Matka chrzestna

[ziuniek]

Mam pytanie: jakie Waszym zdaniem ma świeckie obowiązki matka
chrzestna wobec dziecka, jeśli nie jest spokrewniona z nim?

Czy np. powinna przykładowo:
*corocznie obdarowywać dziecko prezentami z okazji urodzin i imienin?
*wysyłać kartki?
*spędzać rokrocznie wieczór z rodziną dziecka z okazji urodzin
dziecka?
*inne?

Bardzo jestem ciekawa, co o tym sądzicie?

[Gość: ech]

Myslę, że nie ma ogólnych zasad. Jedni oczekuja prezentów, inni
kontaktu rodziców chrzestnych z dziećmi. Treba to wyczuć (najlepiej
przed podjeciem się tego obowiązku). Ale ruch nalezy do rodziców
chrzestnych - jeśli zaraz po chrzcie zaczniesz obsypywać chrześniaka
prezentami, stanie się to u was normą.

[ziuniek]

Hmmm...ja też myślę, że nie ma takich zasad.

Ale zetknęłam się z sytuacją, w której rodzice dziecka domagają się
od chrzestnej (koleżanki matki dziecka) prezentów, bywania na
urodzinach, uczestniczenia w życiu rodziny...

Niby przed chrztem twierdzili, że nic nie będą chcieli...
a teraz...próbują jakby "adoptować" tę dziewczynę do rodziny.

[Gość: Lena]

Bycie rodzicem chrzestnym nakłada na człowieka obowiązki "kościelne" jak np.
wspomaganie rodziców w katolickim wychowaniu dziecka i opieka nad dzieckiem
gdyby rodziców zabrakło. Obawiam się,że taka "dziewczyna" jak ją nazywasz nawet
o tym nie myśli, ani jej to w głowie. Jeśli nie miała zamiaru utrzymywać
kontaktów z dzieckiem (jak piszesz bycia przymuszaną do bywania na urodzinach)
ani z jej rodzicami to po kiego licha zgodziła się zostać matką chrzestną ??????
Jak sobie wyobrażała swoją rolę? Kim chciała być dla tej rodziny?

[ziuniek]

No nie wiem.

Ja np. od mojego chrzestnego nigdy poza uroczystością Chrzcin i
Komunii Św. - nic nie dostałam.
Nigdy też nie zadzwonił i nie zlożył mi nawet życzeń.
A jest to mój kuzyn.

Dlatego ja osobiście uważam, że ta moja koleżanka niczego nie musi,
jeśli nie ma ochoty.
Nie jest krewną dziecka, zgodziła się zostać matka-chrzestną
niejako "grzecznościowo" i wydaje mi się, że jak od czasu do czasu
wpadnie do tych znajomych, pogada z nimi, pobawi się z dzieckiem, to
wystarczy.

[Gość: Lena]

Przebija z ciebie postawa roszczeniowa - chrzestny niczego ci nie
dał w sensie materialnym!!! Czyli oczekiwałaś by ci dał? A od
dawania miałaś rodziców.
Mnie mój "nie dał" w twoim rozumieniu ale był mi bliską osobą,
utrzymywał ze mną kontakt i to jest to to co mi dał. Wiem,że mogłam
liczyć na niego gdybym potrzebowała. Czy na ciebie może liczyć
chrześniak ? "Grzecznościowo" można komuś mieszkania popilnować a
nie być matką chrzestną ich dziecka !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[Gość: Anna]

Bo dziecku się nie odmawia. Tak to sobie ludzie tłumaczą. Ja też nie chciałam
zostać matką chrzestną dzieciaka mojej kuzynki - zarozumiałej i pazernej zołzy.
Ale moja mama na mnie nawrzeszczała i powiedziała że to nie wypada, że tak się
nie robi. No i właśnie spłacam debet - w maju była komunia.

[Gość: cc]

słowo honoru, jakiś chamskie zwyczaje - zobowiązania są dotyczące
wychowania w duchu religii katolickiej i przestrzegania jej zasad, a
tam nie ma nic o obowiązku finansowania imprez!

[blue_bell1]

Zostalam chrzestna jak mialam 16 lat, dlatego,ze nikt z rodziny i
znajomych nie spelnial wymogow koscielnych (biezmowanie itd).
Rodzice wlasciwie za mnie zdecydowali na prosbe kuzynki. Mnie bylo
to obojetne, bo mialam inne ciekwasze sprawy na glowie niz
wrzeszczacy dzieciak. I nie jest to rzadki przypadek.
Ale efekt tego jest taki, ze malo mnie interesuje chrzesniak, bo:
mieszkam daleko, nie lubie go, nie lubie jego pazernej matki. I mam
wymowke: rodzina mnie w to wpakowala, nie wiedzialam, ze wiaza sie z
tym zobowiazania finansowe (zdaniem mamusi chlopaka) na cale zycie.

[matylda1001]

Czy np. powinna przykładowo:
> *corocznie obdarowywać dziecko prezentami z okazji urodzin i
imienin?
> *wysyłać kartki?
> *spędzać rokrocznie wieczór z rodziną dziecka z okazji urodzin
> dziecka?
> *inne?

Myślę, że właśnie to należy do "świeckich" obowiązków matki
chrzestnej. Przy czym prezenty nie muszą byc wielkie i drogie,
wystarczy drobiazg świadczący o pamięci. Ważny jest kontakt z
dzieckiem a te urodziny to obowiązkowo oczywiście jeżeli nie trzeba
przyjeżdzać na nie np. z drugiego końca świata.

[Gość: gość]

Myślę,ze nie ma róznicy czy matka chrzestna jest z rodziny ,czy nie.Chrzestna to Chrzestna.Musisz znać rodziców dziecka i chyba się orientujesz na co liczą.Myslę ,że więż emocjonalna jest najważniejsza.

[Gość: mm]

mój chrześniak już dorosły - kasy ma dość więc nie wygłupiam się z
prezentami poza jedynie symbolicznymi - ale troszczę się i
interesuję i lubimy sobie pogadać, tak ot. I obrażam się gdy o mnie
zapomni w pędzie ;-) I fajnie jest.

[Gość: jowita771]

uważam, że nie ma żadnych obowiązków.
i bezczelnością ze strony rodziców dziecka jest mieć wymagania, zwłaszcza w
sytuacji, gdy będąc proszonym na chrzestnego nie można odmówić, bo dziecku się
nie odmawia.
poza tematem - ja bym odmówiła "dziecku" bo nie mam ochoty mieć więcej
chrześniaków niz mam, zwłaszcza, że potem rodzice będą wymagać wiadomo czego.

[Gość: x]

Nie sadzę, żeby świadczenia finansowe były najważniejsze i
obowiązkowe, są jednak z pewnością mile widziane. Postawę
roszczeniową uważam za niedopuszczalną. Uważam, że matka chrzestna
powinna wspierać dziecko w przełomowych momentach życia, doradzać,
czuć się odpowiedzialna aby coś poradzić, gdy dzieje się coś złego.
No i oczywiście zastąpić matkę naturalną gdy jej zabraknie.

Takie same jak spokrewniona.

[naprawdetrzezwy]

Ale skoro jesteś osobą niewierzącą, to się nie przejmuj.

[Gość: x]

Głupia odzywka.

[Gość: beti23]

Czytam o tych obowiązkach, a nie czuję żeby moim obowiązkiem było
skakanie wokół mojej chrześnicy. U nas w rodzinie bycie rodzicem
chrzestnym ma raczej znaczenie symboliczne. U nas rodzice chrzestni
są jak inne ciocie, wujkowie, kuzyni. Widuję moją chrześnicę kilka,
kilkanaście razy do roku (mieszkamy spory kawałek od siebie), kupuję
jej jakieś drobiazgi na urodziny czy Gwiazdkę, a jak wpadam bez
okazji to zawsze mam jakieś małe co nie co .... misia, czekoladkę,
cokolwiek, taki drobiazg. Moja chrześnica ma dwie starsze
siostrzyczki, które kochają mnie bardzo i ja je też, więc prezenciki
kupuję trzem siostrom, bo tylko jednej nie mogę, bo reszcie będzie
przykro. Podsumowując traktuję swoją chrześnicę tak jak jej siostry,
czuję się jak ich sporo starsza kuzynka, a nie mama chrzestna, która
ma jakiś obowiązek. Wszystko co robię robię dlatego, że chcę, a nie
dlatego, że muszę.