Idealny NZOZ

[Gość: kornel66]

Jestem ciekawy co najbardziej irytuje nas (pacjentów) w przychodniach ? Kolejki, nieatktualne godziny przyjęć lekarzy, mnożący się przedstawiciele medyczni, a może niezbyt miłe panie w rejestracji... ? Bardzo proszę o wyrażenie swojego zdania i zaproponowanie ewentualnych rozwiązań. Czekam z zaciekawieniem na wszelkie opinie.

[Gość: doc]

czy tytuł tego postu sugeruje, że nie-NZOZy nieodwołalnie skazujesz na zagładę?

[Gość: kornel66]

W żadnym wypadku! Sytuacja w polskiej służbie zdrowia jest tak nieprzewidywalna że nikogo nie należy skreślać. Chodzi mi tylko i wyłącznie o stworzenie modelu idealnej przychodni.

[Gość: doc]

Mam jedną obawę - model który tu można by stworzyć, nie będzie miał żadnego
przełożenia na rzeczywistość z jednego powodu - konieczności takich zmian
przepisów, które nie zostaną być może nigdy zaakceptowane ani na poziomie
ustawodawcy, ani na poziomie społeczeństwa.
Chodzi mi przede wszystkim o limitowanie dostępu do lekarza POZ poprzez wstępną
selekcję dokonywaną przez pielęgniarkę oraz o obowiązkowe współfinansowanie
wizyty (KAŻDEJ!) u lekarza. To dla mnie warunki tworzenia idealnej przychodni
Teraz czekam na obelgi ze strony forumowiczów, którzy oczywiście płacą
gigantyczne składki zdrowotne a po raz kolejny jakiś s..syn lekarz oczekuje kasy

[Gość: młody lekarz]

A dla mnie - jako pacjenta - idealny model byłby taki: wszystko za darmo, 24
godziny na dobę, również w weekendy. Terminy wizyty umawiane na telefon,
najpóźniej tego samego dnia po południu. Pełen, nielimitowany dostęp do każdego
specjalisty.

Mam też jeden, tym razem możliwy do zrealizowania postulat: oddzielne
pomieszczenie na poczekalnię, a nie tłumy kłębiące się pod gabinetem.

[vacia]

Mam drugi też możliwy do zrealizowania postulat: życzliwi , cierpliwi i
współczujący lekarze oraz miłe rejestratorki, którzy traktuja ludzi życzliwie i
po ludzku.

[Gość: mlody lekarz]

Chyba jednak z reguły niemożliwy do zrealizowania w polskich warunkach- chyba,
że zatrudnić roboty zamiast ludzi.

Bo nie można być życzliwym, cierpliwym i współczującym jak się od kilku lat
pracuje po 12-18 godzin na dobę.

[Gość: doc]

>Pełen, nielimitowany dostęp do każdego specjalisty.

Mam jedno nieśmiałe pytanie. Po co ?

[Gość: młody lekarz]

Żebym na starość miał co robić i żeby mi się nie nudziło! ;-)

[Gość: doc]

no, to rozumiem. To i ja się przyłączam ;-)

[Gość: agulha]

Właśnie wracam "z rejonu". Zaczęła mi się infekcja i uznałam, że chcę iść na
dwa dni na zwolnienie. To jest to jedyne, czego sama sobie jako żywo nie mogę
wypisać, w odróżnieniu od recept. Objawy zaczęły się w ciągu dnia, w pracy. W
mojej dotychczasowej poradni, dawnej państwowej, "numerki wydajemy od siódmej",
na dzisiaj już nie ma, "niech pani zapyta, czy lekarz panią jeszcze przyjmie".
Tłumek zrezygnowanych emerytów. I ja musiałabym wepchnąć się przed kogoś i
żebrać o przyjęcie, a potem czekać pewnie bardzo długo. Albo stracić nie jeden,
ale dwa dni pracy i doziębić się do reszty stojąc pod zamkniętymi drzwiami
przychodni jutro rano od szóstej (widzę ten cyrk z okna). Obok przychodnia
NZOZ, zostałam dzisiaj przyjęta (przepisałam się z tamtej do tej). Praca jest
zorganizowana niegłupio, chociaż też są braki. Otóż każdy jest przypisany do
swojego lekarza i do niego zapisuje się na planowe wizyty, także przez telefon.
A kiedy ktoś nagle (choć niekoniecznie ciężko) zachoruje, jest lekarz dyżurny,
który przyjmuje wszystkich. Podobno po 16 bywa, że nie ma do tego lekarza już
numerków, poza tym mimo sezonu grypowego była tylko jedna lekarka, a że
solidnie bada, to czekałam bardzo długo. Niemniej to już jest bardziej
cywilizowany system. Bez tego upokarzającego proszenia się czy-pani-mnie-
jeszcze-przyjmie. Aha, i ów dyżur jest także w sobotę do 14. Byłoby idealnie,
jak mówię, gdyby w okresach większej zachorowalności było więcej dyżurnych.
Podobno też zbyt długi jest czas oczekiwania na planową wizytę - 2 tygodnie
(niektóre sprawy mogą tyle czekać, ale inne nie).