żółwie morskie

[Gość: qfqss]

Otatnio przeczytałem, że żółwie morskie 'płaczą', i że ma to coś wspólnego z
osmozą. Cy mógłby mi ktoś wyjaśnić o co chodzi?

[rudy102_t_34_85]

Po prostu mają w kącikach oczu gruczoły usuwające z organizmu nadmiar
soli.Podobny problem mają inne gady żyjące w słonej wodzie tylko często
rozwiązują go mało elegancko.Na wyspach Galapagos żyje odmiana słonowodnej
jaszczurki która rzeczone gruczoły ma w nozdrzach.Po wyjściu z wody "smarka"
jakby miała ostry katar.Krokodyl Nilowy żyje wprawdzie w słodkiej wodzie ale
pochłania sporo soli z organizmu zżeranej ofiary,dlatego potem "płacze"
podobnie jak żółwie.Ludzie wpadają w pułapkę antropomorfizacjii sądząc że to
wyrazy fałszywego współczucia "krokodyle łzy"...Ptaki żyjące stale w środowisku
morskim też mają takie gruczoły.Np.u Albatrosa są one w nosie jak u tych
jaszczurek z Galapagos,tylko ptak nie smarka na odległość ale ma na dziobie
specjalne wgłębienia odprowadzające wydzielinę w dół(inaczej mogłaby podczas
lotu wpadać mu do oczu).

[Gość: stop]

Niestety w polskim internecie jest mało informacji, za to po zapytaniu "po
angielsku" np:
turtle tears salt glands
wyświetla się dość sporo stron, ale wydaje mi się, wypowiedź Rudego powinna
zaspokoić ciekawość.
Co do krokodylich łez, to była kiedyś teoria o mechanicznym nacisku na gruczoły
łzowe... ale to juz inna historia.

Zaś ja mam inne pytanie:
Dlaczego u ludzi mechanizm który miał służyć usuwaniu nadmiaru soli został
sprzężony ze stanami emocjonalnymi?

[rudy102_t_34_85]

U ludzi nadmiar soli wydalany jest przede wszystkim przez gruczoły potowe o
czym łatwo się przekonać np.maszerując w upalny dzień 50 km z plecakiem.U mnie
koszula po takim marszu bywa wręcz sztywna od solnego osadu...Co do łez (bo
szanowny przedmówca o nich chyba myślał) to u ludzi nie służą one do tego celu.
Natomiast posiadają bardzo silne właściwości bakteriobójcze za sprawą zawartego
w nich lizozymu.Lizozym występuje też w ślinie u kota,dlatego jeśli zwierzę
wyliże zranione miejsce goi się ono bardzo szybko.Również w kocim futrze jest
mało bakterii gdyż zwierzę często się "myje".
Jeśli coś wleci nam do oka,natychmiast zaczyna pracować gruczoł łzowy.Paproch
zostaje wymyty a potencjalne mikrouszkodzenie oka zdezynfekowane.Taka jest
zasadnicza rola naszych łez (powierzchnia ludzkiego oka jest b.delikatna i
nieodporna na uszkodzenia-inaczej niż u większości zwierząt).A co do stanów
emocjonalnych to chyba właśnie mamy mechaniczny nacisk na gruczoły podczas
spazmów...

[Gość: stop]

No i tu jest problem - emocjonalne łezki czasem są bez spazmów.... :D

No i jeszcze raz powtarzam pytanie - dlaczego coś co homologicznie kiedyś
służyło do usuwania soli dziś jest wyrazem emocji.
(powstanie gruczołów potowych nie do końca tłumaczy powstanie
takiej "emocjonalnej" funkcji u gruczołów łzowych)

Co do "krokodylich łez" to kiedyś mi coś takiego wpadło w oczka (bez łzawienia)
i z perspektywy około 15 lat trudno mi oceniać wartość naukową tej teorii ;)

[rudy102_t_34_85]

Niekoniecznie spazmy.Wystarczy silniejsze napięcie mięśni twarzy
odpowiedzialnych za mimikę.Coś takiego zawsze towarzyszy wielkim
emocjom.Oczywiście im napięcie silniejsze tym więcej łez.
Nasze gruczoły łzowe nie są rozwinięciem tych odpowiedzialnych za "płacz" u
gadów czy ptaków.Tamte są zresztą położone poniżej anatomicznego obszaru
oczodołu,tak więc wrażenie płaczu jest tylko złudzeniem...

[Gość: stop]

Czy w stanach wyjątkowo silnych emocji może dojść do zablokowania tych mięśni?
Mam na myśli sytuacje dramatyczne, kiedy osoby "płaczliwe" nie uronią ani
jednej łezki do momentu, aż zagrożenie minie.

[rudy102_t_34_85]

Podejrzewam że tak,choć nie jestem fizjologiem.Mówi się przecież "zachował w
obec tragedii kamienną twarz i nie uronił jednej łzy".Jeżeli w stanach silnego
wzburzenia emocjonalnego możliwe jest np.całkowite stłumienie doznań bólowych
(można np.łazić dosyć długo z kawałem blachy wbitym w udo i niczego nie czuć)
to taki paraliż też chyba jest możliwy...

[Gość: stop]

Takie zjawiska mogą być podciągane pod szok pourazowy. Czy rzeczywiście można
zrównać zjawiska dotyczące urazów ciała ze zjawiskami dotyczącymi "urazów
psychiki"?

[rudy102_t_34_85]

Coż,pamiętajmy że odczucie bólu rodzi się w mózgu podobnie jak emocje.Receptory
dostarczają tylko bodżców które zmieniają się w odczucie bólu dopiero
po "informatycznej obróbce" w korze mózgowej.Zresztą nie tylko ból,to samo ma
się także ze zwyczjnym czuciem.Dlatego osoba po amputacjii kończyny często może
odczuwać "istnienie" odciętej ręki czy nogi(tzw.czucie fantomowe).Granica
pomiędzy "urazem psychicznym" a "fizycznym" często bywa płynna.Znane są
eksperymenty gdy osoba poddana hipnozie jest lekko dżgana w rękę ołówkiem z
sugestią że to rozrzażony papieros-efektem jest zaczerwienienie skóry typowe
dla oparzenia.Pomyślmy jak np.mogły powstawać tzw.stygmaty u świętych...
W konkretnym opisanym przypadku kobieta znajdowała się w budynku zniszczonym
przez tornado.Po wygrzebaniu się z gruzów natychmiast zaczęła ratować swoje
przysypane dzieci nie mając ZIELONEGO POJĘCIA że sama jest ranna.Dopiero po
nadejściu ekipy ratowniczej któś powiedział "hallo,musimy to pani wyciągnąć z
uda,proszę się położyć".CO MACIE MI WYCIĄGAĆ zdziwiła się,popatrzyła na swoje
nogi i zobaczyła kawał blachy z gwożdziami wbity głęboko w mięsień! Dopiero
teraz poczuła bół i zemdlała.../artkuł "Diabelski taniec trąby powietrznej" w
miesięczniku AMERYKA z-podajże-1974-roku/.