cherry.creme
22.05.10, 20:25
Zaczęłam pisać 'książkę'. Jest bez sensu, wiem, ale chciałam się dowiedzieć,
czy ćwiczyć dalej, aż w końcu mi coś wyjdzie, czy dać sobie całkiem spokój.
Oto fragment.
Emily z zachwytem spojrzała na tęczę. Uśmiechnęła się mimowolnie, wracając
do czytania książki. W pewnej chwili poczuła, jak jej skórę przeszywa milion
ostrych igiełek.
-Mellie.!
Krzyknęła i zaczęła uciekać. Jej siostra bliźniaczka, starsza o 3 minuty
Amelia roześmiała się i skierowała wąż ogrodowy prosto w jej stronę. Emily
zrezygnowana westchnęła i siadła pod ścianą domu, ostentacyjnie nie
spoglądając na siostrę. Nagle w swoich myślach usłyszała zirytowany głos siostry.
"Milly, obraziłaś się? Proszę cię..."
"Nie, nie obraziłam się. I to ja cię proszę, nie włamuj mi się do myśli, tylko
dlatego, że akurat nie mówię. Czytam książkę.!", pomyślała.
Wiedziała przecież, że Amelia zrozumie. Spojrzała na siostrę i momentalnie
rozchmurzyła się. Zobaczyła nieodłącznie towarzyszący dziewczynie uśmiech od
ucha do ucha, kilka piegów na małym, kształtnym nosie, burzę brązowych loków i
figlarne, niebieskie oczy. Popatrzyła w nie i zobaczyła siebie, niemal
identyczną. Do tej pory pamiętały, gdy w dzieciństwie Billy Grey, ich sąsiad,
powiedział, że są jak dwie krople Pepsi. Niestety, westchnęła w duchu Emily,
dotyczyło to tylko ich wyglądu. Całkowicie różniły się charakterem. Amelia
zawsze była odważna, śmiała, pewnie stąpająca po ziemi. Emily zawsze jej tego
zazdrościła. Sama od dziecka była nieśmiała, płochliwa, bujająca w obłokach.
Romantyczka. Dziewczyny westchnęły. Każda zazdrościła tej drugiej jej cech
charakteru.
Nagle usłyszały chrzęst żwiru. Jak na komendę obróciły się i zobaczyły
wysokiego mężczyznę. On sam na ich widok uśmiechnął się szeroko.
-Cześć, kropelki.
-Billy.!
Krzyknęły równocześnie i pobiegły go przywitać.
Powinnam to wstawić w tym temacie o naszych 'dziełach', ale nie mogłam go
znaleźć. xd
