List otwarty

[Gość: Elżbieta]

W obliczu zagrożenia Ojczyzny

Motto: „Mamy wolę zachowania bytu narodowego. Obrona suwerenności Ojczyzny
jest dla nas nakazem moralnym (...) Potrzeba nam potężnej woli organizowania
wszystkich sił rodzimych, ojczystych, by się nie oglądać na prawo i lewo, by
nie poddawać się pokusie nowej Targowicy, skądkolwiek by ona miała przyjść”
(ks. Kardynał Stefan Wyszyński, Prymas Polski, styczeń 1981)

Z inicjatywy niezależnych środowisk ideowo-intelektualnych o rodowodzie
chrześcijańskim, narodowym i ludowym zwracamy się do narodu polskiego, a
zwłaszcza tych, którzy decydują o aktualnym kształcie Rzeczypospolitej
Polskiej: do polityków, twórców kultury, uczonych, dowódców i kadry
oficerskiej sił zbrojnych, do hierarchów i całego duchowieństwa
chrześcijańskich wspólnot wyznaniowych, oraz do wszystkich obywateli
polskich bez względu na narodowość, wyznanie i stan społeczny, a także
Polaków mieszkających poza granicami RP – by uznali swoją pełną
odpowiedzialność za bieg historii, w poczuciu troski o dalszą przyszłość
Rzeczypospolitej.

Obecna sytuacja historyczna, w której ważą się losy Polski, zmusza nas do
publicznego wyrażenia naszych niepokojów i propozycji dotyczących
zahamowania destrukcji narodu, państwa i gospodarki A także dalszych
upokorzeń, jakich doznaje społeczeństwo polskie wskutek stopniowej utraty
suwerenności i uzależnienia od globalistycznych centrów polityczno-
gospodarczych, wywodzących się ze współczesnej formacji cywilizacyjno-
kulturowej, obcej już wobec tradycji chrześcijańskiej, nie respektującej w
należyty sposób tożsamości i odrębności narodów europejskich.

Należy uznać, że głównym źródłem naszego niedostatku materialnego,
chaotycznej i szkodliwej tzw. prywatyzacji, przynoszącej ustawiczny wzrost
bezrobocia, jest podpisany w grudniu 1991 roku, a w pełni obowiązujący od
1994 roku układ stowarzyszeniowy Polski z Unią Europejską, który przyniósł
znacznie więcej strat niż zysków. Jednocześnie odczuwamy wzrastającą presję
Unii Europejskiej i międzynarodowych korporacji gospodarczych na nasze
własne oblicze moralno-kulturowe, poprzez dominację obcego kapitału, eksport
do nas kultury niskiego lotu i propagowanie relatywizmu moralnego.

Ci, którzy wyrazili w czerwcowym referendum wolę wejścia do UE, mają teraz
przed sobą inną Unię, przekształcającą się, dowolnie zmieniającą swoje
poprzednie ustalenia i zobowiązania zarówno wobec
dotychczasowej „piętnastki”, jak i nowej „dziesiątki”.

Zgłaszamy kategoryczny sprzeciw wobec traktowania terytorium naszego państwa
jako neokolonialnego obszaru taniej siły roboczej i chłonnego rynku zbytu.
Stanowisko Rzeczypospolitej Polskiej wobec krętactw i nacisków UE powinno
być zdecydowane i silne, wsparte opinią publiczną. Nie czas na dalsze
ustępstwa wobec UE, której dyktat zagraża dalszemu bytowi naszego państwa,
jeszcze bardziej podważa ograniczoną już samodzielność gospodarczą i osłabia
tożsamość narodową. Doświadczenie wykazuje, że każdy wynik negocjacji z UE
może być ponownie w każdej chwili zakwestionowany przez centralę brukselską
w dogodnym dla niej momencie. Tym bardziej, że stosuje się tam różne miary
dla państw większych i mniejszych, czego przykładem jest m.in. dyspensa
udzielona Francji i Niemcom, wobec których zastosowano łagodną ocenę stałego
przekraczania norm deficytu budżetowego.

W związku z tym, że wynik czerwcowego referendum powstał w skutek
drastycznego niedoinformowania społeczeństwa polskiego o prawdziwym obliczu
UE proponujemy:

1) Ustalić nowe zasady współpracy (zamiast zbyt daleko idącej integracji
europejskiej) z państwami europejskimi i pozaeuropejskimi.

2) Zorganizować akcję rzetelnego i pełnego informowania obywateli RP o
relacjach Polska – UE wszystkimi dostępnymi kanałami publicznymi, by
przygotować referendum na temat konstytucji UE i oceny traktatu nicejskiego.

3) Odroczyć wstąpienie do UE z dniem 1 maja 2004 roku, jeśli w referendum
odrzucony będzie projekt konstytucji UE wraz z nowymi propozycjami
podważającymi traktat nicejski.

4) Powołać Komitet Kooperacji Państw „Dziesiątki”, by wspólnie uzgadniać
stanowisko wobec UE, zgodnie z interesem narodowym i fundamentalnymi
wartościami, uznawanymi przez te państwa (zalążkiem takiego porozumienia
jest grupa wyszehradzka).

5) Opracować nowy program odnowy społeczno-gospodarczej kraju,
uwzględniający polski punkt widzenia, m.in. wzmocnienie polskiego kapitału i
klasy średniej, odbudowę rolnictwa (zwłaszcza ekologicznego), radykalną
reformę służby zdrowia, ulepszenie i rozwinięcie działalności sił
bezpieczeństwa w walce z przestępczością i innymi zagrożeniami (policja,
straż pożarna itd.).

6) Podstawą odnowy życia narodowego jest tradycyjna, silna i zdrowa, bez
dewiacji i patologii społecznej, rodzina jako istotny cel polityki
prorodzinnej państwa, które powinno powstrzymać obumieranie społeczeństwa
bez przyrostu naturalnego.

Akceptacja powyższych założeń oznacza przyjęcie priorytetu ożywienia
polskiej gospodarki przede wszystkim przez aktywizację rodzimej
przedsiębiorczości i podejmowanie decyzji we własnym kraju, a nie uleganie
dyktatowi obcych ośrodków.

Sygnatariusze tego Oświadczenia, chcąc przyjść z pomocą Rzeczypospolitej
Polskiej, powołują Narodową Radę Konsultacyjną (NRK), która będzie swoje
ekspertyzy i poglądy nadsyłać do Prezydenta RP, Rządu i Parlamentu, oraz do
środków masowego przekazu. Niechaj myślą przewodnią naszych działań będzie
zgodna z tysiącletnią tradycją narodu polskiego zasada: BÓG – HONOR –
OJCZYZNA. Problemy polskie najlepiej rozwiązują sami Polacy, podejmujący
samodzielne decyzje we współpracy partnerskiej ze wszystkimi państwami.

Tak nam dopomóż Bóg!

Prof. dr hab.WŁODZIMIERZ BOJARSKI (energetyk, badacz systemowy i ekonomista,
działacz katolicki, b. senator I kadencji w OKP),

Prof. dr hab. JERZY DAMROSZ (etnosocjolog, przew. Rady Naukowo-Programowej
Forum Katolickiej Myśli Społecznej im. Św. Tomasza z Akwinu, czł.
NSZZ „Solidarność”),

Prof. dr hab. ZBIGNIEW DMOCHOWSKI (działacz społeczno-katolicki), Doc. dr
RUDOLF JAWOREK (ekonomista, prezes Tow. Polsko-Czesko-Słowackiego),

Mgr ANNA LUTOMIRSKA (pedagog, drużynowa w Związku Harcerstwa
Rzeczypospolitej),

TOMASZ MAKARCZYK (filozof, prezes Forum Społeczno-Narodowej Gospodarki
Rynkowej, sekr. Rady Konsultacyjnej Krajowej Sekcji PAN NSZZ „Solidarność”),

Prof. dr hab. ADOLF SZCZEPIŃSKI (architekt, cz. Rady Politycznej Stronnictwa
Pracy, czł. Akcji Katolickiej),

Mgr ZBIGNIEW ZABORSKI (socjolog, czł. Rady Politycznej Stronnictwa Pracy),

Mgr inż. ZDZISŁAW ZAKRZEWSKI (przew. Rady Politycznej Stronnictwa Pracy).

Nr 50 (14.12.2003)