Prawda i Prawo

[bogbogow]

Prawdziwy człowiek poszukuje prawdy.
Chce poznać mechanizmy kierujące światem.
Pragnie pojąć to co go otacza.
Chce znać wszystko bez wyjątku,ogarnąć swym umysłem rzeczywistość.
Nie wierzy on w nic ani w nikogo.
Zanixc ma szamaństwo i kuglarstwo rozpowszechniane przez kłamców i naciągaczy.
Nie przyjmuje objawień i nakazów niesprawdzalnych ,chce jasnych dowodów.

Człowiek nowoczesny to człowiek nauki.
Praczłowiek wierzy i jest pewny ,że zna prawdę.
Prawdziwy człowiek nie wierzy i jest świadom swoich ograniczeń.

Religia nie jest potrzebna do tego by otaczać szacunkiem świat.
Niewierzący też może miłować przyrodę i twórczą moc która kształtuje byt.
Moc która jest dookoła nie jest wymysłem-można ją namacalnie odczuć.
Nie trzeba wierzyć.
Trzeba to znać...

[bogbogow]

Religie nie są wyłącznie kłamstwem.
Zawierają też wiele elementów tego co da się sprawdzić.
Nie można powiedzieć iż religie reprezentują tylko zło.
Dużo w ich doświadczeniach jest prawdą.

Religie nie głoszą czystej prawdy.
One dają jednoznaczne wytłumaczenie zjawisk powołując się nie na objawienia.
Religie nie głoszą nauki ponieważ nie tłumaczą i nie udowadnjają zjawisk.
Człowiek doskonały nie wierzy w nic i w nikogo...

Moc

[bezjajec]

Ten świat ma siłę.
Te siły nawzajem na siebie napierają:niszczą i tworzą.
Ta moc jest wszędzie.
Ta moc jest w każdym.
Jedno drugie przenika.
Jedno w drugie przechodzi.
Jak mówią 'w przyrodzie nic nie ginie'.

Taaaak...

[bogbogow]

Tako rzecze Bóg Bogów.

Czy martwe jest żywe???

[bogbogow]

Pora odrzucić (jako niesprawdzalne) wyobrażenia praludzi dotyczące powstania
świata i życia.

Świat nie został stworzony to oczywiste.
Powstał z jakiejś siły która go ukształtowała.
A co było przed nią?

(Jeśli nawet założymy ,że świat powstał przez Boga ,nawet wtedy istniał on w
Bogu,zatem powstanie było li tylko nowym przekształceniem się,powiedzmy Siły
Boskiej.Bóg w takim razie jest Prawdziwą Siłą a świat uzależniony od Jego Woli
czymś co można zniszczyć lub na nowo powołać.W tej koncepcji,prawdopodonie
fałszywej i niesprawdzalnej, Bóg był zawsze,czyli i tak Moc-Świat istniała i
nie miała ani początku ani nie będzie miała końca bowiem koniec nie istnieje -
jest jedynie przejście jednego stanu w drugi.W takim razie:Boga nikt nie
stworzył.Ale świat może mieć Naturę Boga -też być może istniał zawsze.)

To co możemy zaobserwować jest zawsze zmieniającą się (ale też i powtarzającą
się przemianą:np.dzień-noc,dzień-noc itd.).
Czy to będzie 'wielki wybuch' czy coś innego,nieważne bowiem jedna moc
ukształtowała (z połączenia się lub rozpadu ciał w których ta moc jest)drugą.

Mnie bardzo ciekawi takie zagadnienie.
Jeżeli organizmy żywe składają się z ciała nieożywionego to w jaki sposób czują
i egzystują mając chęć kontyuowania swego życia?
Ta 'moc życia i wszelkiego odczuwania 'pochodzi przecież z pożywienia i
powietrza oraz ciepła.
W takim razie 'nasze czucie i życie' bierze się ze składników które uważamy
za 'martwe'.
To dlaczego my jesteśmy żywi?
Przypuszczam,że 'świat martwy' nie jest wcale umarły i też ma jakąś formę
odczuwania.
Owo 'czucie' zostaje nam przekazane w postaci ciepła,powietrza i pożywienia.
W jakiś sposób 'czucie zgasłe' przekształca się w organizmach żywych w 'czucie
silne'.

[stekbzdur]

'ateista,nie wierzący w istnienie boga albo bogów,zwolennik ateizmu,poglądu
odrzucającego wiarę w Boga i przeczącemu istnieniu wszelkich sił
nadprzyrodzonych'.

("Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych")

Ja nie wierzę w boga ale nie neguję możliwości jego istnienia,tak jak i nie
neguję możliwości istnienia sił nadprzyrodzonych.
Nie jestem ateistą bo inaczej 'wierzyłbym że Boga nie ma'.Nie porafię sprawdzić
czy jest czy go nie ma-jeśli odrzucę go nie mając dowodów-to będzie moja
wiara 'w nieistnienie Boga'.

Powtarzam:nie wierzę w nic i nikogo!
Nie wierzę w istnienie boga i nie wierzę w nieistnienie boga.

Nie jestem sceptykiem bowiem sceptycyzm 'przeczy możliwości uzyskania
jakiejkolwiek wiedzy wiarygodnej i uzasadnionej"
("Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych").
Ja natomiast dopuszczam możliwość całkowitego zrozumienia praw rządzących
światem.

Moją filozofią są :niewiara i poznanie.
Prawda nie zależy od tego czy ja w nią wierzę czy nie,nie zależy też od tego
czy wątpię czy nie wątpię.
Ona jest jaka jest bez względu na to co ja sobie o niej wyobrażam.
Moją rolą jest poznanie(zrozumienie) owej prawdy.

Rozum?

[stekbzdur]

"Racjonalizm filozoficzny - filozofia zakładająca możliwość poznania prawdy z
użyciem samego rozumu - w wersji mocnej negujący rolę innych sposobów poznania:
danych zmysłowych, doświadczenia, intuicji etc.; w wersji słabszej uznających
drugorzędną ich rolę. Racjonalistyczna filozofia budowała systemy oparte na
aksjomatach, z których poprzez dedukcję próbowała wywieść kompletny obraz
świata. Filozofia racjonalistyczna została zapoczątkowana w filozofii greckiej
(eleaci), a w nowożytnej postaci wywodzi się od Kartezjusza. W filozofii
anglosaskiej bywa nazywana racjonalizmem kontynentalnym."
(Wikipedia)

Właśnie.Zakładam możliwość poznania świata,ale 'ani wierzę ani nie wierzę w
możliwość poznania świata'.
Nawet jeśli jest to niemożliwe to i tak chcę poznać świat.

[tumnus2]

stekbzdur napisał:

> 'ateista,nie wierzący w istnienie boga albo bogów,zwolennik ateizmu,poglądu
> odrzucającego wiarę w Boga i przeczącemu istnieniu wszelkich sił
> nadprzyrodzonych'.
>
> ("Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych")
>
> Ja nie wierzę w boga ale nie neguję możliwości jego istnienia,tak jak i nie
> neguję możliwości istnienia sił nadprzyrodzonych.
> Nie jestem ateistą bo inaczej 'wierzyłbym że Boga nie ma'.Nie porafię
sprawdzić
>
> czy jest czy go nie ma-jeśli odrzucę go nie mając dowodów-to będzie moja
> wiara 'w nieistnienie Boga'.
>
> Powtarzam:nie wierzę w nic i nikogo!
> Nie wierzę w istnienie boga i nie wierzę w nieistnienie boga.
>
> Nie jestem sceptykiem bowiem sceptycyzm 'przeczy możliwości uzyskania
> jakiejkolwiek wiedzy wiarygodnej i uzasadnionej"
> ("Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych").
> Ja natomiast dopuszczam możliwość całkowitego zrozumienia praw rządzących
> światem.
>
> Moją filozofią są :niewiara i poznanie.
> Prawda nie zależy od tego czy ja w nią wierzę czy nie,nie zależy też od tego
> czy wątpię czy nie wątpię.
> Ona jest jaka jest bez względu na to co ja sobie o niej wyobrażam.
> Moją rolą jest poznanie(zrozumienie) owej prawdy.


Czyli jesteś agnostykiem;))
Ja na ten przykład jestem ateistą. Dla mnie nie ma czegoś takiego jak bóg.
Wierzę w naukę a nie w boga. I kocham moją ojczyznę ot co.

Pozdrawiam

Ateista-też dobrze;))

[stekbzdur]

Prawdę rzekłszy moją dewizą jest NIEWIARA W COKOLWIEK(to może być uznane za
agnostycyzm ),ale dopuszczam możliwość zrozumienia rzeczywistości(racjonalizm).

W zasadzie podpadam pod 'racjonalistę' :'filozoficzny kierunek w teorii
poznania przyznający rozumowi miejsce naczelne,uważający go za źródło poznania
wyższe i niezależne od doświadczeń zmysłowych;postawa filozoficzna i naukowa
domagająca się niezależności wiedzy od wiary,dogmatów i przesądów'.

Chciałbym żeby rządziło prawo oparte NA NAUCE,tzn.żeby nauka prowadziła
człowieka do szczęścia.Sam wiesz,to się dzieje już bo wszyscy korzystamy z
wynalazków .Chodzi o to aby ludzie nauki zajęli
miejsce 'szamanistów'.Przez 'ludzi nauki' rozumiem też
intelektualistów,literatów,plastyków itd.(ale też dobry majster czy hydraulik
może być uznany za swego)...Jedno zastrzenie :owi ludzie muszą być HUMANISTAMI.
Ważna jest prawda a nie wiara.

Różnica?

[slovenislav]

Organizmy żywe składają się w całości z materii nieożywionej pobieranej jako
pokarm lub wchłanianej w postaci powietrza,promieni słonecznych itd.
W takim razie mają 'naturę materii nieożywionej'.
Jeśli zatem istoty żyjące czują,bardzo prawdopodobne iż 'ciała martwe' też mogą
odczuwać a nawet myśleć(na swój sposób).

Zwykliśmy uważać,że 'martwe' nie posiada żadnego czucia z tego powodu iż w
naszym pojęciu jest to ciało bierne którym możemy sterować wg naszej woli.
Ale może to być tylko inny stan 'życia'
Przyroda nieożywiona jet 'bierna',jakby nie zależy jej na sobie.
Natomiat organizmy żyjące to jest forma 'materii egoistycznej'.Każdy organizm
walczy jakby z całym światem by zachować swoją autonomię wobec pozostałych
(czasem wchodzi w koalicje z jednymi przeciwko drugim).

Wynika z tego,że 'życie' jest jedynie jedną z form bytu,nic więcej-jakby
bardziej nastawioną na siebie,na trwanie w oddzieleniu od reszty.

[bogbogow]

Marchewka zjadana jest 'trupem':))

Nie w tym sęk.
Istnieją różne sposoby bytowania.
Napisałem przecież,że 'żywe' jest autonomicznym 'czuciem' ,może maszyną .
Nawet najprymitywniejszy pierwotniak ma swój 'plan życiowy',popęd,instynkt-
jakbyśmy to nie nazwali.W skocie wygląda to tak:jeść,rosnąć,rozmnożyć
się,umrzeć.

Byty'martwe' nie mają takiego planu-poddają się biernie grze energii.
nie są 'osobami', nie grają przeciw reszcie świata.
Są jakby w 'stamnie spoczynku'.Kamień nie broni się jeśli go robijasz,woda nie
walczy kiedy ją wylewasz itd.

U istot żywych interwencja obca wywołuje 'obronę'.'Ja' się broni przed intruzem.

To,że 'martwe' jest bierne nie musi oznaczać,że nie ma 'czucia'.
Przecież 'żywe organizmy' składają się z 'materii nieożywionej' którą poprzez
różne procesy przekształcają na swoje potrzeby,inaczej 'z umarłego'
robią 'żywe'.
Wszelka energia istot żywych pochodzi pośrednio lub bezpośrednio od 'ciał
martwych'.

Oczywiście,to że ja zjem kurczaka nie spowoduje iż będe gdakał i piał.Mój
organizm przyswoi sobie z niego tylko to co potrzebne i 'przerobi' na własne
potrzeby.Ale kogut jest pokarmem 'pośrednim'.

Organizmy martwe nie mają być może poczucia 'ja' lub 'inni'-ich 'odczuwanie'
może być 'spontaniczne' i podlegać zmianie bez żadnych zróżnicowań.


'Animizm'.Nie w takim znaczeniu jak rozumują to dzicy,mianowicie,że 'energia
jest duchowa'.Odwrotnie-to tylko 'energia materii' której modlitwami nie
pozyskamy.

Życie

[bogbogow]

Życie[edytuj nagłówek]Z Wikipedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ten artykuł dotyczy pojęć biologicznych. Zobacz też: dziennik "Życie", założony
w 1996.
Życie - w biologii:

intuicyjne, podstawowe pojęcie odnoszące się do procesu zachodzącego na Ziemi.
cecha obiektów, które nazywamy organizmami żywymi.
Pojęcie życia okazało się trudne do zdefiniowania, dlatego nie powstała dotąd
jedna, ogólnie akceptowana definicja życia. Można jednak twierdzić, że
najważniejszą cechą życia jest ciągła wymiana materii i energii między żywym
organizmem a jego otoczeniem oraz zdolność do replikacji, powielania się czy
też rozmnażania. Do podtrzymywania wymiany energii z otoczeniem konieczny jest
stały wkład wysiłku ze strony organizmu. Zatem życie to: zespół wzajemnie się
podtrzymujących procesów metabolicznych zachodzących w organizmie żywym lub
jego poszczególnych częściach. Istotną cechą życia, wywodzącą się z natury
procesów metabolicznych, jest zdolność organizmów żywych do utrzymania wyższego
poziomu uporządkowania, a więc niższej entropii niż otoczenie, kosztem zużycia
energii.

Należy zwrócić szczególną uwagę czy używa się pojęcia życie w charakterze
rzeczownika, na określenie procesu, czy też przymiotnika, na określenie
własności obiektu, gdyż pojęcia te są definiowane i rozumiane nieco inaczej.
Ponieważ definicja życia jest nieodzownie wymagana w badaniach na powstaniem
życia i w egzobiologii, podjęto próby uściślenia definicji czym jest życie.

Spis treści [ukryj]
1 Definicje życia jako zjawiska
1.1 Redukcjonistyczna definicja życia
2 Definicja życia jako własności obiektu
2.1 Trzy systemy
2.2 Trzy poziomy organizacji
2.3 Osiem cech życia
2.3.1 Cechy konieczne
2.3.2 Cechy potencjalne
3 Czy wirusy są żywe?
4 Tradycyjne podział na poziomy organizacji życia w naukach przyrodniczych
5 Inne definicje
5.1 Cybernetyczna definicja życia
5.2 Termodynamiczna definicja życia
5.3 Definicja życia z punktu widzenia informacji
6 Zobacz też



[edytuj]
Definicje życia jako zjawiska
[edytuj]
Redukcjonistyczna definicja życia
Życie to system, albo zbiór elementów, zdolnych do ewolucji w sensie
biologicznym.

Definicja ta faworyzowana jest przez niektórych badaczy sztucznego życia i
niektórych redukcjonistów (np. Richard Dawkins). Zarzuca się jej jednak, że
jest zbyt szeroka. Obejmuje np. replikujące się programy komputerowe.

Próbą zawężenia jest definicja w postaci: życie to zbiór autonomicznych
replikatorów zdolnych do ewolucji.

W przypadku życia na Ziemi rolę autonomicznych replikatorów spełniają organizmy
żywe, zaś podlegają ewolucji dzięki niedoskonałej replikacji.

[edytuj]
Definicja życia jako własności obiektu
podręcznikowa definicja życia opiera się na czynnościach życiowych organizmów,
tak więc organizm żywy to system który charakteryzuje:

odżywianie
oddychanie
wzrost i rozwój
samoistny ruch
reagowanie na bodźce (pobudliwość)
rozmnażanie
wydalanie
Dla wielu przyrodników, zwłaszcza badających problem powstania życia, ta
definicja nie jest satysfakcjonująca, stąd próby uściślenia definicji, opisane
poniżej.

[edytuj]
Trzy systemy
W celu uściślenia czym jest życie jako własność obiektu, badacze biogenezy
zauważyli, że organizmy żywe są bez wyjątku złożone z trzech wzajemnie
powiązanych podsystemów:

systemu metabolicznego – zapewniającego autonomię energetyczną
systemu informacyjnego – zapewniającego regulację
systemu kompartmentalizacyjnego – zapewniają autonomię fizyczną od świata
zewnętrznego.
[edytuj]
Trzy poziomy organizacji
Konsekwencją trzech systemów życia, jest obserwacja, że życie na Ziemi istnieje
na trzech poziomach organizacyjnych:

komórkowym:
system metaboliczny: autokatalityczne procesy biochemiczne komórki
system informacyjny: DNA i mechanizm ekspresji genów
system kompartmentalizacyjny: błona komórkowa, ściana komórkowa, cytoszkielet.
organizmalnym:
system metaboliczny: układ pokarmowy, układ oddechowy, układ krążenia
system informacyjny: układ nerwowy i hormonalny
system kompartmentalizacyjny: skóra, układ odpornościowy, układ mięśniowo-
kostny
społecznym:
system metaboliczny: systemy ekonomiczne, systemy wymiany żywności, uprawy
system informacyjny: systemy sygnałów międzyosobniczych, hierarchia społeczna,
dziedzictwo kulturowe, systemy feromonalne, systemy polityczne.
system kompartmentalizacyjny: kasty żołnierskie, terytoria, wojska i granice
etc.
Jak nietrudno zauważyć, niektóre formy życia występują na tylko na poziomie
pierwszym (jednokomórkowce, również kolonijne), niektóre na pierwszy i drugim
poziomie (tkankowce, rośliny naczyniowe), a niektóre, być może, na wszystkich
trzech poziomach (wielkomórkowe organizmy społeczne). Podstawowym poziomem
organizacji życia jest poziom komórkowy. Poziom organizmalny można określić
jako meta-życie. Choć dzieli nazwę z poziomem komórkowym, jest w myśl tej
obserwacji całkowicie odrębnym zjawiskiem. Stąd należy bardzo precyzyjnie
formułować argumenty odwołujące się do życia, by nie popełnić błędu
ekwiwokacji. Na przykład argument, że zygota ludzka jest człowiekiem, jest w
myśl tej obserwacji błędny poprzez ekwiwokację: człowiek charakteryzuje się
drugim poziomem organizacji, podczas gdy zygota istnieje tylko na pierwszym
poziomie.

[edytuj]
Osiem cech życia
Próbując pogodzić wymienione wyżej obserwacje z intuicyjnymi odczuciami
odnośnie życia, Tibor Ganti zaproponował następujący zbiór warunków, które
powinien spełniać system, by uznać go za organizm żywy:

[edytuj]
Cechy konieczne
Cechy konieczne by dany obiekt uznać za żywy

jest wyodrębniony ze świata zewnętrznego
posiada metabolizm
jest wewnętrznie stabilny, innymi słowy cechuje go homeostaza
posiada podsystem przechowywania i przetwarzania informacji, użyteczny dla
reszty systemu
procesy wewnątrz systemu żywego są regulowane
[edytuj]
Cechy potencjalne
Cechy które nie są konieczne by system uznać za żywy, ale konieczne by
zachodził proces życia na większą skalę

obiekt żywy musi mieć zdolność do wzrostu i rozmnażania
w replikacji musi zachodzić zmienność (warunek ewolucji)
obiekt musi być śmiertelny
Nietrudno zauważyć, że cechy konieczne definiują organizm żywy jako
autonomiczną strukturę, cechy potencjalne zaś odpowiadają redukcjonistycznej
definicji życia, dotyczą więc procesu życia.

[edytuj]
Czy wirusy są żywe?
Bardzo często spotykamy się z pytaniem, czy wirusy są żywe? Odpowiedź na to
pytanie zależy do przyjętej definicji życia i indywidualnych intuicji osoby
odpowiadającej na pytanie. W świetle powyższych definicji łatwo zauważyć, że
wirusy jako indywidualne osobniki, nie są ożywione. Wirusy podlegają jednak
procesowi ewolucji, mają zdolność do rozmnażania się i zmienności, dlatego
stanowią część procesu życia na Ziemi.

[edytuj]
Tradycyjne podział na poziomy organizacji życia w naukach przyrodniczych
Biologia tradycyjnie dzieliła życie na kilka poziomów i wiązała z różne gałęzie
badań różniące się metodologią. Zwykle wyróżnia się następujące poziomy
organizacji i odpowiadające jej gałęzie badań:

molekularny – biochemia, biologia i genetyka molekularna
komórka – biologia komórki, cytologia
tkanki – histologia
organizm, narządy – fizjologia, anatomia, etologia
populacja, ekosystem – ekologia, socjobiologia, ewolucjonizm, genetyka
populacji.
[edytuj]
Inne definicje
[edytuj]
Cybernetyczna definicja życia
Życie to system sprzężeń zwrotnych ujemnych podporządkowanych nadrzędnemu
sprzężeniu zwrotnemu dodatniemu. Taka cybernetyczna definicja życia została
zaproponowana przez Polaka, Bernarda Korzeniewskiego.

[edytuj]
Termodynamiczna definicja życia
Życie to złożona struktura dyssypatywna, mająca zdolność miejscowego odwracania
entropii.

[edytuj]
Definicja życia z punktu widzenia informacji
Istota żyjąca jest z reguł

Czym jest?

[bogbogow]

Kandydatury do wyborów do Rady Powierniczej Fundacji Wikimedia

mogą być zgłaszane do 28 sierpnia 2006 roku do godziny 23:59 UTC.

Historia życia na Ziemi[edytuj nagłówek]Z Wikipedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ten artykuł wymaga dopracowania.
Więcej informacji co należy poprawić, być może znajdziesz w w dyskusji tego
artykułu lub na specjalnej stronie. W pracy nad artykułem należy korzystać z
zaleceń edycyjnych. Po naprawieniu wszystkich błędów można usunąć tę wiadomość.
Możesz także przejrzeć pełną listę stron wymagających dopracowania.
Historia życia na Ziemi obejmuje kilka miliardów lat, od powstania pierwszych
substancji organicznych przez powstanie pierwszych komórek po losy milionów
gatunków jakie istniały i istnieją dzisiaj. Historia ta jest pełna zagadek. Z
wyjątkiem tego jej ułamka, jaki stanowiło ostatnich kilka tysięcy lat, nie było
nikogo kto na bieżąco badałby i opisywał dzieje życia, zadowolić się więc
musimy pośrednimi dowodami.

Wiele wydarzeń tej historii można traktować jako fakty, wiele innych jest
przedmiotem sporów wśród naukowców, i nie sposób przedstawić tu wszystkich
hipotez na temat ich przebiegu. W miarę uzyskiwania nowych danych obraz
historii życia wciąż będzie ulegał poważnym zmianom; przyjmowane będą nowe
wyjaśnienia, niektóre z dotychczas uznawanych zostaną zakwestionowane, pojawią
się nowe odpowiedzi, lecz też nowe pytania.

Mówiąc o historii życia wypadałoby wspomnieć pokrótce o historii tej historii.
Rozpoczęła się ona w XIX wieku razem z dyskusjami na temat przebiegu ewolucji
(lamarkizm, darwinizm), powstaniem chemii organicznej, oraz słynnym
doświadczeniem Pasteura, w którym wykazał on, że wszystkie komórki powstają z
innych komórek. Wczesne wersje tej historii opowiadały o zupełnie wówczas
zagadkowym powstaniu pierwszej komórki i stopniowo coraz lepiej poznawanym
procesie jej ewolucji w kierunku znanej współcześnie różnorodności życia.

Jako że podstawowymi źródłami informacji były współczesne organizmy oraz
skamieniałości organizmów dawnych, dość szybko zarysowany został obraz
zależności między głównymi grupami zwierząt i roślin. Obraz ten opierał się w
dużej mierze na opartej jedynie na morfologii organizmów spekulacji, i choć
poprawnie przedstawiał pewne zależności zawierał też wiele poważnych błędów. XX
wiek przyniósł rewolucję w tym obrazie. Do wydarzeń mających największy wpływ
na wiedzę o historii życia należą powstanie genetyki oraz eksperyment Stanleya
Millera, w którym wykazał on, że substancje organiczne mogły samoistnie tworzyć
się na wczesnej Ziemi. Przełomowe było również rozpowszechnienie się
komputerów, dzięki którym możliwe stały się obliczenia o których nie śniło się
XIX-wiecznym badaczom, takie jak analizowanie funkcji białek przeszłych
organizmów, których strukturę znamy dzięki genom ich współczesnych potomków.

Spis treści [ukryj]
1 Źródła informacji
2 Układ Słoneczny
3 Pochodzenie życia na Ziemi
3.1 Trzy domeny
3.2 Metabolizm
3.3 Rozmnażanie
4 Organizmy wielokomórkowe
4.1 Eksplozja kambryjska
4.2 Zwierzęta
5 Do zrobienia



[edytuj]
Źródła informacji
Choć obecnie najważniejszym źródłem wiedzy o historii życia są badania
genetyczne współcześnie żyjących organizmów, historycznie głównym źródłem
wiedzy o historii życia były skamieniałości. Jedną z najważniejszych zalet
skamieniałości jest możliwość precyzyjnego określenia bezwzględnego wieku
skamieniałych organizmów na podstawie wieku warstwy osadowej w której zostały
znalezione. Drugą jest możliwość badania organizmów, które nie mają żadnych
współcześnie żyjących potomków, tak jak np. wiele grup dinozaurów.

Tu niestety kończą się zalety i zaczyna się długa lista wad:

Skamieniałości jest bardzo niewiele. Typową sytuacją jest posiadanie jedynie
kilku niekompletnych szkieletów dla całej dużej grupy zwierząt.
Skamieniałości tworzą się ekstremalnie nierównomiernie. Duże organizmy o
twardych szkieletach są reprezentowane w miarę dobrze, organizmy niewielkie i
bez szkieletów w bardzo niewielkim stopniu. Skamieniałości jednokomórkowców są
wyjątkowo rzadkie.
Skamieniałości dostarczają bardzo niewielkiej ilości informacji, praktycznie
wyłącznie o kształcie organizmu. Na tej podstawie można lepiej lub gorzej
odtworzyć wiele innych cech, np. o trybie życia, jednak uzyskanie wielu
informacji pozostaje zupełnie niemożliwe tą metodą.
Choć datowanie poszczególnych skamieniałości jest precyzyjne, są one wyjątkowo
mało użyteczne w datowaniu powstawania i wymierania grup organizmów oraz
ewolucji poszczególnych ich cech. Np. jeśli dana grupa żyła od 100 do 200
milionów lat temu i dysponujemy jedynie kilkoma jej skamieniałościami, to
prawdopodobnie znacznie ograniczymy czas jej występowania. Np. jeśli
dysponujemy tylko czterema, datowanymi na 114, 118, 133 i 152 milionów lat,
czas występowania tej grupy oszacujemy na ponad dwukrotnie krótszy niż
rzeczywisty. Mając tak niepewne datowania praktycznie niemożliwe jest
wyciąganie jakichkolwiek wniosków, np. która z grup pojawiła się wcześniej bądź
wymarła później.
Ponieważ jedyne co znamy to szkielet bądź jego fragmenty, wiele zmian będzie
niezauważonych. Np. pierwsze organizmy blisko spokrewnionych grup A i B
prawdopodobnie wyglądały podobnie, więc nawet dysponując skamieniałościami
możemy datę ich dywergencji wyznaczyć błędnie.
Ewolucja organizmów jednokomórkowych nie pozostawiła praktycznie żadnego śladu
w skamieniałościach.
Na szczęście dysponujemy drugim i o wiele lepszym źródłem informacji – genami
współczesnych organizmów. Porównując sekwencje genetyczne potrafimy całkiem
nieźle ustalać drzewa ewolucyjne. Na podstawie drzew genetycznych potrafimy
wyznaczać momenty powstania poszczególnych grup organizmów i poszczególnych
cech. Informacje o względnej kolejności pojawiania się poszczególnych cech są
bardzo dobre, ale dość słabo wypadły próby bezwzględnej oceny czasu różnych
wydarzeń. Idea zegara molekularnego jest następująca: większość zmian sekwencji
par zasad w DNA nie wpływa na funkcjonalność genów. Np. dwie trójki zasad mogą
kodować ten sam aminokwas. Takie zmiany powinny więc się losowo akumulować w
stałym tempie. Okazało się jednak, że tempo to wcale nie jest stałe, i obecnie
używane modele są o wiele bardziej skomplikowane. Zwykle używa się więc zegarów
genetycznych o nierównomiernych tempach zmian kalibrowanych na podstawie danych
pochodzących z badań skamieniałości.

Główną zaletą jest ogromna ilość dostępnych w ten sposób informacji, ich
znacznie lepsza równomierność oraz związek z o wiele większą ilością cech –
praktycznie wszystkie cechy organizmu są zdeterminowane genetycznie. Do wad
należy niemożliwość badania wymarłych grup organizmów.

[edytuj]
Układ Słoneczny
Wiek Ziemi, jedynej znanej planety na której występuje życie, szacowany jest na
4,5 miliarda lat. Należy ona do Układu Słonecznego liczącego niewiele więcej,
bo ok. 5 miliardów lat. Słońce powstało w wyniku kondensacji istniejących w
przestrzeni kosmicznej chmur materii, ale pochodzenie planet nadal jest zagadką.

Większość planet Układu Słonecznego nie nadaje się do zamieszkania przez życie
podobne do tego, które znamy. Są albo zbyt zimne albo zbyt gorące żeby
występowała na nich płynna woda; wiele z nich jest pozbawionych atmosfery. Być
może nie zawsze tak było – niektórzy naukowcy uważają, że Mars kiedyś był
znacznie bardziej przyjazny życiu z gęstszą atmosferą i wodą występującą na
powierzchni, życie mogło też rozwinąć się w korzystniejszych warunkach pod
powierzchnią planety. Są to jednak na razie tylko spekulacje, i jedyną planetą
na której na pewno istniało i istnieje życie jest Ziemia.

[edytuj]
Pochodzenie życia na Ziemi
Wczesna Ziemia nie wyglądała tak jak teraz. Oczywiście pozbawiona była
organizmów żywych, a zatem wszystkich skutków ich działalności takich jak
powszechne obec

Przekształcenia

[bogbogow]

wolucja biologiczna[edytuj nagłówek]Z Wikipedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
W tym artykule pojawiły się wątpliwości co do jego kształtu, które wymagają
szerszego przedyskutowania. Jeśli chcesz wypowiedzieć się w tej sprawie lub
zobaczyć dyskusję, wejdź na stronę: RFC/Ewolucja biologiczna.

Ten artykuł dotyczy ewolucji w biologii. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Formalna definicja: Ewolucja to proces biologiczny polegający na zmianie
częstości alleli ("dziedzicznych cech") w populacji organizmów. Pula alleli
stale wzbogaca się o nowe odmiany alleli w wyniku mutacji, a zmiana częstości
ich występowania jest spowodowana działaniem doboru i dryfu genetycznego.
Ewolucja odpowiedzialna jest za różnorodność form biologicznych, ich
rozmieszczenie geograficzne oraz ich przystosowanie (adaptację) do środowiska.

Można się spotkać wciąż z przestarzałą definicją ewolucji jako procesu zmian
organizmów w czasie, prowadzącego do powstawania gatunków. Definicja ta,
jakkolwiek poprawna, ma charakter opisowy i nie zawiera istoty mechanizmu
ewolucji. Potocznie samo słowo ewolucja jest rozumiane jako ciągły proces
zmian, dlatego jest pojęciem o wiele szerszym niż rozumienie słowa ewolucja w
naukach przyrodniczych.

Znaczenie definicji: U podłoża ewolucji znajdują się geny. Geny, czyli
fragmenty DNA kodujące informację dotyczącą produkcji białek, determinują w
dużym stopniu cechy indywidualnego osobnika, takie jak: kolor oczu, masa
mięśni, odporność na choroby, kształt nosa, i niezliczone setki tysięcy innych
cech. Geny są podstawą dziedziczności, nowy organizm otrzymuje z reguły wierne
kopie genów od swoich rodziców. Proces dziedziczenia genów wyjaśnia więc,
dlaczego dzieci są podobne do rodziców. Nietrudno zauważyć, że różne osobniki
wyglądają nieco inaczej, na przykład, niektórzy ludzie mają ciemne włosy, a
inni jasne. Wynika z tego, że istnieją różne wersje genów determinujących dane
cechy. Takie odmienne wersje nazywa się allelami. Nowe allele pojawiają się w
wyniku mutacji – błędów w powielaniu genów przekazywanych z rodziców na
potomstwo.

Pewne grupy osobników (populacje) charakteryzuje przewaga pewnych cech, ludzie
w Skandynawii mają często włosy blond, podczas gdy jasne włosy są rzadkie w
Azji. Różnice te wynikają z różnic w udziale poszczególnych alleli genów w
procentowym składzie danej populacji. Z pokolenia na pokolenie, częstość
występowania danych alleli, a co za tym idzie, determinowanej przez nie cechy
ulegnie zmianom. Zmiana częstości występowania poszczególnych alleli jest
właśnie procesem ewolucji biologicznej.

W większości przypadków zmiany takie będą wynikiem losowych zdarzeń. Taki
przebieg ewolucji nazywamy ewolucją neutralną. Niekiedy pewne allele mogą
warunkować cechy, które będą korzystniejsze w pewnych warunkach środowiska, niż
cechy determinowane przez inne allele. Na przykład gruba warstwa tkanki
tłuszczowej jest korzystniejsza w zimnym klimacie, bo zmniejsza straty ciepła i
dostarcza zapasu kalorii. W gorącym klimacie natomiast będzie utrudniać
chłodzenie organizmu. Takie różnice spowodują selektywną eliminację osobników o
cechach mniej korzystnych, a co za tym idzie zmniejszenie się częstości
warunkującego allelu, czasem aż do całkowitej jego eliminacji. Nawet jeśli
różnice w przeżywalności są minimalne, eliminacja allelu niekorzystnego
zachodzi stosunkowo szybko, dzięki zjawisku kumulacji, podobnie jak w przypadku
oszczędzania z procentem składanym. Taką ukierunkowaną zmianę częstości alleli
nazywamy doborem. Dobór jest odpowiedzialny za przystosowanie organizmów do
środowiska. Proces doboru jest jedynym znanym nauce procesem zdolnym do
wytwarzania nowych jakości.

Ogół materiału dowodowego zebranego przez nauki przyrodnicze jednoznacznie
wskazuje, że znana nam różnorodność organizmów żywych powstała w wyniku procesu
ewolucji. Przebieg i mechanizm procesu ewolucji opisywany jest przez teorię
ewolucji.




Spis treści [ukryj]
1 Różne znaczenia terminu ewolucja w biologii
2 Założenia Teorii Ewolucji
3 Mechanizmy ewolucji
3.1 Mechanizmy ukierunkowane – dobór
3.2 Mechanizmy neutralne
4 Powstawanie gatunków
5 Hipoteza Wspólnego Przodka
6 Materiał dowodowy
6.1 Wybrane przypadki współcześnie obserwowanej specjacji
6.2 Wybrana dokumentacja mechanizmów ewolucji
6.3 Powstanie nowych cech
6.4 Inne dowody
7 Przestarzałe pojęcia
8 Historyczne teorie ewolucji
9 Krytyka Teorii Ewolucji
10 Wykorzystanie ewolucji
11 Najważniejsi ewolucjoniści
12 Prekursorzy myśli ewolucyjnej
13 Bibliografia
14 Zobacz też
15 Linki zewnętrzne



[edytuj]
Różne znaczenia terminu ewolucja w biologii
W biologii i naukach przyrodniczych terminu ewolucja często odnosi się do kilku
pojęć związanych z procesem ewolucji:

procesu ewolucji jako takiego.
teorii ewolucji – teorii naukowej opisującej mechanizm procesu ewolucji. Teoria
Ewolucji, znana też pod nazwą Syntetycznej Teorii Ewolucji jest centralną
teorią współczesnej biologii. Współczesna teoria ewolucji wywodzi się od teorii
zaproponowanej przez Karola Darwina w książce O powstawaniu gatunków i
niezależnie przez Alfreda R. Wallace'a. Istnieją też starsze lub alternatywne
teorie ewolucji, które nie są ogólnie akceptowane.
faktu ewolucji – ogółu obserwacji dokumentujących obecność i przebieg procesu
ewolucji.
hipotezy wspólnego przodka – hipotezy o wspólnym pochodzeniu wszystkich
organizmów żywych na Ziemi.
Często spotyka się również terminy mikroewolucja oraz makroewolucja. Terminem
mikroewolucja określa się współcześnie obserwowane zmiany ewolucyjne, podczas
gdy termin makroewolucja określa historię procesu ewolucji w geologicznej skali
czasu. Należy jednak pamiętać, że mikro- i makroewolucja jest to ten sam proces
obserwowany w różnych skalach czasowych.

[edytuj]
Założenia Teorii Ewolucji

Biochemiczną podstawą dziedziczenia są cząsteczki DNATeoria ewolucji jest
teorią naukową, wyjaśniającą mechanizm i przebieg procesu ewolucji
biologicznej. Zasadniczymi założeniami współczesnej Teorii Ewolucji są:

Dziedziczność – organizmy dziedziczą cechy swoich przodków, zgodnie z zasadami
genetyki.
Zmienność – proces dziedziczności nie jest absolutnie dokładny i wprowadza
przypadkowe zmiany zwane mutacjami. Dodatkowymi źródłami zmienności są
rekombinacja i poziomy transfer genów.
Ograniczone zasoby – organizmy muszą konkurować o te same zasoby środowiska
Dostosowanie [ang. fitness] – pewne cechy ułatwiają konkurencję o zasoby, są
korzystniejsze w danych warunkach środowiska niż inne cechy.
Różnicowa przeżywalność – osobniki bardziej dostosowane mają większe szanse
przeżycia i wydania na świat potomstwa niż osobniki mniej dostosowane.
Wnioskiem wypływającym z tych założeń jest konieczność zmiany częstości
występowania genów w populacji, taka, że geny (allele) warunkujące
korzystniejsze cechy zwiększą swoje występowanie. Formalnie, proces ewolucji
jest opisany w sposób dokładny i zupełny równaniem Price'a.

[edytuj]
Mechanizmy ewolucji
Mechanizmami ewolucji określa się procesy prowadzące do zmiany częstości alleli
w populacji. Najogólniej można wyróżnić dwa typy mechanizmów ewolucji:

mechanizmy ukierunkowane zwane doborem [ang. selection], gdzie kierunek
ewolucji jest określony koniecznością wynikającą z dostosowania fenotypu;
mechanizmy neutralne, o całkowicie losowym podłożu, zwane ogólnie ewolucją
neutralną.
[edytuj]
Mechanizmy ukierunkowane – dobór
Dobór naturalny
Mechanizm ewolucji zaproponowany oryginalnie przez Karola Darwina i Alfreda R.
Wallace'a jako logiczna konsekwencja założeń ewolucji. Dobór naturalny polega
na tym, że osobniki lepiej dostosowane pożyją dłużej i wydadzą więcej potomstwa
niż osobniki mniej dostosowane, w konsekwencji zwiększając udział genów
warunkujących cechy korzystne w pu

Pochodzenie życia

[bogbogow]

Pochodzenie życia[edytuj nagłówek]Z Wikipedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Biogeneza to proces powstawania życia. Biogeneza była poprzedzona przez
abiotyczną ewolucję materii, w wyniku której wytwarzają sie autoreplikujące
informację struktury. Inaczej mówiąc przekazywanie informacji na nowe pokolenia
jest definiowalnym warunkiem początku biologicznej ewolucji. Początkowo rolę
nośnika informacji pełnił TNA. TNA jak i RNA oprócz właściwości nośnika
informacji może miec także katalityczną funkcję. Takie samoreplikujące się
cząsteczki ewoluowały dalej mutując i wymieniając informację i stąd
różnorodność dzisiejszych form życia.

Początek biogenezy był w mikroskali znikomo mało prawdopodobny, jednak biorąc
pod uwagę ilość mikronisz (cały ocean prazupy) oraz czas w którym mógł
zaistnieć (miliard lat) - stało się. Prawdopodobieństwo powstania życia jest
pewne jeżeli lokalne warunki są korzystne jest to ogólna reguła ewolucji
wszechświata z wysokiej energii do bogatej informacji.

Wiele dowodów wskazuje na to, że wszystkie organizmy na Ziemi pochodzą od
wspólnego przodka (zobacz: Drzewo Życia), a cała zmienność wytworzyła się w
drodze ewolucji.

Ten ostatni wspólny przodek, czyli organizm, którego dwaj bezpośredni
potomkowie dali początek dwóm liniom współcześnie występujących organizmów
(prawdopodobnie jedna z komórek wynikłych z podziału ostatniego wspólnego
przodka dała początek bakteriom a druga archeanom i eukariontom), był jednak
już bardzo skomplikowaną komórką.

Bardzo trudno jest badać ewolucję z czasów przed ostatnim wspólnym przodkiem.
Nie znaleziono dotychczas żadnych skamieniałości (najstarsze skamieniałości to
najprawdopodobnej cyjanobakterie, pochodzące z późniejszych czasów), a z
definicji nie można odtwarzać wcześniejszych organizmów metodą rekonstrukcji na
podstawie organizmów współcześnie żyjących, ponieważ są one z nimi w dokładnie
tym samym stopniu spokrewnione.

Pewne postępy uczyniono poprzez badania na drodze biochemicznej. Są pewne dane
sugerujące że pierwotny metabolizm mógł być oparty na pentozach, nie zaś na
heksozach jak u organizmów współczesnych. Głównym argumentem jest, że większość
najważniejszych związków chemicznych komórek, w szczególności związki
energetyczne oraz kwasy nukleinowe, to pochodne pentoz, były więc one bardziej
pierwotne od heksoz. Pierwsze organizmy najprawdopodobniej nie zawierały DNA, i
używały RNA zarówno w funkcjach wypełnianych współcześnie przez DNA jak i w
funkcjach enzymatycznych. Być może poprzedzały je organizmy zbudowane na bazie
jeszcze prostszych cząsteczek analogicznych do RNA (np. TNA).

Rybosomy, enzymy białkowe oraz mechanizm translacji RNA-białko
najprawdopodobniej nie występowały u pierwszych organizmów, lecz są wynikiem
ewolucji. Pierwszym z argumentów za tym jest, że RNA może również pełnić
funkcje enzymów i spotyka się je również u współczesnych organizmów. Drugim
jest, że wiele organizmów posiada alternatywną ścieżkę syntezy peptydów,
niezależną od rybosomów, jednak jest ona ograniczona jedynie do kilku bardzo
prostych peptydów (rozmiarów rzędu 10 jednostek) i przypomina raczej syntezę
innych związków chemicznych niż białek w rybosomach. Trzecim argumentem jest,
że znaczenia trójek kodonów nie są ułożone przypadkowo, lecz w taki sposób, że
mutacja powoduje zazwyczaj przejście do aminokwasu o podobnych właściwościach.
Ewolucja, która doprowadziła do takiego ustawienia musiała zachodzić w
organizmach w których rybosomowa synteza peptydów nie była kluczowa do
istnienia, gdyż w przeciwnym wypadku praktycznie każda mutacja była by letalna.

Wszystko wskazuje na to że życie powstało bardzo szybko, w ciągu najwyżej
kilkudziesięciu milionów lat od powstania płynnych oceanów na Ziemi. Możliwe
jest też że życie powstało w przestrzeni kosmicznej (zobacz: panspermia), skąd
przybyło na Ziemię w postaci zarodników. Możliwe jest również że powstało w
środowisku odmiennym niż oceany. Obie możliwości jedynie dają życiu więcej
czasu na powstanie. Wielu naukowców uważa, że tak szybkie powstanie życia nie
tylko nie sprawia żadnych problemów, lecz stanowi jedynie dodatkowe
potwierdzenie, że powstanie życia jest to proces który w sprzyjających
warunkach zachodzi z bardzo dużym prawdopodobieństwem.
Nie wiadomo czy życie istnieje na innych planetach niż Ziemia. Dopuszcza się
możliwość istnienia prymitywnych form życia na Marsie (raczej w odległej
przeszłości) oraz księżycu Jowisza - Europie.

[edytuj]
Trwałe cząstki
Wg pewnej teorii w praoceanach atomy łączyły się ze sobą tworząc coraz bardziej
złożone cząstki. Jak wiadomo niektóre cząsteczki są bardziej trwałe od innych
co pozwala przypuszczać że po pewnym czasie oceany wypełnione były materią o
pewnym losowym składzie. Przypuśćmy teraz istnienie cząstek które posiadają
powinowactwo 1-1 lub 1-1' jeśli cząsteczki tego typu połączyły by się w łańcuch
łatwo zauważyć ze potrafiły by się replikować (w tym momencie nie jest ważne
czy na pozytyw czy na negatyw). Idąc dalej tym tropem łatwo zauważyć, że
cząsteczki które potrafiły by się replikować szybko wypełniły by cały
wszechocean gdyż prawdopodobieństwo ich powstania było by znacznie wyższe niż
jakiejkolwiek innej "przypadkowej" cząsteczki.
Jest bardzo prawdopodobne że taki początek mają białka i znane nam łańcuchy
replikujące (DNA,RNA).

(Wikipedia)

Po co to?

[bogbogow]

Sens życia
Z Wikipedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Sens życia to jedno z podstawowych zagadnień różnych systemów filozoficznych i
religijnych, jak również pojęcie odwołujące się do transcendentalnego widzenia
świata jako drogi. Uznaje się, że odpowiedź na pytanie o sens życia zawiera
całą mądrość ludzkości. Sens tego pojęcie to podlega często ostrej krytyce,
szczególnie w środowisku filozofów analitycznych (zob. Józef Maria Bocheński).

W psychologii pojęcie to dotyczy klarownego i możliwego do zaaprobowania
kierunku działania na przyszłość, co implikuje normalne funkcjonowanie
człowieka. Badaniami nad sensem życia zajmował się psychiatra Victor Frankl,
który wprowadził pojęcie nerwicy neogennej (bądź noogennej).

Posiadanie sensu życia przez człowieka jest koniecznym warunkiem rozwoju i
samorealizacji. Włączenie tego problemu do psychologii osobowości przyczyniło
się do lepszego zrozumienia uwarunkowań zachowań samobójczych.

W wielu społecznościach dyskusja o sensie życia jest tematem tabu, gdyż sens
życia wyznaczają w nich normy religijne, ideowe lub kulturowe. Większość ludzi,
bardziej lub mniej świadomie, wyznacza sobie sens życia indywidualnie;
wspomagając się swoimi: wierzeniami, przekonaniami, wiedzą i uczuciami.

Niezależnie od wyznawanych wartości sens życia rozumiemy głównie jako relację
do:

dążenia do pełnienia albo rezygnacji z różnych funkcji i ról w życiu rodzinnym
i społecznym
ostatecznego celu istnienia człowieka jako osoby i sposobów dojścia do niego
zgodnie z własnymi przekonaniami
sensu podejmowania lub unikania: cierpień, niedogodności, trudności i wyrzeczeń
sensu czerpania satysfakcji i przyjemności.

(Wikipedia)

Życie pozaziemskie?

[bogbogow]

Życie pozaziemskie
Z Wikipedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Życie pozaziemskie to hipotetyczne życie istniejące poza Ziemią i nie
pochodzące z niej (np. astronauci przebywający na Księżycu nie odpowiadają tej
charakterystyce). Na razie nie ma żadnych oficjalnych dowodów na to, że życie
poza Ziemią istnieje. Ponieważ hipotetyczne życie pozaziemskie nie musi mieć
znanej z Ziemi postaci białkowej, do definiowania go nie jest przydatna
biologiczna definicja życia; trafniejsze jest odwołanie się do definicji
cybernetycznej, bądź termodynamicznej.

Do popularnych miejsc, gdzie według niektórych naukowców mogłoby istnieć życie,
należą:

Mars
księżyc Jowisza Europa
inne systemy planetarne
Księżyc Satutna Tytan

(Wikipedia)

Życie

[bogbogow]

pl.wikipedia.org/wiki/%C5%BBycie

Życie,życie...

[bogbogow]

W świetle dzisiejszej(niepełnej jeszcze) nauki życie jest
zdynamizowaną,autonomiczną ,odtwarzającą się formą bytu.
Organizmy żywe są 'maszynami' chcącymi zachować swoje 'ja'.Po to by przekazać
swoją 'osobowość'- rozmnażają się(na różne sposoby).
Walczą z 'całym światem' (wchodząc co prawda w różnorakie sojuszu-ale tylko po
to by trwać).
Istoty 'żyjące' są jedynie lepiej zorganizowaną od pozostałych częścią bytu.

Wyłoniły się z 'martwej materii'.
Dlaczego z 'martwej'?
Z tego powodu 'nieżywej',że nie mającej możliwości trwania jako
samodzielna,powielająca się 'osobowość'.
'Świat minerałów' poddaje się biernie wszelkim procesom.Nie broni się
przed 'obcą inwazją'.Siły które się kłębią nie wywołują jakiejś kontreakcji jak
w przypadku 'żywego'.Ale....Może tak jest nie dlatego,że 'związki fizyko-
chemiczne' tego 'chcą',prędzej dlatego,że nie znają jak temu przeciwdziałać...A
może jest im to obojętne?

Chaos czy porządek?

[bogbogow]

Czy świat jest chaosem?
Czy świat jest uporządkowany?

Gdyby światem rządził 'chaos' to każda rzecz by była nieprzewidywalna.
Z doświadczenia wiemy,że są pewne sztywne reguły i prawa które się stale
powtarzają.

Z kolej gdyby istniał całkowity porządek to świat byłby ciągle jednostajny i
statyczny bez jakichkolwiek zmian.
Przekształcenia są widoczne gołym okiem w każdej chwili.
A zatem świat jest też 'szalony' i 'niokiełznany'.

W naszym świecie obok siebie istnieją siły destrukcji,bezmyślnosci i
uporządkowania ,przemyślenia.
Świat jest jednocześnie 'uporządkowany' i 'chaotyczny'(bo ulega nieustannej
przemianie).

Wszystkie elementy żywe i martwe mają 'swoją pamięć'.Bez pamięci nie odbywałyby
się żadne procesy fizyczne i chemiczne-'siły i związki' 'wiedzą' jak się ze
sobą łączyć lub odpychać.Pamięć 'żywa' jest jedynie wysublimowanym
obrazem 'pamięci martwej'.Mózg ludzki zakodował bardzo 'dużo pamięci'.Zna co
czynić by najlepiej wychodzić na swoją korzyść...W świecie 'żywych' (a może
i 'martwych') toczy się walka o supremację...Ten kto 'koduje'
więcej 'pamięci',więcej też zna i potrafi drugiego ograć i
wykorzystać.'Inteligencja' czy nawet 'rozum' są formą pamięci.Nawet
przewidywanie bierze się z tego co znane-na podstawie 'znanego ' można
wyobrazić sobie dalszy proces(myślenie poprzez analogię).'Pamięć' jest cechą
wyuczoną,kodowaną w podświadomości jako 'odruchy bezwarunkowe' i nabytą.

Światy równoległe

[bogbogow]

Podobno istnieje nieskończona liczba światów.

Za naszym wszechświatem jest 'coś',a za tym 'coś' znowu 'coś' i tak bez końca.
A są (podobno) jeszcze światy równologłe w których występuje inny od naszego
czas.

Życie jest bardzo rzadkie i prawdopodobnie 'zdarza się ' raz
na 'nieskończoność'.
Ale ponieważ istnieje nieskończona liczba światów to też istnieje nieskończona
liczba światów na których występuje 'życie'.
Świat w których jest życie są rzadkie jak jeden do nieskończoności-a jest ich
nieskończoność(niekończoność zanurzona w nieskończoności).
Tak zatem może się zdarzyć,że nigdy ludzkość nie spotka świata w którym jest
jakieś życie ponieważ jest on(teoretycznie) poza naszym zasięgiem fizykalnym
(odległym miliardy lub nawet biliardy lat świetlnych od naszego świata-po
prostu niemożliwym do osiągnięcia)...

Jeśli istnieją 'światy równoległe' to są one też 'nieskończoną liczbą'.
W takim razie istnieje też nieskończona liczba światów identycznych z naszym ...
I w nieskończonych światach jest nieskończona liczba takich ludzi jak ja którzy
piszą o 'nieskończonych świataCH' w tym samym momencie na 'forum gazeta.pl'

Rzadkość

[bogbogow]

'Powtarzalność' jest prawdopodobnie rzadkością nawet gdy się ją powiela.
Czy można spotkać dwie całkowicie identyczne osoby?
Zdarzyć się to może raz na 'nieskończoność'.
Skoro tak,to spotkanie świata podobnego naszemu nie jest możliwe
(nieskończoności nie da się przeniknąć).
Praw fizyki i matematyki nie da się przeskoczyć.

Reprodukcja i śmierć

[bogbogow]

Rozmnażanie występujące u istot żywych jest sprawą logiczną:ponieważ jest wiele
zagrożeń,trzeba 'wyprodukować' jak najwięcej swoich 'klonów' by któreś z nich
miały szansę przetrwać.W innym wypadku 'życie' by kiedyś zanikło.

Trudniej odpowiedzieć na pytanie :komu potrzebna jest 'śmierć'?
Czy niemożliwe było stworzenie organizmu 'wiecznego'?
Realnie,w wyniku wypadków w zasadzie nikt kto żyje by wieczności nie dostąpił-
prędzej czy później by zginął(tak jak znaczna część ludzi ginie w
wypadkach,wskutek chorób,w wojnach itd.).Wydaje się,że organizm w wyniku tych
obrażeń słabł.W końcu 'żywe' wypracowało taki model by niepotrzebnie nie
trwonić energii na podtrzymywanie 'coraz słabszego swego życia' i pogodziło się
z tym,że trzeba zostać unicestwionym.Zaprogramowało odpowiednią
(możliwą),najbardziej optymalną długość jednostkowej egzystencji dla
poszczególnych gatunków...
A swój wysiłek 'starsze organizmy' pożytkować zaczęły na obronę swego potomstwa.
Pewnie dlatego też,by dać miejsce do życia potomkom i nie zabierać im
konklurencji-'żywe' wymyśliło 'śmierć'...

Czy 'martwe' też czuje?

[bogbogow]

Przyroda nieożywiona(a przynajmniej jej część) może być podobna do ziarna.
Jest zgaszona,bez żadnych funkcji...aż do czasu.Wystarczy że znajdą się
odpowiednie warunki i 'zaczyna żyć'.Tak jakby była w 'hibernacji' i
czekała 'ślońca'...

Albo w ogóle 'świat martwych' też 'czuje' i 'rozumuje' na swój sposób...