Ignacy G. Stryba

[myfeczka]

Widziałam, że podobne dyskusje toczą się na temat, np. Laury. Dlatego
postanowiłam zacząć wątek o Ignacym G. Strybie. Jaki według was on jest?
Dla mnie to mały kabel (spotkania Laury z Wolfim) szuja (podsłuchiwał, jak
Róża mówiła Babi, że jest w ciąży; nadawał na Laurę i Józinka, kiedy to oni
wybrali się do Trolli) i lizusek-ciągle szuka aprobaty u dziadziusia po
zacytowaniu łacińskich zwrotów. Fuuu...
I nie wiem jak dla kogoś takiego Gaba mogła zaniedbać Laurę :]

[fandzolka502]

Gaba wcale laury nie zaniedbywała, Laura sama se to wymyśliła:D A dla mnie
ignaś przedstawia obraz nierzeczywisty. Zresztą jego rysopis zmienia się w
zależności od narracji- porównajcie z punktu widzenia Gaby a Józinka. Zupełnie
inna postać! Tak samo z Baltoną- w Noelce go nier lubiłam, ale już Pulpecja
zrobiła go moim ulubionym bohaterem. Co do Ignacego G. Stryby,to w Żabie juz mu
się trochę polepszyło.

[lilith18]

A czemu się dziwić, skoro od małego jest wychowywany w klucie jednostki i
wyjątkowości.
To wina wychowania.
Czytanie nad łożeczkiem niemowlaka Horacego przynioslo skutki - brzmi
trywialnie, ale to przecież prawda.
Inaczej wygląda dziecko od małego przyzwyczajane do aktywności, zabaw typowo
"chłopięcych", inaczej mały intelektualista, od kołyski formowany na Eugeniusza.

Szkoda dziecka.
Jak widać już teraz, a co pewnie spotęguje się w przyszości - jest pozbawiony
normalnego życia, infantylnej beztroski. Przekłada duchowośc nad prozaizim (vide
adidaski do garnituru)- a znakomita większość ludzi, wśród których - niestety -
trzeba żyć: jest zupełnie inna.

[baba67]

A ja mysle, ze to geny, geny i jeszcze raz geny.
Przeciez on jest taki jak dziadek! Dziadek ma brata, ktory jest zupelnie inny,
aczkolwiek pewne cechy maja wspolne-niechec do obowiazkow domowych na przyklad.
Jesli ktos uwaznie czytal Kalamburke, to z pewnoscia zauwazyl, ze w domu dwoch
mlodych Borejkow i ich matki byly ksiazki i zainteresowanie kultura, ale bez
przesady-matka byla osoba dosc rzeczowa., mimo opinii Gizeli (w opinii Gizeli
90% populacji byla niepraktyczna).Jozeczek nie tylko nie wyglada na zyjacego we
wlasnym swiecie intektualiste, ale osobnika, ktory wie dobrze gdzie leza
konfiturki(por zagraniczne kreacje Joanny i miesko komercyjne w Kwiecie).
Wniosek stad taki, ze osobowosc Ignasia zostala uksztaltowana przez wychowanie
tylko do pewnego stopnia.
Przeciez Roza i Laura rowniez zyly w swiecie dyskusji o cnotach i przerzucania
sie cytatami i nie wyrosly na takie dziwadla ;-)
Wniosek drugi- na geny niewiele mozemy poradzic.Ma Ignas szczescie ze ma blisko
kuzyna-dokladne swoje przeciwienstwo od ktorego moze sie nauczyc wielu
przydatnych rzeczy...

[lilith18]

Józef Pałys, swoją drogą, też pewnie zasługuje na osobny wątek, bo to całkiem
ciekawa i...ambiwalentna? postać.

gdybym pominęła nieczytaniem JT nie zdecydowałabym się na wygłoszenie powyższego
osądu.
Bo wszędzie poza JT - Józef=zabijaka, wisus, huncwot i inne przymioty w ten deseń.
"Trolla..." - ha, metamorfoza.
Uczuciowiec ponad miarę. Skubanie inteligentny. Praktycznie myslący.

A później sinusoidka spada w dół w "Żabie". Znowu tapla się po polu z
Murzyniątkami i gnębi Ignacego G.S.

Dlaczego?

[nighthrill]

Nie zapominaj, że Józinek jest chłopcem introwertycznym i nie lubiącym
rozprawiać o swoich uczuciach, za to energicznym, sympatycznym i pomocnym, choć
oszczędnym w słowach. W "Języku Trolli" jest on narratorem, więc wiemy, co
myśli i czuje. W "Żabie" widzimy tylko jego energiczne, chłopięce zachowanie,
stanowiące zabawny kontarst dla zachowania Ignasia.

[lilith18]

No tak, ale zewnętrze rozrabiaki średnio współgra z wrażliwym introwertykiem
myślicielem.

Po prostu, trudno mi uwierzyć w tak radykalny dualizm.

Ale to, oczywiście, moje zdanie.

[liliaweneda]

Uważam, że Ignacy G. Stryba jest kopią swego dziadka, a Józinek jego brata.
Nawet imiona mają takie same jak oni.

[judytak]

baba67 napisał:

> A ja mysle, ze to geny, geny i jeszcze raz geny.

wychowanie polega na tym, żeby te (rozpoznane przecież) predyspozycje
genetyczne łagodzić, mitygować, rozwijać te strony "mniej oczywiste", mniej
łatwe, a przecież potrzebne do życia i do harmonijnego rozwoju, a nie na tym,
żeby predyspozycje genetyczne potęgować do absurdu...

gaba co prawda uważa, że chłopakowi się przydaje "ruch na świeżym powietrzu",
ale robi to jakoś tak anemicznie, zostawia innym
zamiast wyciągać dziecko na rower, na basen, zapisać na jekieś zajęcia, (nie
teraz, ale w wieku 6-7 lat) itp. itd.

tylko nie mówcie mi, że jest zbyt zajęta - co to za robotę można mieć z dwoma
dorosłymi córkami?!

pozdrawiam
Judyta

[przemkowa.b]

Nie przepadam za I.G. ale też nie wierzę, że takie dziecko mogłoby istnieć
naprawdę:)))

[xerovy]

Sprawa z małym Ignacym wbrew pozorom nie jest taka prosta.
Moim zdaniem dziecko takie jak on może istnieć, co więcej - takie dzieci są.
Oczywiście, jeśli zdejmiemy trochę książkowej przesady (głównie jeśli chodzi o
inteligencję, cytaty itp.).
Łatwo znienawidzić miągwę za to, że jest słaby, mało przystaje do
społeczeństwa, mądrzy się, podsłuchuje i trzyma z dorosłymi. Ale spróbujmy
spojrzeć na niego w trochę inny sposób.
W "Języku Trolli" IGS to tak naprawdę dziecko odrzucane i gnębione. Józinek,
który jest dla niego największym wzorem do naśladowania wśród rówieśników, non
stop gnębi go kopniakami i cierpkimi uwagami, mimo iż miągwa wychodzi doń na
początku z wyciągniętą ręką. Siostry przyrodnie wraz z resztą rodziny (poza
rodzicami i dziadkiem) traktują go z wyraźną rezerwą. W szkole - o ile możemy
sobie wyobrazić - pewnie też nie jest mu za dobrze (wśród kolegów).
Myślę więc, że nie ma co dziwić się, że IGS stosuje swoistą strategię
przetrwania przez przylgnięcie do tych, którzy go słuchają i szanują (matki a
zwłaszcza dziadka) i ucieczkę w świat książek.

[baba67]

Stary Ignac tez nie mial kolegow ani tez meskich przyjazni poza bratem.
Co do trzymania sie blisko tych, ktorzy okazuja cieplo, to sie zgadzam.
Niemniej Roza nigdy nie traktowala go z dystansem, kontakt z nia mial dobry,
babcia kocha wnukow jednakowo, bo jest z natury obiektywna.
W szkole mogl byc gnebiony, oj tak...

[liliaweneda]

Mila kocha wnuki jednakowo, ale bardziej lubi Józinka. To samo było w przypadku
Róży i Laury - faworyzowała Różyczkę.

[soror.sponsa]

Myślę, że Mila czuje, ze Józinek jest bardziej podobny do niej samej -
introwertyk, ukrywa uczucia, choć - jak u introwertyków - nie są one wcale
słabsze niż u ekstraweryków, nawet bywają silniejsze.

czy faworyzowała Różę - nie wiem, na pewno macie mnóstwo dowodów, ze tak - ale
moim zdaniem nie do końca. Kontakt z Różą jest łatwiejszy, Laura ma bardziej
skomplikowany "interfejs" ;)


BTW - witam ;)

[lunalovelight]

hmm, ignacego grzegorza nie cierpie rownie bardzo, jak 'starego ignacego' - obaj
z lekka fajtlapy, mocni w slowach, gorzej z czynem ;) [nie przepadam za takimi
personami i nie lubie popadania w skrajnosci - albo tepy osilek albo natchniony
chuderlak; musze jednakowoz przyznac, ze jozinek - moim skromnym zdaniem - sie
bardzo MM udal jako postac: przelamuje w.w. stereotypy].

bardzo mozliwe, ze moja niechec wyplywa tez z... tego, ze maly ignac i duzy
ignac nosza imie...ignac ;). mam wybitnie sentymentalne podejscie do imienia
ignacy - tak nazywal sie moj s.p. dziadek, cudowny czlowiek, i moje imie tez
etymologicznie wywodzi sie z tego samego korzenia - lacinskiego ignis.

[irenka82]

wkurza mnie ze smarkacz taki oczytany,sentencje lacinskie i greckie w ustach 7-
letniego(?) dziecka sa smieszne i przesadzone,taki stary-malenki.

[lilith18]

Tak, to jest rzeczywiście godne pozazdroszczenia.

Ignacy G. Stryba - Józinek: 0:1

[tk_s]

Ignaś G. mnie irytuje :[ Potrzebny jest stan pięknej równowagi między
pierwiastkiem intelektualnym i fizycznym ;)
T.
P.S. czy czytanie książek MM przez facetów dorosłych (tak jak ja) może być
postrzegane w dziwny sposób przez otoczenie?

[xerovy]

Witaj, jestem dorosłym facetem i czytam MM, nie spotkałem się z dziwnymi
reakcjami :)
a zresztą czym są dziwne reakcje przy tak dobrej literaturze...

[tk_s]

A to dobrze, bo już myślałem, że coś ze mną jest nie tak. Wszystkie książki MM
(no w zasadzie "tylko" Jeżycjadę z wyjątkiem "Nerwusa i Nutrii")przeczytałem tuż
przed 30stką a jak byłem nastolatkiem to nic, tylko Pan Samochodzik, Niziurski i
inna chłopięca klasyka. A książki są w dechę:)

[ready4freddy]

nie przejmujta sie, chlopy, tez tak mam :) chyba nie trzeba sie z tym ukrywac? ;)

[herbarium]

Ja wierzę, że takie dzieci istnieją, bo sama znam co najmniej kilkoro bardzo
podobnych. Poza tym, w JT to nie jest przedszkolak, tylko dziesięciolatek,
stary chłop.
Ignaś płaci za oddalenie Borejków od "realnego życia". To, co wysoko cenią
starsi w jego rodzinie, nie pomaga mu zdobyć sympatii wśród rówieśników, nawet
u kuzyna. A starsi są wspaniali więc nie do pomyślenia byłoby przestać być
grzecznym chłopcem, ulubieńcem dziadka i mamy. A poczucie upokorzenia z powodu
niesamodzielności, bycia miągwą,można sobie wynagrodzić rozwijając się
intelektualnie.