Zdrowy egoizm

[nataszkam]

... czyli co robicie, kiedy WYPADA, a nie dajecie rady?

Ani ja czy pewnie wiele innych osób z forum, nie może odłożyć
wszystkich spraw na bok i zająć się tylko swoim leczeniem. A zgodnie
ze wskazówkami Burrascano- bez wystarczającej ilości odpoczynku
trudno o dobre efekty leczenia... Nie można zrezygnować z wielu
spraw, bo one nie będą czekać, dopóki nie wyzdrowiejemy. Ale można
mieć wpływ na sprawy od nas zależne. Ja mam niewielkie pole manewru,
ale jednak jeśli coś, co ma się wydarzyć, może być dla mnie
niekorzystne, to mówię NIE. Tu chodzi o calkiem proste i oczywiste
sprawy dla osób zdrowych, jak choćby zakupy, weekend czy dalszy
wyjazd.

Ostatnio mój genialny monsz wpadł na genialny pomysł- jedziemy do
Chorwacji na urlop... No to jedźcie! Rozumiem potrzeby zdrowej osoby
czy takiej, której choroba odpuściła albo pozwala na zadowolenie z
takich wyjazdów, ale i ja oczekuję tego samego- zrozumienia, że dla
mnie NIE BĘDZIE to odpoczynek, ale kolejny wysiłek! Że nie mam siły
na taki wyjazd, bo marzy mi się cisza, spokój, późne wstawanie,
dobra książka czy film... Nie chcę teraz pływac, leżec na słońcu i
przebywac w tłumie...Moją decyzję przyjęto, aczkolwiek bez
entuzjazmu (przejęcie calkowitej odpowiedzialności za syna, jego
leczenie w tym czasie)...
Przed chorobą żadnego weekendu nie spędzałam w domu- zawsze gdzies
mnie niosło. Potem wszystko padło

To był oczywiście tylko przykład. Czy jestem straszną egoistką?
A jak Wy sobie radzicie w takich sytuacjach, że trzeba brac pod
uwagę, że na coś sie zgadzamy "ku wspólnemu dobru" (np. impreza,
wypad poza miasto itp.), a potem -standardowo- mamy pogorszenie
samopoczucia?

[luna-3]

Ja chyba sama siebie wyniszczam,bo jak tylko chociaz troche mam
sily,zaraz sie wloke na jakies spacery.To moj maz,zdrowy,najchetniej
by siedzial w domu.Nie umie siedziec w domu,siedzenie wprowadza mnie
w jeszcze wieksza depresje.Z utesknieniem czekam na urlop w polskich
gorach,nie bede sie wspinac,ale podziwiac piekne widoki i oddychac
cudownym powietrzem

[geodeta_31]

Masz zdecydowanie albo strasznie uległego monsza albo mającego
wszytko w d.... monsza. U mnie nie wygląd to tak kolorowo i
asertywność nie jest w modzie. Więc staram się nadążać i nie
zauważać tekstów Burrascano. A tak na marginesie - Chorwacja dla
boreliotyka nie jest taka straszna. Byłem gdy moja choroba była w
pełnej krasie, przejechałem sam samochodem w obie strony za
kierownicą, zajmowałem się dzieckiem, pływałem z nim i zwiedzałem i
żyję Może więc wyloooozuj i po prostu jedź? Nie będzie tak źle,
a może znajdziecie kawałek zacisznej plaży, gdzie poopalacie się bez
gatek? I będzie super sexy odlotowo? Dajcie sobie szanse... he,he.
Geo.

[klematis7]

a ja nataszke rozumiem. Dla mnie taki wyjazd oznacza nic innego jak
trzy dni przygotowan - pranie, prasowanie, pakowanie calej rodziny,
zabranie wszystkich mozliwych rzeczy na kazda mozliwa ewentualnosc,
przygotowanie jedzenia na podroz. A po powrocie trzy dni prania,
ukladania, sprzatania itd. Skad wziac na to wszystko sily, kiedy sie
jest chorym? Dla meza taki wyjazd nie oznacza nic poza swietna
impreza. Bo mezczyzni sa z Marsa, niestety

[geodeta_31]

klematis7 napisała:

> a ja nataszke rozumiem. Dla mnie taki wyjazd oznacza nic innego
jak
> trzy dni przygotowan - pranie, prasowanie, pakowanie calej
rodziny,
> zabranie wszystkich mozliwych rzeczy na kazda mozliwa
ewentualnosc,
> przygotowanie jedzenia na podroz. A po powrocie trzy dni prania,
> ukladania, sprzatania itd. Skad wziac na to wszystko sily, kiedy
sie
> jest chorym? Dla meza taki wyjazd nie oznacza nic poza swietna
> impreza. Bo mezczyzni sa z Marsa, niestety

Hmm, a ja nie powiedziałem, że jej nie rozumiem. I nie rzecz w tym
kto jest skąd, tylko kto za co bierze odpowiedzialność w takim
wyjeździe. Bo chyba nie do konca jest tak, że facet to tylko
dupskiem do góry spoczywa na takim wyjeździe. Ja na przykład zawsze
ujajany jestem po pachy pakowaniem samochodu różnorakimi torybkami w
ilościach, które ledwo pochłania jumbo, prowadzeniem samochodu przez
3000 kilometrów, dbaniem o wycieczki na miejscu, tarabanieniem masy
zabawek i dmuchanych dziwnych rzeczy dla synka i ble ble ble jeszcze
nie wiadomo co. Łeeee to co wy macie za mężów??? Albo wyolbrzymiacie
ich nieróbstwo! Geo.

[adomi6319]

Ja mojego męża i córkę już kilka lat temu przyzwyczaiłam od tego, że każdy
pakuje się sam, bo strasznie mnie wkurzało że oni pakowali się w 15 min i
zasiadali przed telewizorem a mnie pozbieranie reszty zajmowało mnóstwo czasu a
i tak potem pytali - wzięłaś to? wzięłaś tamto?
Na początku efekt był taki, że raz nie mieliśmy pompki od pontonu i musieliśmy
go nadmuchać płucami. Następnym razem mąż jeszcze w domu zameldował, że pompkę
wziął a na wyjeździe okazało się że nie ma wioseł Jeszcze kilka takich
sytuacji i moich odpowiedzi na pytanie czy wzięłam ..... - a ty wziąłeś ......?
I przestali pytać, teraz pakowanie zajmuje nam 1/3 tego czasu co przedtem i
prawie nie zdarza się żebyśmy o czymś zapomnieli, bo każdy ma swoją małą porcję
do zapamiętania.

Tak samo nie robię rodzinie śniadanek, czy kolacyjek. Wszyscy jesteśmy dorośli i
każdy zajmuje się sobą, chyba, że mamy ochotę żeby zrobić coś wspólnie.
Tylko obiady gotuję i robię obiadowe zakupy, ale za to mąż zmywa (czasem co 2
dzień, ale ja się nie łamię, cierpliwie czekam, aż skończą się czyste naczynia).

Ogród też odpuściłam, raz - że nie mam czasu, dwa - że nie mam mocy, trzy - że
nie mam na razie serca do tej pracy, bo właśnie w ogrodzie złapałam mojego
"pasażera na gapę".
Skończyło się na tym, że cała działka jest obsiana trawą (nie ja ją koszę) i
mamy kilka drzewek, które też pielęgnuje mąż.

Dzięki temu, pomimo, że bardzo dużo pracuję, mam też czas, żeby troszkę poczytać
forum lub książkę, pójść na spacer, coś obejrzeć lub się po prostu wyspać.

Polecam

[klematis7]

ja nie dbam o siebie, nie odpoczywam, nikt mi w domu nie pomaga .
Chodze pozno spac bo sie z niczym nie wyrabiam i padam po prostu na
pysk...
Wg Burrascano to pewnie sie nie wylecze.

[dx771]

To kolejny dramat chorych na bb:

1. Brak zrozumienia rodziny
2. Brak zrozumienia w pracy

Bo my za dobrze wyglądamy - naszego cierpienia nie widać.

[klematis7]

masz racje Dex.
Ja ostatnio tlumaczylam jednej kobiecie, dlaczego sie nie wyrabiam.
Oczekiwalam odrobiny wyrozumialosci i pomocy. Wylozylam jej kawe na
lawe jak jest ze mna, a ona na to: "A moze ty juz sobie wmawiasz te
chorobe?"
Opadly mi rece i juz z nikim nie gadam na ten temat. Dlatego wiem,
po co jade na zlot.

[dx771]

No i istnieje jeszcze przekonanie że po prostu trzeba się przełamać zacząć biegać, szaleć, nie czytać o boreliozie i będzie dobrze.

[geodeta_31]

dx771 napisał:

> No i istnieje jeszcze przekonanie że po prostu trzeba się
przełamać zacząć bieg
> ać, szaleć, nie czytać o boreliozie i będzie dobrze.
>

To przekonanie jest najlepsze z możliwych ))) Słyszałem je jakieś
12896634 razy. Nigdy mi się nie udało...

[aqarel]

klematis7 napisała:

> ja nie dbam o siebie, nie odpoczywam, nikt mi w domu nie pomaga .
> Chodze pozno spac bo sie z niczym nie wyrabiam i padam po prostu na
> pysk...
> Wg Burrascano to pewnie sie nie wylecze.
>
Zawsze mówiłem że kobiałki mają "przerąbane".Praca w domu to nie 8 godzinek i
fajrant.Kobieta ma jak marynarz...jest na stanowisku pracy przez 24 godziny.
Klematis a olej domowe obowiazki,przynajmniej przez tydzień w miesiącu.

[klematis7]

Wez jeszcze pod uwage, ze pracuje zawodowo i nie wracam do domu
przed 15.00. A dwa razy w tygodniu zawoze dziecko po poludniu na
basen i musze tam z nim siedziec . A co chwile mam w pracy jakies
zebranie do pozna albo jakies durne szkolenie. I ogrod dookola
domu.

Jak oleje obowiazki domowe na chwile chociaz, to zasypie mnie w domu
wszystko: poczawszy od garow a skonczywszy na ubraniach do prania.

Ja probowalam wszystkiego. Kiedys nawet strajkowalam. I nic

[anyx27]

Klematis, to ja ci zazdroszcze, ze mozesz pracowac, jezdzic na ten
basen, ze masz na to sile. ja niestety rzadko juz wychodze z domu,
nawet na spacer z dzieckiem musze isc z kims jeszcze (

[klematis7]

o to chodzi, ze nie mam juz sily

[klematis7]

tfu!
sama siebie nienawidze, kiedy narzekam

[swigonka]

klematis7 napisała:

> tfu!
> sama siebie nienawidze, kiedy narzekam


nienawiść? Kasiu, nawet tak nie mów!

[aqarel]

klematis7 napisała:

> Wez jeszcze pod uwage, ze pracuje zawodowo i nie wracam do domu
> przed 15.00. A dwa razy w tygodniu zawoze dziecko po poludniu na
> basen i musze tam z nim siedziec . A co chwile mam w pracy jakies
> zebranie do pozna albo jakies durne szkolenie. I ogrod dookola
> domu.
>
> Jak oleje obowiazki domowe na chwile chociaz, to zasypie mnie w domu
> wszystko: poczawszy od garow a skonczywszy na ubraniach do prania.
>
> Ja probowalam wszystkiego. Kiedys nawet strajkowalam. I nic

Klematis .....jeśli możesz to kup zmywarke,domowników nauczysz wkładania garów
do zmywarki.Oszczędność na wodzie,czasie....sporo czasu zyskasz dla siebie.

[klematis7]

mam zmywarke
gdybym jej nie miala... to najlepszy sprzet w moim domu Oprocz
pralki i kompa oczywiscie

[aqarel]

nataszkam napisała:

......
> Przed chorobą żadnego weekendu nie spędzałam w domu- zawsze gdzies
> mnie niosło. Potem wszystko padło
>
> To był oczywiście tylko przykład. Czy jestem straszną egoistką?
> A jak Wy sobie radzicie w takich sytuacjach, że trzeba brac pod
> uwagę, że na coś sie zgadzamy "ku wspólnemu dobru" (np. impreza,
> wypad poza miasto itp.), a potem -standardowo- mamy pogorszenie
> samopoczucia?

Nataszkam "wspólne dobro" należy dostosować do najsłabszego w
grupie(rodzinie).Co to za przyjemność planować a potem robić coś co jest ponad
siły najsłabszego w "zespole".Każdy ma prawo powiedzieć NIE...a potem wybrać
coś co wszystkich zadowoli.Oczywiście nie należy popadać w skrajność i tylko leżeć.

Pozdrawiam....pomyślnych negocjacji

[aqarel]

dx771 napisał:

> No i istnieje jeszcze przekonanie że po prostu trzeba się przełamać zacząć bieg
> ać, szaleć, nie czytać o boreliozie i będzie dobrze.

Taaa pierdu,pierdu tak może powiedzieć ktoś kto nie chorował..lub zapomnial
jak "zdychał" i nie miał siły iść do kibelka.
Jak ciało słabe to silna wola nic nie pomoże(wiem to po sobie).

Zdrówka Dexiu.

[dx771]

>>>>>>>>>Taaa pierdu,pierdu tak może powiedzieć ktoś kto nie chorował..lub zapomnial
jak "zdychał" i nie miał siły iść do kibelka.


Tak kto nie chorował na boreliozę nigdy nie zrozumie naszych cierpień.
To co innego niż bolący kręgosłup, złamana noga, czy nawet nadciśnienie w pewnym stopniu. Do tych chorób można się przystosować, znaleźć sposób by jakoś żyć - do chroby z Lyme nie da się przyzwyczaić. Z każdym miesiącem jest gorzej. A leczenie nawet bardzo długie też w wielu jak nie w większości przypadków nie pomaga

[borelka46]

Nie wszyscy mają ten luksus uczestniczenia w toku życia,są wśród nas samotni nie
tylko ze swoim cierpieniem,do tego niektórzy nie mają pracy i nie mogą
wytłumaczyć ,że są chorzy - i oczywiście nie mają szans na leczenie. Można
sięgnąć po sznurek samotnie leżąc godzinami w bólu nie oczekując już żadnej
pomocy - bo przecież dla symulanta?

[anyx27]

Jestem jak najbardziej za zdrowym egoizmem

i dlatego:

1. zamienilam prace na etat na prace w domu
2. jak mama czy babcia pytaja, czy przyjechac i zajac sie Julka,
zebym mogla odpoczac lub cos spokojnie zrobic, z reguly nie odmawiam
3. nie przejmuje sie, gdy ktos mowi: "wez sie w garsc"
lub "przesadzasz z ta choroba"
4. czesto, choc nie zawsze oczywiscie, wyznaje zasade "co masz
zrobic dzisiaj, zrob pojutrze, bedziesz miec 2 dni wolnego"

Do tego musze sie pochwalic, ze mam cudownego mezczyzne, ktory
kąpie, usypia dziecko, bawi sie z nim, gotuje, zmywa, robi zakupy,
sprzata... jest cuuuuuudowny )) choc oczywiscie czasem tez narzeka
na to moje chorowanie, ale jest dzielny i bardzo wyrozumialy ))

[eva-79]

Mnie własnie brakuje takiego egoizmu... Często ulegam w kwestii
wyjazdów czy jakichkolwiek wyjsc-zdarza sie czasem,ze
niespodziewanie czuje sie po takim wyjsciu i w jego trakcie dobrze,
ale to nie jest czeste.Zgadzam sie tylko ze wzgledu na synka, bo na
zachcianki meza juz dawno przestałam reagowac.
Sa tez inne sprawy, które w duzej mierze zaleza ode mnie-mogłabym
ich nie robic, ale jakos nie potrafie.Tak wiec jak tylko mam siły to
staram sie zrobic wszystko jak najlepiej potrafie i czesto sa to nie
tylko moje obowiazki, ale tez pomoc innym(nie chce o tym pisac
szczegółowo)i w efekcie ostatnio usłyszałam :"po co ci kolejne
wlewy, przeciez jestes zdrowa"- i w takiej chwili mam ochote
pieprznąc wszystko w cholere i zajac sie tylko soba, bo naprawde
jest mi ciezko i potrzebuje odpoczynku(moze dlatego nie moge pozbyc
sie do konca choroby)
Co do Twojego pytania, to nie Nataszkam nie jestes straszna egoistką-
myslisz o sobie i robisz to własnie po to by jak najszybciej
odzyskac zdrowie i móc w pełni cieszyc sie zyciem.-dla mnie to
zrozumiałe
Pozdrawiam Ewa

[swigonka]

no to i ja sie wypowiem. nataszkam kochana nie jesteś żadną egoistką!
co do wyglądu nas chorych- wnerwia mnie to, że w miare ok wyglądam.
nigdy nie zapomną jak to jeszcze w pracując(zzaczynałam lekcje o
8:00) leciałam na 7:20 po wyniki testu na bb.....no i nie zdąrzyłam
na tą 8:00, bo była kolejka. oczywiście nie musze dodawać, że wynik
był + i byłam załamana. wpadłam do klasy, uciszyłam dzieciaki,
siadłam, sprawdziłam obecność. trwało to może 5 min, nie miałam sił
na prowadzenie lekcji, w głowie miałam tylko ten +
no i na to wchodzi pani dyrektor. ja blada bo pewnie na monitorigu
wyszło, że wleciałam do klasy minute po dzwonku. zostałam poproszona
na korytarz i usłyszałam: co sie dzieje. no to mówie,ze byłam w
laboratorium odebrac wyniki i nie sa za dobre, że przepraszam itp. a
Pani na to: przeciez kwitnąco pani wygląda!!!! ja pierdziele-
pamiętam że tego dnia odezwały mi sie wszystkie objawy, łącznie z
drętwieniem prawej str twarzy. kwitnąco! to samo zmartwienie miałąm
na komisji zusowskiej- po 182 dniach L4 zostałam wezwana. to tez nie
był dzień z gatunku tych"czuję sie w miare ok". na wypisy, wuniki i
historię choroby pani powiedziała- a nie wygląda mi pani na chora,
czy to aby na prawde taka straszna choroba,zeby nie dała pani rady
prcować? wrrrrrrrrr.......potem pomyślałam, ze mogłam ubrac jakieś
łachmany, i nie pudrowac mojej bladej gębuli- to może wyglądałbym na
chora. na szczescie wizyta w zusie zakończyła sie pomyślnie. bo
wizja powrotu do pracy : wstawanie o 6, dojazdy, przygotowywanie
zajęc, sprawdzanie zadań, klasówek a przede wszystkim ciągłe
zmęczenie wpakowało by mnie do grobu.
ja tak jak anyź- MAM CUDNEGO MĘŻA!!!! jest baaaaaaaardzo
wyrozumiały. do niczego mnie nie zmusza. rozumie złe samopoczucie i
to, że niem czasem siły i ochoty gdzieś iść, nawet na mały spacerek.
dostosowuje się. w domu pomagał we wszystkim, generalnie od
listopada robił za mnie wszystko- sprzątał, prał, prasował, robił
zakupy, skakał koło mnie, no i gotował. są dni, ze jest lepiej i
wtedy staram sie mu jakoś to wynagrodzić. idziemy do przyjaciół
pogadac, bylismy raz w kinie i w restauracji na obiedzie. na
szczeście na weselu Jego przyjaciela czułam sie dobrze i nawet
zatańczyłam kilka razy. generalnie jednak siedze w domu- teraz
mieszkamy u Rodziców- finansowo nie dalibyśmy rady żyć, płacić najmu
za dom, leczyć się, jak tylko On pracował. dlatego Rodzice nam
pomogli- tzn. dają na moje leki. rachuki, zakupy rozkładamy na 4.
marze żeby mieć więcej sił, żeby w końcu wrócić do pracy, bo bardzo
tęsknie za dzieciakami, za uczeniem....
marze, żeby wstać i miec siły żeby pojechać z mężem na basen, gdzieś
połazić. marze o tym, żeby mieć siłe pomagać Rodzicom w domu,
polatać z odkurzaczem itp. (dziś mimo złego samopoczucia-bolą te
cholerne ręce- umyłam kibelek, zlew i brodzik jestem z siebie
dumna- dla zdrowych osobników to przeciez banał....)
tak to już jest z tą naszą pierdzieloną borelką...

[ewa475]

Dobry temat Nataszko
Jestem w tym wieku,że nie mam problemów z pracą,od 6 lat na emeryturze,najmilsze
jest to,że nie muszę wstawać o 6stej i jechać do pracy bojąc się,że spóźnię się
o tę głupią minutę.
Ale i mnie może zdarzyć się taka oto historia.Mam koleżankę pielęgniarkę na
emeryturze,która dorabia opiekując się starszymi ludźmi lub dziećmi.Jakoś ze 2
lata temu poprosiła,abym ją zastąpiła,kiedy musiała być w domu z powodu ślubu
córki i pomogłam jej,chociaż to jednak odchorowałam,nie wiedziałam wtedy że mam
boreliozę.
No i ostatnio koleżanka zadzwoniła do mnie z pytaniem jak się
czuję,odpowiedziałam że dość dobrze,bo sama mam dość zanudzania ludzi swoją
chorobą.Na to ona,że muszę zająć się dziećmi jej znajomej,bo opiekunka im
zachorowała.Naprawdę nie czułam się na siłach,tym bardziej że to drugi koniec
miasta,ze 3 przesiadki.Powiedziałam "nie" i.. straciłam koleżankę,mimo że
wyjaśniałam, że nie jestem w stanie pomóc jej znajomej.Miała mocny argument,że
przecież pytała a ja odpowiedziałam,że czuję się w miarę dobrze.Dzwoniłam do
niej już kilka razy aby jeszcze usiłować wyjaśniać tę całą sprawę,ale nie odzywa
się,nie chce ze mną rozmawiać.Widocznie ja również zupełnie nie wyglądam na
chorą i zostałam posądzona o skrajny egoizm.Czasem słyszę od ludzi,to ty jeszcze
bierzesz?I to ciągle jest jakieś przykre.Ludzi z mojego otoczenia odzwyczaiłam
od zadawania takich pytań.
Niezbyt chętnie wyjeżdżam teraz,staram się powściągać marzenia o wyrwaniu się
choćby w niskie górki.Pojadę za to nad morze,taki wyjazd połączony z
jogą,technikami relaksacyjnymi i masażem.Mam nadzieję,że dam radę,najgorzej
będzie z dietą.
Pozdrawiam,Ewa.

[stachenka]

Nat, jak Ty nie chcesz, to ja chętnie pojadę do tej Chorwacji ;P

"Nie jesteś egoistką", he he, dobre sobie Ale straszną egoistką to raczej
nie. No, w każdym razie ja się Ciebie nie boję ;P

Mam wrażenie, że "egoista" to dla niektórych taki gorący węgielek, który trzeba
jak najszybciej odrzucić, bo parzy w łapki.

[anyx27]

Swigonko, to jestes moja kolezanka po fachu jestem z
wyksztalcenia nauczycielka j. niem. , ale tylko rok uczylam w
gimnazjum. koszmar! no a teraz siedze w domku

[klematis7]

hej, kilka postow wyzej powiedzialas, ze zazdroscisz mi, ze moge
pracowac. No to ja pracuje w takim wlasnie koszmarnym gimnazjum

[stachenka]

Zaraz się okaże, że kleszcza najłatwiej złapać w szkole
Jedyne moje "doświadczenie zawodowe" to półroczny staż w... gimnazjum, tyle że w
sekretariacie, bo chyba prędzej nasze prapraprawnuki powymierają niż politycy
wprowadzą do szkół filozofię (na co to komu?).

[mile13]

Nat ,a czemu miałabyś nie jechać do tej Chorwacji co? Za kierownica
przecież nie bedziesz siedzieć ,więc moze właśnie tam
wypoczniesz ,pobędziesz z mężem i synem ..Przez całe leczenie był z
Tobą ,pracowaliscie oboje i uwazam ,że powinniscie na te wczasy
pojechać razem całą rodzina. Ten wyjazd jest potrzebny również
Tobie, zastanów się nad tym.Przypomnij sobie jak sie dobrze czułaś
po zaszłorocznej wyprawie w Tatry.Wiesz jak ja długo się leczyłam i
jak się czułam ,a jednak zawsze podczas letniego wypoczynku razem z
meżem starałam sie nie narzekać i chociaż troche wynagrodzic mu moje
złe samopoczucie w czasie terapii.On cięzko pracuje cały rok i
bardzo cieszy sie na letni urlop ,a ja zawsze modliłam sie żeby te
dwa tygodnie były w miare znosne i prawie nigdy nie marudziłam ,co
wcale nie znacz ,że moja druga połowa nie intresowała sie moim
zdrowiem .Jedz nie będziesz załowała zobaczysz.

[likorek]

A ja się z Mile nie zgadzam, nikt nikomu nie musi nic wynagradzac w
małżeństwie. To taki układ , że dziś jest mi źle a jutro tobie a że
jestesmy razem to taki stan kazdy powinien zrozumiec. Niestety
powinien a nie zawsze rozumie. Nat wcale sie nie dziwie, ze nie chce
ci sie jechac. Zostan w domu a niech twoj maz zajmie sie Bartkiem -
niech on choc na krotko weżmie odpowiedzialność za niego. Tego
potrzeba tobie bo toczysz walke nie tylko o siebie ale i o syna.
Czas pomyslec tylko o sobie. Dlatego uwazam, ze taki egoizm jest jak
najbardziej zdrowy. Wiele razy odmowiłam wyjazdu, często mówię że
dzis na obiad jest np. Chińczyk lub gotowe pierogi. A jak słysze, że
znow od kilku dni nie bylo domowego obiadu to mam to gdzieś.
Pracuję od rana do późnego popołudnia ale moja praca jest spokojna a
na propozycję bardziej ambitnych obowiązków - odpowiedziałam nie. Ma
to swoje konsekwencje finansowe ale przynajmniej jestem tylko małym
kłębuszkiem nerwów a nie wielkim kłębem.

[anyx27]

Brawo Likorku
Nataszko, chcesz, to jedź, nie chcesz ,nie jedź. urlop to ma byc
przyjemnosc i jesli bardziej wypoczniesz, zostajac w domu, to
zostan, a twoi mezczyzni niech jada, odpoczniesz troszke ja
czesto wyprawiam mojego męża i corcie na samodzielne wypady i dobrze
nam wszystkim to robi ja im nie jęczę, ze jestem zmeczona, ze
chce juz wracac, a oni jak sie wyszaleja, wracaja. w tym czasie ja
zajmuje sie soba albo "nicnierobieniem" pozdrawiam

[mile13]

To nie jest tak jak piszesz Lidko,nie muszę nikomu nic
wnagradzać.Sama cieszę się na urolp bo tam staram się zapomnieć ,że
jestem chora,a w domu w ciągu całego roku kiedy czekamy właśnie na
takie wolne zycie nie moze sie krecić tylk wokół mnie i mojej
choroby.Wszyscy maja jakieś problemy poza tymi zwiazanymi z moim
leczeniem.Jesli jest mi zle to leże i tak jak Ty na obiad mam
gotowana kiełbasę z chlebem bo z tym nie ma roboty,ale jak
przechodzi złe samopoczucie to nikt by nie poznał po mnie ,że jestem
chora. Żadko sie skarżę, a mój mąż dobrze wie kiedy mam te ciężkie
chore dni i dla mnie włąśnie wymysla fajne wczasy bo wie ,że tam
naprawde wypoczne ,a nie sama w domu.Ale w kazdej rodzinie jest
inaczej,ja w przeciwieństwie do Ciebie mam bardzo stresującą prace i
nijak tego nie zmienie.

[anyx27]

Mile, mysle, ze Likorkowi chodzilo raczej o to, zeby nie robic
niczego na sile, jesli nie mamy ochoty. a nie o to, zeby wszystkiego
odmawiac. trzeba po prostu myslec tez o sobie, a nie tylko o innych.
o taki wlasnie zdrowy egoizm chodzi poza tym, nie wszyscy maja
sile na takie "urlopowanie". a jesli ty masz, to tylko sie cieszyc!

[piotr.kurkiewicz]

Witam Nataszkan
Właśnie przeczytałem opracowanie pt : Borelioza-co nalezy robić
Kilka moze zbędnych informacji
1 obecnie zaleca się po ukąszeniu kleszcza w rejonie endemicznym
podanie antybiotyku, najlepiej 6 tyg(dr Burrascano i ILADS)
2 protokuł Marshalla stosuje się nie tylko w boreliozie czy
sarkoidozie, ale i np próbuje się w cukrzycy typu 2
Trzeba poczekać na wyniki naukowe
3 są publikacje, ze u wielu(nawet 50%) osób traktowanych jako
stwardnienie rozsiane, po wprowadzeniu dokładnych testów i
zastosowaniu m in PCR(serologia czyli badanie przeciwciał w płynie
mózgowo-rdzeniowym jest b zawodne, nawet w 40% stwierdzono obecność
samych kompleksów immunologicznych. Pleocytoza limfocytarna,
charakterystyczna niby dla neuroboreliozy, nie występuje zawsze)
okazało sie że to...podstępna neuroborelioza
4. są dowody na to że krętek boreliozy może
-w ok 10-25% przypadków może być przyczyną fibriomialgii czy zespołu
przewlekłego zmęczenia
-w ok nawet do 15% przypadow borelioza moze powodować otepienie typ
Alzheimera
-często borelioza stawowa jest rozpoznawana jako reumatoidalne
zapalenie stawów. Są osoby z dodatnimi markerami rzs(p/ciała
cytrulinowe, Walera-Rose czy lateks dodatni)a PCR na boreliozę
wychodzi dodatnio i istotne polepszenie po wdrożeniu
antybiotykoterapii!!!
Pozdrawiam
Piotrek K

[kornelcia75]

Kiedy mam dobry dzień staram się wypoczywać na łonie natury,własnie wróciliśmy z
Karwi piękne otwarte morze,zabawy na piasku,kajak.W weekend majowy Kaszuby rano
trudno było mi zejść po schodach ale potem się rozchodziłam i szłam z wszystkimi
na wędrówki.
Dla mnie najgorszy czas to ten kiedy odczuwam takie mega osłabienie połączone z
zamuleniem-niepewnym krokiem,wtedy wole zostać w domu i maz to rozumie.A mam
wspaniałego męża,robi zakupy,stoi w kolejkach w aptece,jak trzeba pomoże w domu.
Teraz mam zamiar iść do pracy,szukam czegoś bo kiedy we wrześniu zaczęłam
leczenie myślałam nie muszę się spieszyć wyleczę się spokojnie.Leczenie po
przerwie znowu zaczynam ale wierzę ze dam radę sobie we wszystkim,staram się.
w tym roku urlop odpuszczamy trochę z powodów finansowych,moze tydzień na wsi ze
znajomymi,najgorzej że mam plażę i morze 20 min od domu a przy unidoxie niestety
słoneczko papapa.Będę sie ubierać ochraniać ciało,smarować....przerabiałam to
rok temu
Oby było coraz lepiej.W to wierzę,wierzymy wszyscy.

[franiolek1]

Jeszcze ani razu do tej pory nie rozwazalam mojej choroby pod katem
egoizmu....w ogole nie przyszlo mi do glowy, zeby moje zachowanie
czy moj stan analizowac pod tym katem...
Ja sie po prostu uwazam za ciezko chora, i Wy tez nimi jestescie.
Wszsyscy tutaj jestesmy ciezko chorzy na przewlekla chorobe
infekcyjna, ktora praktycznie u wszsytkich dotknela centralny uklad
nerwowy wywolujac stan zapalny, w najlepszym przypadku nerwow,
czasami opon mozgowych, a u mnie rowniez mozgu...To nie jest
katarek, to jest choroba, ktora bardzo wyniszcza nasz organizm i
czesto kladzie nas na lopatki. O leczeniu nie wspomne, ono rowniez
nas niezle powala.
Czy w takim przypadku mozna w ogole mowic o egoizmie, bo nie chce Ci
sie Nat jechac na urlop? Jestes po prostu chora kobieta, i kazdy
wysilek wiaze sie z wydatkiem malych zasobow energii, zuzyciem tych
kilku gramow sil, ktore Ci zostaly.
Ja nie jestem egoistka, ja po prostu zbyt zle sie czuje zeby
imprezowac, chodzic na dlugie wycieczki czy obdzwaniac moje
psiapsioly.
Nat, gdybys miala inna chorobe, nie wiem jaka, wszsytko jedna,
taka "prawdziwa", czy zastanawialabys sie nad wlasnym egoizmem nie
mogac podniesc sie z lozka?
U mnie jest tak: jak mam sile to robie to co mi sprawia przyjemnosc,
albo to co uwazam, ze powinnam zrobic. Gdy nie mam sily, to swiat
moze sie zawalic, a ja nie moge niczego zrobic i juz. I nie z
egoizmu, tylko z choroby.

Podsumowanie?

[nataszkam]

Geo- nie czytaj, bo to doooogie jest

Nio tak, miało być głównie o tym, czy wykazujecie trochę silnej woli
i nie ulegacie presji, a wyszło na dyskusję nad tym, czy ja powinnam
czy nie powinnam jechac do tej Chorwacji...
Do Chorwacji nie jadę- to jest moja ostateczna decyzja i nie podlega
negocjacjom. mam po prostu inne potzreby- całkiem przyziemne, które
wynikają z mojego samopoczucia.

geodeta_31 napisał:

>Więc staram się nadążać

Jak też tak robiłam, ale w pewnym momencie, jak pisze Aqarel: >Jak
ciało słabe to silna wola nic nie pomoże

> i nie zauważać tekstów Burrascano

Tia, bo nie odczujesz skutków ich nieprzestrzegania, jesli nie
będziesz zauważać tekstów?

> Może więc wyloooozuj
Kręcisz bicz na siebie samego Zacytuję Ci to przy pierwszej
lepszej okazji

>Nie będzie tak źle,
>a może znajdziecie kawałek zacisznej plaży, gdzie poopalacie się
bez
>gatek? I będzie super sexy odlotowo?

Tia, jasne! Moja największa potrzeba- opalanie tyłka nad
Adriatykiem! Weśty przestań!

> Łeeee to co wy macie za mężów??? Albo wyolbrzymiacie
ich nieróbstwo!

A co- myślisz, że wszyscy sa tacy, jak piszesz o sobie? (ciekawe,
ile w tym prawdy )
Mnie nie chodzi o nieróbstwo faceta, tylko o jego wygodniczy tryb
zycia. Ciebie widocznie inaczej wychowali rodzice i/lub zona; ja
poniosłam sromotną klęskę na polu pedagogicznym w stosunku do
swojego monsza

Zgadzam się calkowicie z Klematis i Likorkiem. Jeszcze w
uzupelnieniu do Kasi- to nie tylko 3 dni przed i po wyjeździe, ale i
w trakcie
Mile, w swoim watku napisałaś, że w zasadzie wróciłas do stanu
sprzed choroby,czyli jest bardzo OK, ale że jesteś już tym wszystkim
zmęczona... Ja nie wróciłam nawet w połowie do tego, co było przed
chorobą. Rok temu byłam zmęczona chorobą, ale nie przemęczona
leczeniem siebie i syna, nie miałam tylu spraw i tak złego
samopoczucia, jak od września zeszłego roku. Teraz, pierwszy raz
podczas tej choroby, musiałam skorzystać z miesięcznego L4. To nie
był mój kaprys, tylko konieczność, bo naprawdę skończyłoby się to
źle. Był taki okres, że większość dnia spędzałam w łóżku. Było
tragicznie. Ja potrzebuje odpoczynku w ciszy, spokoju, chcę choć na
te kilka tygodni przekazać odpowiedzialność za syna jego ojcu.
Piszesz, że będę tylko pasażerem. W ubiegłym roku „tylko” jako
pasażer jeździłam do Krakowa- każdą taką podróż póxniej
odchorowywałam przez kilka dni...

Napisałaś:
> pobędziesz z mężem i synem

Z synem jestem prawie całą dobę- za wyjątkiem godzin w szkole, a od
męża najnormalniej- chce odpocząć też.

> Przez całe leczenie był z Tobą

Ano był- napisałam o tym nawet niedawno,w innym watku (od jego
połowy):

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=26140&w=72298255&a=79304463
>Przypomnij sobie jak sie dobrze czułaś
>po zaszłorocznej wyprawie w Tatry

Hm... Po pobycie urlopowym w ubiegłym roku zaczęłam się czuc
tragicznie i było coraz gorzej -w zasadzie do niedawna. Pobyt w
Tatrach udał sie dlatego, że tuz przed wyjazdem zaczęłam się czuć
bardzo dobrze. Jednak pewnie przesadziłam z wysiłkiem, bo ostatnie
dni to był już zjazd w dół...
> zycie nie moze sie krecić tylk wokół mnie i mojej choroby

Ale życie naszej rodziny NIGDY nie kręciło się wokół mojej choroby.
Ja NIGDY nie byłam traktowana jako osoba chora! Choroba moja to są
tylko MOJE problemy; choroba syna- to tez tylko MOJE problemy. A do
tego cała reszta-to, czym zajmują się zdrowe matki, zony,
pracownicy...

>mój mąż dobrze wie kiedy mam te ciężkie
>chore dni i dla mnie włąśnie wymysla fajne wczasy bo wie ,że tam
>naprawde wypoczne ,a nie sama w domu

Czyli robi to wszystko z myślą o Tobie. I tu jest zasadnicza
róznica, Mirelko. Ja rozumiem potrzebę wyjazdu mojego męża na urlop-
ja mu tego nie bronię, wręcz ma moje „błogosławieństwo”. Moim
marzeniem jest kilkutygodniowy pobyt na Krymie- miałam tam okazje
być kilka dni w celach nieturystycznych i mnie „wzięło”, ale gdyby
mi teraz zaproponował własnie ten Krym, to i tak odmówiłabym- na
wszystko jest odpowiedni czas. Oprócz gospodarstwa
agroturystycznego, z tarasem, ciszą i pieknym widokiem, nie ma dla
mnie odpowiedniego miejsca na wypoczynek. No może jeszcze SPA. Z
kolei moi mężczyźni takich półśrodków nie uznają.

Swigonko, anyx i kornelciu- gratuluję Wam partnerów życiowych A
Adomi- takiego zorganizowania

Ja też mam cudownego faceta Niedawno skończył 11 lat, sam się
kąpie, czasami coś sobie zrobi do jedzenia czy podgrzeje coś w
mikrofali, ostatnio sam chodzi i wraca ze szkoły, czasami nawet
garnki pozmywa czy posprząta rynek Z usypianiem bywa różnie-
najczęściej jednak odprawiamy nasz stały rytuał, czyli grapotanie po
szyjce czy pleckach Narzekac też na mnie narzeka- głównie wtedy,
gdy mu się znudzi jazda rowerem po osiedlu i mialby ochotę na wyjazd
w lub poza miasto

Swigonko- ZUS Cię wezwał dopiero po 182 dniach na L4????????????? Ja
dostałam wezwanie już tydzień po pierwszym dniu pobytu na zwolnieniu
4-tygodniowym. Nie wiem, jaka jest decyzja w mojej sprawie,ale mam
to w... czterech literach. Pani orzecznik przekserowała sobie
pozytywny wynik PCR na bartonelle i CD57, gdzie jest mowa o
limfopenii. Oczywiście o boreliozie i bartonelli wiedziała tyle, co
tytuł pewnej piosenki Lady Pank- „Mniej niż zero”.

Ewa- współczuję Jak widać- nie każdy znajomy jest jednak wart
zainteresowania

Stachenko- zaręczam, że najpóźniej drugiego dnia DOPŁACIŁABYŚ,
byleby tylko pozbyć się towarzysza DD

Jeśli chodzi o zrozumienie w pracy- hm.... Nie oczekuję tego. O
mojej chorobie wiedzą tylko 3 osoby z pracy. W pracy- z różnych
względów, ale gównie jest to związane z chorobą- przyjęłam już dawno
temu minimalistyczne podejście. Kiedyś robiłam duzo, sporo więcej,
niż należało do moich obowiązków, bo to dawało mi zadowolenie i
sprawiało radość.

Aqarel- co Ty takie mity podtrzymujesz?? Jaka służba marynarza? A
facet to nie łaska pomóc kobicie?
Kiedy przestałam się wyrabiać, bo sił nie starczyło, to kłeby kurzu
walały się wszędzie. Wkurzało mnie to totalnie. No to znalazłam
dziewczę, które co tydzień doprowadzało moją chałupe do stanu
używalności. ja nie dawałam rady, monsz nie miał ochoty, to
najnormalniej- taka usługe trzeba kupić.Niestety, jesienią wyjechała
do Irlandii i do niedawna znowu było straszszsznie. Teraz mam
sprzątnięte mieszkanie na bieżąco, a do tego świeże obiadki co 2
dni. I tak zostanie, póki sił nie odzyskam.

>Nataszkam "wspólne dobro" należy dostosować do najsłabszego w
>grupie(rodzinie).

No zgoda, ale najpierw tzreba chcieć dostrzec tego najsłabszego,
nie?

>Co to za przyjemność planować a potem robić coś co jest ponad
>siły najsłabszego w "zespole".

Hm... No ale nie zawsze najważniejszy jest zespół, prawda?

> Oczywiście nie należy popadać w skrajność i tylko leżeć

vs

> Jak ciało słabe to silna wola nic nie pomoże(wiem to po sobie)



Ze względy na hm.. charakter pracy monsza, stanowisko, bardzo często
wypada, abyśmy gdzieś byli razem- czasami jest to raz w miesiącu, a
czasami 2 razy w tygodniu. Czasami sa to 2-3 godziny na jakims
oficjalnym spotkaniu, a czasami całą noc na mniej oficjalnej
imprezie. Ja naprawdę bardzo rzadko mówię NIE. Jeśli już, to tylko
wtedy, gdy naprawdę czuje się fatalnie i taka „powinność” tylko
pogorszy sprawę. Podobnie jest ze spotkaniami ze znajomymi- „dzieki”
chorobie wytrwało tylko kilkoro, ale za to jakich

Mam nadzieję, że choroba kiedyś mi odpuści i nie będę mieć więcej
sytuacji,kiedy samopoczucie zadecyduje, co mogę zrobic, a czego
nie...
I tego też Wam wszystkim zyc

[geodeta_31]

Jesooo, to jakas masakra Nat... Ja się pogubiłem czytając ))

[nataszkam]

Geo, ja Tobie dedykowałam pierwsze zdanie w tym przyyyydługim
poście, więc czeba się było mnie posoochać

Sprostowanie

[mile13]

Edyta wcale nie miałam zamiaru Cie osadzać i wiesz dobrze ,że zyczę
Ci najlepiej.Jeżeli Tobie odpowiada Urlop w samotnosci to nie mam
prawa Cie krytykować ,albo do czegoś innego nakłaniać.Nie
napisałam ,że zycie toczy sie wokół Twojej choroby ,wtedy pisałam o
sobie.W kazdej rodzinie jest inaczej i tylko Ty sama wiesz na co
mozesz sobie pozwolić,ale jakos zawsze tak wychodzi ,że jak juz cos
napiszę to opacznie sie mnie odbiera.

[stachenka]

Może sęk tkwi w "powinniście"???

Poza tym, to bardzo nie wakacyjne i nie odpoczynkowe słowo

[mile13]

To jest stachenka zwykłe łąpanie za słowa to nie ma sensu.

[nataszkam]

Mile, alez ja wcale nie poczułam się osądzana przez Ciebie Ty
pisałaś, jak jest u Ciebie, a ja- jak u mnie
Ja też nie cierpię imprezować, ale czasami na czymś takim muszę
bywać
A w ogóle, to ten wątek zdryfował chyba bardziej w kierunku forum
obok, czyli tego wsparciowego

[predrak]

Wiesz Nataszka doskonale Cię rozumiem, ja zastanawiam się czy dam
radę przejść 100 m piechotką, a co mówić o górach. I kto by pomyślał
że kiedyś byłem czynnym alpinistą i sportowcem - fuck, mam nadzieję
że to zmęczenie jest od tych abx i po odstawieniu minie wkońcu nie
każdy bieże 18 mis. takie ilośi abx.

[geodeta_31]

predrak napisał:

> Wiesz Nataszka doskonale Cię rozumiem, ja zastanawiam się czy dam
> radę przejść 100 m piechotką, a co mówić o górach. I kto by
pomyślał
> że kiedyś byłem czynnym alpinistą i sportowcem - fuck, mam
nadzieję
> że to zmęczenie jest od tych abx i po odstawieniu minie wkońcu nie
> każdy bieże 18 mis. takie ilośi abx.

Chciałbym pred, abyś miał racje z tym zmęczeniem, jednak jak
pokazuje moje doświadczenie jest zgoła odwrotnie wiesz? Czułem się
jak zbity pies pod koniec mojej przerwy w leczeniu a teraz pod
koniec drugiego tygodnia po wznowieniu jest jakby coraz lepiej... No
ale może u Ciebie akurat to lub grzybki są przyczyną zmęczenia...
Geo.

[nataszkam]

Pietrek, Geo ma rację z tym zmęczeniem. Mój syn zaczyna własnie 18.
miesiąc leczenia... Dzięki abaxom biega za piłką, szaleje na rowerze
i nie widac po nim choroby. Kiedy nie był na abaxach, podzcas
przerwy, czuł się FATALNIE i nie mial na nic siły. Podobnie jest u
mnie, tzn. znacznie lepiej, niż bez abaów. Dbasz cały czas o to, aby
gzryby Cie za bardzo nie polubiły? Bo coś mi świta z Kożuszek, że Ty
ani dietki, ani probiotyków nie przestzregałeś... Grzybów naprawdę
nie mozna lekceważyć, bo nas mogą szybciej wykończyć, niż sama
borelioza.

[aqarel]

"Grzybów naprawdę
> nie mozna lekceważyć, bo nas mogą szybciej wykończyć, niż sama
> borelioza."

Masz rację Nat z przerażeniem czytam jak piszecie pieszczotliwie leczę
grzybka.....poczytajcie to
chomikuj.pl/coova/Dokumenty/leczeniu+infekcji+grzybiczych.pdf

[ewa475]

Kocham imprezować,hm,kiepsko to wygląda teraz,ale ochota ciągle jest

[reni5553]

^