Kto mieszka na Grochowie niech się wpisze?

[Gość: Piotr Korczak]

Poznajmy się sąsiedzi

[alistair-p]

Załóż sobie wizytówkę sąsiedzie :-)

Pozdrawiam z Iganskiej

[herrdocent]

"szlak bojowy" rozpoczelem na Komorskiej w wieku lat 7 przeprowadzka na Iganska
teraz z 30 na karku przeprowadzka na Al. Stanów na tzw słoneczny stok. Niewiem
jak wyglada wasz "szlak bojowy" ale powiem od siebie ze niema jak na Grochowie
ciezko byloby np. na Trachomin wybyc.

[Gość: marek Chrzanowski]

pozdrawiam wychowałem przy wspólnej drodze,mam 34 lata, nadal mieszkam w mojej
okolicy,teraz dorata mój syn i uważam,że nie ma to jak Grochów

[Gość: grucha]

Mieszkałem na Tarczowej jak trasa łazienkowska.Były same pola.Na jeziorku
uczyłem się pływać.Jak ojciec mówił zobaczycie jeszcze będą ogłoszenia zamienie
mieszkanie w śródmieściu na grochów.To żeśmy się ze śmiechu skęcali. A kto by
chciał w szczerym polu.Po każdym deszczu błoto po kostki,były polne ulice.Jak
na Grenadierów położyli aswaltową nawierzchnie jaka to była frajda.Pojeżdzić
sobiepo takiej ulicy na rowerze to było coś.Człowiek ze wszystkiego się
cieszył.A kino sokół,kamionek,drops,maj kto pamięta?Fotele skrzypiały drzazgi w
tyłek wchodziły.

[skorpionica11]

ja cale zycie z dziada pradziana okolice pl.szembeka

[stolicawaw]

Z dziada pradziada na Goclaw-Grochow, okolice szembeka, chetnie poznam swoich
ziemian, a szczegolnie tych ktorzy udzielaja sie na roznych forach na gazecie ,
piszcie na maila, pozdrawiam

[miky]

A jezeli mieszkalem 32 lata (od urodzenia) na Wiatracznej, a obecnie mieszkam w
blokowisku po sasiedzku z Grochowem, to moge sie wpisac? Bo nie wiem...

[elle666]

ja mieszkam na tarnowieckiej, na tablicach mamy napis "goclawek' ale dla mnie
to i tak grochow

tak

[Gość: piotr korczak]

tak możesz

[Gość: nie-warszawianka]

mieszkam na Igańskiej, dopiero od kilku lat...

[dorotakgg]

ja mieszkam na Grochowie od 31 lat:) Pustelnicka, Kordeckiego, teraz Wiatraczna:)
Witam wszystkich ciepło:) Nie ma jak nasze stare śmieci, nie zamieniłabym ich na
inne:)
Dorota

[Gość: Dark z Szembeka]

27 lat (od urodzenia;-) na Grochowie przy Pl. Szembeka...Ale teraz chyba
przyjdzie się wyprowadzić na jakąś wieś typu Białołęka albo inny Ursus, bo mnie
po prostu nie stać na zakup mieszkania tutaj...Smutne...
Pozdrawiam wszystkich sąsiadów!
Dark z Szembeka (jeszcze...)

[bebiak]

Hmm, nie wiem czy powinnam bo nie całe moje życie na Grochowie... ale połowa -
tak:-)
Zestawienie:
1964 (czyli od urodzenia) ----> 1969: ul. Zwycięzców (Saska Kępa)
1969 ----> 1985: ul. Brazylijska (Saska Kępa)
1985 ----> 1993: ul. Kutnowska (Grochów)
1993---> nadal : ul. Zgierska (Grochów)

I nie sądzę abym z "moich" terenów się wyprowadziła :-)

[Gość: aga]

bebiak, to ty do mickiewicza chodziłaś???

[bebiak]

Gość portalu: aga napisał(a):

> bebiak, to ty do mickiewicza chodziłaś???

Nieeeeeeeeeeeeee :-)

Do żłobka - nie chodziłam:-)
Do przedszkola dreptałam na ul. Dąbrówki.
Do podstawówki nr 168 (im. Gomulickiego: Zwycięzców róg Międzynarodowej)
Do liceum: XIX LO im. Powstańców Warszawy na ul. Zbaraskiej (chciałam
strasznie do Wypiańskiego, ale mnie tam nie przyjęli, niestety).

Nie wiem już dziś dlaczego, nie pamiętam.. tyle lat minęło.. ale i Mickiewicz i
Prus (czyli te najbliższe mojej chatce ogólniaki jakoś obce mi były - obce tzn
nie chciałam tam chodzić).
Pozdrowienia. B.

[laelia]

a ja od pół roku na Grochowskiej. Wcześniej Mokotów - Stegny. Witam

[Gość: Kaśka]

cześc. ja też jestem nowa na Grochowie. I też przybyłam ze Stegien. Pozdrawiam

[laelia]

Ja też pozdrawiam "podwójną" sąsiadkę :)

[jo_anna75]

Hej, ja na Grochowie mieszkałam przez 20 lat. Najpierw na Fundamentowej, tam
też chodziłam do przedszkola jestem rocznik 75) i zaczynałam podstawówkę-253.
Później przenieśliśmy się na Kobielską (nowo wybudowane blokowisko) i edukację
kończyłam w 149, LO to był B.Prus. po maturze niestety zdradziłam Grochów dla
tej "drugiej" pragi i obecnie mieszkam przy Wileńskiej.

[Gość: koko]

Ja chodziłem do Wyspiana - żałuj, że Cię nie przyjeli-pozdrawiam

[stainboy]

A ja dopiero zaczynam przygodę z tą piekną dzielnicą na Kobielskiej. Przez 3
lata na Saskiej Kępie, ale niestety brak odpowiedniego mieszkania za rozsądną
cenę spowodował że wybrałem Grochów i nie żałuje. A tak to od urodzenia Ursynów.

[Gość: ja z grochowa]

Na Grochowie od 1963r. podstawówka na Białowieskiej, LE na Szczawnickiej -
wtedy jeszcze porządnej szkole,rodzina - ciągle na Grochowie. Kocham Grochów,
te brzydkie fragmenty też.

[Gość: ja z Grochowa]

i jeszcze zapomniany przeze mnie wątek mego życiorysu -przedszkola:
Chroszczewska a później Igańska.

[mazurek221]

ja już lat swoich nie liczę
ale od drugiego roku życia mieszkam na Grochowie
/a pradziadkowie po kądzieli mieszkali tu od XIX w.
gdy Grochów nie należał jeszcze do W-wy/
Pamiętam Grochowską gdy jeździło się po "kocich łbach"
a Waszyngtona pokrytą kostką bazaltową.
Jednym słowem prawie pre-historia naszej dzielnicy

[Gość: Janusz kordeckiego]

pamiętam to to były czasy ja tu mieszkam od urodzenia od 1950 roku

[alistair-p]

Waszyngtona,piekna ulica była.Krzaczki izolowały hałas tramwajów a przy
chodnikach od Kinowej(wtedy wytyczonej tylko kopczykami ze studzienkami
kanalizacyjnymi)można było zbierać az do parku pigwy.

[mazurek221]

A lotnisko sportowe Gocław pamiętasz?
Pola aż do Wału Miedzeszyńskiego, ile przestrzeni do zabawy.
A szybowce, i te dwupłatowe warczące samoloty, czy to byly kukuruźniki?
I spadochroniarze czasami znoszeni przez wiatr na okoliczne ulice.
Dawne czasy.

[alistair-p]

mazurek221 napisała:

> A lotnisko sportowe Gocław pamiętasz?
> Pola aż do Wału Miedzeszyńskiego, ile przestrzeni do zabawy.
> A szybowce, i te dwupłatowe warczące samoloty, czy to byly kukuruźniki?
> I spadochroniarze czasami znoszeni przez wiatr na okoliczne ulice.
> Dawne czasy.
*********************************
Pewnie że tak,szło się łąkami za jeziorkiem,mijało sie gospodarstwo i świniarnie
przy wale.A na terenach lotniskowych wypasano krowy ze wsi Las.

[alistair-p]

alistair-p napisał:

> mazurek221 napisała:
>
> > A lotnisko sportowe Gocław pamiętasz?
> > Pola aż do Wału Miedzeszyńskiego, ile przestrzeni do zabawy.
> > A szybowce, i te dwupłatowe warczące samoloty, czy to byly kukuruźniki?
> > I spadochroniarze czasami znoszeni przez wiatr na okoliczne ulice.
> > Dawne czasy.
> *********************************
> Pewnie że tak,szło się łąkami za jeziorkiem,mijało sie gospodarstwo i świniarni
> e
> przy wale.A na terenach lotniskowych wypasano krowy ze wsi Las.
W tej wsi mieszkała rodzina Królaków,Stanisław oczywiście też.Grabowski,kolarz
mieszkał na Międzyborskiej,pamietam jak chodzilismy oglądać jego Javę wygraną w
wyścigu pokoju.
>

[Gość: bronek24]

Czy pamietacie ciuchy na bazarze? Byl on kiedys jedna z przystani dla tej
fantastycznej warszwskiej instytucji, gdzie mozna bylo spotkac rozne
osobistosci z roznych swiatow i swiatkow - widzialem kiedys tam Krolaka
wlasnie, przebierajacego w jakichs amerykanskich gaciach!

[stas_g]

najpierw się przedstawię.
Urodziłem się co prawda w Śródmieściu, ale jako trzylatka przywieziono mnie na
Grochów w 49 roku i tak trwam do dziś. A teraz drobne sprostowanie. Rzeczywiście
od zawsze w Lesie mieszkały rodziny Królaków i Łasaków i stąd wzięli się
wspaniali kolarze tamtych czasów, ale na Żymirskiego/Międzyborskiej mieszkał p.
Korsak-Zalewski wielokrotny pilot Wyścigu Pokoju i to jego jawę mogłeś
podziwiać. Rzeczywiście poturbowany w WP Elek Grabowski zatrzymał się w domu
Korsaków, ale nie miał jawy i nie mieszkał tam na stałe. Pozdrawiam S.

[andrzej_b2]

Czytając wszystkie posty dochodzę do wniosku, że chyba jestem seniorem w całym
towarzystwie, bo czy ktoś pamięta jeżdżącą ul. Grochowską kolejkę wąskotorową?
Czasem też podróżowałem nią jako pasażer. W mgliste poranki, których z racji
bliskości mokradeł goławskich było tu co nie miara, jeździła z włączonym
dzwonem, w który rytmicznie uderzał młoteczek. Oczywiście cały mechanizm był
produkcji Zakładów „Dzwonkowa”, mieszczącej się przy ul. Grochowskiej, co
utwierdzało mnie wtedy w przekonaniu, że na Grochowie zaczyna się i kończy
świat. Idolami chłopaków w moim wieku byli o kilka lat starsi koledzy, którzy z
nonszalancją demonstrowali wyskoki z kolejki w pełnym biegu. Niedościgłym
wzorem był Andrzej Pszczełkowski, który potrafił tyłem wyskakiwać ze składu, w
chwili gdy kolejka przejeżdżała w pobliżu jego domu. Pobierając nauki w liceum
Sparrowa, mieszczącym się w budynku B-ci Albertynów wsiadał, a raczej wskakiwał
do kolejki przy Wiatracznej, gdzie była stacja, podczas gdy następna aż w
Wawrze. Tak więc przy pl. Szembeka, przy Kawczej lub Tarnowieckiej najprościej
było oczywiście wyskoczyć w biegu. Nie była to prędkość zawrotna, bo około 40-
50 km/h, ale i tak co pewien czas zdarzały się wypadki.
Nie miałem żadnych wątpliwości, że już że za kilka lat i ja posiądę wszystkie
tajniki odpowiedniej wiedzy. Rzeczywistość okazała się mniej dla mnie łaskawa,
bowiem na początku lat 50-tych kolejkę zlikwidowano. Jeszcze przez jakiś czas
jeździły składy robocze, które zwoziły chyba do Karczewa części z demontażu.
Pozdrawiam :-)

[alistair-p]

andrzej_b2 napisał:

> Czytając wszystkie posty dochodzę do wniosku, że chyba jestem seniorem w całym
> towarzystwie, bo czy ktoś pamięta jeżdżącą ul. Grochowską kolejkę wąskotorową?
> Czasem też podróżowałem nią jako pasażer. W mgliste poranki, których z racji
> bliskości mokradeł goławskich było tu co nie miara, jeździła z włączonym
> dzwonem, w który rytmicznie uderzał młoteczek. Oczywiście cały mechanizm był
> produkcji Zakładów „Dzwonkowa”, mieszczącej się przy ul. Grochowski
> ej, co
> utwierdzało mnie wtedy w przekonaniu, że na Grochowie zaczyna się i kończy
> świat. Idolami chłopaków w moim wieku byli o kilka lat starsi koledzy, którzy z
>
> nonszalancją demonstrowali wyskoki z kolejki w pełnym biegu. Niedościgłym
> wzorem był Andrzej Pszczełkowski, który potrafił tyłem wyskakiwać ze składu, w
> chwili gdy kolejka przejeżdżała w pobliżu jego domu. Pobierając nauki w liceum
> Sparrowa, mieszczącym się w budynku B-ci Albertynów wsiadał, a raczej wskakiwał
>
> do kolejki przy Wiatracznej, gdzie była stacja, podczas gdy następna aż w
> Wawrze. Tak więc przy pl. Szembeka, przy Kawczej lub Tarnowieckiej najprościej
> było oczywiście wyskoczyć w biegu. Nie była to prędkość zawrotna, bo około 40-
> 50 km/h, ale i tak co pewien czas zdarzały się wypadki.
> Nie miałem żadnych wątpliwości, że już że za kilka lat i ja posiądę wszystkie
> tajniki odpowiedniej wiedzy. Rzeczywistość okazała się mniej dla mnie łaskawa,
> bowiem na początku lat 50-tych kolejkę zlikwidowano. Jeszcze przez jakiś czas
> jeździły składy robocze, które zwoziły chyba do Karczewa części z demontażu.
> Pozdrawiam :-)
******************************
Pamietam!!Pamietam również kuznie naprzeciwko Albertynów i dwie kużnie przy
Omulewskiej w miejscu obecnego salonu Zasady.
Przy samej ścianie Albertynów też była kużnia przyklejona do murów,nie pamietam
do kiedy.
A kolejka jeżdziła do Jabłonnej,ojciec mojego kolegi był tam maszynistą.

[andrzej_b2]

A pamiętacie kuźnię, która była na początku Grochowskiej, tuż za kanałkiem,
jadąc w kierunku Wawra po prawej stronie? Na powstałym tam w czynie społecznym
trawniku, jeszcze na początku lat 80-tych ludzie zbierali pieczarki.

[mazurek221]

andrzej_b2 napisał:
Czytając wszystkie posty dochodzę do wniosku, że chyba jestem seniorem w całym
> towarzystwie, bo czy ktoś pamięta jeżdżącą ul. Grochowską kolejkę wąskotorową?

Pamietam tę kolejkę
ale tylko dlatego, że widziałam jak potrąciła kobietę na Grochowskiej.
Mama zaraz zasłoniła mi oczy abym nie patrzyła, jednak tyle lat minęło a
pamietam ten smutny fakt. To był w 52 albo 53 roku, chyba latem, bo było ciepło.

Chwila wspomnień

[andrzej_b2]

Sprowokowałem Was Kochani do wspomnień, więc pociągnijmy jeszcze trochę ten wątek!
Nam smarkaczom imponowali starsi chłopacy, których miejscem postoju były
wszystkie narożniki Grochowskiej na trasie od Zamienieckiej do Tarnowieckiej.
Przeważnie na głowach nosili czapki cyklistówki lub modne berety fantazyjnie
zdeformowane. Z rękami w kieszeniach, powłócząc lekceważąco nogami,
przemieszczali się majestatycznie z jednego narożnika na drugi. Kto jeszcze ich
pamięta: >Mordę<, >Ostrego<, czy wiecznie pijanego >Kołdrę<...? Jakże szczęśliwi
byliśmy, gdy któryś z nich przywołał któregoś z nas do siebie słowami: „Cho no
tu mały...”. >Ostrego< nekrolog widziałem kilka lat temu na Kawczej, Jurek
Lemiech i Jurek Mielcarz już też nie żyją. Obydwaj ci ostatni byli świetnymi
piłkarzami drużyn podwórzowych. Rodzinę Mielcarzów znał cały Grochów. Senior
rodu utrzymywał wozy i stajnie przy Podolskiej (dziś taki interes nazwalibyśmy
przedsiębiorstwem transportowym). Jurek był silny jak tur, jeszcze kilka lat
temu, gdy podawał mi rękę na powitanie, to uścisk miał wprost miażdżący.
Chciałoby się w tym momencie powiedzieć za poetą: „...Mijają chwile, dni
uniesień, nadchodzi jesień, jesień tuż, tuż.”
Pozdrawiam :-)

[mazurek221]

A ja pamiętam z dzieciństwa tabory cygańskie przejeżdzające Grochowską.
Czasami ich wozy obozowały przez kilka dni tam,
gdzie teraz jest sklep Lidl przy ulicy Grochowskiej.
Palili ogniska, śpiewali, tańczyli a po kilku dniach
jechali gdzieś dalej.

[andrzej_b2]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=292&w=26861294&a=27499003

A w uszach mam jeszcze rechot żab...

[andrzej_b2]

A kto pamięta mokradła, które ciągnęły się wzdłuż. Al. Waszyngtona, tu gdzie
dziś stoją dziś domy Osiedla Kinowa?
W rowie, tuż przy torze tramwajowym kwitły niezapominajki i rechotały żaby,
dalej rósł tatarak i różna roślinność bagienna. Późnym latem można było wybrać
się tam, by naścinać pałek rogoża. Przystanek tramwajowy był przy Grenadierów,
a następny dopiero przy Międzynarodowej, więc żeby dostać się na ten teren,
najwygodniej było wyskoczyć z tramwaju między przystankami. W latach 60-tych
bagna zasypano i w trudnych geologicznie warunkach zbudowano osiedle. Długo
jeszcze cały teren sąsiadującego tzw. Bulwaru St. Augusta był poligonem czynów
społecznych dla grochowskich zakładów pracy. Wszystkim, którzy nie pamiętają,
co to był czyn społeczny w PRL-u, przesyłam link:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=292&w=27451542&a=27493786

[mazurek221]

młodzież z grochowskich szkół też
/w tym niby dobrowolnym czynie społecznym/
kopała, grabiła i sadziła małe drzewka.
I mimo, że bagien juz nie było mnóstwo
żab jeszcze tam mieszkało, doprowadzając,
co bardziej wrazliwsze dziewczęta do cięzkiej nerwicy,
gdy taka ropucha w trakcie grabienia skoczyła jej pod nogi.

[alistair-p]

Pamietam wiele rzeczy które bezpowrotnie znikneły.Przykładem fabryka marmolady
na Grenadierów na przeciwko szpitala.Pamiętam równiez jak na rogu Waszyngtona i
Międzyborskiej schwytano słynnego Paramonowa.Ukrywał sie tam w stogu siana.
No i oczywiście ciuchy na Lubelskiej,prawdziwe,nie te rembertowskie.
Pisze troszke chaotycznie,ale tyle tych wspomnien.

Jeszcze o naszej, kochanej ciuchci

[andrzej_b2]

Jeśli nie znudziłem Was swymi wspomnieniami to otwórzcie to:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=292&w=30515243&a=30582549

[stas_g]

I znowu muszę się wtrącić!
Fabryka marmolady była rzeczywiście na Grenadierów, ale z drugiego końca- bo
przy Poligonowej. Natomiast z Paramonowem to lipa. Wyciągnięto go ze stogu ale
zupełnie ggzie indziej. Była na na Międzyborskiej, a właściwie jaszcze na
Zymirskiego inna historia mrożąca krew w żyłach. Na początku ulicy był PGR nad
jeziorkiem zwanym potocznie Patelnią, a nie jak obecnie Balatonem. Gdzieś w
pierwszych latach pięćdziesiątych w okolicach jeziorka działał zboczeniec
gwałcący i duszący kobiety. Zginął w zasadzce zastawionej przez dzielnych
funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa. Sądzę że więcej można by znaleźć w
annałach Expresu Wieczornego, pisał o tym trochę - tylko że ja wtedy słabo
jeszcze czytałem. Pozdrawiam S.

[alistair-p]

stas_g napisał:

> I znowu muszę się wtrącić!
> Fabryka marmolady była rzeczywiście na Grenadierów, ale z drugiego końca- bo
> przy Poligonowej. Natomiast z Paramonowem to lipa. Wyciągnięto go ze stogu ale
> zupełnie ggzie indziej. Była na na Międzyborskiej, a właściwie jaszcze na
> Zymirskiego inna historia mrożąca krew w żyłach. Na początku ulicy był PGR nad
> jeziorkiem zwanym potocznie Patelnią, a nie jak obecnie Balatonem. Gdzieś w
> pierwszych latach pięćdziesiątych w okolicach jeziorka działał zboczeniec
> gwałcący i duszący kobiety. Zginął w zasadzce zastawionej przez dzielnych
> funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa. Sądzę że więcej można by znaleźć w
> annałach Expresu Wieczornego, pisał o tym trochę - tylko że ja wtedy słabo
> jeszcze czytałem. Pozdrawiam S.
************************************
Do dzisiejszego dnia mam mieszkanie na Waszyngtona pod 106 na rogu
Międzyborskiej,pamiętam jak ujęto Paramonowa,to nie lipa.Przy Wasztyngtona po
stronie nieparzystej nie było wtedy żadnej zabudowy.Dom stojący między
Grenadierów a Międzyborską był wtedy w budowie.

[stas_g]

Na wstępie - Witam Sąsiada (mieszkam ma Międzyborskiej, parę domów dalej)
A wracając do Paramonowa, nie wiem czy tekst pieśni ludowej może być dowodem,
ale brzmiało to tak:

"Na ch... ta gadka, na ch... ta mowa
Dawać mi tutaj Paramonowa
Cała Warszawa chodzi w załobie
Bo Paramonow leży już w grobie
Pod kinem Moskwa ktoś głośno wrzasnął
To Paramonow w mordę go trzasął
A pod Polonią banda morowa
Chwali robotę Paramonowa

refren:
czy pamiętacie Paramonova czapa dla niego jest już gotowa / 4 razy


Osobno ręka, osobo głowa
To jest robota Paramonowa
Dajcie mi młotek Paramonowa
Będę zabijał, będę zabijał, będę mordował
A w stogu siana koło Wschodniego
Spał Paramonow ze swym kolegą
Bo Paramonow zabił sierżanta
By z naszej władzy zrobić palanta

refren:
czy pamiętacie Paramonova czapa dla niego jest już gotowa / 4 razy


Lecz nasza władza się skapowała
I dwóch gliniarzy nań wnet nasłała
Oni złapali Paramonowa
Czapa dla niego jest już gotowa
Już Paramonow zęby zaciska
Bo mu ładują lufę do pyska
Cała Warszawa chodzi w załobie
Bo Paramonow leży już w grobie

refren:
czy pamiętacie Paramonova czapa dla niego jest już gotowa / 4 razy

złodziej co krok bandyta co krok
dla wszystkich tutaj dzisiaj mamy sprawiedliwy wyrok"

w drugiej zwrotce jest wyraźnie - w stogu siana koło Wschodniego. I tak mi się
to zapamiętało
Rzeczywiście od Międzyborskiej aż do parku po nieparzystej stronie Waszyngtona
były łąki, bagienka i dzikie działki, ale stogów nijak nie pamiętam. Pozdrawiam S.

Grochowski pitawal

[andrzej_b2]

Pozwólcie, że i ja trzy grosze dorzucę do tego grochowskiego pitawalu. Gdy
wybuchła sprawa Paramonowa a niedługo potem owego Wampira (bo tak go nazywano)
napadającego na kobiety mieszkałem w okolicy pl. Szembeka. Wszystkie więc
nowinki grochowskie były natychmiast kolportowane poprzez ten nasz grochowski
salon na całą dzielnicę. Wg przekazu ustnego rzeczywiście Paramonow miał być
złapany w stogu siana w okolicy dworca wschodniego. Ujęli go agenci w czasie snu
tak, że niemiał żadnych szans obrony. Przypuszczalnie zadenuncjował go ktoś z
okolicznych mieszkańców.
Jeśli chodzi o Wampira, to rzeczywiście blady strach przez kilka miesięcy wisiał
nad całą dzielnicą. Grasował on w różnych rejonach, np. jednym z takich miejsc
było skrzyżowanie Pustelnickiej z Tarnowiecką. Pod stojącym do dziś kasztanem
dokonał nieudanego na szczęście napadu na kobietę. Po swe żony i siostry
wracające z drugiej zmiany z zakładów WZPO (poźn. Cora) wychodzili na przystanki
tramwajowe mężowie i bracia.

[Gość: ewa]

Miłośnikom Grochowa polecam książkę - kryminał, trochę zaczarowany - "Plama na
suficie" Piotra Zaremby.

[Gość: Edmund]

Urodziłem się na Woli, od 1948 roku mieszkam na Pradze Południe : Anin, Saska Kępa, Ostrobramska.
Paramonowa faktycznie złapali w stogu siana, które były przeznaczone dla uczestników światowego złotu studentów w Warszawie, w 1956 roku. Jeszcze nie było wtedy osiedla, od Chrzanowskiego, do Paca. Bandzior, mordował swoje ofiary przy pomocy młotka.

[alistair-p]

Mam przedwojenne zdjęcia robione przez moją rodzinkę.Mój dom na Waszyngtona był
wtedy najwyższy w okolicy.
Co do Paramonowa nie będę się upierał,ale pamiętam jak w nocy cała masa
milicjantów otoczyła właśnie stóg siana i kogoś tam schwytali.Byłem wtedy
gó..arzem,ale obudziłem się i z okna widziałem tą całą zadymę.Na drugi dzień
dowiedziałem się że złapali Paramonowa.Może ktoś mnie wprowadził w błąd:-))

[Gość: Danka]

Tez to pamietam, chodzilam nawet do Aeroklubu w latach 60tych.To bylo zycie!

[Gość: Danka]

To moze chodziles do podstawowki nr 54 na Kordeckiego (ja tez jestem rocznik
1950 -ty) pozdrawiam

mój Grochów - wystawa

[Gość: ewak]

1 października o godz. 17 ul. Kawęczyńska 36 (koło Bazyliki) w Wyższej Szkole
Menedżerskiej odbędzie się wernisaż wystawy fotografii Jeana Marca Moser,
zakochanego w Grochowie Francuza. Wystawa potrwa do końca października.
Zapraszam!

[Gość: (L)egionista]

Witam brać 81 rocznik Warszawa.
1981r-1986r Łukowska
Od 1986r pomieszkuje na Kobielskiej.
Jestem z Grochowa ta dzielnica dobrze chowa.

[corrii]

bo grochów to fajna dzielnica :D
też tu jestem co prawda nie z pradziada, ale z dziada napewno.

wiersz o Grochowie - kto zna inne

[mazurek221]

Grochów, bitwa taka sławna,
Dużo o niej wierszy,
Dawne dzieje, chwalą dawna,
Rok trzydziesty pierwszy.
Przez grochowskie, krwawe
Idzie bój zażarty,
A Chłopicki skoczył z konia
Prowadzi pułk czwarty.
Spojrzyj w przeszłość, patrz Polaku
W dziadów swych wspaniałych:
Jak to pędzi do ataku
Pułk ułanów białych.
Piosenka o tej, co nie zginie
Brzmi płomiennem. słowem, -
I do dzisiaj w Polsce słynie
Bitwa pod Grochowem.




Artur Oppman-Or-Ot

[andrzej_b2]

"Olszyna Grochowska"
Witaj gaju Grochowa, polskie Termopile!
Te olsze potrzaskane stoją na mogile,
Jak kolumny pomnika, - a poległych kości
Lśnią jak głoski napisu, co powie przyszłości,
Jak w świętych dniach lutego, gdy wrogów szeregi
Morzem dział i bagnetów zalały twe brzegi,
Co roztrąca wzburzone oceanu fale
I póty je odpycha, - miota, - aż z rozpaczą
Drogę swego odpływu muszlami naznaczą.

Tutaj muszlami były nieprzyjaciół ciała:
Za nimi jak za walem, młoda wolność stała,
A przy niej jej obrońcy, a nad ich głowami
Powiewa Olszyna zbielona szronami,
Niby baldachim z skrzydłem orła lub anioła,
Co miał osłaniać święte bohaterów czoła!
I gdy w potrójnym szturmie gęste wrogów strzały
Szczyty drzew opiekuńczych kulami strącały,
Ich gałęzie spadając na rycerzy głowy,
Przystrajały ich skronie, jak wieniec laurowy.
Konstanty Gaszyński

z Krakowa na Grochów

[Gość: Kasia]

A ja mieszkam na Grochowie od 2 lat a jestem Krakowianka z dziada pradziada.
Krakow kocham oczywiscie BARDZO ale Warszawe strasznie polubilam o0 Grochowie
nie wspominając :)! Swietna dzielnica, ze swoim klimatem, niepowtarzalnym
urokiem,własnym tempem życia, fajnymi miejscami i ...nie chce sie stad wynosic.
pozdrawiam
Grochowianka z Krakowa :)

[andrzej_b2]

Rewia
[...]
Zdala, wśród krwawych pól Grochowa
Ruch się niezwykły rozpoczyna –
Brzmi palba w dal karabinowa,
Pułków się linia wije sina,
Rozbłyska, to znów w mgle się chowa...
Chłopicki szary mknie...
Olszyna...
W lasku pieśń legionów rozbrzmiała,
I warczą werble, ryczą działa.

Na gwardię carską, na armaty
Prowadzi pułk swój Bogusławski...
Migają żółte się rabaty
I orłem srebrnym lśnią się kaski...
Wpadają niby huf skrzydlaty,
Rżną bez pardonu i bez łaski,
Czarni i krwawi, jakby czarty –
Z bagnetem w ręku – to pułk czwarty...
Józef Relidziński

Ps. Zachęcam do przejrzenia książek i notatek szkolnych. Grochów to tez poezja!

też o Grochowie, choć nie tylko

[mazurek221]

Konstanty Ildefons Gałczyński

Warszawski wiatr

Spójrz, jakie słoneczniki
na tej ulicy z boku!
A ten szum jak przed kinem?
To wiatr wieje przez Grochów, mruczy w zieleńcach,
jakby pisał wiersze.
Ej! kocham cię do szaleństwa,
ty warszawski wietrze!

Warszawski wiatr -
po Starówce i Mariensztacie,
warszawski wiatr -
wy się w nim jak ja zakochacie,
warszawski wiatr -
jemu równego nie ma,
na Freta i Bema
i jak szeroka ziemia
pędzi warszawski wiatr.

Murarzom pot z czoła ściera,
z nowych dni wczorajszy kurz,
na Woli go tuli do serca
potężny cień Waltera;

na Pradze i na Powiślu
dorożkarzom gra walca na dyszlu
a włosy dziewcząt od Wedla
rzeżbi jak majster Stwosz -
warszawski wiatr -
po Starówce i Mariensztacie,
warszawski wiatr -
wy się w nim jak ja zakochacie,
warszawski wiatr -

wiatr krwi i chwały,
robociarz wytrwały,
mądry warszawski wiatr.

A gdy Święto świętuje Warszawa,
Młodzieży lub Lotnictwa,
on przychodzi i na flagach
gra jak na skrzypcach;

taki drugi mi pokażcie,
by swe miasto kochał tak!
W tych sztandarach, maszt przy maszcie,
on na maszcie jak ptak.

A najmocniej on lubi
te czerwone jak rubin,
jak dzieciak z nich się cieszy,
stary wiatr, srebrny wietrzyk.

A od rana, na nowo
na Krakowskie, Miodową
i znów cegły i praca,
więc on wraca jak śpiew.

A o zmierzchu, w czas wiosny,
z gitarą przechodzi przez mosty.
A jesienią liście do rzeki
jak fajerwerki strąca z drzew.
warszawski wiatr -
po Starówce i Mariensztacie,
warszawski wiatr -
wy się w nim jak ja zakochacie,
warszawski wiatr -
srebny wiatr,jak wiślana syrena,
jak fortepian Szopena,
nieśmiertelny, warszawski wiatr!

Musiał poeta jechać do swojego Anina przez ten nasz Grochów

[andrzej_b2]

Te piękne poetyckie strofy przypomniały mi lata szkolne...
A K. I. Gałczyński to rzeczywiście Anin, w którym mieszkał jeszcze przed wojną,
przy ul. Legionów 10. Kto wie jak się obecnie ta ulica nazywa i czy istnieje ów
dom?

[mazurek221]

O mieszkaniu KIG w Aninie znalazłam tylko tyle:

"Konstanty przyjechał do Anina w lipcu 1936 roku.
Wraz z żoną Natalią i trzymiesięczną wówczas córeczką Kirą,
zamieszkał w domu, który stał przy ulicy Legionów,
na tzw. Nowych Parcelach.
Po roku, dzięki swemu przyjacielowi, satyrykowi Jerzemu Zarubie,
Gałczyński wraz z rodziną wprowadził się do domu przy ul. Leśnej 18.
Dom spłonął i nie został odbudowany, a dziś ulica nazywa się Trawiasta.
Szczegółowy, bardzo malowniczy obraz domostwa i ogrodu znajdziemy
w wierszu "Opis domu Poety".

W Aninie, na pierwszą sobotę czerwca zaplanowano uroczyste spotkanie
z Kirą Gałczyńską, w wypożyczalni nr 87 dla dzieci i dorosłych,
przy ul. Trawiastej 10 (gdzie prawdopodobnie stał przedwojenny dom
Gałczyńskich)."

A Julian Tuwim mieszkał w domu
w który później żył i zginął
Jaroszewicz z żoną. Ale adresu nie znam, chociaz
widziałam ten dom.

Krótki wypad do Anina

[andrzej_b2]

Podany przeze mnie adres zamieszkania Gałczyńskiego jako ul. Legionów 10 sądzę,
że jest pewny, bowiem pochodzi z leksykonu St. Łozy „Czy wiesz, kto to jest?”
(W-wa 1938). Odpowiednikiem tego wydawnictwa były w latach 1985-92 trzy edycje
opracowania zbiorowego „Kto jest kim w Polsce”. No, ale pomyłki bywają nawet w
najbardziej wiarygodnych źródłach...

A co do Tuwima, to nie był on pierwszym lokatorem willi przy ul. Zorzy 7. Przed
wojną była ona własnością rodziny Lothów; prof. Edward Loth i jego syn dr
Felicjan Loth za swą działalność akowską nie byli w łaskach nowej władzy.
Zostali pozbawieni swej własności w Aninie na rzecz J. Tuwima, który tu mieszkał
do swej śmierci (1953). Dopiero trzecimi w kolejności lokatorami willi byli
Jaroszewiczowie. Kto dziś tam mieszka?
Pozdrawiam :-)

[Gość: znajomy]

Willę tą zakupili p.Wróblewscy,własciciele Hotelu Arkadia.Dom z tego co wiem nie
jest zamieszkany,ponoć nie da sie usunąć krwawej plamy z podłogi.Odnawia sie
mimo róznych zabiegów.

Poezja i >Honorowe Obywatelstwo<

[andrzej_b2]

Kontynuujmy piękne strofy o Grochowie:

Warszawianka

muzyka: Karol Kurpiński
słowa: Casimr Delavigne przekład Karol Sienkiewicz

Oto dziś dzień krwi i chwały,
Oby dniem wskrzeszenia był!
W tęczę Franków Orzeł Biały
Patrząc lot swój w niebo wzbił.
Słońcem lipca podniecany
Woła do nas z górnych stron:
>Powstań Polsko zrzuć kajdany!
Dziś twój triumf albo zgon!<
Hej, kto Polak na bagnety!
Żyj swobodo Polsko, żyj!
Takim hasłem cnej podniety
Trąbo nasza wrogom grzmij!
* * *
W utworze Delvigne’a nie pada ani razu słowo >Grochów<, a mimo to St. Wyspiański
pieśń złączył nierozerwalnie z naszą dzielnicą poprzez umiejscowienie jej w
historycznym dworku księcia prymasa, jako tło >Warszawianki<. Poeta utwór swój
napisał w Paryżu w 1893 r., choć nigdy wcześniej na Grochowie nie był, a jednak
perfekcyjnie wyczuł czas i miejsce akcji. Tym samym chyba jako pierwszy wpisał
Grochów do antologii poezji patriotycznej, a wszystkie inne utwory tego gatunku
powstały już potem, jako efekt popularności Warszawianki. Myślę, że jest to
koronny argument za przyznaniem Wyspiańskiemu >Honorowego Obywatelstwa
Grochowa<, jeśliby tylko taki tytuł był ustanowiony.
Pozdrawiam:-)

[mazurek221]

A tak Miron Białoszewski opowiadał w wywiadzie o wronach i Grochowie

"Piszę wiersze o wronach. Przeczytałem Polsko-chiński wiersz o wronach w
towarzystwie. Różnie się kojarzył - różnym. Jedna z pań powiedziała, że wrony
to przede wszystkim krakanie. Na mnie ono działa dobrze, ale jestem wyjątkiem.
Wobec rozmaitej reakcji napisałem na ten temat różne odmiany. Teraz trzeba
będzie o krakaniu. Śledząc świtowy wylot wron, przelot nad trasą Łazienkowską,
zapuściłem się aż na Grochów (mieszkam na Saskiej Kępie). One lecą już nad
Grochowską, widocznie przyciągane przez efektowność głównej ulicy. Wiszą lampy,
chodzą ludzie. Zamiast uciekać od tego, to one do tego się garną, a może tylko
na chwilę, w każdym razie są tym podniecone. Po drodze wielka ich część
przysiada na Placu Szembeka, na wysokim drzewie. Teraz to jest goła topola.
Chce ich tam usiąść tyle naraz, że się nie mieszczą. Jedne rezygnują, lecą
dalej, drugie krążą, czekają na miejsce.

Czekałem przy okazji przed świtem, o świcie, na otwarcie sklepów tam na
Grochowie. Poszedłem w pobliżu na Plac 1831 roku. Cichy placyk z drzewami, z
wylotami kilku uliczek. Jedna z nich generała Zaliwskiego. To było dawno, ale
było. 1831 rok, Olszynka. Nie pamiętam, co robił generał Zaliwski, ale zapewne
wytykano jego zasługi i wady. Zaszedłem na ulicę Kawczą, w pobliżu. W którymś z
tych domów zginęła w 39 roku od bomby moja przyszywana, ale bardzo lubiana
ciotka Zosia Romanowska. Ile to lat? Niedługo będzie pół wieku. A ile od 1831
roku do cegły, która zabiła Zosię? Około stu lat. To tylko drugie tyle. Trzeba
by obie daty ustawić obok siebie, dosłownie. Tak jest z czasem, a nieraz jest
tak, że czas i przestrzeń nami właściwie rządzą. Ale nieraz jest i tak, że
można się uniezależnić od czasu, to znaczy to samo wychodzi i czas staje się
obcy, przepływ. Patrzy się w jakiś punkt na białej ścianie i można tak patrzeć
godzinami, albo zamyśleć się o tym, wstać, wyjść, wrócić i trudno się właściwie
wtedy nawet włożyć w kategorie czasu. I w końcu, jak się zapatrzyć na taki
punkt na ścianie, to człowiek przestaje siebie czuć, rozlatuje się i przestaje
zajmować miejsce i przestrzeń. I ten kawałek białej ściany przestaje być
przestrzenią, można zamknąć oczy i go nie widzieć i nie ma wtedy ani czasu, ani
przestrzeni. I to jest dobre, bo ciągle żyjemy właściwie przeszłością i
przyszłością. Przeszłością to jeszcze nic strasznego, ale gorzej jeżeli się
żyje za bardzo przyszłością i planowaniem."

Proza i poezja

[andrzej_b2]

Piękna proza, za którą odwdzięczam się znów fragmentem poezji o naszej dzielnicy.

Powstanie Listopadowe
[...]
O grochowskie pole sławne,
O ty, świadku naszej sławy!
Ogarnęła ciebie Moskwa
Swym ogromem, lecz nie męstwem.
Grochów – zawsze pozostanie
I wśród klęski – nam zwycięstwem
[...]
Z „Płomyka”

Pozdrawiam :-)

[mazurek221]

(tylko 2 strofy z całości)
Maria Konopnicka
"Trzeci Maj"

Rozegrzmiały imieniem twym łany,
Zapalały i serca, i lice,
A lud polski, twym synem nazwany,
Dał ci Grochów i dał Racławice!

Hojnie życiem ci płacąc i kosą
To uczczenie warsztatu i chaty,
Gołą ręką i stopą brał bosą
Wymierzone w pierś twoją armaty!

Szukając wierszy o Grochowie
przeczytałam coś o czym wcześniej nie miałam pojęcia.
Otóż Wojciech Kossak chciał namalować Panoramę Grochowską
ale niestety śmierć mu przeszkodziła w dokończeniu dzieła które zacząl
pod koniec życia. A szkoda.

[andrzej_b2]

No to jeszcze jedna z wielu zwrotek wiersza Heleny Duninówny, w którym występuje
Olszynka Grochowska.

Na dzień 29 listopada
[...]
Żałosnym szlochem wiatr jesienny śpiewa,
Wtórzą mu z cicha smutnym szumem drzewa,
Strzępy słów jakichś wplatają w swe łkane...
Znam... Wielkie Dębe... Olszynkę... Iganie...
A potem nagle – o, grom prosto w serce!
Wichry się w nagłej zrywają rozterce,
Zmagają z sobą, krwią broczy ich męka –
W jęku straszliwym dźwięczy: Ostrołęka!
Słucham w milczeniu i krew stygnie we mnie.
Przeszłość odkrywa swych tragedyj ciemnie...
Czuję na sobie jej spojrzenie krwawe –
– „Tysiąc Walecznych opuszcza Warszawę...”
Pozdrawiam :-)

Mironowe grochowskie kuźnie

[mazurek221]

Dwie kuźnie najpóźniejsze


U wielko-wielko-miejskiej - wielko-worowej
Grochowskiej
domów sypie się groch.
Między grochami przeszło 100
nagle luźniej:
dwie kuźnie;
maczki to?
E, dwa ogniki w gniazdach płotu,
dwie Wulkanowe komnaty,
wdzięczniej: dwojaki...
oj, Kupało
oj, Łado
co za baśń!
ej, Warszawo
ej, Prago...

Bujajcie nami - huśtawki dwie,
huśtajcie dotąd, gdzie
roku pańskiego
roku końskiego
targu na Grochowie
końskiego
stukano nimi
o Wołominy
a na końskie szczęście
pito w Kobyłce.

A jeszcze teraz tu koński rok.
One tu wstęp mają
jak w szarozłoty obrok,
zobaczonych kowali
torbami sobie przypinają,
zaś szczęściami wygiętymi
na nowo przytupują.
U rozstaja poprzód kuźni
bodą się dyszle,
dopóki panowie koniowie
do nich nie przyszli,
starzy panowie bogowie
na czterech nogach -
wożą ludek swój
po grochowych kamieniach...

Grochowska - Grochowska
wielki drąg
w mrowisku miasta.

A dwie kuźnie,
kiedy wieczór późny,
to patrzy do Grochowskiej
dwoje oczu końskich.

[W-wa, 15 X 1954]

[andrzej_b2]

Fragment znanej przed wojną patriotycznej pieśni, w której słychać poszum
Olszynki Grochowskiej, pt.

„Walecznych tysiąc...”

muzyka: autor nieznany; słowa: Julius Mosen; przekład: Jan Nepomucen Kamiński

[...]
Wiadoma światu ta sławna Olszyna,
Gdzie twardym murem nieprzyjaciel stał.
Paszcz tysiąc zieje, rzecz się krwawa wszczyna,
Już mur zwalony, nie padł ani strzał!
Okropny postrach padł na tłum rozżarty,
Spokojnie wrócił do Pragi Pułk Czwarty...

Kto dotąd nie wierzył, że Grochów może być natchnieniem poetów, ma tego niezbite
dowody.
Pozdrawiam:-)

[calkisia]

Ja mieszkam na Witolińskiej - Osiedle "Ostrobramska", Grochów, Witolin.

[Gość: pixi]

Od ponad szesciu lat mieszkam na Goclawku. Lubie Szembeka i Promenade.
Wczesniej robilam zakupy w Billi, ale to juz przeszlosc(a to byl pierwszy
supermartek w Warszawie). Na Ostrobramskiej mogloby byc mniej korkow.
Pozdrawiam

[Gość: igańska]

witka,kiedyś wrzeciono,potem broniewskiego dziś igańska.
Niech żyje Skaryszewski,park Żeromskiego się chowa :)
Pozdro

[ozolo]

Witam wszystkich,
Najpierw Międzynarodowa (wiem, Saska Kępa, ale blisko;chodziłem do SP 168,
potem do LO im. Prusa na Zwycięzców), a od 1993 róg Kordeckiego i Wspólnej
Drogi. Ale wybór świadomy, na Grochowie, w Ponar-Remo na Mińskiej pracował mój
tata, więc miejsce nie było mi obce.
I, jak pokazało życie, b. dobry wybór :).
Pozdrawiam,

[mamahaneczki]

OZOLO ?
Czy mieszkasz w tym bloku z Bidronką?
Zastanawiamy sie nad kupnem tam mieszkania i ciekawa jestem jak sie tam mieszka?
Jakie plusy jakie minusy?
Pozdrawiam,
Na razie Gocławianka
Urodzona na Olszynce (Żółkiewskiego)
Wychowana na Gocławiu (od 81)
A teraz....może wrócę na dziecinne ścieżki?

[Gość: ozolo]

sorry dopiero przeczytałem. Tak to ten blok, mieszkam tam od 13 lat, jest w
porządku. Plusy: teren ogrodzony, portier, kamery, domofon, internet, prezes
spółdzielni na miejscu, garaże lub miejsca postojowe, każde mieszkanie ma
piwnicę, mieszkania są ciepłe, aktualnie remontowane są balkony, a niedługo
elewacja. Kolejny plus to infrastruktura, wszystko jest w pobliżu, nawet ta
biedronka nie przeszkadza. Minusy: specjalnie nie mogę się doszukać, ale np.
nie tak dawno podczas tej wielkiej ulewy w Warszawie woda w piwnicy stała na
jakieś 20 cm, więc było potem co z piwnic wyrzucać.
Ogólnie dobrze mi się tam mieszka.
Pzdr,

[crank82]

mieszkam na Goclawku miedzy pl Szembeka a Promenadao od kilku miesiecy
intensywnie a przejsciowa pare latek...ale za cholere nie widzialam w tych
okolicach normalnego pubiku, gdzie mozna posluchac muzyki na napic sie
piwka...jezeli ktos zna miejsce, gdzie nie spotac sie nadwyraz metrosesulanych
dzieciakow to piszscie namiar;)

[Gość: crank82]

[Gość: Alinka]

Ja mieszkam na Grochowie przy rondzie Wiatraczna - pozdrawiam serdecznie
wszystkich sasiadów :)

[marcinchydzinski]

Ja mieszka przy wspólnej drodze pozdraiwm wszystkich sąsiadów

[obserwator78]

ja mieszkam,

pozdrawiam wszystkich

[marcinchydzinski]

oj wiem,że tak jest źle wystukałem :o)

[konrad.boryczko]

Zglaszam sie po pewnej przerwie.
Od urodzenia na Wiatracznej, od pol roku na Goclawiu (cos tak jak jeden z przepiszacych).
Ciekawa (moze raczej smieszna) historyjka. Niedawno pojechalem z corka (6 lat) na Grochow do sklepu. Zapytala mnie: Tato, to miasto gdzie teraz jestesmy to Warszawa? Ja: Tak, a dlaczego pytasz? Ona: Bo tu sa tramwaje, a w tym miescie co teraz mieszkamy, to nie ma.
:))
Wlasnie. Tramwaje byly dla mnie zawsze wyznacznikiem miejskosci.
pzdr.

[Gość: aniek]

Od 5 lat Osowska :)

[Gość: Groszkowa]

Do liceum chodziłam na Saskiej Kępie (MIckiewicz), a teraz będę mieszkała na
Grochowie:)))

Waszyngtona

[skaa]

Fajnie sie Was czyta :)) Dla mnie to mała abstrakcja, zaraz wytłumacze
dlaczego. Urodziłam się w Warszawie, i przez pierwsze lata zycia mieszkałam na
Waszyngtona, blisko Ronda wiatraczna, pare kroków od Gredadierów. Potem zapadła
decyzja - przeprowadzka. Wylądowałam w Krakowie. Fajne miasto - tu dorastałam
tak na prawde ale jednak Waszyngtona to jest to, zawsze milo sie wraca do
mieszkania w warszawie.... Jakies dziwne zadowolenie jest we mnie jak ide po
wode źródlana z ujęcia kolo skrzyzowania grenadierow z waszyngtona...

[alistair-p]

Ja to rozumiem :-)) Moja rodzina mieszka na Waszyngtona od 1936 r.Właśnie
bliziutko Grenadierów.

[ona_buziak]

Jakoś nie wyobrażałam sobie życia poza Centrum Warszawy ale od kilku lat
mieszkając na Grochowie nie wyobrazam sobie innego tak dobrego miejsca do
zapuszczenia korzeni!!!!!

Nowa na Grochowie - tez ze Srodmiescia

[Gość: Olka]

A ja w 2004 kupilam sobie - pierwsze wlasne w zyciu - mieszkanie na Grochowie
(nowy blok na Sulejkowskiej). Wczesniej Grochow to byly dla mnie tylko
akademiki na Kicu i bazarek na Pl. Szembeka - teraz lubie Grochow i traktuje
jak swoj (chociaz przeprowadzilam sie ze Srodmiescia, gdzie wszystko blisko, w
tym praca).

[Gość: KaJak]

Na Grochowie mieszka dużo fajnych lasek. Czy to klimat odpowiedni, albo woda w
kranie zdrowa, dość że jest na czym oko zawiesić.

[Gość: Edward M.]

Dziwny Świwat Edwrada M.
28 grudnia 2005 - 28 grudnia 2006

"Czerwona róża nie jest egoistką, pragnąc pozostać czerwoną różą. Byłaby
straszną egoistką, gdyby chciała, by wszystkie kwiaty w ogrodzie były czerwone i
były różami."
Oscar Wilde

[Gość: Andrzej_un]

Jestem "przeszczepem" ze Śródmieścia. Z Nowogrodzkiej. Na Grochowie mieszkam
już (już ?) 20 lat. I bardzo mi się tu podoba. Nie zamieniłbym go na żadną inną
dzielnicę.

A ja mieszkałam przy szkole 253

[nika.j]

Ja niestety od dziesięciu lat nie mieszkam na Grochowie, ale wspomnienia mam
super. Chodziłam do Szkoły P. 253 (jest post o tej szkole, jak ktoś chodził to
wpisujcie się) a później do LE przy Szczawnickiej. Kiedyś była fajna szkoła,
tylko trochę mało chłopaków, więcej było w Szkole na Majdańskiej. Wspominam
lata szkolne bardzo bardzo miło i aż się łezka w oku kręci, że tak szybko
minęło.

Mj

[Gość: bodziook]

Osiecka od 1958r

[Gość: Kolo]

Sulejkowska /z dziada pradziada Grochowiak/

[makoba]

Od urodzenia do lat okolo 21 ul. Siennicka z oknami na optyka, teraz
Podskarbińska, wiec bliziutko mam do tatusia;)

[Gość: Danka]

A ja mieszkalam na ul.Kordeckiego przy Szembeka.przez prawie 30 lat potem
Ursynow a teraz Rembertow - nie daleko Grochowa. To byly cudne czasy, 6-tka do
Technikum na Stawki,wczesniej podstawowka nr 54 na Kordeckiego.Z pania Dyrektor
uczaca nas bilogii i pokazujaca jak wygladala stulbia na przykaladzie rekawa
swego swetra.Moze ktos tez pamieta te lekcje biologii.Pozdrawiam

[pantalon]

he he makoba tosmy sa prawie sasiedzi :)

PanTalon z Siennickiej/Kobielskiej

[sibeliuss]

Żółkiewskiego

[e._]

Ja mieszkam. Wprost z Mokotowa, przed laty.