedzy 1989 a 1995 rokiem liczba mezczyzn , ktorzy mieli trzy lub wiecej
partnerek seksualnych spadla z 15 do 3 proc.W tym samym okresie liczba
przedmalzenskich kontaktow seksualnych osob w wieku 15-24 lat spadla
ponadtrzykrotnie wsrod mezczyzn i prawie trzykrotnie wsrod kobiet .

Wspomniany na wstepie odsetek matek w ciazy zakazonych wirusem HIV spadl z 21,6
% w roku 1991 do 6,1 % w roku 2000.Sukces byl bezprecedensowy ,a w dodatku
niewiele kosztowal .
Kampanie skoncentrowane na rozdawaniu kondomow sa z reguly nieskuteczne.
Przykladem moze byc Botswana ....W 2007 r. 23,9% obywateli w wieku 15-49 lat
bylo zakazonych wirusem HIV.Dopiero od niedawna Botswana idzie droga przetarta
przez Ugande.


A w Europie ?

W brytyjskim programie wychowania seksualnego przyjmuje sie koncepcje
profilaktyki , wktorej pierwszorzedna role odgrywa promowanie srodkow
antykoncepcyjnych , a niewiele mowi sie o potrzebie abstynencji
przedmalzenskiej i wiernosci malzenskiej .Efekty ?
Niski wiek inicjacji seksualnej , duza liczba partnerow seksualnych w ciagu
zycia , czeste zmiany partnerow , posiadanie partnerow rownoleglych .

Skutkiem tego jest dramatyczna sytuacja epidemiologiczna i to nie tylko w
odniesieniu do zakazen HIV , ale takze innych chorob przenoszonych droga plciowa.


Dlaczego tak sie dzieje ?

....Najwiekszy problem lezy w zjawisku tzw. kompensacji ryzyka .Zjawisko to
polega na tym ,ze czlowiek jest bardziej sklonny do podejmowania ryzyka , gdy
jednoczesnie korzysta z technologii obnizajacej to ryzyko .
O tym ,ze podobna sytuacja nastapila w Afryce na skutek kampanii lansujacych
prezerwatywy brytyjskie pismo medyczne "The Lancet " informowalo juz w 2000
r.John Richens z University College London wskazywal w nim wowczas na
nastepujace przyczyny niepowodzenia prob powstrzymywania epidemii AIDS przez
prezerwatywy :

1.Masowe korzystanie z prezerwatyw zwieksza laczna liczbe przypadkow
spowodowanych ich uszkodzeniem w trakcie wspolzycia(jest to co najmniej 10 proc.)

2. Prezerwatywa wywolala zmiane zachowan seksualnych - zwiekszajac poczucie
bezpieczenstwa , sprawia ,ze nawet osoby dotad ostrozne maja wiecej partnerow ,
takze przypadkowych .




Papież ma rację


Podobną wymowę miała także tegoroczna wypowiedz dr. Edwarda C.Greena ,
kierujacego projektem badawczym zapobiegania AIDS na renomowanym
Uniwersytecie Harvarda.
Pytany o wspomniana wypowiedz Benedykta XVI , skomentowal ja slowami :
" Papież ma rację "



Pozdr

[srilankowiec]

Jasne ,że tak .Zresztą obie formy przełknę , a i na trzecia się nie obrażę

[srilankowiec]

No ładnie mnie wygoniło , a odpowiadałem Motywacji .

[szizumami]

--NO PIĘKNIE
a moje formy ci nie odpowiadają
jak zawsze blondynki górą
[i tak nie zmienie koloru]!!!!!!!!

co do zabezpieczeń-to chyba odbiega od tematu
ale ja póki co nie odcinałabym od miernej wody-propagujac czyste
żródła-skoro "rewolucja wstrzemieżliwości"potrwa dośc długo zanim
ogarnie wszystkich
ni chodzi o propagande środków-jako substytutu uczciwości wobec
siebie i innych i odpowiedzialności--bardziej o traktowanie tego
jako dosłownie-"jesli musisz już to zrobić to zrób w .."

poza tym nie wierze tym statystykom[może sie myle]

to jak samowystarczalnościa w zaopatrzenie w żywnośc-
musi być glaba,przetwórstwo,ziarno...-jesli tego tam nie ma-?
póki co -czekać aż coś wykiełkuje samo- a na razie niech wiecej
umiera-zasada wżniejsza?
te statystyki to marne pocieszenie dla tych co już są chorzy-
a nie chca zrezygnować ze współzycia-czestotliowść nie ma tu
znaczenia-bo można raz na rok i bum...

[takajednatam]

jeden przeciw drugiemu (wciąż to samo)...zawsze i wciąż...dookoła to
samo, kto lepszy, kto wyżej, kto dalej, kto śmielej.

Myślę, że czyny osób mówią więcej niźli obiegowa opinia - patrzeć
sercem - to wystarczy.
Odłóżmy opinie zewnętrzne, zdajmy się na odczucia. One nas nie
oszukują.

[szizumami]

witaj

hmm-z tym sercem?-to ja tak nie do końca podzielam
niktórzy to chetnie zdejmą je nam z dłoni i usmażą...
ja myśle że najlepiej wykorzystywać co sie da-i intelekt,i wiedze i
analize i intuicje...
pozdro..

[takajednatam]

Z sercem (?)
Tak, z sercem.
Ale... dobrze jest dodać do tego dobrze prosperującą intuicję bądź
przynnajmniej "ilośc serca" kontrolować poprzez wykształcone przez
życie "wypustki intuicyjne"
Pozdrawiam
M.