Czy istnieje diabeł?

[mogiliani]

Męczy mnie pytanie... Czy istnieje diabeł, który wchodzi w ludzkie umysły i
dusze, i stąd tyle w świecie zła i przemocy? Jeśli to sprawka diabła, to
ludzie są niewinni popełnianego zła i podłości. Z diabłem to przecież tylko
Chrystus wygrał, ale jak się przy tym namęczył! Teolodzy twierdzą, że Jezus
walkę wygrał: „Jezus przezwyciężył moc złego ducha: Władca tego świata został
osądzony (J 16,11). Jezus po to przyszedł na świat, […] aby zniszczyć dzieła
diabła (1 J 3,8)”.
Nikt z prostych ludzi nie jest Jezusem to i tej walki wygrać nie może.
Jesteśmy na straconej pozycji. Kościół twierdzi co innego, ale w samym
Kościele jest wiele z dzieł szatana. Biedny ten świat...

[Gość: chrześcijanka]

W liście Jakuba 4,7 jest napisane: "Przeto poddajcie się Bogu, przeciwstawcie
się diabłu, a ucieknie od was"

Efezjan 6,12-13 " Gdyż bój toczymy nie z krwią i z ciałem, lecz z nadziemskimi
władzami, ze zwierzchnościami, z władcami tego świata ciemności, ze złymi
duchami w okrgach niebieskich. Dlatego weźcie całą zbroję Bożą, abyście mogli
stawić opór w dniu złym i dokonawszy wszystkiego ostać się"

II Koryntiam 10,3-4 "Bo chociaż żyjemy w ciele, nie walczymy cielesnymi
środkami. Gdyż oręż nasz, którym walczymy nie jest cielesny, lecz ma moc
burzenia warowni dla sprawy Bożej; nim też unicestwiamy zamysły zła"

Diabeł jest księciem na ziemi. On pierwszy zgrzeszył i został wyrzucony z raju.
Ma władzę nad ziemią daną na jakiś czas. Ale to my mamy wybór. To my grzeszymy
a nie diabeł. Diabeł kusi i oskarża, ale w każdym jego ostarżeniu jest ziarenko
prawdy. Ale WIĘKSZY JEST TEN, KTÓRY MIESZKA W NAS, niż ten który jest w
świecie. Z Bogiem przeskoczę każdy mur. On jest moją tarczą. I choćby padło po
mojej lewicy tysiąc a po prawicy dziesięć tysięcy to ja sie ostoję.

A co do życia. Kto bardziej umiłował życie niż Boga ten je straci. A kto straci
je dla Boga zyska je.

[mogiliani]

Gość portalu: chrześcijanka napisał(a):
> Diabeł jest księciem na ziemi. On pierwszy zgrzeszył i został wyrzucony z
raju.

Podobno chciał być równy Bogu, a czy to znaczy, że chciał być tak samo dobry i
miłosierny?

> Ma władzę nad ziemią daną na jakiś czas. Ale to my mamy wybór. To my
> grzeszymy a nie diabeł. Diabeł kusi i oskarża, ale w każdym jego ostarżeniu
> jest ziarenko prawdy. Ale WIĘKSZY JEST TEN, KTÓRY MIESZKA W NAS, niż ten
> który jest w świecie. Z Bogiem przeskoczę każdy mur. On jest moją tarczą. I
> choćby padło po mojej lewicy tysiąc a po prawicy dziesięć tysięcy to ja sie
> ostoję.


Ładne to jest, ale diabeł jest o wiele silniejszy niż wiara i po to chyba są
egzorcyzmy. Czasem wydaje się, że trzeba by je odprawiać nieustannie.

>
> A co do życia. Kto bardziej umiłował życie niż Boga ten je straci. A kto
straci je dla Boga zyska je.

Ostatnio czytałem trochę tekstów na serwerze www.apologetyka.katolik.net.pl i
sprawa nie wydaje mi się tak prosta. Znajduje się tam katecheza Upadek
Zbuntowanych Aniołów (13 VII 1986), napisana przez późniejszego papieża Jana
Pawła II, napisał on tam m.in.:
„Opowieść o upadku człowieka, przekazana przez Stary Testament w Księdze
Rodzaju, nawiązuje do owej postawy rywalizacji, którą szatan usiłuje wzbudzić w
człowieku, aby skłonić go do występku (Rdz 3,5). Także w Księdze Hioba (por. Hi
1,11; 2,57) czytamy, że szatan usiłuje wywołać bunt u cierpiącego człowieka. W
Księdze Mądrości (por. Mdr 2,24) szatan jest przedstawiony jako sprawca
śmierci, która weszła w dzieje człowieka wraz z grzechem”.
Właśnie to – szatan jest nierozerwalnie związany z dziejami człowieka. Bóg nie
ochronił człowieka przed złem, przeciwnie – wyganiając go z Raju skazał go na
stałe obcowanie ze złem.
apologetyka.katolik.net.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=905&Itemid=87

[Gość: chrześcijanka]

Egzorcyzmy to wyganianie diabła z osób niewierzących i nie chciałabym być w
skórze tego kto to robi. Wśród wierzących jest to posługa uwalniania. Niestety
niewiele jest dziś ludzi z takim duchowym autorytetem.

Nie fascynowałaby się tym jednak.

Bóg nas chroni ale ustalił pewne zasady, których i sam nie łamie. Diabeł ma do
nas taki przystem jaki mu sami dajemy. Diabeł zabrał Hiobowi wiele, ale tylko
to do czego miał przystęp (np. jego grzesząca rodzina, majątek o który się
obawiał). Bóg natomiast kategorycznie nie pozwolił diabłu ruszyć życia Hioba. I
tu diabeł nie miał żadnej władzy.

Spróbuję to zobrazować tak:

Jest basen wydzielony na wodzie. W obszarze tego basenu jest ratownik. I ten
rakownik chroni nas dopuki poruszamy się w obrębie basenu. Jeżeli z własnej
woli wypływniemy poza obręb chroniony, to trudno winić ratownika, że utonęliśmy.

To nie diabła mamy się bać ale Boga. Boga trzeba respektować i Jego prawa. No i
nie lekceważyć diabła. Prawdziwy chrześcijanin jest zawsze czujny.

KATOLE - idźcie truć na forum radia z ryjem

[Gość: normalny]

przestańcie obnosić się z tą waszą wyobraźnią i brakiem rzeczywistych problemów

historia diabła

[Gość: chrześcijanka]

Ezechiela 28,17:
"Twoje serce było wyniosłe z powodu twojej piękności. Zniweczyłeś swoją mądrość
skutkiem swojej świetności. Zrzuciłem cie na ziemię; postawiłem cię przed
królami, aby się z ciebie naigrywali."

Izajasza 14,11-15
"Twoją pychę i brzęk twoich lutni strącono do krainy umarłych. Twoim posłaniem
zgnilizna, a robactwo twoim okryciem. O, jakże spadłeś z nieba, ty, gwiazdo
jasna, synu jutrzenki! Powalony jesteś na ziemię, pogromco narodów! A przecież
to ty mawiałeś w swoim sercu: Wstąpię na niebiosa, swój tron wyniosę ponad
gwiazdy Boże i zasiądę na górze narad, na najdalszej północy. Wstąpię na
szczyty obłoków, zrównam się z Najwyższym. A oto strącony jesteś do krainy
umarłych na samo dno przepaści."

Lucyfer był liderem uwielbienia, najpiękniejszym aniołem. Pycha go zgubiła bo
chciał być równy Bogu.

Czy Bóg postąpił z człowiekiem jak z diabłem?

[mogiliani]

Gość portalu: chrześcijanka napisał(a):

> Ezechiela 28,17:
> "Twoje serce było wyniosłe z powodu twojej piękności. Zniweczyłeś swoją
mądrość skutkiem swojej świetności. Zrzuciłem cie na ziemię; postawiłem cię
przed królami, aby się z ciebie naigrywali."

Czy Bóg postąpił z człowiekiem jak z diabłem? Przeciez to tak samo jak wygnanie
z Raju!




>
> Izajasza 14,11-15
> "Twoją pychę i brzęk twoich lutni strącono do krainy umarłych. Twoim
posłaniem
> zgnilizna, a robactwo twoim okryciem. O, jakże spadłeś z nieba, ty, gwiazdo
> jasna, synu jutrzenki! Powalony jesteś na ziemię, pogromco narodów! A
przecież
> to ty mawiałeś w swoim sercu: Wstąpię na niebiosa, swój tron wyniosę ponad
> gwiazdy Boże i zasiądę na górze narad, na najdalszej północy. Wstąpię na
> szczyty obłoków, zrównam się z Najwyższym. A oto strącony jesteś do krainy
> umarłych na samo dno przepaści."
>
> Lucyfer był liderem uwielbienia, najpiękniejszym aniołem. Pycha go zgubiła bo
> chciał być równy Bogu.


To tak jakby o ludziach....

[Gość: chrześcijanka]

niezupełnie.

Diabeł został strącony. Był piękny a teraz jest obrzydliwy. Nie nawrócił się i
został osądzony. Jego przeznaczeniem jest jezioro ogniste.

Człowiem został odprawiony z raju by uprawiał ziemię. Zgrzeszył i już nie mógł
przebywać w obecności Bożej. Zabiłoby go to. Ale Bóg umiłował ludzi. Dał za
nich swojego syna. My ciągle mamy szanse dopóki żyjemy. Biblia mówi, że Bóg
posyła aniołów aby nam służyli. To niesamowite jak wielka jest miłość Boga do
nas.

[mogiliani]

Gość portalu: chrześcijanka napisał(a):

> niezupełnie.
>
> Diabeł został strącony. Był piękny a teraz jest obrzydliwy. Nie nawrócił się
i
> został osądzony. Jego przeznaczeniem jest jezioro ogniste.
>
> Człowiem został odprawiony z raju by uprawiał ziemię. Zgrzeszył i już nie
mógł
> przebywać w obecności Bożej. Zabiłoby go to. Ale Bóg umiłował ludzi. Dał za
> nich swojego syna. My ciągle mamy szanse dopóki żyjemy. Biblia mówi, że Bóg
> posyła aniołów aby nam służyli. To niesamowite jak wielka jest miłość Boga do
> nas.

Gdzie jest ta miłość Boga do nas? Gdzie te anioły?
Patrząc na świat nie widać wcale by szedł on ku lepszemu. Zło jest w każdym
człowieku, a im mniej na świecie miłości między ludźmi, im więcej nietolerancji
i różnych żądz – pieniądza, władzy i zawiści, tym więcej zła. Tak jest chyba od
zarania dziejów i żadna religia nie sprawia, że społeczeństwa zmieniają się na
lepsze.
Kościół twierdzi, że diabeł istnieje realnie, że ma kopyta i ogon. W to nie
chce mi się wchodzić bo dla mnie to bajki. Dla mnie diabeł to najwyżej jakaś
duchowość istoty strąconej i zagubionej tak samo jak człowiek na ziemskim
padole wśród chorób, robactwa i zgnilizny

[Gość: chrześcijanka]

Miłość jest tak jak Bóg. Tyle, że większość osób nie jest zainteresowana. Bo
tak jak mówisz wybierają wygodę, pieniądze, podniety. I masz rację, że człowiek
z natury jest zły. Ale mamy dążyć do światłości. Bo w każdym z nas jest duch
dany od Boga. I my możemy tego ducha karmić i pielęgnować, ale oczywiście
kosztem ciała.

Diabeł nie jest ofiarą. I nie jest podobny do Boga.

Ty nie widzisz aniołów i dobroci Bożej. To otwórz swoje duchowe oczy i uszy na
to. Pierwsi ludzie w raju nie wiedzieli, że są nadzy. Dopiero jak zgrzeszyli
tosię zawstydzili swoją nagością. Wszystko jest kwestią czy chcemy coś widzieć
czy nie.

Ja doświadczyłam wiele łaski i miłości od Boga i od braci chrześcijan. Ale wiem
też, że nie jest ich wielu. Ale o tym też mówi Biblia. Tak będzie. Polecam
księgę Micheasza roz 7 " Zniknął pobożny z kraju, nie ma uczciwego wśród ludzi,
Wszyscy czyhają na rozlew krwi, jeden na drugiego sieć zastawia. Do złego mają
zgrabne dłonie: Urzędnik żada daru, a sędzia jest przekupny: dostojnik
rozstrzyga dowolnie- prawo zaś naginają. Najlepszy między nimi jest jak kolec,
najuczciwszy jak cierń. "

[mogiliani]

Gość portalu: chrześcijanka napisał(a):

> księgę Micheasza roz 7 " Zniknął pobożny z kraju, nie ma uczciwego wśród
ludzi,
>
> Wszyscy czyhają na rozlew krwi, jeden na drugiego sieć zastawia. Do złego
mają
> zgrabne dłonie: Urzędnik żada daru, a sędzia jest przekupny: dostojnik
> rozstrzyga dowolnie- prawo zaś naginają. Najlepszy między nimi jest jak
kolec,
> najuczciwszy jak cierń. "

Piękne jest ten fragment, ale jakże kojarzy mi się z samotnością. Zło zdaje się
łączyć ludzi, a ci, którzy są spragnieni dobra i miłości łatwo dają się
oszukać, i odsuwają się na bok. Żyją samotnie – nawet jeśli w kręgu rodziny, to
i tak samotność mogą odczuwać w duszy.

[Gość: chrześcijanka]

to cel diabła. Łatwiej zaatakować samotną owcę. Ale Jezus nigdy nie wysyłał
uczniów samotnie. Zawsze chodzili parami. Sami mamy być tylko kiedy się
modlimy. Brzmisz bardzo samotnie. A przecież kościół jest po to, abyśmy nie
byli samotni. Po to, że gdy upadamy inni nas podnoszą. Po to, że kiedy nie mamy
siły się modlić i sami zmagać z diabłem inni modlą się za nas. Jesteśmy jak
członki jednego ciała, którego głową jest Jezus. Mój kościół jest pełem
miłości. I czasami nie zdaję sobie sprawy jak bardzo różnią się ci ludzie od
świata dopóki nie popatrzę na takie same relacje w świecie. Do dobrego łatwo
się przyzwyczajamy.

[humbak]

A może jeszcze to, że Bóg nas nie opuszcza, chyba że sami tego chcemy.

[humbak]

Dizbeł był istotą duchową i taką pozostał. Miejsce nie ma znaczenia.
Najistotniejsze jest to, że przy nim nie ma Boga.

[humbak]

Czy aby na pewno stał się obrzydliwy? Niby jest to szczegół, ale duch się
przecież nie zmienia. Diabeł jest po prostu zły.

[mogiliani]

humbak napisał:

> Czy aby na pewno stał się obrzydliwy? Niby jest to szczegół, ale duch się
> przecież nie zmienia. Diabeł jest po prostu zły.


No właśnie. Diabła często księża i zakonnicy widzieli w postaci pięknych
kobiet. Los diabła jest chyba podobny do losu człowieka, z tym, że diabłu Bóg
chyba nie dał możliwości odpokutowania za winy – skazał go na wieczne
potępienie. A czyż nie świadczyłoby to o braku miłosierdzia? Dlaczego Bóg nie
zabił diabła, albo też nie wskazał mu drogi naprawy?

[humbak]

Ha! Czytałem o tym:) Wyjaśnienie jest proste. Choć to tylko domysł. Czas
dotyczy istot, które w czasie istnieją. Bóg i Szatan istnieją poza czasem.
Szatan nie stał się zły w momencie. Jego decyzja trwa. Tak jak on sam.

Czy istnieje diabeł? O, TAK!

[basia.basia]

Widziałam w sobotę, że wstąpił w Leszka Millera:(

[mogiliani]

basia.basia napisała:

> Widziałam w sobotę, że wstąpił w Leszka Millera:(

Pokrop go wodą święconą

[Gość: wartburg]

Przypomnij sobie, co Woland powiedział Mateuszowi Lewicie na dachu jednego z
najwyższych budynków w Moskwie.

Nie zamierzam z tobą dyskutować, stary sofisto

[mogiliani]

Asasello, który zrzucił swój współczesny strój, czyli marynarkę, melonik i
lakierki, podobnie jak Woland ubrany w czerń stał bez ruchu nie opodal swego
władcy i podobnie jak on nie spuszczał miasta z oczu. Ale nagle coś kazało
Wolandowi zwrócić uwagę na okrągłą wieżę, znajdującą się za nim, na dachu. Z
muru tej wieży wychynął obdarty, umazany gliną posępny czarnobrody człowiek w
chitonie i w sandałach własnej roboty.
- Ba! - zawołał Woland patrząc na przybysza z ironicznym uśmieszkiem. -
Wszystkiego się mogłem spodziewać, tylko nie ciebie! Co cię sprowadza,
nieproszony gościu?
- Przybyłem do ciebie, duchu zła i władco cieni - odparł przybysz,
nieprzyjaźnie patrząc spode łba na Wolanda.
- Skoro przybyłeś do mnie, to dlaczego mnie nie pozdrowiłeś, były poborco
podatków? - surowo powiedział Woland.
- Bo nie życzę ci dobrze, wcale nie chcę, żeby ci się dobrze wiodło - hardo
odpowiedział mu przybysz.
- Będziesz się jednak musiał z tym pogodzić - odparł na to Woland i uśmiech
wykrzywił mu twarz. - Zaledwieś się zjawił na dachu, a już palnąłeś głupstwo.
Chcesz wiedzieć, na czym ono polega? Na intonacji twego głosu. To, co
powiedziałeś, powiedziałeś w sposób zdający się świadczyć, że nie uznajesz
cieni ani zła. Bądź tak uprzejmy i spróbuj przemyśleć następujący problem - na
co by się zdało twoje dobro, gdyby nie istniało zło i jak by wyglądała ziemia,
gdyby z niej zniknęły cienie? Przecież cienie rzucają przedmioty i ludzie. Oto
cień mojej szpady. Ale są również cienie drzew i cienie istot żywych. A może
chcesz złupić całą kulę ziemską, usuwając z jej powierzchni wszystkie drzewa i
wszystko, co żyje, ponieważ masz taką fantazję, żeby się napawać niezmąconą
światłością? Jesteś głupi.
- Nie zamierzam z tobą dyskutować, stary sofisto - odparł Mateusz Lewita.
- Nie możesz ze mną dyskutować z powodu, o którym już wspomniałem - albowiem
jesteś głupi - odpowiedział Woland i zapytał: - No, mów krótko i nie zawracaj
mi głowy. Po coś tu przyszedł?
- On mnie przysyła.
- Cóż ci polecił przekazać, niewolniku?
- Nie jestem niewolnikiem - odpowiedział coraz bardziej rozwścieczony Mateusz
Lewita. - Jestem jego uczniem.
- Mówimy, jak zawsze, różnymi językami - powiedział Woland. - Ale rzeczy, o
których mówimy, nie ulegną od tego zmianie, prawda?
- On przeczytał utwór Mistrza - zaczął mówić Mateusz Lewita - i prosi cię, abyś
zabrał Mistrza do siebie i w nagrodę obdarzył go spokojem. Czyż trudno ci to
uczynić, duchu zła?
- Nic dla mnie nie jest trudne - odpowiedział Woland - i ty o tym dobrze
wiesz. - Milczał przez chwilę, po czym dodał: - A dlaczego nie weźmiecie go do
siebie, w światłość?
- On nie zasłużył na światłość, on zasłużył na spokój - ze smutkiem powiedział
Lewita.
- Możesz powiedzieć, że zostanie to zrobione - odpowiedział Woland i dodał, a
oko mu przy tym błysnęło: - I opuść mnie natychmiast.
- On prosi, abyście zabrali także tę, która go kochała i która przez niego
cierpiała - po raz pierwszy Lewita zwrócił się do Wolanda błagalnie.
- Gdyby nie ty, nigdy byśmy na to nie wpadli. Odejdź.
I Mateusz Lewita zniknął, Woland zaś przywołał Asasella i rozkazał mu:
- Leć do nich i załatw wszystko. - Asasello opuścił taras i Woland został sam.
www.nowakowska.piwko.pl/materialy/lektury/mistrz/29.htm

amatorom dreszczyku

[Gość: chrześcijanka]

polecam "Władców ciemności" Frank E.Peretti

cytat

[Gość: chrześcijanka]

Miało ono ramiona i tylne łapy, a wydawało się poruszać bez ich pomocy.
Przesunęło się w poprzek jezdni i wspięło na schodki u wejścia kościoła. W
złośliwych wyłupiastych ślepiach odbijała się czysto niebieska światłość
księżyca, nabierająca specyficznego żółtawego odcienia.

[Gość: chrześcijanka]

he, he - raczej nie zadziała
przeczytałam Biblię od deski do deski ale instrukcji o święconej wodzie nie ma.
Jedyny sposób na diabła to:
- postępowanie wg woli Bożej
- modlitwa
- czasami post

[basia.basia]

Gość portalu: chrześcijanka napisał(a):

> he, he - raczej nie zadziała
> przeczytałam Biblię od deski do deski ale instrukcji o święconej wodzie nie
ma.
>
> Jedyny sposób na diabła to:
> - postępowanie wg woli Bożej
> - modlitwa

W omawianym przypadku powyższe środki odpadają:(

> - czasami post

To, to! Więzienie o zaostrzonym rygorze to zapewni:)

he, he - nie z krwią i nie z ciałem walczymy ...

[Gość: chrześcijanka]

no pewnie że istnieje

[oszolom.z.radia.maryja]

Ty jesteś na to najlepszym dowodem!

Rydzyk mu na imie?

[neceser]

sadzac po gnojowce ktora produkuje codziennie.oszolom.z.radia.maryja napisał:

> Ty jesteś na to najlepszym dowodem!

[leszek.sopot]

oszolom.z.radia.maryja napisał:

> Ty jesteś na to najlepszym dowodem!

A co to za dowod?

interes diabła

[Gość: chrześcijanka]

obrzuciliście się błotem a diabłu w to graj

dajemy mu się tak łatwo manipulować

[mogiliani]

leszek.sopot napisał:

> oszolom.z.radia.maryja napisał:
>
> > Ty jesteś na to najlepszym dowodem!
>
> A co to za dowod?


Jest to dowód świra

nie mam kopytek

[mogiliani]

oszolom.z.radia.maryja napisał:

> Ty jesteś na to najlepszym dowodem!

A ty masz świra

[humbak]

Uważaj! Kto jest bardziej szalony? Wariat, czy ten co z nim chce dyskutować?;)

Cena zbawienia

[mogiliani]

Co racja, to racja. Zmówie paciorek z o.z.r.m.


Homilia z II wieku
zwana dawniej "Drugim listem do Koryntian św. Klemensa"
"Pierwsi Świadkowie" - red. W. Zega w tłum. A. Świderkówna; przyp. ks. M.
Starowieyski; wydawnictwo M; wyd. II;

Cena zbawienia

I.
1. Bracia, musimy patrzeć na Jezusa jak na Boga, jak na Tego, który będzie
sądził żywych i umarłych1, i nie powinniśmy zbyt nisko cenić sobie naszego
zbawienia. Jeśli bowiem nisko je cenimy, nisko też sięga i nasza nadzieja. 2. A
ci, co słuchają, jakby to chodziło o rzeczy niewielkie, grzeszą, i my również
grzeszymy, jeśli nie wiemy, skąd zostaliśmy powołani2, przez kogo i do jakiego
przeznaczenia, jeśli nie pamiętamy o wszystkich cierpieniach, które Jezus
Chrystus zniósł dla nas. 3. W jaki sposób Mu za to zapłacimy albo jaki owoc
ofiarujemy Mu godny tego, co On nam daje? Jakże wielki i święty jest nasz dług
wobec Niego! 4. Łaskawie obdarzył nas światłem, niby ojciec nazwał nas synami
swoimi, zbawił nas, gdyśmy już ginęli. 5. Jakże więc zdołamy Mu podziękować,
jak zapłacić za wszystko, cośmy otrzymali?

6. Umysł nasz był tak słaby, że oddawaliśmy cześć przedmiotom z kamienia,
drewna, złota, srebra i brązu, dziełom rąk ludzkich, i całe nasze życie było
tylko śmiercią. Pogrążeni w ciemności, z oczami zasłoniętymi mgłą gęstą, otośmy
nagle przejrzeli, rozproszywszy, gdy On zechciał, tę chmurę, która nas
otaczała. 7. Ulitował się bowiem nad nami i zbawił w swoim miłosierdziu, gdy
ujrzał, jak bardzo jesteśmy zabłąkani i zagubieni i że poza Nim nie ma dla nas
żadnej nadziei zbawienia. 8. Wezwał nas, którzyśmy nie istnieli, i
wyprowadzając nas z tego, co nie jest, sprawił, że oto jesteśmy3.

II.

www.apologetyka.katolik.pl/czytelnia/ojcowie_kosciola/klemens2/index.php

[humbak]

Ja mimo wszystko jakoś jestem oporny jeśli chodzi o wiarę w opętania. Człowiek tracący nad sobą kontrolę? A co z wolnością wyboru? Nie, ja myśle że zło na świecie to dzieło ludzkiej słabości.

zwalić winę na diabła

[Gość: chrześcijanka]

no bo jeżeli to wina diabła, to nie nasza, to my jesteśmy ok. Pokaż mi
człowieka, który nie myśli o sobie:"ja to nie jestem taki zły, ten i tamten to
tak, ale ja..."

często przeglądamy się w grzechach innych i tak nam jakoś lżej na duszy. Ale to
krzywe zwierciadło.

[humbak]

Historycznie rzecz biorąc opętania były wyjaśnieniem chorób psychicznych i
innych nie wytłumaczalnych schorzeń. A teraz? Pojęcia nie mam. Fakt, że ludzi
lubią się wybielać. Ewentualnie usprawiedliwiwać się rozmiarem win innych.

[Gość: r]

Tajemnica fatimska - fragment o piekle




Niech grzesznik wie : jakim zmyslem grzeszy takim... - Niebo , Pieklo w objawieniach mistyczki




-Ujrzalam dwie drogi... (...) ale na koncu tej drogi byla straszna przepasc , czyli otchlan piekielna - Niebo , Pieklo w objawieniach mistyczki

Pamiętnik diabła

[mogiliani]

Pamiętnik diabła - Irek Grin
(fragment)
Zacząłem pisać tę książkę równo miesiąc temu. Drugiego listopada, w pewną
ciemniejszą niż inne noc, kiedy nie mogłem zasnąć. Poproszono mnie, prawdę
rzekłszy, polecono napisać mowę pożegnalną, pean na cześć osoby, z którą
współpracowałem dwadzieścia lat. Za dwa dni w czasie ceremonii pogrzebowej tego
człowieka miał ją odczytać rektor Uniwersytetu w Heidelbergu. Pouczono mnie, że
nawet, jeśli w ciągu naszej znajomości zmarły ujawnił jakieś cechy, które
mogłyby zaszkodzić jego wizerunkowi, to nie powinienem o tym wspominać. „Drogi
Auguście - rektor wziął mnie pod ramię - mowa pogrzebowa ma przypominać program
wyborczy przyszłego prezydenta. Żadnych konkretów. Dużo światła. Góra dwie
strony”. Nie wiem, skąd przyszło mu do głowy, że mógłbym napisać coś innego niż
zgrabne wypracowanie z tezą.


Kilka razy podchodziłem do trumny z odkrytym wiekiem i patrzyłem na szyderczy
uśmiech, którym powitał śmierć. Życzył sobie pozostać w moim domu aż do dnia
pogrzebu. Na środku salonu, bez żadnych świec, z operacyjnie usuniętymi
powiekami - tego także życzył sobie w ostatniej woli. Chciał być pogrzebany,
nie spalony. Od kiedy pamiętam, bał się ognia. Onego czasu zażartował, że gdyby
akcja jego życia toczyła się w średniowieczu, na decyzji o nie podpisaniu
cyrografu zaważyłby fakt, że za to szło się na stos. Poznałem go dobrze i wiem,
że byłby to jedyny powód. Miał więc tak leżeć w moim salonie, z otwartymi
oczami i w ogniotrwałej, wyściełanej purpurowym aksamitem, srebrnej,
błyszczącej trumnie.

ksiazki.wp.pl/katalog/ksiazki/fragment.html?id=68727&kw=69300

[Gość: chrześcijanka]

żeby ludzie fascynowali się tak Bogiem jak diabłem, świat wyglądałby zupełnie
inaczej