W koło Macieju

[maruda.r]

"Ludzką skłonnością do błądzenia zajął się też tygodnik "New Scientist".
Czytamy w nim, że to jedna z cech, która - oprócz inteligencji i mowy -
odróżnia nas od zwierząt."

****************************

Czy rzeczywiście jest to błądzenie? Jeżeli próbujemy spenetrować nieznany
teren wokół charakterystycznego miejsca, to zakładamy trasę po okręgu i powrót
do punktu wyjścia. Jeżeli zmienimy tezę doświadczenia, to uzyskujemy z wyników
eksperymentów cechę wielce przydatną dla przetrwania: eksplorację skrawka
terenu i powrót do bazy. Może więc w sytuacji zagubienia instynkt podpowiada
nam drogę do najbezpieczniejszego miejsca: domu.

[dar61]

Dzięki, że naukowcom nie uroiło się porównywać płci człowieczych w
tym błądzeniu. Nie raz już mawiali, że kobieta łatwiej błądzi,
zmysłu zapewne tego szóstego nie mając...

Aż się prosi o zacytowanie badań, niedawno w tym zakątku
przedstawianych, o domniemanym magnetycznym zmysle ludzi - i
nietylko ludzi.
O tych ciekawych eksperymentach, gdzie studentom [cóż to, inni nie-
studenci niewarci badań?] po dłuższej przejażdżce autobusem z
zasłoniętymi oknami kazano wskazywać północ. Części z nich
zasłaniano oczy - ci pono w wiekszym odsetku wskazywali prawidłowo
kierunek północy...


Dając pomysł swój {Maruda} przypomniał metodykę szukania zdobyczy
przez wilcze stada - szukających ją sposobem zataczania coraz
większych kręgów z punktu wyjściowego.
Logicznie - to daje zawsze trafienie. Ino, że wilk dziennie
przebieża setki kilometrów, a człek kilka autobusów czy samochodów
zwykle wtedy testuje.

---

Inuic-kich Her-zogów to m-nie oso-biście już, pa-nie dzienik-
arzu czy-tać jest ha-dko...

Jeśli modnie i intelektualnie się pan snobuje na oberredaktora Mich-
nika, to ja się już nie cze-piam :-)

[maruda.r]

dar61 napisał:

> Aż się prosi o zacytowanie badań, niedawno w tym zakątku
> przedstawianych, o domniemanym magnetycznym zmysle ludzi - i
> nietylko ludzi.

*****************************

Chyba nie trzeba ich szukać w innych artykułach. Przypadek Innuitów z GPS-em
powinien dać do myślenia. Wszak na tych szerokościach geograficznych słońca nie
widać przez pół roku, padający śnieg zmienia krajobraz i brakuje stałych punktów
odniesienia. A jednak Innuici potrafili polować i wracać do domu przez tysiące
lat bez odbiorników GPS.

maruda.r lepiej myśli niż "naukowcy"

[pensioner63]

maruda.r napisał:
> Przypadek Innuitów z GPS-em powinien dać do myślenia. Wszak
> na tych szerokościach geograficznych słońca nie widać przez
> pół roku, padający śnieg zmienia krajobraz i brakuje stałych
> punktów odniesienia. A jednak Innuici potrafili polować i
> wracać do domu przez tysiące lat bez odbiorników GPS.

No właśnie! Czyli nie tylko zwierzęta, ale również ludzie potrafią nie błądzić
nie mając ani map an GPS.

Jest to problem ze znaczną większością współczesnych artykułów "naukowych".
Ludzie kształcą się, zatrudniają w placówkach "naukowych", piszą publikacje.
Tylko, że nie potrafią kojarzyć od dawna znanych faktów. W efekcie lawinowo
rośnie liczba bezwartościowych bublikacji.

Zgadzam się więc z Marudą.R, że to tylko człowiek żyjący w cywilizacji nigdy nie
uczy się umiejętności orientacji w terenie. Natomiast ludzie żyjący w bardziej
naturalnych warunkach uczą się umiejętności orientacji, podobnie jak dzikie
zwierzęta.

[wujaszek_joe]

przecież o tym pisze "New Scientist".
"stawia pytanie: czy łatwa orientacja w przestrzeni to umiejętność, którą
zatraciliśmy w procesie ewolucji wraz z rozwojem cywilizacji?"

Cywilizacja nas psuje?

[kosmiczny_swir]

Cywilizacja nas psuje? Chyba tak. Nadmiar czystości, niedostatek zarazków
powodoują alergie. Brak treningu orientacji w terenie czyni nas ofermami które
potrafią sie zgubić na płycie lotniska. Jeśli nic z tym nie zrobimy za 1000 lat
będziemy gatuniem kretynów i oferm.

W koło Macieju

[wnec2005]

Zwierzeta posluguja sie zapachem, w labiryncie lub gdzies tam znacza
drogi zapachami to jest ich drogowskaz np: bylem tu ale nie bylem
tam i proste jak sznurek w kieszeni. Jakby czlowiek to samo robil
zorientowal by sie szybko gdzie byl a gdzie nie. W terenie otwartym
jest to samo idac znacza drogi, nie widoczne dla ludzi drogi sa
widoczne dla zwierzat to nie jest tak ze zwierze sobie lazi bez celu
i sensu. Jezeli zwierze wchodzi na nowy teren wie kto rzadzi gdzie
moze przejsc i czy moze zginac bowiem jest tysiace drog a na nich
drogowskazy w formie zapachow.

W koło Macieju

[lubat]

Już wiele lat temu oglądałem na Discovery film poświęcony temu zagadnieniu
wśród zwierząt. Wynikało z niego, że w drodze ewolucji wykształcił się u
zwierząt mechanizm "zataczania kręgów" w terenie, mimo iż one idą ciągle na
wprost, a przynajmniej tak im się wydaje. Jest to związane z tym, iż są one
"przywiązane" w różny sposób do pewnego terytorium i przekroczenie go wiązało
się z różnymi kłopotami.
Kręgi wychodzą automatycznie, bez udziału "woli" zwierząt, ponieważ z jednej
strony (chyba lewej) nogi są nieznacznie krótsze.

[kala.fior]

> Kręgi wychodzą automatycznie, bez udziału "woli" zwierząt, ponieważ z jednej
> strony (chyba lewej) nogi są nieznacznie krótsze.

Nieznacznie?

Chyba masz na myśli Haggisa, to takie rzadkie szkockie zwierzątko, ma krótsze
nogi z jednej strony co ułatwia mu szybkie bieganie dookoła szkockich górek.

[majself]

Jeśli się zgubisz na pustyni czy w lesie, takie okręgi nie mają sensu - bo
powrót do punktu wyjścia nie jest powrotem do domu czy bazy.

[joly.roger]

Pod warunkiem że masz bazę :) Zwierze zwykle nie ma. Spójrz na to inaczej -
zataczając okręgi przeszukuje najefektywniej teren (stosunek obwodu koła do
powierzchni) i ma największą szansę znaleźć coś co pomoże mu przeżyć.
Oczywiście nie idealnie w tym samym miejscu, ale przecież tak się nie da.

[stefan4]

joly.roger:
> Pod warunkiem że masz bazę :) Zwierze zwykle nie ma.

Jakie zwierzeta masz na myśli? Wiekszość kręgowców, jakie przychodzą mi do głowy, łącznie z rybami, to zwierzęta terytorialne. Jednym z głównych mechanizmów rozwoju agresji jest walka o zasoby, z których głównym dla bardzo wielu gatunków jest terytorium; dopiero potem zaczyna się staranie o partnera seksualnego i o inne konfitury.

Skąd więc pomysł, jakoby zwierzęta nie miały bazy?

joly.roger:
> Spójrz na to inaczej - zataczając okręgi przeszukuje najefektywniej teren
> (stosunek obwodu koła do powierzchni)

Chodzenie po spirali (metodą Karuska) nie jest najefektywniejszym sposobem przeszukiwania terenu. Stosunek obwodu do powierzchni nic tu nie ma do rzeczy

[dar61]

Pomijając kierunki prądu czy wiatru w czas morskich poszukiwań
podkreślmy, że metoda bustrofedonu jest wymuszona ilością paliwa
statków poszukiwawczych.
Podobnie z przeczesywaniem tyralierą chaszczy.
Już zwierzęta mają zdrowsze podejście do takich poszukiwań
preferując jednak zmysł węchu i znaczenia terenu.
Samo poszukiwanie partnerów w czas rui już nie trzyma się żadnych
reguł ;-)

{Stefana} słowa:
[...Szukanie po spirali nigdy nie jest stosowane przez służby
ratownicze na morzu. Jeśli poszukiwania prowadzi pojedynczy statek,
to porusza się raczej jak chłop za konnym pługiem - skiba w jedną
stronę, potem obok skiba w drugą stronę. ...].

W koło Macieju

[kornel-1]

Opinia autora, że błądzenie jest wyłącznie ludzką domeną wynika z
przeświadczenia, iż przyroda jest "mądra". Faktycznie, patrząc na
"zorganizowaną" pracę mrówek, można by pomyśleć, że każdy owad "zna swoje
miejsce", "wie co robi" i "dokąd idzie". Niejednokrotnie jednak udowadniano,
że zwierzęta też się mylą, zapominają, podejmują zbędne wysiłki, źle
organizują działania.

Zwierzęta też błądzą. I nie trzeba tu podawać przykładów Lassie, Szarika,
Cywila czy Psa, Który Jeździł Koleją (w poszukiwaniu drogi do domu).

Sądzę, że nawet ptakom wykorzystującym swój zmysł magnetyczny podczas swych
wędrówek zdarza się pomylić drogę. Jeśli bocian nie wróci do swego gniazda za
rok - to znudziła mu się okolica, czy zabłądził? Tego nie będziemy wiedzieć.

Jeśli lampart wróci głodny do domu - to nie było pożywienia na skomplikowanej
trasie poszukiwania? Czy też gubił drogę i poruszał sie "bez sensu"? Tego znów
nie możemy być pewni.

Tam, gdzie brakuje instynktownych zachowań - przychodzi z pomocą inteligencja
- ładnym przykładem jest zachowanie dr. Masona z Nocy bez brzasku ;-)

Wracając do artykułu. Kółeczka kręcone przez KS nie zawsze tak ładnie
wyglądają. W lesie poruszał się tak:
Orientation experiment in
Bienwald forest
Prawdę mówiąc, trochę sie dziwię tak krętym drogom - zastosowanie drzew, jako
tyczek wyznaczających linie prostą wydaje mi się oczywistością (orientacja
zawsze na trzy drzewa w jednej linii).

Muszę spróbować sam pobłądzić :-p

Chciałbym jeszcze zachęcić do obejrzenia zmyślnej maszynki używanej w Tubindze:
One virtual step for man, one
real leap for mankind
oraz na
Youtube

Kornel