O co tak na prrawdę w życiu chodzi? Czy ktoś mi może powiedzieć?

[Gość: Justyna]

[Gość: Mars]

Tylko i wyłącznie o przetrwanie gatunku ludzkiego i życie na jak największym
poziomie. Reszta to szmira. I tak wszyscy skończymy na tym świecie w bardzo
brzydki sposób - przynajmniej pod tym względem wszyscy jesteśmy równi,
niezależnie od kasy.

[Gość: Justyna]

,,Życie na najwyższym poziomie" ale co to znaczy?
Pieniądze;
Miłość;
Kariera...

[Gość: Mars]

Częsciowo sama sobie odpowiedziałaś. Przez życie trzeba przejść - nie będzie to
łatwo brzmieć - po jak najmniejszym oporze, trzeba sobie maksymalnie ułatwiać
sobie codzienność a nie utrudniać, mieć zagwarantowane środki finansowe ale bez
nadmiernego harowania (nie znoszę pracocholików). Ja np. o pieniądze specjalnie
nie dbam, mogę powiedzieć nawet,że są mi obojętne i jeszcze nigdy nie
narzekałem specjalnie na ich brak. Wszystko zależy od naszych potrzeb
materialnych, jeżeli są one zbyt wygórowane to kasy zawsze będzie za mało.
Życie bogate, na pokaz naprawdę nie ma sensu, można się tylko nerwicy i
bezsenności nabawić. Ale pieniądz to nie wszystko - najważniejsze jest ZDROWIE.
Bez niego nawet gdy się jest milionerem życie traci bardzo wiele a nawet staje
się nie do zniesienia. No i jest jeszcze miłość ale taka prawdziwa, dozgonna i
przyjacielska do osoby z którą chce sie przejść przez wszystkie dni naszego
życia.

[Gość: Justyna]

Faktycznie, chyba chodzi o to by umieć przez życie przejść zachowując
wewnętrzną harmonię, niezależnie od przeżytych rozczarowań i zawsze zachować
siłę ducha by być otwartym na nowe, niewykluczone, że fantastyczne przeżycia.
Mieć siłę przebicia w pracy, by móc nieźle zarabiać.
A miłość, czy istnieje taka jedyna i dozgonna?

[Gość: Mars]

Oj, to już pytanie czysto filozoficzne. Nie sposób na nie odpowiedzieć. Jest to
raczej ideał do którego powinno sie dążyć, pewien wzorzec co wcale nie znaczy,
że jest nieosiągalny. Myślę, że w moim przypadku tak właśnie jest i coś takiego
od życia otrzymałem, choć nie powinno sie chwalić dnia przed zachodem słońca.
Mam pytanie - co znaczy wg Ciebie "mieć siłę przebicia w pracy". Czyżbyś była
jedną z wielu w dzisiejszych czasach bussineswoman, która ma taką siłę
przebicia czy raczej chce taką cechę mieć?

[Gość: Justyna]

,,Siła przebicia w pracy" to:
-nie bać się proponować własne rozwiązania,
-do w.w. potrzebna jest wiedza i doświadczenie
- w zależności od osobowości człowieka dobrze skutkuje: urok osobisty, otwartość
- dążenie do tego by osiągnąć to czego się chce, tzn. szukanie sposobów i
umiejętność ich zrealizowania
lub
odpowiednie koneksje
A jaką definicję Ty byś podał?
Nie jestem bussineswoman, pracuję dla bussinesmenów.

[Gość: Mars]

A więc jednak jesteś kobietą interesu - każdy przecież pracuje dla kogoś.
Myślę,że masz duży wpływ na swych szefów skoro tak dokładnie zdefiniowałaś siłę
przebicia w pracy. Wiesz bardzo dobrze o co w tym chodzi. Szefowie z pewnością
mają z Ciebie wiele pożytku. Tak trzymać!! Ja akurat nie mam takiego wpływu na
losy firmy gdzie pracuje.
A tak wogóle to dlaczego zadałaś na początku takie filozoficzne pytanie - dla
zabawy na forum czy masz może jakieś problemy?

[Gość: Justyna]

Z obserwacji innych ludzi stworzyłam tę definicję.Łatwo się czyta definicje,
trudniej stosuje.
Nie jestem tak silną osobowościa, by wywierać dość efektywne wpływy na szefów.
Zagadnienie, uważam jest ciekawe, ciekawią mnie poglądy innych ludzi na świat.
Mój kolega, np.: wierzy tylko w pieniądze.

[Gość: Mars]

Pieniądze szczęścia nie dają ale życie bez nich w dzisiejszych czasach jest
praktycznie niemożliwe. Dzięki nim można mieć w zasadzie wszystko: jedzenie,
ubrania, dobra materialne a nawet "pozyskać czyjąś miłość" czy kupić zdrowie.
Bogaci mogą więcej a nawet dużo więcej niż ci którzy kasy nie mają. Pod
pojęciem "pozyskać czyjąś miłość" rozumiem tzw małżeństwa dla pieniędzy, dla
zapewnienia bezpiecznej przyszłości kobiety i dzieci, Jest to niestety dośc
częste przy wyborze partnera życiowego. Podobnie jest z tzw sponsoringiem,
chociaż tu trudniej mówić o miłości, raczej chodzi tu o seks.

[Gość: sceptyk]

Dajcie sobie spokoj. Najtezsze umysly i najwieksi filozofowie glowia sie nad
tym od tysiacleci.

[Gość: Sceptyku]

Masz rację. Lecz odpowiedzi ciągle nie ma, a każy zapytany mówi co innego. Nie
jest ciekawie posłuchać.
A Ty jaki masz pomysł? Pieniądze, zabawa, kariera???

[Gość: Justyna]

Masz bardzo rozsądne podejście do życia.
A w ogóle to wnioskuję, że jesteś szczęściarzem który o nic nie zabiega, a ma:
miłość, pieniądze...

[Gość: Justyna]

To wyżej było do Marsa.

[Gość: Mars]

Wcale nie jestem szczęściarzem i nie jest tak, że o nic nie zabiegam. Wszystko
co do tej pory osiągnęłem zawdzięczam przede wszystkim własnemu upórowi i chęci
zakończenia każdego wezwania, które chciałem zrealizować. Nie jestem żadnym
bogaczem, jestem zwykłym szarym facetem, który nie ma nawet komputera w domu
(jestem teraz w pracy i niedługo kończę). Po prostu nie cierpię ganiać za
pieniędzmi całymi dniami po to by je później na głupstwa wydawać. Pieniądz to
rzecz nabyta - dziś jest, jutro może ich nie być.
Pozdrawiam !! Wejdę na forum w poniedz.

[Gość: Tomasz]

O to by nauczyć cieszenia się wszystkim:
- wolną chwilą,
- uśmiechem kobiety,
- spacerem po lesie, kąpielą w jeziorze
- tym, że jesteś zdrowy,
- dobrym jedzeniem, atrakcyjną partnerką / partnerem,
itd. I nic więcej.
Pamiętać należy, że w życiu 3 rzeczy są najpiękniejsze:
jacht pod żaglami, koń w galopie i kobieta w tańcu. Dokładnie w tej kolejności.
Ja wybrałbym rejs z tańczącymi kobietami na pokładzie i przejażdżkę w
WTK "Soplica". Czy ktoś może zaproponować coś lepszego ???

[Gość: Justyna]

To prawda.
Ale jak się tego nauczyć, czase bywaję takie chwile, że nie potrafimy się
cieszyć.

[Gość: Tomasz]

Bo te chwile to jest właśnie "sól życia".
A poza tym jest przecież OK. Prawda ?

[Gość: Justyna]

Skąd wiesz?

[Gość: Budda]

O wszystkim tu juz bylo, tylko nie o jednym, a mianowicie: Moze to zycie jest
tylko jednym z wielu rownoleglych zyc, w jakich bierzemy udzial ? Osobiscie
uwazam, ze tak wlasnie jest. Nasza swiadomosc jest tym, czym naprawde jestesmy,
i ta swiadomosc egzystuje w welu wymiarach w tym samym czasie. My sobie
nie zdajemy sprawy z tego, gdyz jestesmy prawie kompletnie whipnotyzowani
w nasz fizyczny wymiar.
Uwazam, ze zycie jako takie nie ma sensu samo w sobie, jest tylko SZANSA na
wykreowanie tego sensu, lub znaczenia. Znaczenie nie moze byc ZNALEZIONE, moze
byc tylko STWORZONE.
Budda.

[Gość: Tomasz]

Gość portalu: Budda napisał(a):
> O wszystkim tu juz bylo, tylko nie o jednym, a mianowicie: Moze to zycie jest
> tylko jednym z wielu rownoleglych zyc, w jakich bierzemy udzial ? Osobiscie
> uwazam, ze tak wlasnie jest. Nasza swiadomosc jest tym, czym naprawde jestesmy,
> i ta swiadomosc egzystuje w welu wymiarach w tym samym czasie. My sobie
> nie zdajemy sprawy z tego, gdyz jestesmy prawie kompletnie whipnotyzowani
> w nasz fizyczny wymiar.
> Uwazam, ze zycie jako takie nie ma sensu samo w sobie, jest tylko SZANSA na
> wykreowanie tego sensu, lub znaczenia. Znaczenie nie moze byc ZNALEZIONE, moze
> byc tylko STWORZONE.
> Budda.
Dlaczego tak uważasz. W jaki sposób to zrobić ?

[Gość: Do Buddy]

Gość portalu: Budda napisał(a):

> O wszystkim tu juz bylo, tylko nie o jednym, a mianowicie: Moze to zycie jest
> tylko jednym z wielu rownoleglych zyc, w jakich bierzemy udzial ? Osobiscie
> uwazam, ze tak wlasnie jest. Nasza swiadomosc jest tym, czym naprawde jestesmy,
> i ta swiadomosc egzystuje w welu wymiarach w tym samym czasie. My sobie
> nie zdajemy sprawy z tego, gdyz jestesmy prawie kompletnie whipnotyzowani
> w nasz fizyczny wymiar.
> Uwazam, ze zycie jako takie nie ma sensu samo w sobie, jest tylko SZANSA na
> wykreowanie tego sensu, lub znaczenia. Znaczenie nie moze byc ZNALEZIONE, moze
> byc tylko STWORZONE.
> Budda.
Czyli mówiąc inaczej należy sobie wyznaczyć w życiu priorytety, wartości wg,
których żyjemy. Sztuka w tym, by się w tym wartościowaniu nie pomylić. Co Ty na
to Buddo?

[Gość: Tomasz]

Gość portalu: Justyna napisał(a):

> Skąd wiesz?
Bo w 23-go kwietnia będę miał już 32 lata praktyki.

[Gość: Justyna]

Człowiek podobno uczy się przez całe życie.

[Gość: Tomasz]

Nie twierdzę, że tak nie jest.
Niestety z biegiem lat człowiek stwierdza, że coraz mniej wie !!!
Normalne ! I wtedy wyjeżdża do Nepalu studiować buddyzm, co Ty na to Budda ?

[Gość: Budda]

W sama dziesiatke strzeliles.
Budda.

[Gość: BH]

Z uwaga przesledzilem te wymiane mysli - jest ciekawa.
Jesli mozna podzielic sie propozycja jaka na to pytanie daje Biblia, to
zaproponuje nastepujacy cytat:
Oznajmiono ci, czlowiecze, co jest dobre i czego Pan zada od ciebie: tylko,
abys wypelnial prawo, okazywal milosc bratnia i w pokorze obcowal ze swoim
Bogiem. (Ksiega Micheasza 6,8)
Oczywiscie mozna zaczac (moze nawet nalezy to robic) definiowac po kolei kazdy
czlon tego zdania ale kazdy z nas ma wystarczajacy wewnetrzny aparat
wrazliwosci (niektorzy nazywaja to sumieniem?), ktory moze doprowadzic nas do
wlasciwego zrozumienia tego zdania, jesli tylko zechcemy szczerze nad nim sie
zastanowic.
Biblia jest ksiega, ktora mozna wtedy rozumiec, jesli badamy ja krytycznie ale
szczerze.
Nie podzielam pogladow Buddy. Nie zgadzajac sie z Nim, nie zamierzam atakowac.
Chce tylko powiedziec, ze ludzie sa rowni, bostwa - nie.

Biblia naucza, ze jest tylko jeden Bog i jest nim Stworca.
Chce podkreslic, ze to nie arogancja z mojej strony. Widze siebie raczej jak
zebraka, ktory znalazl chleb i mowi innym zebrakom gdzie mozna sie najesc do
syta i nie trzeba chodzic glodnym. Mysle, ze w tytulowym pytaniu chodzi o glod
zycia.
Pozdrawiam BH

[Gość: Julek]

Mam wrazenie ze p.Mars juz w czesi odpowiedzial/a na to pytanie.
Ja chcialbym tylko dodac, ze czlowiek nie zyje tylko dla podtrzymania gatunku i
na wysokim poziomie.
Czlowiek ma tekie samo zadanie jak i kazda inna, zyjaca, istita wraz z
roslinami. Poziom stopy zyciowej nie odgrywa tu zadnej roli, bo zwierzeta zyja
tylko na jednym poziomie, czlowiek natomiast potrafi sobie z organizowac zycie
inaczej, dlatego ze jest istota myslaca. Myslaca istota czy nie, kazda ma swoj
kres, narodzi sie tylko po to zeby z kolei omrzec. Krol czy zebrak, piesek z
panskiego domu czy dziko zyjacy wilk, dab czy sosna, roza czy pokszywa. Wszasko
ma jedyny cel.
Celem tym jest: Pielegnowanie zycia. Zycia, ktore otrzymalismy od rodzicow i z
kolei przekazujemy to zycie naszym dzieciom, ktore wychowujemy az do dojzalosci
i z kolei dzieci przekaza to zycie nastepnemu pokoleniu itd.itd.
w nieskonczonosc. Dotyczy to absoluynie wszystkich istot zyjacych. Poto
przekazujemy zycie aby zycie nie zginelo. My umrzemy ale zycie pozostanie i to
jest jedyny cel naszego istnienia, okresu zycia. Tak tlumacze jak sam to
rozumie.

[Gość: Julek]

Mam wrazenie ze p.Mars juz w czesi odpowiedzial/a na to pytanie.
Ja chcialbym tylko dodac, ze czlowiek nie zyje tylko dla podtrzymania gatunku i
na wysokim poziomie.
Czlowiek ma tekie samo zadanie jak i kazda inna, zyjaca, istita wraz z
roslinami. Poziom stopy zyciowej nie odgrywa tu zadnej roli, bo zwierzeta zyja
tylko na jednym poziomie, czlowiek natomiast potrafi sobie z organizowac zycie
inaczej, dlatego ze jest istota myslaca. Myslaca istota czy nie, kazda ma swoj
kres, narodzi sie tylko po to zeby z kolei omrzec. Krol czy zebrak, piesek z
panskiego domu czy dziko zyjacy wilk, dab czy sosna, roza czy pokszywa. Wszasko
ma jedyny cel.
Celem tym jest: Pielegnowanie zycia. Zycia, ktore otrzymalismy od rodzicow i z
kolei przekazujemy to zycie naszym dzieciom, ktore wychowujemy az do dojzalosci
i z kolei dzieci przekaza to zycie nastepnemu pokoleniu itd.itd.
w nieskonczonosc. Dotyczy to absoluynie wszystkich istot zyjacych. Poto
przekazujemy zycie aby zycie nie zginelo. My umrzemy ale zycie pozostanie i to
jest jedyny cel naszego istnienia, okresu zycia. Tak tlumacze jak sam to
rozumie.

do wszystkich

[mcgraff]

6-30 odwoze corke na bus pozniej gram z zona w tenisa kawa Polskie gazety
telefony do Polski 14-30 odbieram corke z busa tenis z corka obiad z rodzina
karmie sarny i wiewiorki fajna pogoda myje auta kregle z rodzina drink z
przyjaciolmi 8-00 odbieram kase dobra tv Polonia spac i to samo do znudenia czy
to nie wspaniale
Z Powazaniem Mc Graff

[Gość: Justyna]

Przekazywanie życia jako cel życia- owszem, patrząc z odległej perspektywy na
całą ludzkość można tak powiedzieć.
Lecz z p-ktu widzenia jednostek istnieją przecież również inne sprawy, jak
zapewnienie samej egzystencji,wartościowanie obranych celów, zasad, realizacja
marzeń,życie z innymi i dla innych.

[Gość: Mars]

Każdy ma w swym życiu jakąś rolę do spełnienia, jedni większą drudzy mniejszą.
Natomiast zadaniem całej ludzkości (generacji w danym okresie) jest rozwój
cywilizacji. Popatrz tylko jak świat szybko się zmienia, jak mknie do przodu a
to wszystko przez nas, przez każdego z nas osobna. Sam człowiek jako jednostka
nic nie znaczy, tylko geniusze tworzą historię ale jako całość ludzie mogą
bardzo wiele. Można to porównać do kropli wody - jedna nic nie znaczy ale
miliony potrafią wydrązyć w skale dziurę. Podobała mi sie wypowiedz
przedpiszącego Julka, który stwierdził że żyjemy po to by przekazać życie
naszym dzieciom. Można powiedzieć że w tym znaczeniu każdy z nas jest
nieśmiertelny, co prawda nie osobiście ale jako materiał genetyczny nasze geny
żyją wiecznie tylko w innym ciele, w przyszłości.

[Gość: Justyna]

Typowe męskie podejści? Troska o przetrwanie genów?
Ale ogólnie wypowiedź bardzo ładna.

[kola]

..zycie jest po to, by korzystac zen [jak mawiau poeta ;)]

[Gość: Justyna]

A czy istnieją jakieś normy w tym zakresie?

[kola]

owszem - czynic to w taki sposob, aby jak najmniej pshykrosci wyrzondzac innym..

[Gość: Tomasz]

Jedyny jest cel, norma i zasada:
ŻYJ I BĄDŹ SZCZĘŚLIWY, BO WSZYSTKO ZALEZY OD CIEBIE (TWOICH MYŚLI KTÓRE
WCIELASZ W ŻYCIE). I TYLKO TYLE.
Wtedy wszyscy będą zadowoleni, w ten sposób najbardziej pomożesz innym a już na
pewno zapewnisz przetrwanie gatunku, o który tutaj wykazano tak wiele troski.
Jeśli tylko przeczytasz a nie zrozumiesz to nic się nie zmieni.
Natomiast jeżeli zrozumiesz i poczujesz to już jest to. I tyle.

[kola]

Gość portalu: Tomasz napisał(a):

> Jedyny jest cel, norma i zasada:
> ŻYJ I BĄDŹ SZCZĘŚLIWY, BO WSZYSTKO ZALEZY OD CIEBIE (TWOICH MYŚLI KTÓRE
> WCIELASZ W ŻYCIE). I TYLKO TYLE.


..jakbym miau sie czepiac [czego nie robie.. ;)], to powiedziaubym, ze w
powyzszym wydaniu moje szczenscie niekoniecznie musi oznaczac szczenscie osob
trzecich.. co wiencej, niekoniecznie musi oznaczac szczenscie KOGOKOLWIEK, kto
miauby do czynienia z osobom gorliwie wcielajoncom te maxyme w zycie.. :|

[Gość: Justyna]

Mam jednak nadzieję, że Twoje szczęście, które nie koniecznie jest szczęściem
innych, nie jest przykrością dla innych (zgodnie z wcześniej
wymienioną ,,normą")

[kola]

Gość portalu: Justyna napisał(a):

> Mam jednak nadzieję, że Twoje szczęście, które nie koniecznie jest szczęściem
> innych, nie jest przykrością dla innych (zgodnie z wcześniej
> wymienioną ,,normą")

hmm.. chyba sie nie zrozumielismy - ja nie twierdze, ze tak JEST w moim
pshypadku, a jedynie zwracam uwage na pewnom niezrencznosc [buond logiczny?] w
stwierdzeniu popshednika.. ale, ok - odpowiem, rzeczywiscie staram sie
postempowac w taki wuasnie sposob, tzn. w miare mozliwosci nie kshywdzonc innych
osob..
pozdr

[Gość: Reinhard]

Justyno,
Taki ze mnie niepojętny drań, że nie zrozumiałem
dokładnie Twego pytania, bo w tej formie:
„O co tak na prrawdę w życiu chodzi”...jest dla mnie
nie zbyt precyzyjne.

Widzisz, nie chcę być złośliwy, ale >tak na „prawdę”, albo
tak na „żarty”>, oznacza już coś innego niż
„naprawdę” i „nażarty”.
A chodzić może o wszystko i o nic !!!

Sceptyk słusznie odpowiada (20. 04. 01) ale czy na Twój temat ?
Najtęższe umysły i filozofowie mieli na myśli
SENS – CEL życia ! « Po co żyję, jaki cel – sens tego. »

Odpowiedzi będzie tyle, ile „głów” odpowie.
Wszystkie nie będą ci potrzebne.
Coś może ci się spodobać.
A co wybrać ? – sama musisz zdecydować !

Czy ZYCIE samo w sobie nie ma już tego,
że warto żyć ???
Czy nie jest w życiu najtrudniej być Człowiekiem !?
No i warto nim być.

Reinhard

[Gość: Justyna]

Gość portalu: Reinhard napisał(a):

> Justyno,
> Taki ze mnie niepojętny drań, że nie zrozumiałem
> dokładnie Twego pytania, bo w tej formie:
> „O co tak na prrawdę w życiu chodzi”...jest dla mnie
> nie zbyt precyzyjne.
>
> Widzisz, nie chcę być złośliwy, ale >tak na „prawdę”, albo
> tak na „żarty”>, oznacza już coś innego niż
> „naprawdę” i „nażarty”.
,,NA PRAWDĘ" -OZNACZA PODKREŚLENIE WAŻNOŚCI SPRAWY
> A chodzić może o wszystko i o nic !!!
WŁAŚNIE ALE KAZDY ZAPYTANY MA JAKIES UZASADNIENIE, PREZENTUJACE SPOSÓB MYŚLENIA,
POSTRZEGANIA ŚWIATA
>
> Sceptyk słusznie odpowiada (20. 04. 01) ale czy na Twój temat ?
> Najtęższe umysły i filozofowie mieli na myśli
> SENS – CEL życia ! « Po co żyję, jaki cel – sens tego. »
> ;
>
> Odpowiedzi będzie tyle, ile „głów” odpowie.
> Wszystkie nie będą ci potrzebne.
> Coś może ci się spodobać.
> A co wybrać ? – sama musisz zdecydować !
OWSZEM
>
> Czy ZYCIE samo w sobie nie ma już tego,
> że warto żyć ???
MA ALE CHYBA CZASEM ZAPINAMY TYM SIĘ CIESZYĆ
> Czy nie jest w życiu najtrudniej być Człowiekiem !?
> No i warto nim być.
TO PRAWDA
NAPISZ JESZCZE DLACZEGO.
>
> Reinhard
>
>

[Gość: Jerzy]

Justyno,
Trzy tysiące lat temu żył w Izraelu król Salomon, który tak pisze o swoich
poszukiwaniach sensu istnienia:
(Księga Koheleta)
1,12 Ja, Kaznodzieja, byłem królem nad Izraelem w Jeruzalemie.
1,13 Postanowiłem szczerze mądrością zgłębić i zbadać wszystko, co się
działo pod niebem: Jest to żmudne zadanie, jakie zadał Bóg synom ludzkim, aby
się nim trudzili.
1,14 Widziałem wszystkie sprawy, które się dzieją pod słońcem, a wszystko
to jest marnością i gonitwą za wiatrem.
1,15 To, co krzywe, nie da się wyprostować, a to, czego brakuje, nie da się
policzyć.
1,16 Toteż pomyślałem w sercu swoim tak: Oto stałem się wielki i zdobyłem
więcej mądrości niż wszyscy, którzy byli przede mną w Jeruzalemie, a moje serce
poznało wiele mądrości i wiedzy.
1,17 I postanowiłem szczerze poznać mądrość i wiedzę, szaleństwo i głupotę;
lecz poznałem, że i to jest gonitwą za wiatrem.
1,18 Bo gdzie jest wiele mądrości, tam jest wiele zmartwienia; a kto
pomnaża poznanie, ten pomnaża cierpienie.
2,1 Powiedziałem sobie: Nuże! Popróbuj radości i użyj sobie! Lecz również
to było marnością.
2,2 O śmiechu powiedziałem: To szaleństwo! a o radości: Cóż ona daje?
2,3 Umyśliłem sobie, że pokrzepię swoje ciało winem, lecz tak, aby moje
serce mądrze mnie prowadziło, i że będę się trzymał głupoty, aż zobaczę, co
dobrego mają synowie ludzcy czynić pod niebem w ciągu krótkiego czasu swojego
życia.
2,4 Podjąłem wielkie dzieła: Wybudowałem sobie domy, zasadziłem sobie
winnice,
2,5 założyłem sobie ogrody i parki i zasadziłem w nich różnego rodzaju
drzewa owocowe.
2,6 Urządziłem sobie stawy z wodą, aby z nich nawadniać las rosnących
drzew.
2,7 Nabyłem sobie sługi i służebnice, miałem też niewolników urodzonych w
domu. Nadto miałem stada wołów i owiec, więcej niż wszyscy, którzy byli przede
mną w Jeruzalemie.
2,8 Nagromadziłem sobie też srebra i złota, nadto skarbów królów i krajów;
wystarałem się o śpiewaków i śpiewaczki, i o to, czym synowie ludzcy się
rozkoszują, mnóstwo kobiet.
2,9 I tak stałem się wielki, i przewyższałem wszystkich, którzy byli
przede mną w Jeruzalemie; nadto pozostała mi mądrość.
2,10 I niczego, czego tylko zapragnęły moje oczy, nie odmawiałem im; nie
wzbraniałem mojemu sercu żadnego wesela, owszem, moje serce radowało się z
wszelkiego mojego trudu. I taka była moja nagroda za wszelki mój trud.
2,11 Potem zwróciłem uwagę na wszystkie moje dzieła, których dokonały moje
ręce, i na mój trud, który włożyłem w pracę. I oto: wszystko to jest marnością
i gonitwą za wiatrem i nie daje żadnego pożytku pod słońcem.
2,12 I znowu zacząłem rozmyślać nad mądrością, szaleństwem i głupotą, bo
cóż innego czyni człowiek, który jest następcą króla, jeżeli nie to, co już
dawniej czyniono.
2,13 I stwierdziłem, że mądrość góruje nad głupotą tak, jak światłość
góruje nad ciemnością.
2,14 Mędrzec ma oczy w głowie, a głupiec chodzi w ciemności; lecz poznałem
i to, że co spotyka jednego, spotyka wszystkich.
2,15 Wtedy pomyślałem w swoim sercu: Co spotyka głupca, to i mnie spotyka.
Dlaczego więc jestem mądry, skoro nie daje to korzyści? I powiedziałem do
siebie, że również to jest marnością.
2,16 Bo pamięć po mędrcu jak i po głupcu nie pozostanie na wieki, ponieważ
w przyszłości zapomni się o wszystkim.
2,17 I tak znienawidziłem życie, gdyż nie podobał mi się bieg rzeczy pod
słońcem; wszystko bowiem jest marnością i gonitwą za wiatrem.
2,18 I znienawidziłem wszelki trud, jaki znosiłem pod słońcem, ponieważ to,
co zdobyłem z trudem, muszę powierzyć człowiekowi, który po mnie przyjdzie.
2,19 A kto wie, czy on będzie mądry, czy głupi? A jednak rządzić będzie
wszystkim, co ja zdobyłem w trudzie i w mądrości pod słońcem. Ale i to jest
marnością.
2,20 I zaczęły się budzić w moim sercu wątpliwości co do wszelkiego trudu,
jaki znosiłem pod słońcem.
2,21 Gdyż niejeden człowiek trudzi się mądrze, rozumnie i z powodzeniem, a
potem musi swoją własność oddać innemu, który w ogóle się nie trudził. To
również jest marnością i wielkim złem.
2,22 Bo cóż pozostaje człowiekowi z całego jego trudu i porywów jego serca,
którymi się trudzi pod słońcem,
2,23 skoro całe jego życie jest tylko cierpieniem, a jego zajęcia
zmartwieniem i nawet w nocy jego serce nie zaznaje spokoju? To również jest
marnością.
2,24 Nie ma nic lepszego dla człowieka jak to, żeby jeść i pić, i w tym
upatrywać przyjemność w swoim trudzie. Lecz stwierdziłem, że również to
pochodzi z ręki Bożej.
2,25 Bo kto może jeść i kto używać bez niego?
2,26 Gdyż Bóg daje człowiekowi, który mu jest miły, mądrość, wiedzę i
radość; lecz grzesznikowi każe w trudzie zbierać i gromadzić, aby to potem
oddał temu, który mu jest miły. To również jest marnością i gonitwą za wiatrem.


Innymi słowy, Salomon miał wszystko, z czym uganiają się ludzie: bogactwo,
sławę, władzę, przyjemności, seks z najpiękniejszymi kobietami – z innych
miejsc wiemy, że miał 700 żon i 300 nałożnic,
A mimo to doszedł do punktu rozpaczy egzystencjalnej – znienawidził życie.

Swemu synowi radzi żyć inaczej:

1. Radzi mu życie z jedną, własną, żoną:
Księga Przypowieści 5,18
Niech będzie błogosławiony twój zdrój, a raduj się z żony twojej młodości!
5,19 Miłej jak łania, powabnej jak gazela! Niech jej piersi zawsze
sprawiają ci rozkosz, upajaj się ustawicznie jej miłością!
5,20 Dlaczego, synu mój, masz się rozkoszować obcą i ściskać pierś cudzej?

2. Radzi radować się życiem, ze świadomością, że Bóg wszystko widzi
Ksiega Koheleta:
11,9 Raduj się, młodzieńcze, w swojej młodości i bądź dobrej myśli, póki
jesteś młody. Postępuj tak, jak każe ci serce, i używaj, czego pragną twoje
oczy. Lecz wiedz, że za to wszystko pozwie cię Bóg na sąd.

Uwaga: rada ta nie jest pozwoleniem na rozpustę; jest zachętą do radowania się
życiem! To sa dwie różne rzeczy!

3. Radzi pamiętać o Bogu
12,1 Pamiętaj o swoim Stwórcy w kwiecie swojego wieku, zanim nadejdą złe
dni i zbliżą się lata, o których powiesz: Nie podobają mi się.

4. Na koniec,
12,13 Wysłuchaj końcowej nauki całości: Bój się Boga i przestrzegaj jego
przykazań, bo to jest obowiązek każdego człowieka.
12,14 Bóg bowiem odbędzie sąd nad każdym czynem, nad każdą rzeczą tajną -
czy dobrą, czy złą.

Stosuję się do tych rad od dwudziestu lat i nie żałuję.

Jerzy

[Gość: Justyna]

Jestem pod wrażeniem (pisałeś z pamięci czy skopiowałes?).
Wiele mądrych myśli, sądzę, że to dobrze, że taki tekst tu się pojawił, ku
pokrzepieniu serc?, przynajmniej niektórych.

[Gość: Jerzy]

Gość portalu: Justyna napisał(a):

> Jestem pod wrażeniem (pisałeś z pamięci czy skopiowałes?).
> Wiele mądrych myśli, sądzę, że to dobrze, że taki tekst tu się pojawił, ku
> pokrzepieniu serc?, przynajmniej niektórych.


Droga Justyno,
Oczywiście, że skopiowałem. Kilka tłumaczeń Biblii jest dostepne na jednym
kompakcie - Biblia Tysiąclecia, Warszawska, Warszawsko - Praska i Gdańska.
Chcesz namiary, gdzie to mozna nabyć?
Znajomośc Biblii pomaga mi w szybkim znalezieniu odpowiednich tekstów.


Pozdrawiam serdecznie

[Gość: Tomasz]

Chociaż pytanie nie było skierowane do mnie to spróbuję odpowiedzieć.
Rozważając filozoficznie:
1. Być człowiekiem - co to znaczy ? - mieć wysokie morale, żyć w zgodzie z
własnym sumieniem, czyli robić to co daje siłę i determinację oraz wielki
komfort - to na pewno warto !
2. Realizować się jako istota ludzka - aby wypełnić wszystkie swoje talenty -
ogromna satysfakcja (np, tak, jak Hellman's).
3. Nauczyć się wierzyć (dotyczy nie tylko religii - sprawa na n! tomów) w swoje
wizje - przekonać się, że myśl staje się rzeczywistością ZAWSZE. Udowodnić
swoją wiarę np. tzw. "karierą zawodową"
4. Dać życie sobie w swoich dzieciach - prawda, że interesujące ?
5. Cieszyć się wszystkim i wszystkimi nawet wbrew pesymizmowi "masy"
6. Mieć odwagę w myśleniu, mówieniu, działaniu - być profesjonalistą nawet
kiedy czyści się kibel.
7. Przekonać się, że Twój DOM jest w TOBIE Człowieku !
Dlatego warto być Człowiekiem, choćby i aż dla tych 7 punktów.
Życia może nie starczyć !!!

[Gość: Julek]

Tyle jest madrych ludzi na tym swiecie, zeby choc jeden z nich, postaral sie
odpowiedziec na twoje pytanie, moze skozystali bysmy z tego wszyscy. Ale doputy
dopuki odpowiada Ci Jerzy, cytujac stronice pisma swietego, ktorych sam,
przypuszczam, nie rozumie, a przyjmuje to jako ewangelie. Szkoda Jerzego, a
taki dobry czlowiek i chcialby wszystkim nieba przychylic.

[Gość: Jerzy]

Gość portalu: Julek napisał(a):

> Tyle jest madrych ludzi na tym swiecie, zeby choc jeden z nich, postaral sie
> odpowiedziec na twoje pytanie, moze skozystali bysmy z tego wszyscy. Ale doputy
>
> dopuki odpowiada Ci Jerzy, cytujac stronice pisma swietego, ktorych sam,
> przypuszczam, nie rozumie, a przyjmuje to jako ewangelie. Szkoda Jerzego, a
> taki dobry czlowiek i chcialby wszystkim nieba przychylic.

Witaj Drogi Adwersarzu,
Znów mnie znalazłeś i jak zwykle próbujesz ze mnie subtelnie drwić.
Na twoje przypuszczenie odpowiem ci wersetem biblijnym i przypuszczeniem
(wyrażonym implicit).

Ewangelia Mateusza
5,8 Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą.

Kiedy Jurij Gagarin wrócił z kosmosu i ogłosił, że nie widział tam Boga, pewna
mała dziewczynka, którą rodzice wychowywali na Biblii powiedziała:
Jeśli Jurij nie widział Boga, to znaczy, że ma nieczyste serce.

Rozwiązaniem dla takiego problemu jest przesłanie Piotra:
Dz Ap 2,38 A Piotr do nich: Upamiętajcie się i niechaj się każdy z was da
ochrzcić w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a otrzymacie
dar Ducha Świętego.

Pozdrawiam
Jerzy

[Gość: Reinhard]

Justyno,
zacznę tę odpowiedź nie na mój temat.
Nie wiem, co myślisz (nie musisz odpowiadać na to pytanie)
o zdaniu Buddy (z 20. o4) ???

Cytuję. „ Uważam, że życie nie ma sensu w samo sobie, jest tylko
szansą na wykreowanie tego sensu lub znaczenia.”

Mnie ono zbulwersowało !!!
Zły jestem na siebie samego, że jestem takim”pigularzem”,
zaślepionym w sens słowa i logikę.
Powiedz, jakże to się stać może, że jesli coś „samo w sobie”
nie ma sensu przez „wykreowanie” go (na dobrą sprawę,
co oznacza to słówko: wykreować ? = stworzyć.) A więc tak to jest ?
masło maślane, czy co ?

ZYCIE SAMO W SOBIE MA WARTOSC I SENS

To nie moje odczucie czy „widzimisie”, taką ocenę spotkałem
we wielu „knigach”, wykładach i opiniach wielkich i to sobie
PRZYSWAJAM.
Trzymam się tego i nie wstydzę się, że NIE JESTEM oryginalny i
i że moje JA idzie do kąta.

TERAZ dopiero odpowiadam na pytanie.
Właściwie wyręczył mnie już Tomasz. Dziękuję Ci.
Zaznaczył, że filozoficznie to czyni.

Rozczaruję Cię, Justyno, moją odpowiedzią na Twoje pytanie.
„To prawda”, piszesz, że trudno być człowiekiem, - zgoda.
„A że nim warto być” - mam napisać DLACZEGO ?
Nie chcę się w tym miejscu gniewać na Ciebie, że takie
zadajesz mi pytanie: dlaczego, dlaczego, dlaczego...
(kiedy się „wcisłem” do tematu to trzeba się i „wyciść”,
prawda) W kropce jestem, co napisać.
Dla mnie jest to jasne jak 1x1=1, jak Amen w pacierzu,
(widzisz, ja też lubię się modlić i może dlatego tak naiwnie
Ci odpowiadam)
jak to, że słonko świeci, też i wtedy, kiedy go nie widzimy.
Patrz, jaki ze mnie „mały duszek”, że więcej od siebie
napisać nie umiem!!!

A co inni powiedzieli o CZŁOWIEKU, hoho, to Cię tym
nudzić nie chcę.
Mnie się to samemu podoba, ale...lepiej już skończyć.

Reinhard

[Gość: Symeon]

Niestety, musze narazić się tutaj wszystkim piewcom życia - ma ono tylko jeden
oczywisty cel, a jest nim śmierć. Śmierć pojedynczych ludzi, śmierć
cywilizacji, śmierć genów. Za 100 lat nie będzie żadnego z dyskutantów tego
forum, a wszystkie nasze radości i smutki, nadzieje i rozczarowania będą dawno
zapomniane i bez znaczenia.

[Gość: Justyna]

Nie zgadzam się,że śmierć jest celem życia, a jego
oczywistym finałem.
Staramy się żyć tak, by być szczęśliwym. A do tego
potrzebujemy się realizować w miłości, pracy,
przyjażni.
Korzystamy z uciech życia.
Lecz tak na prawdę to każdy ten cel sobie sam
wyznacza, więc być może pisząc o ogóle odnoszę się
zbyt subiektywnie?

[Gość: Jerzy]

Gość portalu: Symeon napisał(a):

> Niestety, musze narazić się tutaj wszystkim piewcom życia - ma ono tylko jeden
> oczywisty cel, a jest nim śmierć. Śmierć pojedynczych ludzi, śmierć
> cywilizacji, śmierć genów. Za 100 lat nie będzie żadnego z dyskutantów tego
> forum, a wszystkie nasze radości i smutki, nadzieje i rozczarowania będą dawno
> zapomniane i bez znaczenia.

Witaj Symeon,
Nie zgodziłby się z tobą apostoł Paweł, który miał inną perspektywę życia:
Filipian
1,21 Albowiem dla mnie życiem jest Chrystus, a śmierć zyskiem.
1,22 A jeśli życie w ciele umożliwi mi owocną pracę, to nie wiem, co wybrać.
1,23 Albowiem jedno i drugie mnie pociąga: pragnę rozstać się z życiem i być
z Chrystusem, bo to daleko lepiej;

Ad 1,23 – zauważ, że Paweł nie przewidywał pobytu w czyśćcu, który został
wymyślony i ujęty w ramy dogmatu dopiero kilka wieków później.

3,14 zmierzam do celu, do nagrody w górze, do której zostałem powołany przez
Boga w Chrystusie Jezusie.

3,20 Nasza zaś ojczyzna jest w niebie, skąd też Zbawiciela oczekujemy, Pana
Jezusa Chrystusa,
3,21 który przemieni znikome ciało nasze w postać, podobną do uwielbionego
ciała swego, tą mocą, którą też wszystko poddać sobie może.

Z perspektywy Biblii, śmierć fizyczna jest kresem istnienia!
Istnieje inna rzeczywistość, o której Paweł tak pisał do wierzących:

2,7 ale głosimy mądrość Bożą tajemną, zakrytą, którą Bóg przed wiekami
przeznaczył ku chwale naszej,
2,8 której żaden z władców tego świata nie poznał, bo gdyby poznali, nie
byliby Pana chwały ukrzyżowali.
2,9 Głosimy tedy, jak napisano: Czego oko nie widziało i ucho nie słyszało,
i co do serca ludzkiego nie wstąpiło, to przygotował Bóg tym, którzy go miłują.

Jerzy

[Gość: Jerzy]

Przepraszam, w moim poście do Symeona pojawił się błąd:

Jest: .
"Z perspektywy Biblii, śmierć fizyczna jest kresem istnienia!"

Powinno być:
Z perspektywy Biblii, śmierć fizyczna NIE jest kresem istnienia!"

Jerzy

O co tak naprawdę w życiu chodzi?

[Gość: aaaaaa]

zycie, co to jest, może iskierka wszechświata, która tli się tak długo, póki
jej pozwoli na to natura, a może pyłek w kosmosie, który niesiony przez wiatr
pędzi w nieznanym kierunku.

My ludzie mieniące się istotami myślącymi, którzy pojawiają się w określonych
strukturach świata i cywilizacji, mimo naszych trosk i problemów ciągle pądzimy
naprzód, nie oglądając się na inne współżyjące z nami na tej planecie istoty.
Pędzimy naprzód, walcząc o byt, egzystencję a przede wszystkim staramy się
odpędzić od siebie myśl, że kiedyś problemy te mogą się skończyć, albo pojawią
się nowe, których już nie rozwiążemy, bo nas nie będzie.
A tak naprawdę jesteśmy najbardziej konsumpcyjnym i indywidualistycznym
gatunkiem, który jeszcze do tego podzielony jest na sekty, państwa, religie i
regiony, który w swojej nieświadomości chce za wszelką cenę podtrzymać swój
gatunek - prawo przyrody, zdobywać tereny, żyć wygodnie, niezależnie od kosztów
i krzywd wyrządzonych innym. Walka o byt dla siebie i rodziny, bo człowiek w
tym pędzie cywilizacyjnym mimo, że żyje w wielkim stadzie zwanym ludzkim jest
indywidualistą. Nie obchodzą go krzywdy innych, głód itp. Zyjąc w
społeczeństwie dba tylko o siebie i własną rodzinę, żeby było lepiej i
wygodniej.

Zuyie trzeba przeżyć, zawsze z podniesioną głową iść spokojnie do przodu, nie
można zostać w tyle, ale nie należy robić krzywdy innym. Trzeba je przeżyć
godnie, nawet w tym pędzie.

[Gość: Justyna]

Gość portalu: aaaaaa napisał(a):

>
> zycie, co to jest, może iskierka wszechświata, która tli się tak długo, póki
> jej pozwoli na to natura, a może pyłek w kosmosie, który niesiony przez wiatr
> pędzi w nieznanym kierunku.
>
> My ludzie mieniące się istotami myślącymi, którzy pojawiają się w określonych
> strukturach świata i cywilizacji, mimo naszych trosk i problemów ciągle pądzimy
>
> naprzód, nie oglądając się na inne współżyjące z nami na tej planecie istoty.
> Pędzimy naprzód, walcząc o byt, egzystencję a przede wszystkim staramy się
> odpędzić od siebie myśl, że kiedyś problemy te mogą się skończyć, albo pojawią
> się nowe, których już nie rozwiążemy, bo nas nie będzie.
> A tak naprawdę jesteśmy najbardziej konsumpcyjnym i indywidualistycznym
> gatunkiem, który jeszcze do tego podzielony jest na sekty, państwa, religie i
> regiony, który w swojej nieświadomości chce za wszelką cenę podtrzymać swój
> gatunek - prawo przyrody, zdobywać tereny, żyć wygodnie, niezależnie od kosztów
>
> i krzywd wyrządzonych innym. Walka o byt dla siebie i rodziny, bo człowiek w
> tym pędzie cywilizacyjnym mimo, że żyje w wielkim stadzie zwanym ludzkim jest
> indywidualistą. Nie obchodzą go krzywdy innych, głód itp. Zyjąc w
> społeczeństwie dba tylko o siebie i własną rodzinę, żeby było lepiej i
> wygodniej.
>
> Zuyie trzeba przeżyć, zawsze z podniesioną głową iść spokojnie do przodu, nie
> można zostać w tyle, ale nie należy robić krzywdy innym. Trzeba je przeżyć
> godnie, nawet w tym pędzie.
A więc kroczmy przez życie silni, odważni,z podniesioną głową, szczęśliwi.
Pozdrawiam!
>
>

[Gość: Symeon]

Jeżeli w życiu chodzi o to, by byc zadowolonym i szczęśliwym, to dlaczego nie
mielibyśmy robić krzywdy innym? I co to jest ta "godność" życia, o której tak
wielu pisze? mam często wrażenie, że to tylko inne, ładniejsze słowo na wygodę.
Jeśli życie kończy się z chwilą śmierci, to nie ma w nim miejsca na żadne
zasady moralne. Jeśli nie - to wtedy mamy kłopot. W każdym razie w obydwu
przypadkach większość wypowiedzi w tym wątku rażąco mija się z logiką.

[Gość: Jerzy]

Witaj aaaa,
Twoje obserwacje są słuszne, ale chyba przesadziłeś z tym uogólnianiem, kiedy
piszesz:

„...człowiek w tym pędzie cywilizacyjnym mimo, że żyje w wielkim stadzie zwanym
ludzkim jest indywidualistą. Nie obchodzą go krzywdy innych, głód itp. Zyjąc w
społeczeństwie dba tylko o siebie i własną rodzinę, żeby było lepiej i
wygodniej.”

Nie wszyscy są aż takimi egoistami.
Chrystus potrafił się użalić nad biednymi. We współczesnym świecie masz setki
organizacji, których członkowie idąc za nakazem i przykładem Jezusa niosą pomoc
biednym, chorym, przygnębionym. Inni to robią bez pobudek religijnych. W
hinduizmie czy buddyzmie współczucia nie znajdziesz – tam okazanie pomocy
byłoby ingerencją w karma – biedak nie odcierpiałby to, co mu pisane za tego
życia i musiałby jeszcze raz ... Tam dzięki religii można być doskonale ślepym
na to, co my rozumiemy przez „potrzeby innych.”
... A na naszym terenie to się jeszcze zdarza, że młodzi ustąpią starszym
miejsca w autobusie ...
Chyba zbyt czarno widzisz świat dokoła siebie.

Jerzy