Czy galaktyki to gigantyczne dyski akrecyjne ?

[bonobo44]

Czy galaktyki to gigantyczne dyski akrecyjne
supermasywnych czarnych dziur w ich centrum - jak sądzicie?

innymi słowy: czy galaktyki ze wszystkim, co o nich wiemy i co
zawierają (jedna z nich zawiera nas) nie istniały by w takiej formie
(gigantycznych dysków), gdyby nie supermasywne czarne dziury, dla
których jesteśmy po prostu drobnym pyłkiem w ich dysku akrecyjnym?

[tvnpolprw281]

Troche sie z toba nie zgadzam Bonobo.
Galaktyki dziela sie na galaktyki aktywne i nieaktywne.
Galaktyka aktywna to taka , ktorej centralna BH jest w okresie
intensywnego pochlaniania gwiazd i jej centaral BH daja zjawisko
Quasara. Po skonsumowaniu najblizszej mterii , BH state sie
niektywne i galaktyka jest "nieaktywna".
Sadze ze w zwiazku z krytyczna faza rozszerzania sie kosmosu i
zmniejszaniu sie dziania odpychajacego czarnej energii, nastapi
uaktywnienie sie wszystkich galaktyk.
Po prostu oddzialywanie grawitacyjne BH bedzie relatywnie coraz
silniejsze.
Wtedy rzeczywiscie cala Droga Mleczna moze sie stac dyskiem
akrecyjnym

[pomruk]

Oczywiście, że nie. Płaskość galaktyk spiralnych sugeruje
podobieństwo do dysków, lecz skala odległości jest w przypadku
galaktyki wiele, wiele razy większa od rzeczywistego dysku. Zresztą
supermasywne czarne dziury istnieją często w jądrach galaktyk
eliptycznych, które wcale nie są "płaskie" lecz elipsoidalne, często
kuliste (piękny przykład - galaktyka M87 w Pannie)..
tiny.pl/kzph

[stalybywalec]

Oczywista oczywistość, że Bonobo ma rację. Galaktyki spiralne, są ,
lub czasowo nie są, w okresie konsumpcji materii przez megaBH,
bowiem skąd powstał by ich ruch wirowy - spin galaktyczny. A to,że w
galaktykach kulistych istnieją masywne BH, to tylko zapowiedż, iż w
relatywnie krótkim czasie zmienią i one swój kształt.
Na temat takich a nie innych kształtów galaktyk, jak i genezy
tychże kształtów, wiemy niewiele, można spekulować na przykład,iż
oprócz fluktuacji materii we wczesnym Wszechświecie, wpływ mają
również licznie rozsiane w danej galaktyce, stosunkowo masywne BH a
ich rozkład w galaktyce determinuje ten a nie inny kształt.

[pies_na_teorie]

pomruk napisał:

...
> Zresztą supermasywne czarne dziury istnieją często w jądrach
> galaktyk eliptycznych, które wcale nie są "płaskie" lecz
> elipsoidalne, często kuliste
(piękny przykład - galaktyka M87 w Pannie)..
> tiny.pl/kzph
>

Panie Pomruk,
Taka piękna galaktyka M87, a takie marne i nijakie zdjęcie...

Proszę poszukać takie z gigantycznym dżetem promieniowania wprost z
rozerwanej torusopodobnej struktury czarnych dziur.

...no ewntualnie może byc obrazek w zakresie fal radiowych ze
zdeformowanymi torusami zderzonych galaktyk, markowanymi anihilujacą
materią.

Tak, galaktyki eliptyczne i kuliste to chyba efekty zderzeń galaktyk.
Spirale są typowe i standardowe, oczywiscie w różnych stadiach
rozwojowych...

[bonobo44]

tvnpolprw281 napisała:

> Galaktyki dziela sie na galaktyki aktywne i nieaktywne.

a pomruk napisał:

> supermasywne czarne dziury istnieją często w jądrach galaktyk
> eliptycznych, które wcale nie są "płaskie" lecz elipsoidalne,
> często kuliste

niedawno madcio poinformował mnie, że na poważnie
wystartowały poszukiwania ginących w eksplozji promieniowania
Hawkinga pierwotnych czarnych dziur powstałych w wielkim wybuchu
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=32&w=81607789&a=81610634

wróżę im pełne niepowodzenie... dlaczego?

otóż nie tylko dlatego, że śmiem powątpiewać w istnienie
mechanizmu Hawkinga parowania czarnych dziur...

dochodzę mianowicie do wniosku, że wszystkie bez wyjątku czarne
dziury, które wówczas powstały, znalazły zajęcie na pełny etat i to
na okrągło w charakterze... nianiek, jeśli nawet nie matek
karmiących wszystkich obserwowanych na niebie galaktyk...

innymi słowy - jeśli ktoś chce zobaczyć, w co zamieniła się
pierwotna czarna dziura, niech uważnie przyjrzy się centrum
pierwszej z brzegu galaktyki...

uważam, że to one popdzieliły się całą dostępną materią
Wszechświata, ściągając grawitacyjnie w miarę równomiernie
rozłożony pierwotny gaz do siebie...

wtedy powstały prawdziwe dyski akrecyjne, wokół tych pierwotnych CD
karmiących się zagęszczającą się chmurą gazu...

pierwotny ich moment pędu "ustawiał" plaszczyznę dysku, a cała
pozostała materia albo grawitowała w jego stronę albo
trafiała wprost do potężnego wiru, który przypominał z kazdej strony
odpływ w wannie...

na tym etapie - miliardy lat temu - to były obiekty, które i dzisiaj
możemy obserwować - kwazary...

później - gdy już cała materia spoza formujących się galaktyk
została wymieciona (podzielona pomiędzy pierwotne CD),
w miarę zbliżania się do jądra była ona zapewne wleczona wraz z całą
czasoprzestrzenią wokół CD uzyskując część jej prędkości obrotowej...

a mnóstwo pierwotnych CD mogło w wielkim wybuchu uzyskać gigantyczny
moment pędu...
wokół tych, które go nie uzyskały lub uzyskały stosunkowo niewielki,
uformowały się później galaktyki sferyczne i eliptyczne...

mógł tu też odegrać swoją rolę analog wspomnianego mechanizmu
hydrodynamicznego (ten korek w wannie) - jeśli to zjawisko nie
zostało do tej pory przebadane (lub nawet zaproponowane), to warto
by mu poświęcic parę prac (jeśli LHC da fizykom jakąś szansę
kontynuowania prac w najbliższej przyszłości, rzecz jasna)

te szybkoobrotowe pierwotne CD uformowały oczywiście galaktyki
spiralne, w miarę stabilne, gdy już odkurzyły okolicę centrum dysku
akrecyjnego, a nowa materia nie miała skąd dopływać...

zadziałał tu też zapewne mechanizm kolosalnego ciśnienia
promieniowania i samych rozżarzonych gazów w pobliżu takiej CD,
mógł on nawet oddziałać na resztę galaktyki bardziej skutecznie niż
mechanizmy wleczenia...

moment pędu jaki uzyskiwał gaz w zetknięciu z CD musiał być
przekazywany dalej od obszaru dominującego wleczenia przy horyzoncie
CD aż po brzegi chmury na zasadzie już zwyczajnego tarcia
hydrodynamicznego...
po prostu rozpędzone cząstki były wyrzucane niczym sztuczne satelity
w otaczającą ją chmurę i w zderzeniach unosiły resztę...

dodatkowo generowane były turbulencje - zarodki przyszłych gwiazd i
układów planetarnych...

jeśli to wszystko prawda, to ponieważ moment pędu jest
proporcjonalny do masy obracającego się obiektu, tak powstałe
galaktyki powinny obracać się tym szybciej im bardziej masywne są
znajdujące się w nich gigantyczne CD, które je utworzyły... po
prostu były one w stanie "wyssać" ze swojej CD-matki większą ilość
momentu pędu...

podsumowując ten przydługi i zapene przynudnawy wywód: owe
gigantyczne CD, to w istocie matki naszych galaktyk karmiące je
energią swego ruchu obrotowego przekazywanego otaczającej chmurze
początkowo bezpośrednio przez wleczenie czasoprzestrzeni w
bezpośrednim sąsiedztwie początkowo szybko rotującej CD i dalej
przekazujące ją w sposób czysto hydrodynamiczny (nie mający nawet
już od tej pory nic wspólnego z hydrodynamiką czasoprzestrzeni);
energia wyzwalana przy spadaniu materii dysku na CD była tak
kolosalna, ze podgrzała całą chmurę, co nie było bez znaczenia dla
przyspieszenia procesów gwiazdotwórczych, które być może w
przeciwnym razie do chwili obecnej nie zdążyły by się jeszcze
rozwinąć na liczącą się skalę...

wszystko to nie oznacza bynajmniej, ze mikroCD z LHC okażą się dla
nas równie łaskawe, jak nasze matki... dlatego proponuję przyłączyć
się do tych:

P.S. ;-)

[bonobo44]

nie przywiązuję żadnych pretensji do jakiekolwiek pierwszeństwa
zawartych w powyższych spekulacjach idei... czerpczcie z nich zatem
do woli wszyscy, o ci którzy macie w sobie więcej pasji ode mnie 8-)

jeśli ktoś to rozwinie i wykorzysta, będę zaszczycony, gdy o mnie
przez chwilę ciepło pomyśli, jako o bezinteresownym bracie w rozumie
(jako, że wszyscy wymierający bezpowrotnie panowie z panisc są po
dziś dzień najzupełniej bezinteresownymi braćmi w rozumie wszystkich
homo sapiens)

oczywiście jeśli nowy nasz Pan-I-Wladca, LHC, da wam ku temu jakieś
mierzalne szanse 8-(

[tvnpolprw281]

zgadam sie z toba Bonobo. Nigdy nie zaobserwowano eksplodujacej BH.
BH ,ktora bez wzgledu na wielkosc, jest jedynie masa (grawitacja),
a wiec ma jedynie zdolnosc do impozji.

[pies_na_teorie]

vnpolprw281 napisała:

> zgadam sie z toba Bonobo. Nigdy nie zaobserwowano eksplodujacej BH.
> BH ,ktora bez wzgledu na wielkosc, jest jedynie masa (grawitacja),
> a wiec ma jedynie zdolnosc do impozji.
>

Tvn,
uruchom większy zakres wyobraźni i zastanów sie, czy zespół BH (rozmieszczonych
np. w równych odstepach na okręgu) będzie sie zachowywał tak samo jak pojedyncza
czarna dziura ???

[tvnpolprw281]

pies, czarne diury wzgledem siebie zachwuja sie jak normalne ciala
niebieskie. Jednak sadze ze ja i ty rozumiemy roznie, to co
znajduje sie poza promieniem schwarzchilda.

[pies_na_teorie]

tvnpolprw281 napisała:

> pies, czarne diury wzgledem siebie zachwuja sie jak normalne ciala
> niebieskie. Jednak sadze ze ja i ty rozumiemy roznie, to co
> znajduje sie poza promieniem schwarzchilda.
>

Czarne dziury zespolowo zachowuja sie chyba jednak inaczej, co mozna podpatrzec
przy sprzyjajacych (np. niektórych kolizyjnych) okolicznosciach.

Popatrz na glaktyke "koło młyńskie" i zespoły BH na obwodzie koła produkujace
materię spychana strużkami do osi i tam zageszczana moze w gwiazdy, kto wie...

Pełna zgodność z modelem BMC/CKM:
gallery.astronet.pl/images/06811.jpg

Może Bonobo pomoże...

[pies_na_teorie]

Chodzi o porównanie modelu teoretycznego
ewolucji glaktyk:
tiny.comm.pl/?0H2
lub:
forum.astronet.pl/index.cgi?2107#n000000


... z wynikem(nie znanej przy budowie modelu)
obserwacji:
news.astronet.pl/news.cgi?5206

Koło Młyńskie

[bonobo44]

Nie będę używał modelu torusa, bo go nie blizej nie znam i szczerze
mówiąc, to co przebiegłem wzrokiem do mnie nie przemawia.

Zobaczmy jednak może, co powstanie, gdy zastosuję model z obecnego
wątku do opisu tego malowniczego obrazka:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=12172&w=81847956&a=81913359

[pies_na_teorie]

Przepiękna galaktyka, nieprawdaż ?
Spotkałeś, Bonobo/Zbig, większy dysk akreacyjny ?

Ile struktur BH jest na obwodzie koła ?
Czy przypadkowo nie tyle samo co tzw. szprych/strużek materii ?

P.S.
Twój model chyba się załamuje, bo po przejściu glaktyki kolizyjnej
przez środek "młyńskiego koła" nie może już tam być centralnej
czarnej dziury stymulującej ruch wirowy całej galaktyki.
Nieprawdaż ?

[bonobo44]

wg mnie nie przeszła przez środek - przeszła w połowie między
środkiem i obwodem - "przechodzenie" zajęło jej milion lat lub więcej

[pies_na_teorie]

bonobo44 napisał:

> wg mnie nie przeszła przez środek - przeszła w połowie między
> środkiem i obwodem - "przechodzenie" zajęło jej milion lat
> lub więcej
>

news.astronet.pl/news.cgi?5206 :
"Na zdjęciu widać ogromne koło, z jansym środkiem i obrzeżem. Ten interesujący
wygląd galaktyka zawdzięcza spotkaniu z mniejszą galaktyką, która przemknęła
przez jej środek, wzbudzając falami na krótko proces gwiazdotwórczy."

Raczej skłaniam się do tego, że ta mniejsza przeszła blisko srodka wiekszej
(znacznie blizej niż połowa promienia).

to nie Koło Młyńskie

[hetman_twardowski]

> Zobaczmy jednak może, co powstanie, gdy zastosuję model z obecnego
> wątku do opisu tego malowniczego obrazka:
> forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=12172&w=81847956&a=81913359

Tam jest jedna galaktyka w kształcie elipsoidy,
(z podwójną rotacją - południkową i równikową),
a nie trzy płaszczaki.

Płaszczaki krzywią przestrzeń?
To ci dopiero jaja!

pas bonobo ?

[bonobo44]

"jeśli to wszystko prawda, to ponieważ moment pędu jest
proporcjonalny do masy obracającego się obiektu, tak powstałe
galaktyki powinny obracać się tym szybciej im bardziej masywne są
znajdujące się w nich gigantyczne CD, które je utworzyły... po
prostu były one w stanie "wyssać" ze swojej CD-matki większą ilość
momentu pędu..."

od wczoraj trochę się nad tym zastanawiałem i dochodzę do wniosku,
że to nie może być zwyczajna zależność np. liniowa...
w końcu pierwotne czarne diury otrzymywały w raz z kopniakiem Big
Bangu swój moment pędu losowo - można więc założyć, że był to gauss
od 0 do jakiejś horrendalnie wielkiej wartości...

oznacza to, że gdy zmierzymy taką zależność, to powinnismy dostać
rozkład w bardzo szerokim pasie gaussowskim*) wokół pewnej linii
(zapewne prostej - w każdym razie najprościej założyć zależność
liniową; ja przynajmniej nie widzę mechanizmu, który przemawiał by
za bardziej złożonym przebiegiem takiej charakterystyki)...

czy to jeszcze będzie można nazwać zależnością liniową? - nie wiem,
ale wg mnie dokładnie takiego obrazu należy się spodziewać na
podstawie tego scenariusza (modelu, jak wolicie)...

[pies_na_teorie]

bonobo44 napisał:

> Czy galaktyki to gigantyczne dyski akrecyjne
> supermasywnych czarnych dziur w ich centrum - jak sądzicie?
>

Bonobo,
odnoszę nieodparte wrażenie,
że od dawna wiesz
jak toto hula:
tiny.comm.pl/?0H2

tymczasem podpuszczasz ludzi rżnąc glupa...
Oj nieladnie, nieladnie ...

[bonobo44]

pies_na_teorie napisał:

> tiny.comm.pl/?0H2

torus to mógł być istotnie kształt galaktyki w początkowej fazie jej
kształtowania przez CD w jego centrum...

gdyż to, co nad centrum było wymiatane potężnym strumieniem
promieniowania gamma z biegunów wirującej w opętańczym tańcu
pierwotnej CD...

w miarę upływu czasu toroidalny kształt został zredukowany do
bardziej talerzowatego siłami grawitacji - cząstki biegnące wokół po
okręgach równoległych do siebie na różnej wysokości miały tę samą
prędkość obiegu CD, zatem grawitowały wzduż linii prostopadłej do
dysku galaktyki, do centrum tej linii...

[bonobo44]

... a te, które były wystarczająco blisko centrum, grawitowały
raczej w jego stronę, tworząc charakterystyczną soczewkę, gdy już
ustała z braku laku (dopływajacej obficie materii) aktywność gamma z
biegunów superhiper czarnej dziury w centrum...

jeszcze jedno - pierwotna CD wg mnie wytracała (a nie zyskiwała -
jak dotąd sądzono) prędkość obrotową przy rosnacej masie,
pochłaniając pozbawione go masy materii i oddając moment pędu
poprzez wleczenie czasoprzestrzeni w jej sąsiedztwie otaczajacej ją
chmurze dysku akrecyjnego... mało znam się (zgoła wcale) na dyskach
akrecyjnych pomniejszych czarnych dziur pogwiazdowych, ale być może
w ich obrębie też działa podobny mechanizm...
zatem cała ta wyspekulowana w tym wątku hipoteza jest w pełni
weryfikowalna...

[pies_na_teorie]

Bonobo,
odnoszę nieodparte wrażenie, ze chyba robisz sobie jaja i parodiujesz moje
teksty i niech to bedą tylko jaja...

Wolałbym jednak merytoryczna dyskusję po wyjaśnieniu watpliwości w zakresie
przedstawionego modelu ewolucji galaktyk.

[bonobo44]

nie znam twoich tekstów - wybacz - zajrzałem tam i zorientowałem się
jedynie, że kręcą się wokół pojęcia torusa...

moje "zgadywanki" nigdzie nie odwołują się do tego pojęcia (jest ono
tam zbędne, a nawet nieco sztuczne nawet w kontekście ostatniego
mojego postu)

co do samego tego scenariusza (zgadywanek) podchodzę do nich
najzupełniej poważnie... dostrzegam także wiele ich słabych stron, z
których najtrudniejsze do realizacji byłoby zapewne wymodelowanie
przekazu momentu pędu przez czarną dziurę poprzez wleczenie
przestrzeni wokół niej...

jeśli byłbyś w stanie wypunktować pokrótce (w jednym poście), na
czym polega twój scenariusz, to może mógłbym wypowiedzieć się bliżej
co do sugerowanych przez ciebie "jaj i parodii" (jednak nie każ mi
czytać wszystkich swoich postów w ujęciu historycznym, bo no bo
zwyczajnie nie wydolę)

Andiron

[bonobo44]

jednak poszedłem dalej za linkiem...

Pierwszy punkt zbieżny:
"?? Ruch galaktyki spowodowany byłby zasysaniem jej przez ową BH w
takim ruchu wirowym :]"
Andiron - 2005-11-04 11:30:46+01
forum.astronet.pl/index.cgi?2107#n003000000000
głębiej pójść się za linkami nie dało (materiały źródłowe pod nimi
już nie istnieją)...
jedno spostrzeżenie - trudno o coś prawdziwie oryginalnego w tej
materii (dlatego czuję się nieco rozczarowany, ale pozytywnie ;-)

na podstawie powyższego mniemam, że ostaje się co najwyżej (jako mój
autorski 8-) pomysł wykorzystania wszystkich primordial
(pierwotnych) czarnych dziur do kreacji wszystkich istniejących
galaktyk, który zarazem wyjaśnia ich zróżnicowanie (?)

może jeszcze sam mechanizm nadawania rotacji galaktykom - nie
wymagający wprowadzania "obwarzanków" (?)

czy coś ci wiadomo, żeby podobny do niego był rozważany?

nie androny ?

[pies_na_teorie]

Skoro traktujesz temat poważnie,
to wypada sie dostosować.

Potrzeba mi trochę czasu, może kilka dni,
może miesiąc... Spróbuje tu wrócić.

[bonobo44]

O.K. - udanych wakacji - i obyśmy je wszyscy przeżyli:

nie ma supermasywnych dziur

[hetman_twardowski]

Wszystkie gwiazdy galaktyki tworzą ten wir w centrum.
Bez gwiazd nic tam nie będzie.
Koncentracja energii w środku masy układu jest największa i tyle.

Jednak gwiazdy nie orbitują centrum galaktyki,
np. Słońce krąży razem ze swoją grupką gwiazd
niezależnie wokół czegoś tam...
Okres obrotu wynosi około 26000 lat, czyli
jest to ten słynny okres precesji osi rotacji Ziemi,
która faktycznie nie występuje.

[tvnpolprw281]

Dziwi zawsze mnie arogancja takich wypowiedzi. No bo w tym samym
stylu to mozne twierdzic, ze nie ma galaktyk ani nie ma kosmosu.
Kompletny bzdet

[hetman_twardowski]

> Dziwi zawsze mnie arogancja takich wypowiedzi. No bo w tym samym
> stylu to mozne twierdzic, ze nie ma galaktyk ani nie ma kosmosu.

Takie coś wynika z tej twojej wyklepanej na pamięć
teoryjki stworzonej z sufitu - o wybuchaniu niczego
w czasie t = 0 i punkcie (0,0,0,0,0,0,0,0).

Kwazary stoją zaraz obok swoich galaktyk
i są z nimi powiązane, zatem stare galaktyki
nie zapadają się, a wręcz przeciwnie.

[tvnpolprw281]

Kwazary stoja obok starych galaktyk? Oj ,cos sie bardzo poplatalo
pod suficikiem.
Kwazary sa tylko w aktywnych "mlodych" wzgledam kwzara galaktykach.
Potem kwazar gasnie,galaktyka staje sie nieaktywna i trwa do dzisiaj.
Tak ten kosmos jest bardzo prosty - ale nie dla kazdego. ha.ha.ha.ha

[hetman_twardowski]

> Potem kwazar gasnie,galaktyka staje sie nieaktywna i trwa do dzisiaj.

Aha, nieaktywna, czyli grawitacji tam nie ma,
a promieniowania pewnie także - i wy zasrańcy
wszystko to widzieliście na krawędzi wszechświata,
bo tam stoi taki szlaban z napisem:
"KONIEC ŚWIATA", pwhieeeeeeehehe!

[bonobo44]

hetman_twardowski napisał:

> Aha, nieaktywna, czyli grawitacji tam nie ma,

nie, hetmanie! "nieaktywna" oznacza, że nie-pożerająca-otaczającej-
materii-tak-zawzięcie, że aż z jej uszu tryskają dżety materii i
słupy promieniowania gamma palące wszystko na swej drodze...


a nie pożera otaczającej-materii-tak-zawzięcie, bo no bo wszystko,
co miało spaść na nią już na nią spadło, gdy była kwazarem, reszta
ulokowała się na w miarę bezpiecznych orbitach i tylko czasami
fluktuacje ładują jej do paszczy jakąś gwiazdkę lub dwie, czy
obłoczek materii, na co ona reaguje jak Słońce na wpadający w nie
meteoroid... może czymś i splunie, ale nie jest to ciągła
akcja "laserowa", lecz okazyjna "czkawka" (czegoś takiego mógłby
poszukać ten nowy satelita, o którym pisał madcio - okazjonalnych
impulsów gamma z centrów galaktyk, prostopadle do ich osi)

[hetman_twardowski]

> nie, hetmanie! "nieaktywna" oznacza, że nie-pożerająca-otaczającej-
> materii-tak-zawzięcie, że aż z jej uszu tryskają dżety materii i
> słupy promieniowania gamma palące wszystko na swej drodze...

Masa, a zwłaszcza mała, nie ma możliwości połykania czegokolwiek.
Oblicz sobie orbity wokół Słońca i wyjdzie tu prawdopodobieństwo
przelotu w promieniu R = milion km, i wtedy spada.
Teraz zrób sobie 3km czarnej dziury i porównaj szanse zderzenia.

> a nie pożera otaczającej-materii-tak-zawzięcie, bo no bo wszystko,
> co miało spaść na nią już na nią spadło, gdy była kwazarem, reszta
> ulokowała się na w miarę bezpiecznych orbitach i tylko czasami
> fluktuacje ładują jej do paszczy jakąś gwiazdkę lub dwie,

Materia skoncentrowana odpycha się elektrycznie
i nic tu nie spada, poz malizną, która eksploduje w locie.
ślady po meteorach to miejsca wyładowań plazmy.
Popatrz sobie na zdjęcia Merkurego - są tam piękne ślady po spawarce...

Widziałeś test zderzeniowy z meteorytem - wypierdzieliło
ten pocisk w drobny mak, zanim dotknął powierzchni,
aż oślepiło frajerów z NASA, takie było wyładowanie elektryczne.
Do dziś przecierają gały.

[madcio]

> np. Słońce krąży razem ze swoją grupką gwiazd
> niezależnie wokół czegoś tam...
> Okres obrotu wynosi około 26000 lat
Tzn wokół czego? Gdzie na niebie można znaleźć obiekt, wokół którego się podobno
obracamy i w jakiej jest odległości?

[hetman_twardowski]

> Tzn wokół czego? Gdzie na niebie można znaleźć obiekt,
> wokół którego się podobno obracamy i w jakiej jest odległości?

W centrum wiru nie musi być specjalnej masy,
a promień obrotu można wyliczyć:
z prędkości i okresu obiegu.

W kosmosie i wszędzie - poczynając już od atomów -
powstają takie spiralne wiry, i to idzie rekurencyjnie
coraz wyżej - chmury gazu, czy plazmy,
grupy gwiazd, większe skupiska gwiazd, dalej - cała galaktyka,
grupy galaktyk, gromady, supergromady, itd.

Jest jakaś totalna reguła matematyczna,
prawdopodobnie zera funkcji zeta Riemanna,
które często pojawiają się we wzorach
z aerodynamiki, hydrodynamiki,
meteorologii - cyklony, wiry, w fizyce kwantowej również;
ogólnie - teoria chaosu.

czarne dziury to nasi "bogowie-stworzyciele"...

[bonobo44]

hetman_twardowski napisał:

> W kosmosie i wszędzie - poczynając już od atomów -
> powstają takie spiralne wiry, i to idzie rekurencyjnie
> coraz wyżej - chmury gazu, czy plazmy,
> grupy gwiazd, większe skupiska gwiazd, dalej - cała galaktyka,
> grupy galaktyk, gromady, supergromady, itd.

tak sądzono dotychczas, ale odkąd odkryto czarne dziury w centrach
galaktyk, to się musiało zmienić...

zgodnie z opisywanym tu scenariuszem (poza takimi odpryskami jak
Obłoki Magellana), wszystkie klasyczne galaktyki powinny były
skondensować na pierwotnych czarnych dziurach - a więc w istocie
wszystkie one są czarnymi dziurami - "niewiele" ponadto...
to "niewiele" to zarazem "aż tyle", że mogliśmy w czymś takim (w
pozostałości dysku akrecyjnego) zaistnieć...
i bez nich by nas nie było - te "primordial" czarne dziury to
nasi "bogowie-stworzyciele"... nas i innych istot rozumnych w innych
galaktykach...

[hetman_twardowski]

> tak sądzono dotychczas, ale odkąd odkryto czarne dziury w centrach
> galaktyk, to się musiało zmienić...

Gdzie odkryto jakieś dziury?
My nie widzimy nawet tego układu Syriusza jak należy,
8 lat światła obok, i nie wiadomo, czy to jest potrójny układ,
czy inny, a tu mi będziesz pierdzielił
o badaniu centrów obcych galaktyk.

Ruchu Słońca nie potrafią określić,
albo zwyczajnie jaja sobie robią i bzdurami ludzi karmią.
Oni prędkość ziemi względem światła mierzą - po co to komu?
Czy te gamonie nie potrafią już nawet zmierzyć
normalnie na kliszy przesunięcia kilkuset grubszych
gwiazd w ostatnich 20-40 latach?

[madcio]

> Gdzie odkryto jakieś dziury?
Pierwsze z brzegu - o Sagittarius A* słyszał?

> My nie widzimy nawet tego układu Syriusza jak należy,
> 8 lat światła obok,
Oczywiście, że widzimy. Jakie masz podstawy do twierdzenia, że nie?

> i nie wiadomo, czy to jest potrójny układ, czy inny,
Wiadomo, że nie może być tam trzeciego towarzysza jaśniejszego, niż pewna
określona wielkość, inaczej byśmy już go dostrzegli. Na dzień dzisiejszy jest to
układ podwójny.

> Ruchu Słońca nie potrafią określić,
Jakie masz podstawy do takiego twierdzenia?

> Czy te gamonie nie potrafią już nawet zmierzyć
> normalnie na kliszy przesunięcia kilkuset grubszych
> gwiazd w ostatnich 20-40 latach?
Co miałoby twoim zdaniem wyniknąć z takiego pomiaru?

[madcio]

> W centrum wiru nie musi być specjalnej masy,
Czyli nasz układ słoneczny okrąża jakiś punkt w przestrzeni? Dosłownie wokół
niczego? Dobrze zrozumiałem? A czy ten punkt przestrzeni sam się porusza?

> a promień obrotu można wyliczyć:
> z prędkości i okresu obiegu.
Okres obiegu podałeś, ale nie średnią prędkość.

> W kosmosie i wszędzie - poczynając już od atomów -
> powstają takie spiralne wiry, i to idzie rekurencyjnie
> coraz wyżej - chmury gazu, czy plazmy,
> grupy gwiazd, większe skupiska gwiazd, dalej - cała galaktyka,
> grupy galaktyk, gromady, supergromady, itd.
Czy przypadkiem z twojego tekstu nie wynika, że chociaż słońce okrąża ten twój
punkt w przestrzeni, to i tak zarazem okrąża centrum galaktyki?

[hetman_twardowski]

> > W centrum wiru nie musi być specjalnej masy,
> Czyli nasz układ słoneczny okrąża jakiś punkt w przestrzeni? Dosłownie wokół
> niczego? Dobrze zrozumiałem? A czy ten punkt przestrzeni sam się porusza?

Np. układ podwójny to para krążąca wokół punktu.
Albo wokół czego wiruje trąba powietrzna - te
cząstki gazu tworzące wir?

> Czy przypadkiem z twojego tekstu nie wynika, że chociaż słońce
> okrąża ten twój punkt w przestrzeni,
> to i tak zarazem okrąża centrum galaktyki?

Być może, tak samo jak Księżyc krąży wokół
Słońca razem z Ziemią.
Z tym że, do galaktyki jest kilka poziomów pośrednich,
więc Słońce i inne gwiazdy,
praktycznie nie mają już związku z ruchem całej galaktyki.
Tak samo jak jeden człowiek ma niewiele wspólnego
z ewolucją całej cywilizacji.

[madcio]

> Np. układ podwójny to para krążąca wokół punktu.
Dobrze, ale gdzie jest ten drugi obiekt, który by sprawiał, że nasze słońce wraz
z resztą układu słonecznego by krążył wokół tego nieszczęsnego punktu[1]? O to
się pytam od początku.

Niestety, bez powodu kręcić się ot tak sobie nie może.

PS: nic nie powiedziałeś o prędkości. Nie znasz jej?

[1] Tak, taki punkt nazywa się środkiem ciężkości układu. Jowisz tak mocno
"ciągnie" słońce, że środek ciężkości jest setki tysięcy kilometrów od
*powierzchni* słońca! Efektem jest robienie przez Słońca małego kółeczka wokół
tego punktu (trwa ono tyle, co okres obrotu Jowisza).
Połozenie tego punktu jest jeszcze dodatkowo nieznacznie modyfikowane przez
resztę planet w naszym układzie słonecznym. To zjawisko także jest podstawą
jednej z metod detekcji planet pozasłonecznych.