Zmartwiona-Trudne dziecko.

[malaga-20]

Od dawna mam problemy z 16 letnią córką. Strasznie pyskuje, mało się uczy, nie
słucha, ostatnio zaczęła przychodzić późno do domu, a wczoraj nawet przyznała
się wypiła piwo. Tłumaczenia i rozmowy to jak grochem o ścianę. Mieszkamy z
moją mamą, która często pije i robi awantury strasznie przy tym nas wyzywając
. Jest to nie do zniesienia. Na wyprowadzkę nie ma szans, a marzy nam się
spokój. Córka nie chce iść do psychologa, siłą nie zaciągnę. Myślę, aby
zaprosić psychologa do domu lecz nie wiem czy to zda egzamin. Jeśli ktoś ma
problemy podobnego typu to proszę się odezwać i napisać.

[emma30]

spróbuj spytać tu, może ci pomogą

forum.gazeta.pl/forum/f,898,Zycie_rodzinne.html

[malaga-20]

Dziękuję.

[1anka]

Możesz też sama pójśc do psychologa -polecem z całego serca panią
Joannę Kośmińską z tyskiej Poradni Pedagogiczno- Psychologicznej.
Będziesz wiedziała jak sobie radzić z córką, a ona może z czasem będzie
chciała pomocy.Tak mi podpowiada doświadczenia. Ale radzę koniecznie
skorzystać z pomocy specjalisty.

[bomblina]

Witam:)
Ja co prawda mam trochę młodszy "problem"córka ma dopiero 5 lat ale od prawie
początku jest nieco trudnym dzieckiem.Na początku starałam się sama rozwiązać
problem ale efekt był opłakany...wręcz odwrotny,wtedy w telewizji pokazał się
program "Super niania"-i to był strzał w dziesiątkę,obejrzałam wszystkie
programy-razem z córką i stosowałam metody pokazywane przez panią Dorotę.Muszę
dodać że bezwzględnie!Był płacz,protest,pojawiły się nerwowe triki ale powoli
córka zorientowała się że jej protesty nic nie dają.Powolutku pojawiły się dobre
strony medalu.Córka w końcu wie co ją czeka za złe zachowanie(bez
bicia,szarpania,krzyków ucisza się w 5 min a na początku było 60 min!)A ja wiem
jak postępować w trudnej sytuacji.
Myślę że jeżeli twoja córka nie chce iść do psychologa to idź sama(popieram
osobę która to napisała)tam dowiesz się co robić ,twoja córka jest już prawie
dorosła,ma własne zdanie,chce decydować za siebie i na pewno pani(pan)psycholog
da ci wskazówki jak sobie radzić w takiej sytuacji.Poszukaj na forum innych osób
z podobnymi problemami,czasami daleko szukamy a mamy blisko
rozwiązanie,porozmawiaj może z mamą która ma dziecko w podobnym wieku,może też
ma podobny problem a wie już jak postępować.No i życzę powodzenia ,na pewno się
uda choć to może trochę potrwać ,grunt to nie zniechęcić się! A z mamą
porozmawiaj jak będzie w dobrym nastroju,poproś ją żeby cię wspierała i
pomogła,może zrozumie i zmieni się,albo przynajmniej będzie się starała...:)
Jeszcze raz życzę powodzenia,wszystko zależy przede wszystkim od ciebie i twojej
wytrwałości:)

[magi104]

Bomblina, jeśli przeczytasz wątek tej samej autorki na Życiu rodzinnym, dowiesz
się czemu jej córka jest "trudna" i jak bardzo autorka broni się przed
rozwiązaniem problemu....począwszy od tego, że widzi go nie tam, gdzie on
faktycznie jest...

[bomblina]

rzeczywiście,trudna sprawa,w takim razie mogę tylko życzyć autorce żeby
posłuchała tych wszystkich i życzliwych i mniej życzliwych i pomogła sobie
samej.Na początek.Jak zrozumie że sytuacja może się zmienić ale to ONA musi
wykonać pierwszy krok to może im się uda.Życzę jej tego.

[1-achna]

Witam.Byłaś u pedagoga w szkole?Ja tak zrobiłam ponieważ miałam ten sam problem
i teraz jest już ok.Pozdrawiam

[inka117]

W tej opisanej sytuacji .. .....pomóc może tylko zmiana
mieszkania.Wg mnie sytuacja jest trudna i dla 16-latki i jej
matki.....tylko osobne mieszkanie i spokój w tej chwili jest
potrzebny najbardziej.Wizyta u pedagoga szkolnego też,ale najpierw
poprawić warunki mieszkaniowe.Powodzenia.