walentynki

[dr_margot]

Wesolych walentynek:))) Moc buziakow dla wszystkich panow, pan doktorow i
innych uzytkownikow tego forum;))CMMMMOOOOKKK:)))

[Gość: Wladek]

Dziekuje i nawzajem. Nareszcie! Wczoraj dostalem mily list z ambasady. Zaczynam
sie pakować. Zmieniam barwy na blekitno zolte. Bede tu zagladal oczywiscie ale
cieszy mnie, ze bede w bezpiecznej odleglosci od lekarzyn, penicylin i tojow
(om ni vet vad jag menar). Hej i pa. Wł.

Fuksiarz!!! :)

[Gość: jurek]

Gratuluje i życzę powodzenia :). Będziesz miał możliwość żyć i pracować w
normalnych warunkach. Pracuj i rozsławiaj dobre imię polskich lekarzy :).
Mógłbyś zdradzić jaką masz specjalizację? Ja jeszcze stoję przed tym wyborem i
chciałbym wybrać coś przyszłościowego.

[Gość: Wladek]

Jestem anestezjologiem. W tamtym kraju bardzo brak - anestezjologów, radiologów
(znajacych się na tomografii komputerowej, MRI i angiografii oraz USG),
patologów. Im bedzie najłatwiej bo tzw. lekarze rodzinni musza pokonać barierę
językową szybciej niż wymienieni. Ale spotkałem również psychiatrów i
zakaźników. Nie zaprzepaśćmy szans unijnych bo widzę masowy napływ (nie
przesadzam!) kolegów z językiem wykładowym rosyjskim, którzy reprezentują
bardzo silną motywację i adaptują się zadziwiająco dobrze. Mimo, że w głębi
duszy Szwedzi są nordycko nacjonalistyczni, chociaż Norwegów i Finów traktują z
wyniosłościa (tak jak my Czechów czy Rumunów) to mało jest ksenofobii.
Nierzadkie są sceny, że pacjent rencista (mówiący po arabsku) badany jest przez
finskiego stażystę, usypiany przez polskiego anestezjologa, operowany przez
rosyjskiego chirurga w asyście etiopskiej instrumentariuszki, norweskiej
anestetyczki, czeskiej salowej, wietnamskiej sprzątaczki. A nad nami powiewa w
podmuchach krystalicznie czystego powietrza błękitny sztandar z żółtym krzyżem.
Może to nie są kokosy jak porównać do naszych krajowych cen ale tamtejsza
pielęgniarka zarabia znacznie więcej od policjanta a lekarz dwa razy więcej niż
pielęgniarka. A system pracy, wyposażenie, organizacja jest chyba atrakcyjne bo
spotkałem tam również zadowolonych Duńczyków, Włochów i ostatnio coraz częściej
Niemców. Po każdym powrocie przeżywam wstrząs poczynając od jakości dróg
i "kultury" w ruchu drogowym na zatęchłej (dosłownie i w przenośni) atmosferze
w macierzystym szpitalu kończąc. Dawniej zaczynałem tęsknić po paru miesiącach
obecnie wystarcza kilka dni abym chciał uciec do tych lasów i jezior, czystego
aż do horyzontu powietrza i poważnych, rzetelnych, pracowitych ludzi. Wybaczcie
nie jestem obiektywny ale jakoś zakochałem się w tamtym kraju i żałuję, że
kiedy byłem młodszy nie przeniosłem się tam na stałe. WŁ.

[...]

[lekarzyna]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.