Poezja...

[monique_93]

Czy któraś/któryś z Was czyta poezję? Macie ulubionego poetę/poetkę? A może
ulubioną epokę literacką, której ideologia i zasady tworzenia kochacie
najbardziej? I jeszcze jedno ważne pytanie, co dla Was w poezji liczy się
najbardziej? Estetyka, odczucia impresywne czy ekspresywność?

Sama odpowiem na te pytania, żeby dać przykład Otóż ja czytam poezję.
Przyznam się, choć od bardzo dawna uwielbiam język polski, nigdy nie byłam
jakoś szczególnie zainteresowana liryką, dopiero może rok temu zaczęło mnie to
interesować. Ulubionym poetą jest oczywiście mój mentor Adam Mickiewicz
(którego "Ajudah" przyprawia mnie o drżenie serca i którego ballady czytałam
setki razy). Ulubiona epoka - romantyzm. Ze względu na tajemniczość, magię i
urok świata wtedy kreowanego. Kto czytał choć trochę dzieła naszego wieszcza
narodowego, ten wie, o co mi chodzi Jeśli chodzi o następne pytanie, to ja
to widzę tak:
I Ekspresywność i estetyka
II Impresywność.

Czekam na Wasze odpowiedzi z zapartym tchem. Pozdrawiam

[monique_93]

Jest tu kto? A może temat za trudny?

[delicious]

Kocham poezję.
Chyba najbardziej Adama Asnyka np."Między nami nic nie było"
Też romantyzm. Najważniejsze, żeby utwór miał swój charakter, żeby do mnie
przemawiał. Nie lubię takich prostych wierszy.

[monique_93]

A co dokładnie masz na myśli, mówiąc "prostych"? Ja nie lubię tego typu poezji
bez środków stylistycznych, rymów i t.d. Rzeczywiście, ładny ten wiersz Asnyka

Dziękuję za wypowiedź

[delicious]

Nie wiedziałam, jak to określić Prostych...
Pamiętam na przykład takie wiersze z pierwszej klasy gimnazjum pisane przez
uczniów. Były w podręczniku. Coś o ojcu drwalu, itp. Też nie lubię braku środków
stylistycznych i prozaizmów.
Nie przepadam za Tuwimem, Szymborska też nie w moim guście. Sama piszę tylko
nikt jeszcze tych "dzieł" nie widział... No, jedna osoba

[monique_93]

WOW, super, że piszesz i bardzo chętnie bym jakiś Twój utwór przeczytała Ja
sama tez piszę, staram się wzorować na Mickiewiczu, choć czasami moje utwory
przypominają bardziej Kochanowskiego... Oczywiście nie dorównuję im talentem,
ale staram się ogromnie. Moich wierszy nikt nie czytał również Oprócz jednej
koleżanki...

[scarletrose]

Lubisz Mickiewicza? Raju, jak się cieszę! Ilekroć komuś powiem/napiszę, że
uwielbiam twórczość Adama Mickiewicza zawsze spotykam się ze zdziwieniem, a
przecież to naprawdę wspaniały poeta. I o ile poezja to nie do końca moja
działka (cóż, te kwieciste opisy...), to jego uwielbiam. Poza tym podziwiam też
niesamowicie Wisławę Szymborską, jej utwory zawsze skłaniają mnie do głębszych
refleksji nad życiem.

[monique_93]

Ja mam ten sam problem: zawsze jak komuś mówię, że lubię Mickiewicza, że w ogóle
lubię poezję, to się na mnie ludzie patrzą jakbym spadła z kosmosu. Co do
Wisławy Szymborskiej. Cenię sobie jej dowcip i ironię, a także oryginalność. W
zupełności zgadzam się z ludźmi, którzy właśnie jej przyznali nagrodę Nobla...

Pozdrawiam i dziękuję za wypowiedź

[karolciaaa_x3]

niestety nie czytam poezji , narazie nie mam takiej potrzeby ;d

[light]

Nie czytam poezji, jakoś mnie do tego nie ciągnie.
Można powiedzieć, że nie mam do tego nerwów.

[lady_em]

czytam, gdy mam czas i ochotę. w wierszu głównie skupiam uwagę na ekspresywności, lecz nie wykluczam estetyki i impresywności, bo bez tego się też nie obejdzie.
również bardzo cenię sobie twórczość Mickiewicza, bo to był geniusz. lecz mimo wszystko pozostaje wierna Szymborskiej, a na poprawę humoru i Mrożka lubię poczytać. c:

[monique_93]

Zgadzam się całym sercem i duszą- Mickiewicz to geniusz. Szymborską cenię nie
tylko za prawdziwy talent literacki, lecz także za dowcip i ironię, której pełno
w jej utworach.

Dziękuję za wypowiedź i pozdrawiam

wejdź tutaj . ;D

[karoola.006]

od dziecka piszę poezję ..
chętnie ją również czytam , ale nie wielkich pisarzy
tylko zwyczajnych ludzi , którzy najzwyczajniej
nie są tak zwyczajni ..
ich poezja jest piękna , a ja staram się rozwijac to ,
co do tej pory kochałam .
najlepiej idą mi wiersze miłosne .

to jest wiersz , za który dostałam pierwsze miejsce w konkursie poetyckim na blogu . ; )) :

''Zostaję przy Nas ,
zostaje przy Tobie .
To co Ci powiedziałam ,
już nigdy nie powiem .
Wiem z doświadczenia ,
wiem po mych ranach .
Że ból serca powala
na kolana .
Że codziennie rankiem
gdy zerkam do lustra
widzę Twoje drżące usta .

Bo ja kocham ,
lecz nie Ciebie .
Z każdym innym
jest jak w niebie .
To co czuję już
Cię nie obchodzi .
Jedyne co ważne ,
to że miłość odchodzi ''

[monique_93]

Mnie, szczerze mówiąc, pociągają przede wszystkim dzieła znanych i wielkich
artystów jak Kochanowski czy Mickiewicz chociażby...
Twój wiersz rzeczywiście zasługuje na uwagę, jest oryginalny i pełen ekspresji
Gratulacje za nagrodę

Pozdrawiam i dziękuję za wypowiedź

.

[replaceable]

Lubię p. Szymborską.
za twórczość i za jej charakter/mentalność/sposób bycia.

[monique_93]

Ja też bardzo ją cenię. Mimo swoich genialnych utworów i nagrody Nobla, została
skromną, spokojną kobietą, która nienawidzi, gdy ktoś się wtrąca do jej życia
prywatnego

Dzięki za wypowiedź i pozdrawiam

[irrepleacable]

Lubię poezję i to bardzo.
Za romantyzmem przepadam dość średnio, a większość wierszy Mickiewicza nie lubię.
Przekształcając słowa Norwida (którego akurat lubię ;D) "Coś Ty uczniom uczynił,
Mickiewiczu?". Nawet "Niepewność" traci swój urok kiedy na dzisiejsze zadanie
mam wypisać co się dzieje z podmiotem lirycznym wiersza i jakie środki
stylistyczne były w nim stosowane.
Aczkolwiek, "Niepewność" i "list do M*****" są piękne.
Najbardziej lubię poetów XXw. - dwudziestolecia międzywojennego itd.
Ulubieńcy: Julian Tuwim- za jego wiersze dla dzieci, oraz te grzeczne i
grzeczne inaczej (typu "Całujcie mnie wszyscy w dupę"), Konstanty Ildefons
Gałczyński (za "Zieloną Gęś" i całą resztę), Wisława Szymborska
(uwielbiam jej wiersze, takie proste, zarazem piękne, pełne uroku i prawdy),
Miron Białoszewski (za niesamowite eksperymenty z językiem, po prostu
genialny człowiek), Zbigniew Herbert ("Pan Cogito" jest świetny).
Ale i tak największą przyjemność sprawia mi czytanie wierszy Krzysztofa
Kamila Baczyńskiego - uwielbiam ludzi z pokolenia Kolumbów, jego wiersze są
niesamowite, czytając "Niebo złote ci otworze" zawsze mam ochotę płakać.
oraz Edwarda Stachury - sama "Missa Pagana" to ocś wspaniałego, oprócz
tego jeszcze te perełki, takei jak "Z nim będziesz szczęśliwsza", "Jest już za
późno, nie jest za późno", "Zobaczysz", "Życie to nei teatr" "Wędrówka jest
życie człowieka".
W poezji nie lubię przesadnego patosu, roztkliwiania się - dlatego średnio
przepadam za romantyzmem. (no może czasem słowackiego poczytam ). Prostota
języka, szczerość i 'to coś', co musi mieć każdy wiersz, by człowiek nie czuł do
niego obrzydzenia, nawet po szkolnym wypisaniu z niego metafor, onomatopei itp.
Lubię też eksperymenty i wszelkie przejawy komizmu

[monique_93]

Z poetów, których wymieniłaś też cenię sobie kilku, aczkolwiek nie przepadam ze
współczesnymi wierszami, typu Białoszewski, jakoś do mnie on nie dociera...
Podobnie jak Stachura. Lubię Herberta, Krzysztof Kamil mnie fascynuje... wzrusza
mnie jego poezja, z jego utworów bije tragizm, a zarazem romantyczność...No i
oczywiście moja ukochana Szymborska... Uwielbiam czytać jej wiersze
I podobnie jak Ty lubię komizm, choć za zbyt prostymi utworami nie przepadam,
wolę takie z rozbudowanymi środkami stylistycznymi etc, etc...

Dziękuję za wypowiedź i pozdrawiam

[theblackone.]

Ekspresywność jest dla mnie chyba najważniejsza, bo bez niej poezja nie istnieje. Wbrew
temu, co myśli większość moich rówieśniczek, dla mnie poezja to sposób na wyrażenie
siebie bez żadnych ograniczeń. To niekoniecznie rym. Moim zdaniem jeden z najlepszych
polskich poetów to Miron Białoszewski - chociaż jego wiersze są tak banalne, tak
prymitywne, opisujące codzienne wydarzenia bez użycia żadnych wymyślnych słow, w
jego wierszach jest coś pięknego. Mickiewicza też czytałam, też mi się spodobał, aczkolwiek
w jego wierszach brakuje tej liberalności, ekspresji, za którą uwielbiam poezję. Brak tej
cechy, o którą trudno było w romantyźmie, uzupełniają jednak piękne historie, które
opowiada w równie piękny sposób. Sama trochę piszę poezję, ale jest ona tak
beznadziejna, że wolę się nią nie chwalić. Piszę ją bardziej dla siebie, niż dla innych.

[monique_93]

Zgadzam się, że ekspresja jest najważniejsza, pozwala wyrażać samego siebie.
Dlatego, podobnie jak Ty piszę utwory, choć nie publikuję ich. W ogóle
przeczytała je jedna osoba, moja przyjaciółka. Mickiewicz... dla mnie to geniusz
największy z geniuszy. Podobnie jak cenię sobie Kochanowskiego, jednak co do
Mistrza z Czarnolasu, to brakuje mi tej mickiewiczowskiej tajemnicy kreowanego
świata...

Dziękuję za wypowiedź i pozdrawiam

[messalina]

Tak, czytam poezje, ale gusta literackie mamy dosc rozne.
Nie zachwyca mnie romantyzm. Szanuje tworczosc Mickiewicza, ale dopiero poezja XX
wieku przyprawia mnie o dreszcze.
Nie bede oryginalna: Szymborska, Poswiatowska, Milosz i Rozewicz.

Zakladam, ze chodzilo ci o ekspresjonizm i impresjonizm. Stawiam pierwszy z nurtów.

Ave.

[playtime]

Jutro napiszę, bo teraz niestety muszę wyłączyć kompa, ale jutro z ochotą napiszę
skromny esej na temat poetruni ! Kocham takie wąteczki...Pozdrawiam Cię moja Ty "Safo
słowieńska"!

[monique_93]

Liczyłam na to, że zainteresuje Cię ten wątek Z chęcią przeczytam ten Twój
esej... Co do "Safy słowieńskiej"... nie przesadzajmy Czekam z
niecierpliwością na odpowiedź

Pozdrawiam

[vaniney]

halina poświatowska.i jeżeli piszę to wzoruję się właśnie na niej.

[kradzieejka_]

Poezja mnie nudzi .
I z lekka irytuje. -,-

Tak, kocham.

[heyyeah]

[bialyemomurzyn]

ja czytam poezję i sama pisze wiersze
zapraszam na mojego bloga http://bialyemomurzyn.blog.onet.pl/<br />
nie ma tam zbyt wielu wierszy bo od niedawna zaczęłam go prowadzić

[ne.gra]

Uwielbiam poezję, jest niesamowita. Osobiście nie mam ulubionego poety, ale
Mickiewicz jest niesamowity, Puszkin mi się podoba, a do tego najwspanialsi są i
tak polscy poeci XIX i XX wieku < 3
Po pierwsze: XXlecie międzywojenne, które uwielbiam: Ska-man-dry-ci! Tuwim,
Wierzyński, Lechoń, Słonimski i Iwaszkiewicz; do tego Leśmian i Gałczyński < 3 +
pokolenie młodych straconych: Baczyński.
Uwielbiam "nowożytność": Szymborską, Miłosza, Herberta, Różewicza, Barańczaka.
Potem zdecydowanie Młoda Polska, ale bardziej Młoda Francja - Baudelaire,
Verlaine, Rimbaud, z Polski - Przerwa-Tetmajer, Boy-Żeleński i Staff.
Najbardziej liczy się dla mnie to, w jaki sposób artyści Ci mówią o uczuciach,
jakich środków używają by opisać emocje i co ich do tego kierowało. Lubię
rytmiczne wiersze, ale świetne jest jak coś tak pięknie zaskakuje formą... Lubie
szokowanie, całkiem fajny jest Jasieński. Najbardziej lubię te nowsze epoki,
ponieważ są mi bliższe ujmowaniem ludzkich zachowań właśnie. Do tego można
znaleźć niesamowite odniesienia do każdej epoki i to mi wystarcza. jest nowość,
świeżość, tajemniczość, romantyczność, buntowniczość, szokowanie, subtelność,
delikatność, jest moc w słowach... Poezja < 3

ne.gra

[monique_93]

Przyznam się bez bicia, że nowoczesnych, czy raczej nowożytnych twórców nie
czytam. Z nich wszystkich lubię, zaczynając chronologicznie, K.K.
Baczyńskiego(którego poezja mnie wzrusza, bo bije z niej tragizm, a zarazem
romantyczność), Herberta i Szymborską.
Ja także bardzo lubię wiersze rytmiczne, dlatego m.in. uwielbiam czytać
Kochanowskiego i Mickiewicza. Mickiewicza również za to, że potrafił połączyć
rytmiczność i klasyczność budowy z cechami charakterystycznymi dla romantyzmu:
niepokojem, tajemniczością i ogromną ekspresją utworów

Dzięki za wypowiedź

[kasia666]

Ja sama też piszę lecz moje wiersze to raczej są stychiczne i aj piszę o
wszystkim co mnie nurtuję... moja nauczycielka często przyrównuje mnie do
Szymborskiej ale mnie się wcale tak nie wydaj e... Poza tym ja nie piszę z
rymami, Nie wiem czemu nikt nie wymienił Czesława Miłosza - Uwielbiam go jest
taki niesamowity czasami am nawet dreszcze jak i przy Kochanowskim które treny
są takie piękne i wzruszające uwielbiam Baczyńskiego bo strasznie młody i umarł
on pisze to co widział i co przeżył i dziękuje mu za to. A Szymborska to
Szymborska jest jedyna w swoim rodzaju ciesze się za mamy taką poetkę mój tata
kiedyś spotkał ja w sklepie gdy spadła mu gazeta a ona mu ją podniosła mój
ojciec bardzo ja lubi i ja rozpoznał i patrzył (oczywiście rozdziawił buzię..
Jezu ci rodzice ;p) a ona uśmiechnęła się i powiedziała : Proszę pana kolejkę
pan zatrzymuję ;d wiem że teraz mnie wyśmiejecie ale ja lubię Twardowskiego a
dokładniej ks. Twardowskiego On tak pisze o bogu że aż czasami sama się nad tym
zastanawiam i wgl. Hej jak piszecie sami to dodajecie coś swojego jako pierwsza
ja mogę coś dać.? A lubię wiersze gdy mnie porusza i nie mogę przejść obok niego
nie pomyślawszy co autor chciał nam przekazać. a co do Mickiewicza ja lubię
strasznie Lilie, jeśli nie pomyliłam nazwy Słowacki i Norwid też są fajni ale
hmmm... jakoś tak bardzo mnie nie pociągają jak Miłosz. nom to chyba wszytko
Pozdrawiam

Jeśli chodzi o poezje...

[zu_za]

Poezję czytam czasami. Zwykle są to książki mamy (polonistki zresztą). Jeśli chodzi o
Mickiewicza to w zeszłym roku czytałam Pana Tadeusza. Bez urazy dla ciebie ( i
Mickiewicza), ale on pisał jakbył się nacpał ;p
Więc:
Poezja - tak
Mickiewicz - nie

[monique_93]

Rozumiem, że może Ci się Mickiewicz nie podobać Absolutnie mnie to nie obraża,
bo sama nie kocham wszystkich poetów, wielu po prostu nie rozumiem, nie
pociągają mnie. Co do naćpania... już byli poeci co pisali pod wpływem
narkotyków, a świetnie im to wychodziło

PS Też mam mamę polonistkę

Dzięki za wypowiedż

[irrepleacable]

Jak widać więc, ta polonistyczna krew w żyłach robi swoje- moja mama to też
polonistka

[playtime]

no to witaj w mini klubiku dzieci polonistów..........

Poezja...

[violet_]

absolutnie nie cierpię mickiewicza. jego styl pisania jest dla mnie nie do zniesienia. jestem w
stanie przełknąć tylko parę wierszy, w których uparcie sama dopatruję się głębszego
przesłania, ale doprawdy, nie jest ich zbyt wiele.

pozdrawiam, świetny wątek.

[playtime]

Jak sama nazwa wskazuje ma nierozerwalny związek z muzyką, w muzyce tkwią jej
korzenie, powinna być zatem rytmiczna, posiadać odpowiedni układ stroficzny i sylabiczno-
wersyfikacyjny (najpiękniejsze bez dwóch zdań są 13zgłoskowce i 11zgłoskowce),
średnióweczka po równej liczbie sylab, rymy dokładne,żeńskie-mój ideał wiersza możliwy
do zrealizowania jedynie w renesansie, w romantyźmie, od tamtych czasów artysty
równego Kochanowskiemu czy Mickiewiczowi nie poznał świat, a szkoda...
Treść, w zależności od epoki literackiej, zatem piękno ludzkiego ciała, filozofia, religia, potem
Bóg, miłość (w każdej) mamaento moriar, długo długo nic i wreszcie, śmierć dziecka, wieś
spokojna, Polacy nie gęsi, znowu barokowa pustka, oświeceniowy konserwatyzm i wiara w
potęgę ratio, no i mój romantyczny romantyzm z romantycznym podmiotem lirycznym w
1 os, nieszczęśliwym tułaczem,żebrakiem, zakochanym w nimfie o zdradzieckim
sercu,kilkadziesiąt lat po wieszczach pojawia się kult pracy u podstaw, motyw biednego
dziecka zagubionego w szarym mieście pełnym dymiących kominów, motyw chłopskiego
geniusza, który zostaje stłamszony przez układ klasowy, następnie ojczyzna bierze górę i
walczy z zaborca powracając do nurtu walki o wolność naszą i waszą zabory, pierwsza i
druga wojna światowa i w związku z tą drugą poezja wszech czasów, poezja
katastroficzna, przerażająca(tozsama jej genialna proza) i w końcu współczesność i
nobliści. Konkludując, poezja moi drodzy kotkowicze to nasze życie, nasz świat, nasza
muzyka ambitna i mniej ambitna. Bóg był poetą,świat zrodził się z poezji....

[playtime]

Poezyjo! gdzie cudny pędzel twojej ręki?

Gdy chcę malować, za coż myśli i natchnienia

Wyglądają z wyrazów, jak zza krat więzienia,

Kryjących i szpecących tak ubogie wdzięki?



Poezyjo! gdzie twoje melodyjne dźwięki?

Śpiewam - ona mojego nie usłyszy pienia,

Jako słowik, król śpiewu, nie słyszy strumienia,

Który w podziemnej głębi rozwodzi swe jęki.



Nie tylko dźwięk i kolor, aniołowie myśli,

Lecz i pióro, roboczy niewolnik poety,

Na cudzej ziemi nie zna praw dawnego pana



I zamiast pieśni, znaki niepojęte kryśli:

Muzyczne znaki pieśni... lecz ta pieśń. niestety.

Nigdy jej miłym głosem nie będzie śpiewana

[monique_93]

Droga playtime! Jak miło było przeczytać Twoją wypowiedź Oczywiście, jak już
podkreśliłam w innym wątku, zgadzam się z Tobą całym sercem. Idealny wiersz...
właśnie takich poszukiwałam i znalazłam w poezji mickiewiczowskiej. Kochanowski
również takie utwory tworzył, ale ma zupełnie inną mentalność od Mickiewicza, co
jest logiczne, bo to całkowicie przeciwstawne epoki.
Ostatnio, przyznaję się, nie mam czasu na czytanie poezji niestety, ani na jej
tworzenie. Wiesz, że trochę piszę...Staram się nadać moim utworom kształt
właśnie taki, jak opisałaś. W sumie mam problem już tylko jedynie ze średniówką.
No i wiadomo, że arcydzieł nie tworzę, ale naprawdę się staram.
Strasznie mnie wzruszyło Twoje zdanie w podsumowaniu... "Bóg jest poetą...świat
zrodził się z poezji". Śliczna, a zarazem jakże prawdziwa sentencja...

Pozdrawiam, moja bratnia duszo

[panna_efron_x33]

nie lubei c zytac

.

[mweezy]

szczerze mówiąc bardziej wolę utwory epickie, aczkolwiek czasem mnie naleci na
czytanie wierszy, nie mam ulubionego poety/poetki a w wierszach cenię
oryginalność i ukryte przesłanie - to tak najbardziej. w poezji lubię też to, że
zmusza do myślenia.

[girl_x33]

nie lubię. : PPP

[mileyfankacyrus]

Kocham. Jednak nie mam ulubieńców. Szkoda, że w naszym świecie tak mało osób czerpie
z niej naukę... taka szara rzeczywistość.

mileyfankacyrus

[monique_93]

Zgadzam się. Wielu mogłoby się dużo nauczyć czytając np. mądre rady
Kochanowkiego, jak żyć. Ale tak naprawdę żyć. Dla niego znaczyło to być uczciwym
i honorowy. Myślę, że ta nauka przydałaby się w dzisiejszym świecie.

Dzięki za wypowiedź