Neolingwizm na peryferiach

[peryferlit]

Liryzm i lingwizm
Spotkanie z Joanną Mueller
31 lipca o godz. 18.30 - prawdopodobnie w Pastacafe przy Kamionkowskiej
(potwierdzenie lub dementi wkrótce)

Dyskusja o twórczości poetki oraz literackim i topograficzno-socjologicznym
doświadczeniu peryferiów – Joanna Mueller uprawia niszowy gatunek poezji
neolingwistycznej i mieszka w „złej dzielnicy” – na warszawskim Grochowie oraz
prezentacja nowych utworów autorki. W programie także kiermasz książek.
Scenariusz i prowadzenie Cezary Polak.


Joanna Mueller (rocznik 1979) jest poetką i krytykiem literackim. Wydała dwa
tomy wierszy, „Somnambóle fantomowe” (2003) i „Zagniazdowniki” (2007) – oba
ukazały sie nakładem krakowskiej oficyny Zielona Sowa. Jest współautorką
ogłoszonego w 2002 roku manifestu neolingwistów (sygnowanego także przez
Marcina Ceckę, Marię Cyranowicz, Michała Kasprzaka i Jarosława Lipszyca).
Mieszka w pobliżu
Ronda Wiatraczna.
Więcej na blogu: literaturanaperyferiach.blox.pl

[Gość: pralinka]

no nieee... w jakim pobliżu Ronda Wiatraczna, ktoś tu subiektywnie
jeździ palcem po mapie ;)
pastacafe.pl

Pasta na 100 proc.

[peryferlit]

Więc jednak - mamy potwierdzenie: spotkanie odbędzie się w Pastacafe przy
Kamionkowskiej 48 A.
Paralinko, nie rozumiem aluzji. To jest subiektywny festiwal (by nie rzec
prywatny), hiper nacechowany lokalnie ale to zmienia faktu, że poetka mieszka w
pobliżu Wiatraka. Naprawdę : )

[Gość: pralinka]

oj niee. chodzi o to, że postkafe wcale nie jest w pobliżu ronda,
lokalizacja- bliska okolica SWPS, można dotrzeć wchodząc w uliczkę
za urzędem dzielnicy przy Muratorze, lub następny przystanek
tramwajowy

[Gość: bob]

> oj niee. chodzi o to, że postkafe wcale nie jest w pobliżu ronda,
> lokalizacja- bliska okolica SWPS, można dotrzeć wchodząc w uliczkę
> za urzędem dzielnicy przy Muratorze, lub następny przystanek
> tramwajowy

A w czym to przeszkadz żeby mieszkać w pobliużu Ronda Wiatraczna?
Adres jest nie podany, chyba że znasz ...

[Gość: pralinka]

Spotkanie odbywa się w Pastacafe, która użycza lokalu, a nie w
prywatnym mieszkaniu poetki (w okolicach Wiatracznej)... o to
chodzi... :)))

[Gość: gorczyca]

Pralinko, czy z nadmiaru słodyczy odjęło Ci jasność myślenia. W
notce napisane jest, że spotkanie będzie w Paście, a poetka mieszka
w pobliżu Ronda Wiatraczna. Nie zaś, że spotkanie będzie w Paście,
która jest niopodal Ronda. Mniej cukru!

[Gość: pralinka]

przedawkowałam cukiereczku

no to ciach - Manifest

[pantalon]

dla laknacych tekstu niepoetow:

>Mleko wykipiało, sztandar wyłopotał. Nie jesteśmy poetami. Zsyłamy do piekła
wiersze różniące się od życia tylko biegunką enterów, wiersze pamiętniki i
wiersze piosenki. Czas po raz kolejny uwolnić słowa. Zsyłamy do piekła wiersze.
Jest tekst.

>Przestrzeń Wittgensteina ważniejsza od Przestrzeni Graffenberga. Nie będziemy
się pastwić nad językiem. Będziemy się nim paść, będziemy się z nim kochać i
brać go od tyłu. Z zaskoczenia.

>Nie ma innych tekstów niż językowe, nie ma innego świata niż językowy.
Rzeczywistość jest konstruktem intelektualnym, co nie znaczy że jej nie ma.

>Bomby produkowane są przez inżynierów, choroby produkowane są przez lekarzy.
Ludzie są maszynami do pisania. (Re)produkcja świata trwa. Fizyczność jest
informacją. 3.3 Gbp danych. Wszystko z zer i jedynek. Z liter alfabetu w kodzie
ASCII.

>Informacja chce być wolna. Informacja chce się przytulać z innymi informacjami.
Pragnie kontaktu i wymiany. Na słowa nie ma copyrightu. Używamy tych samych słów
co wszyscy. Jesteśmy wtórni, jesteśmy po recyklingu, jesteśmy ponad.

>Ogłaszamy śmierć kartki papieru, ale nie boimy się grzebać w trupach. Wybieramy
ekran, na którym słowa pojawiają się i gasną jakby ich nigdy nie było. Wybieramy
zmianę, modyfikację i kolejne wersje systemu. Nic nie zostało powiedziane raz na
zawsze. Należy skracać i dopisywać słowa Kochanowskim, Mickiewiczom, Miłoszom.
Nie ma oryginału. Oryginały nie istnieją i nigdy nie istniały. Są tylko kopie.
Każda inna. Wybieramy dialog zamiast dekalogu. Katalog zamiast nekrologu.

>Jedyne normy jakie znamy to językowe. Inni piszą inaczej. My piszemy tak. Każdy
po swojemu. Żaden z aszych języków nie jest przekładalny. Osobność nie boli,
osobowość niszczy.

>Słowa są widoczne. Obraz może być naszym rymem tak samo jak brzmienie.
Brzmienie jest brzemienne w sens. Nowe organizacje będą kserowane aż wyblakną w
zniekstałceniach i zginą.

>Teksty umierają tak samo jak ludzie. Rękopisy puściły się z dymem, ciągi zer i
jedynek roztopią się w magnetycznym szumie. Wyprodukowaliśmy sobie taki świat,
na jaki nas nie stać. Jesteśmy przerażeni i zachwyceni. Wrzeszczymy dopóki
wrzemy. Wiemy za dużo. Z każdym dniem jest coraz gorzej.

>Nie chcemy obnażać języka totalitaryzmu, reklamy, ulicy. Chcemy obnażać język.
Zostawić w krótkich majteczkach. Istnieje tylko jeden gatunek literacki:
twórczość słowna. Wiersze służą do niszczenia poezji. Zejdźcie z drogi.
Będziecie z(a)bawieni.

>Wszechświatów jest wiele, ale na szczęście jeszcze nie tutaj. Galaktyki
Gutenberga też tutaj nie ma. Komunikacja jest miejska, Centrum to stacja metra.
Nie będziemy ruszać z posad bryły świata. Wolimy ją posunąć.

AUTORZY: MARCIN CECKO, MARIA CYRANOWICZ, MICHAŁ KASPRZAK, JAROSŁAW LIPSZYC,
JOANNA MUELLER

Premiera światowa

[peryferlit]

To już dziś. Oprócz w/w atrakcji zaplanowano podczas spotkania
światową premierę esejów autorstwa Joanny Mueller. Które autorka
wygłosi publicznie. Ach, będą też prezenty dla czytelników.
Zapraszamy.