Smutna statystyka MOP

[ijaw]

Żyjąc mniej lub bardziej komfortowo nie myślimy o tych, którzy dla kawałka
chleba są zmuszani do pracy niewolniczej. Współcześni niewolnicy werbowani są
do pracy, często na atrakcyjnych warunkach. Dla wielu jest to pułpaka bez
wyjścia. Problem dotyczy także dzieci, na przykład afrykańskich, ktore
zatrudniane są w europejskich domach. Słowa człowieka, posiadającego
niewolnika - dziecko afrykańskie, z przeczytanego kiedyś arykułu, utkwiły mi w
pamięci- "nie czynię nic złego, przecież to dziecko w Afryce umarłoby z głodu"
Prawda jakie to przerażające?

"Ponad 12 milionów ludzi na całym świecie jest przetrzymywanych lub
traktowanych jako niewolnicy - alarmuje Międzynarodowa Organizacja Pracy.
Ponad dwa miliony z nich to ofiary handlu ludźmi. Ich praca przynosi ponad 30
miliardów dolarów. Jak podała BBC, najwięcej niewolników żyje w krajach Azji i
Ameryki Łacińskiej. Ponad 350 tys. takich przypadków odkryto w krajach
uprzemysłowionych.
k.z. oprac. Jap"
źródło: rzeczpospolita.pl

czym jest niewolnictwo ?

[negevmc]

Jakże ciekawym zbiegiem okoliczności zastanawiałem się niedawno i rozmawiałem
z żoną na temat współczesnego niewolnictwa.
Zastanawialiśmy się na tym jak można je zdefiniować. Nie chodzi mi oczywiście
o "trywialną" definicje tylko o dzisiejsze oblicza niewolnictwa.

ijaw napisała:
> Żyjąc mniej lub bardziej komfortowo nie myślimy o tych, którzy dla kawałka
> chleba są zmuszani do pracy niewolniczej. Współcześni niewolnicy werbowani są
> do pracy, często na atrakcyjnych warunkach.

Masz na myśli, że obiecuje się im atrakcyjne warunki czy, że mają w tej pracy
atrakcyjne warunki ?

> Dla wielu jest to pułpaka bez
> wyjścia. Problem dotyczy także dzieci, na przykład afrykańskich, ktore
> zatrudniane są w europejskich domach. Słowa człowieka, posiadającego
> niewolnika - dziecko afrykańskie, z przeczytanego kiedyś arykułu, utkwiły mi w
> pamięci- "nie czynię nic złego, przecież to dziecko w Afryce umarłoby z
> głodu" Prawda jakie to przerażające?

Jakoś trudno się odnieść do tego bez dodatkowych okoliczności.
Zapewne wiele dzieci umiera z glodu lub go cierpi permanentnie w Afryce więc
słowa tego człowieka nie są z gruntu naganne. Zależy jak on się do tych
ludzi odnosi. Niewolnictwo polega na tym, że niewolnicy nie mają PRAWA wyboru
czy zmiany swojej sytuacji. Wielu ludzi nie ma MOŻLIWOŚCI jej zmiany ale to nie
robi z nich jeszcze niewolników.
Sformułownie "praca niewolnicza" może być również bardzo mylące. Często używa
się go w znaczeniu "bardzo ciężka". Och ja też tyram jak niewolnik 300 h/m-c
często także w dni wolne od pracy i często bez dodatkowego wynagrodzenia - czy
robi to ze mnie niewolnika ? Oczywiście nie! Warunki mojej pracy określone są
umową i jeśli się jakaś strona z niej nie wywiązuje może być rozwiązana.
Pracodawca może być nieuczciwy, złośliwy, może wykorzystywać ponad miarę ale
nie robi to z jego pracowników niewolników.
Rozumiem, że sytuacja afrykańskiego dziecka w europejskim domu jest inna.
Z punktu widzenia moralnego nie interesują mnie prawne aspekty takiej pracy.
Nagannym jest sam fakt zatrudniania dziecka - choćby nawet dostawało wikt
opierunek czy wynagrodznie za tę prace.
Co w takim razie ów człowiek z artykułu powinien zrobić ? Wysłać dziecko
spowrotem do "Liberii" ? "Uwolnić"? adoptować ? i posłać do szkoły ?
Prawdę mówiąc mimo, że mamy dwie córki (a może własnie dlatego ;-) myśle często
o adopcji jakiejś afrykańskiej dziewczynki. Przyznaje się bez bicia: myślę o
tym z czystego egoizmu. Myślę, że ograniczyło by to moje (zdaniem żony
idiotyczne i zupełnie nieuzasadnione) wyrzuty sumienia, że ja mam (choć
przecież tak niewiele) a inni nie i być może to nasza (tych mających) wina.
Czyż to nie objaw bycia niewolnikiem dobrobytu ? ;-)

[ijaw]

> Masz na myśli, że obiecuje się im atrakcyjne warunki czy, że mają w tej pracy
> atrakcyjne warunki ?

W wielu przypadkach obiecuje się atrakcyjne warunki, dla innych z biedy, niemocy
każde warunki są atrakcyjnymi.
Współczesne niewolnictwo to m.in. prostytucja, nie mówię oczywiście o kobietach,
które mają pewną świadomość, a wyłączają zdrowy rozsądek, ale wiele jest
sytuacji gdy kobiety są przedmiotem handlu. Przykładem będzie znowu Afryka, skąd
gangi wywożą młode dziewczyny, do Hiszpanii, i zmuszają do prostytucji.
Oglądałam dokument. Tak samo niedawno przerabialiśmy polskie niewolnictwo!
Pisano o tym w prasie. Chętni podjąć pracę wywożeni byli przez nieuczciwych
pośredników za granicę, gdzie zdarzały się przypadki odbierania paszportów.
Zatrudniano ich w okropnych warunkach. To samo dzieje się z Wietnamczykami,
którzy za nadzieję na lepsze życie w Europie długie lata muszą pracować na swych
"dobroczyńców".
Dzieci afrykańskie są wywożone przez gangi i sprzedawane w Europie. Czy te
dzieciaki otrzymują jakiekolowiek wynagrodzenie? Myślę, że kończy się na
utrzymaniu. Słowa faceta przerażają prawdziwością.
Podam Ci link, w którym znajdziesz mnóstwo informacji o obecnym niewolnictwie.
www.mtvexit.org/mtv3/homepage.jsp?langid=9
Negev, my nie musimy czuć się winni. Lecz dobrze jeśli będziemy mieli
świadomość, że są ludzie wymagający pomocy. Więc po prostu pomóżmy, zwyczajnie,
w ramach naszych własnych możliwości. Adopcja na odległość to też jakieś
rozwiązanie.

[ijaw]

Tu link z portalu jak wyżej, o handlu ludźmi:
www.mtvexit.org/mtv3/subhome.jsp?langid=9§ionid=1

[andrzejg]

Adopcja na odległość to kolejny przekręt sprytnych pośredników.
Ty nie bedąc w stanie sprawdzić jak temu dziecku się powodzi,
dofinansowujesz organizatorów. Jestem przekonany ,że jeżeli do
dziecka cos dociera, to raczej 'ochłapy'

A.

[ijaw]

Niekoniecznie, są adopcje organizowane przez domy dziecka czy prywatne
organizacje. Twym tokiem myślenia podążając okazać się może, że nic nie warto i
nic nie należy, bo przecież wszędzie są pośrednicy, organizacje. Czy to nie jest
przypadkiem usprawiedliwienie i rozgrzeszenie się? Tak czy owak, politycy się
kłócą, a organizacje charytatywne jednak docierają z pomocą do najbardziej
potrzebujących. Ochłapy? No, dobrze, trochę ludzi dostanie ochłapy, i nie umrze.
Ten rachunek do mnie przemawia.

[andrzejg]

TYle ,że w Polsce jest tylu potrzebujących, którym mozna zapewnić bezpośrednia
pomoc, to dlaczego mam swoje mysli kierować w kierunku Afryki, czy innych
iednych rejonów?Polska nie była krajem kolonialnym , to tez nie mam z tego
powodu wyrzutów sumienia.

A.

[ijaw]

Przepraszam Cię Andrzeju, a robisz coś dla potrzebujących w Polsce?
Weź pod uwagę, że forum czytają ludzie, którzy mieszkają poza granicami kraju,
często też nie-Polacy, którzy nie mają żadnych związków z naszą biedą, i pewnie
nie podzielają Twego zdania. A są chętni pomóc innym.
Pomoc ludziom nie wynika z poczucia obowiązku, czy wyrzutów sumienia, lecz
zwykłej chęci pomocy, i wtedy nie ma znaczenia komu się pomaga i kto kupi chleb
za ofiarowane przez pieniądze.

[andrzejg]

Tak Ijaw.Robie wiele dla potrzebujących poczynając od zwykłych 'żuli', a
kończąc przedskolach,szkołach , czy innych ośrodkach.Jest tego multum.

A pomoc dla biednych w Afryce uważam za pewien przejaw mody.
Jest z czym się pokazać w towarzystwie - o! swiatowy człowiek.
Zaznaczę ,że ja nie bywam w towarzystwie.Omijam je z daleka.

Pomoc na odległóść jest jeszcze do zrozumienia, ale kompletnie nie rozumiem
intencji przy adopcji dzieci z Afryki.To musi byc jakiś snobizm, albo chęć ich
wykorzystania.

A.

[ijaw]

Nazwijmy tak, każdy robi co czuje. Jeśli adopcja dzieci afrykańskich jest
pewnego rodzaju snobizem, to przemawiają korzyści.
A nie masz racji, Andrzeju, nie wszyscy robią to ze snobizmu. Może jest to pewna
moda, wynikająca z różnych akcji medialnych, relacji podróżników. Ale.. nie mam
nic przeciwko tej "modzie". W linku adopcje na odległość jest mowa o książce,
której autorką jest Hinduska adoptowana przez Hiszpanów. Jest kobietą dorosłą,
,uczestniczy w tej chwili w programie adopcji z krajów azjatyckich. Warto
zapoznać się z relacją osoby doświadczonej.

A, przepraszam za pytanie, na które nie musiałeś odpowiadać. Nie mam prawa do
rozliczania nikogo z jego serca czy altruizmu. Sorry.

[negevmc]

andrzejg napisał:

> A pomoc dla biednych w Afryce uważam za pewien przejaw mody.

Niech będzie modą czy snobizmem - nie widzę w tym nic nagannego ale ja myśle
sobie tak: płace ogromne podatki, państwo do najbiedniejszych nie należy więc
o moich rodaków już sie zatroszczyłem. Co z resztą ?
Nie miałbym nic przeciwko arabskiemu dziecku tylko kto takie odda do adopcji w
Izraelu ? ;-)
O afryce powiedziałem tylko w nawiązaniu do wpisu ijaw, tak na prawde nie
zależy mi na narodowści , kolorze czy kraju ale w biednych krajach afrykańskich
(nie muzłmańskich - np. Etiopii) prawdopodobniej łatwiej o adopcje.
Przyznam się szczerze, że jest coś w tym co mówisz o snobiźmie, modzie itp,
niewątpliwie, ale pytam raz jeszcze: czy to dyskwalifikuje w jakiś sposób
inicjatywę ?
Kajam się i walę się w piersi: jeśli miałbym już adoptować wolałbym dziecko
murzyńskie lub hinduskie, może brazylijskie choćby i powodem było tylko i
wyłącznie moje "wole".

[andrzejg]

Do tej pory spotkałem sie z tego typu adopcjami w relacjach prasowych i były realizowane w krajach bogatego zachodu.Zresztą jest sprawą oczywistą ,że człowiek biedny nie będzie się starał o adopcję dziecka z dalekich krajów.Taki człowiek jak ma pomóc , to zadziała w najbliższym swoim otoczeniu. Te wszystkie opisy adopcji dzieci z odległych, biednych rejonów świata przedstawiały je jako pęd za jakąś modą. Być może ten stereotyp mam wpojony poprzez czytane artykuły, ale chyba nie do końca. Swego czasu była modna chyba Indonezja i okolice. Mielismy do czynienia nawet z handlem dziećmi. Rodzice z biedy po prostu sprzedawali swoje dzieci handlarzom. Czy w takim biednym kraju adopcja przebiega w sposób do jakiego jesteśmy przyzwyczajeni, czy jest to raczej dziki handel? Jezeli to drugie to miałbym pewne opory moralne przed taką adopcją.

A.

[ijaw]

andrzejg napisał:

>Czy w takim biednym kraju adopcja przebiega w sposób do jakiego jesteśmy
przyzwyczajeni, czy jest to raczej dziki handel? Jezeli to drugie to miałbym
pewne opory moralne przed taką adopcją.

Każdy miałby opory. I są pewne uregulowania przeciwstawiające sie tego typu
praktykom. Adopcja dziecka azjatyckiego czy afrykańskiego nie przebiega tak
łatwo. W przypadku adopcji zagranicznej procedury są bardziej zawiłe niż krajowej.
Poruszaliśmy już na forum problem adopcji dzieci ciemnoskórych, zastanawiając
się także nad matką oddającą to dziecko.
Andrzeju, handel dziećmi to zjawisko występujące w wielu krajach. Czasami nosi
nazwę kontraktu ślubnego, gdzie żeni się małe dzieci, czasami dzieci są oddawane
na służbę do bogatszych rodzin, oczywiście za pieniądze. Nędza wyzwala w
ludziach różne reakcje, które my, ludzie syci głośno potępiamy.
Dla mnie sprawa adopcji jest prosta, w każdym przypadku dziecko otrzymuje lepszy
start życiowy. Choć czasami towarzyszą im kontrowersyjne opinie.
Oglądałam dokument o kobiecie pół-Wietnamce, pół-Amerykance, którą matka
wietnamska po zakończeniu wojny, oddała do adpocji amerykańskiej rodzinie, nie
rodzinie ojca, nie. Dziewczyna miała wszystko, ale także pewien rygor, czasami
rodzice stosują zakazy, którym się sprzeniewierzyła i wskutek tego musiała, jako
17-latka opuścić dom przybranych rodziców. Zmierzam do tego, że dziewczyna,
której wpojono dobre zasady, dano uczucia, wychowano w komfortowych warunkach
materialnych, znakomicie zmierzyła się z nową sytuacją życiową. Jednym słowem
poradziła sobie, jest dorosłą kobietą, z kochającym mężem, żyjącą w znakomitych
warunkach. To przemawia za adopcją.

Głód to nie moda, pomóżmy

[ijaw]

Informacja komentarzy nie wymaga. Dotarła do mnie kilka minut temu. Przy okazji
rozmów o adopcji, biedzie, niewolnictwie.

"Pomóc dzieciom w Etiopii
IAR
UNICEF apeluje na całym świecie o pomoc dla najmłodszych mieszkańców Etiopii -
ofiar narastającej klęski głodu. ONZ-owski komitet na rzecz dzieci obliczył, że
170 tysięcy dzieci w tym kraju jest zagrożonych śmiercią głodową, a kolejnych
360 tysięcy cierpi z powodu niedożywnienia.
Dyrektor polskiego oddziału UNICEF Ewa Falkowska podkreśla, że pomoc jest
potrzebna natychmiast, bo liczba głodnych dzieci rośnie. Jeśli nie otrzymają
pomocy w ciągu kilku miesięcy, to może sięgnąć miliona.
W tym roku UNICEF chce zebrać na pomoc dzieciom w Etiopii około 54 milionów
dolarów. To wystarczyłoby na utworzenie szpitali terapeutyczno-żywieniowych dla
potrzebujących maluchów. Obecnie UNICEF pomaga 38 takim ośrodkom.
Powodem narastającej klęski głodu w Etiopii jest trwająca od sześciu lat susza.
Paradoksalnie - w ostatnim roku w jednym z regionów kraju wystąpiła
katastrofalna powódź, która pozbawiła dachu nad głową kilkadziesiąt tysięcy rodzin.
Osoby, które mogą pomóc dzieciom w Etiopii potrzebne informacje znajdą na
stronie internetowej Unicefu. (ck)"
źródło:wp.pl

strona unicefu: www.unicef.pl