Ratzinger nowym Papieżem

[Gość: wisniaa]

Powiem Wam szczerze, że bardzo się cieszę z wyboru tego człowieka na Papieża.
Zaakceptowałbym każdego Papieża ale z tego jeszcze dodatkowo jestem
zadowolony.
Będzie kontynuatorem linii Jana Pawła II, ale zapewne przeprowadzi jakieś
reformy.

A co sądzą Tyscy Forumowicze?
Pozdrawiam [e-mail]

[Gość: Endrju]

Bóg miał sój udział w tym wyborze!!! pozdrawiam wszystkich!Endrju.

[Gość: warszawiak]

Dementia sądzi,że to "konserwa" jakich mało.
Ale może sie myli, nie wiem.

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=322&w=22881470&a=22906095

[dementia]

Nie powiem - bardzo się zdziwiłam wynikiem konklawe. Z wielu źródeł dochodziły
głosy o potrzebie zreformowania Kościoła, a Ratzinger jest dla mnie
synonimem "inkwizycyjności", nie tyle średniowiecznej - bez przesady, ale w
sensie nakazu milczenia dyskutującym z jedyną słuszną doktryną katolicyzmu.
Kredyt zaufania mu się chyba jednak należy - z czasem się okaże, w którym
kierunku pójdzie jego pontyfikat. A o jego konserwatywnych poglądach świadczyła
m.in. mowa poprzedzająca konklawe.

[Gość: wisniaa]

Dementia szanuje bardzo Twój ton wypowiedzi, a to dlatego że z głosu wielu osób
mówiących o reformie kościoła czuć ton nienawiści a Ty wygłaszasz swoje sądy w
sposób "bardzo na poziomie" i oby więcej takich osób na forum.

Mam jednak pytanie o jakich reformach mówisz?
Moim zdaniem kościół powinien się reformować w zakresie bardziej ludzkiego
podejścia do człowieka, może bardziej atrakcyjnego, zachęcającego; w
dochodzeniu do takiej roli kościoła z której człowiek nawet zeświecczony mógłby
czerpać realną pomoc i korzyści dla swojego życia. Na pewno jednak nie zgodze
się z żądaniami reformy w zakresie spraw takich jak: eutanazja, aborcja,
małżeństwa homoseksualne itp. Dla mnie te sprawy są bezdyskusyjne ponieważ nikt
nie ma prawa decydować o życiu drugiej osoby a podciąganie tego pod jakąś pomoc
lub odcięcie od cierpień (eutanazja) jest dla mnie złe. Podobnie sprawa ma się
z małżeństwami homo, po co się mają żenić jeśli tego typu związki nie
przedłużają naszego gatunki i nie są po prostu naturalne. Co innego jeśli
chodzi o jakieś prawne usankcjonowanie tych spraw w celu np. wspólnego
rozliczania z podatku (ale tylko prawnego) tu się zgadzam i ok, ale małżeństwo?
wynaturzenie.
nie chciałem tu nikogo nauczać tylko zaprezentować (i tak w okrojonej i
niepełnej formie) swoje zdanie. Zaznaczam że do kościoła nie chodzę często, ale
wyznaje po prostu prawa naturalne w życiu ludzkim, a pod nie z pewnością nie
można podciągnąć eutanazji, aborcji itp...

pozdrawiam, Bartek.

[dementia]

Nie jestem zwolenniczką totalnego liberalizmu w kwestiach społecznych. Nie
uważam, by małżeństwa homoseksualne powinny być dozwolone - kwestie prawne
(spadki, obecnośc patnera w szpitalu, wspólne rozliczanie się z fiskusem,
wspólnotę majątkową itp. itd.) można uregulować prawem państwowym. Mówię też
zdecydowane nie dla adopcji dzieci przez takie pary.
W kwestii stosowania prezerwatyw - odnoszę wrażenie, że Kościół (w XXI wieku!
sic!) poprzez zakaz ich stosowania, nawet w celu uniknięcia zarażenia się hiv,
zdaje się szerzyć pogląd, że hiv i aids są karą boską.
W kwestii eutanazji czy aborcji - mam mieszane uczucia. Jednak moje stanowisko
chyba bliższe jest temu, aby praktyki te były niedozwolone, bo obawiam się, że
mogłyby doprowadzić do i tak już szerokiego braku poszanowania dla życia.
Kapłaństwo kobiet - nie wiem czemu mołoby szkodzić. W imię podtrzymania
tradycyjnego patriarchatu, niechcący pozbawia się kobiety wiarygodności czy
szacunku. Bo skoro nie mogą być kapłanami, to znaczy, że są niedostatecznie
głębokiej wiary, nie mogą być autorytetem? W kwestii zniesienia celibatu - czy
ktoś, kto założył rodzinę, uprawia seks (nawet po bożemu - w celach czysto
prokreacyjnych) już nie może być wiarygodny jako kapłan? Być może własnie wtedy
będzie bliżej problemów pospolitych ludzi i będzie lepiej czynił swoją
posługę. Nie są to dla mnie kwestie istotne, jeżeli chodzi o reformę - tylko
rozważam, dlaczego są tak restrykcyjnie traktowane.
Pisząc o reformie Kościoła, myślałam o tym, aby był on bliżej zwyczajnych
ludzi. Ze swoją obrzędowością, purpurą, złotem i niestety rzadkim okazywaniem
radości wynikającej z wiary, powoduje, że może być postrzegany jako isntytucja
anachroniczna i stojąca daleko od spraw ludzkich. Lamenty, błagania,
przepraszanie za grzechy, bom niegodzien - to jest to, co niestety stanowi
istotę nabożeństw. Dlaczego nie miałoby to wyglądać dziękczynnie w radosnym
tonie? Być może tak jest - ale ja mam same negatywne doświadczenia.
Myślałam raczej o reformie rozumianej jako pogodzenie liberalnego świata z bądź
co bądź, ale konserwatywnym Kościołem. Do II Soboru Watykańskiego Kościół
katolicki odgradzał sie szerokim murem od tego co było nowoczesne. Stolica
Apostolska odrzucała, albo wręcz potępiała nowe zjawiska towarzyszące
liberalizmowi. Sprzyjanie racjonalizmowi i demokracji było czymś sprzecznym z
nauką Kościoła, ale duchowieństwo zadało sobie sprawę, że tak nie może być - że
Kościół też wymaga zmiany - szczególnie jeżeli chodziło o jego rolę w świecie
współczesnym. Ze zmieniami na świecie zmieniały się także postawy wspólnot
chrześcijańskich - miały one bardziej modernistyczne podejście do życia, które
nasuwało pewne refleksje odnośnie reform Kościoła w tym duchu. To był pierwszy
sobór papieski, na którym za liberalne podejście do pewnych spraw nie straszono
zgrzytaniem zębami w piekle. Nie potępiano zmian zachodzących w społeczeństwie,
a raczej zastanawiano się co może zrobić Kościół dla podtrzymania swojej
pozycji wzorca moralnego, duchowego - w szczególności, że dość niedawno
zakończyła się II wojna światowa, która wraz z holokaustem i innymi zbrodniami
przewartościowała pojęcie dobra i zła.
Jan Paweł II nie był kontynuatorem polityki Jana XXIII i Pawła VI, czyli
zaniechał wielu zmian sygnalizowanych podczas soboru. Myślę, że w podobnym
kierunku pójdzie nowy papież, szczególnie, że dał się już poznać jako
przeciwnik wolnomyślicielstwa w Kościele.
Pozdrawiam!

[Gość: basturk]

zgadzam sie z "wisnią". zmiana oblicza na szczeblach przyziemnych w każdej
parafii np. tak jak budowa boisk, świetlic czy innych form bycia z wiernym tak
jest np. w parafii Bł Karoliny..ale stanowcze NIE dla jakiejkolwiek
liberalizacji w sprawach takich jak zniesienie celibatu, kapłaństwo kobiet,
eutanazja, legalizacja zw. "innych", aborcja..
najczęściej głosy takowe słyszy sie spoza kościoła, ludzi daleko od wiary i od
ludzi którzy postrzegają Kościół jako zwykły związek, zwykłą ludzką instytucje..

Kościół Rzymskokatolicki i tak jest bardzo liberalny zwłaszcza w porównaniu do
poglądów innych religii. Dalsza liberalizacja - "postępowa droga" kościoła w
kluczowych obszarach paradoksalnie może zagrozić mu Jego upadkiem i to w cale
nie jest straszenie bowiem to jest tak jak z prawem - liberalizowane w
kluczowych obszarach prowadzi do jego rozpadu, upadku. Prawo jak i wiara ma
swoje ramy poza które nie może wyjść, filary na których sie opiera a których
podcinać, podciosywać nie może, bowiem wyjście poza te ramy i niszczenie tych
filarów i wiarę i prawo wypacza, powoduje że stają się one odbiciem
krzywozwierciadlanym Prawa i Wiary. Kogoś kto nie rozumie sensu wiary a
zwłaszcza jej "klucza" - Mszy Świętej żadna liberalizacja w sprawach wiary nie
jest w stanie przyciągnąć bo niby jak może.. a i problem pustych kościołów
zachodu nie leży w "liberalizacji" ale w zwykłym konsumpcyjnym sposobie bycia,
egocentryzmie, na wyrost pojmowanej wolnosci do wszystkiego i od wszystkiego
oraz ..bogactwa....skoro Chrystus oraz Jego męka nie jest w stanie przyciągnąć
kogoś, tego liberalizacja wiary tymbardziej nie..
Prawa Wiary są jej skarbem takie jest moje zdanie

nie jest to "zacofanie" czy archaiczność, ale skarb wiary..
paradoksalnie liberalizacja wiary w Kosciele byłaby początkiem jego upadku,
bo ktoś kto nie wierzy w Boga i nie chce wierzyc nigdy nie bedzie w Niego
wierzył, zastawiając się "konserwatyzmem".. krzyż jest znakiem któremu
sprzeciwiać się będą, uderz w pasterza /czytaj kościół i jego prawo/ a owce sie
rozproszą..

Celibat:
ktoś kto ma zostać księdzem zostanie nim bo czuje powołanie, ktoś kto nie umie
sie zdecydować czy życie poświęcić Bogu czy kobiecie nie bedzie dobrym kapłanem
ani tez dobrym mężem - nigdy nie bedzie w pełni oddany Bogu albo w pełni oddany
kobiecie/rodzinie, zawsze będzie na rozdrożu bo prawie zawsze droga rodzinna
jest inna niż kapłańska a na obydwu drogach nie można być jednocześnie, Bóg
potrzebuje osób w kapłaństwie jemu oddanych całkowicie i dlatego m.in.
apostołowie w momencie powoływania i później nie byli żonaci, dodatkowo Jezus
to wyjaśnił juz nie pamiętam dokładnie w którym fragmencie Ewangelii.
Oczywiście księża, którzy nie powinni nimi być zdarzą sie zawsze, bo skoro
wśród 12 Apostołów znalazł sie jeden który sprzedał Jezusa za pare srebrników
to trudno oczekiwac aby wszyscy kapłani byli jak pozostałych 11/ swieci byli
tak w stanie kapłańskim jak występowali będąc małżonkami,
mężczyzna będąc żonaty nigdyby nie byłby w 100% oddany Bogu

kapłaństwo kobiet:
nie jesteście ani mniejszej wiary, ani tez nie brak wśród Was autorytetów,
tematu kapłaństwa kobiet nie można zrozumieć nie znając zycia i działalności
Jezusa ani apostołów.
Kościół to nie jest jakaś pierwsza lepsza organizacja z prezesm na czele którym
moze byc kobieta albo mężczyzna.. Kościół został założony przez Jezusa, a jego
pierwszymi kapłanami byli apostołowie - 12 wśród których nie było kobiet,
kobiety mają inną wcale nie gorszą a nawet lepszą rolę misję do spełnienia, tak
w życiu zakonnym jak i zwłaszcza w małżeństwie i co wyjaśnił/pokazał Jezus
podczas swej drogi krzyżowej płaczącym niewiastom,
czy tak naprawdę kapłaństwo kobiet jest potrzebne?? czy jest to tylko poprostu
chęc udowodnienia czegoś..
Dla mnie jest to chęć udowodnienia czegoś, ale przecież nie o to tu chodzi. Bóg
na kogoś kto ma zgładzić nasze grzechy nie wybrał córki ani na apostołów nie
wybrał też kobiet, nie dlatego że są mniejszej wiary czy gorsze, ale dlatego że
mają do spełnienia inną rolę w zyciu, kościele i nie wiem czy nieważniejszą..
ktoś kto jest spoza Kościoła, ktoś kto nie wierzy w Boga na Kapłaństwo patrzy
tylko przez pryzmat zawodu, kolejnego szczytu sukcesów do osiągnięcia etc..
podobne jest w innych religiach które wg mnie wyznaja tego samego Boga inaczej
go pojmując gdzie stan duhcowny zarezerwowany jest tylko dla mężczyzn..
co do eutanazji to myśle że tu najlepszą lekcję udzielił JP II i wszytsko
wyjaśnił, zawsze byłem jej przeciwny a nasz Karol utwierdził i pokazal
prawdziwy sens cierpienia. mimo tego że sens, wage cieprienia wszyscy znamy
poprzez Jezusa to widać Bóg chyba musiał nam wszystko przypomniec..

NIE dla liberalizacji w Kościele..

[Gość: basturk]

zgadzam sie z "wisnią". zmiana oblicza na szczeblach przyziemnych w każdej
parafii np. tak jak budowa boisk, świetlic czy innych form bycia z wiernym tak
jest np. w parafii Bł Karoliny..ale stanowcze NIE dla jakiejkolwiek
liberalizacji w sprawach takich jak zniesienie celibatu, kapłaństwo kobiet,
eutanazja, legalizacja zw. "innych", aborcja..
najczęściej głosy takowe słyszy sie spoza kościoła, ludzi daleko od wiary i od
ludzi którzy postrzegają Kościół jako zwykły związek, zwykłą ludzką instytucje..

Kościół Rzymskokatolicki i tak jest bardzo liberalny zwłaszcza w porównaniu do
poglądów innych religii. Dalsza liberalizacja - "postępowa droga" kościoła w
kluczowych obszarach paradoksalnie może zagrozić mu Jego upadkiem i to w cale
nie jest straszenie bowiem to jest tak jak z prawem - liberalizowane w
kluczowych obszarach prowadzi do jego rozpadu, upadku. Prawo jak i wiara ma
swoje ramy poza które nie może wyjść, filary na których sie opiera a których
podcinać, podciosywać nie może, bowiem wyjście poza te ramy i niszczenie tych
filarów i wiarę i prawo wypacza, powoduje że stają się one odbiciem
krzywozwierciadlanym Prawa i Wiary. Kogoś kto nie rozumie sensu wiary a
zwłaszcza jej "klucza" - Mszy Świętej żadna liberalizacja w sprawach wiary nie
jest w stanie przyciągnąć bo niby jak może.. a i problem pustych kościołów
zachodu nie leży w "liberalizacji" ale w zwykłym konsumpcyjnym sposobie bycia,
egocentryzmie, na wyrost pojmowanej wolnosci do wszystkiego i od wszystkiego
oraz ..bogactwa....skoro Chrystus oraz Jego męka nie jest w stanie przyciągnąć
kogoś, tego liberalizacja wiary tymbardziej nie..
Prawa Wiary są jej skarbem takie jest moje zdanie

nie jest to "zacofanie" czy archaiczność, ale skarb wiary..
paradoksalnie liberalizacja wiary w Kosciele byłaby początkiem jego upadku,
bo ktoś kto nie wierzy w Boga i nie chce wierzyc nigdy nie bedzie w Niego
wierzył, zastawiając się "konserwatyzmem".. krzyż jest znakiem któremu
sprzeciwiać się będą, uderz w pasterza /czytaj kościół i jego prawo/ a owce sie
rozproszą..

Celibat:
ktoś kto ma zostać księdzem zostanie nim bo czuje powołanie, ktoś kto nie umie
sie zdecydować czy życie poświęcić Bogu czy kobiecie nie bedzie dobrym kapłanem
ani tez dobrym mężem - nigdy nie bedzie w pełni oddany Bogu albo w pełni oddany
kobiecie/rodzinie, zawsze będzie na rozdrożu bo prawie zawsze droga rodzinna
jest inna niż kapłańska a na obydwu drogach nie można być jednocześnie, Bóg
potrzebuje osób w kapłaństwie jemu oddanych całkowicie i dlatego m.in.
apostołowie w momencie powoływania i później nie byli żonaci, dodatkowo Jezus
to wyjaśnił juz nie pamiętam dokładnie w którym fragmencie Ewangelii.
Oczywiście księża, którzy nie powinni nimi być zdarzą sie zawsze, bo skoro
wśród 12 Apostołów znalazł sie jeden który sprzedał Jezusa za pare srebrników
to trudno oczekiwac aby wszyscy kapłani byli jak pozostałych 11/ swieci byli
tak w stanie kapłańskim jak występowali będąc małżonkami,
mężczyzna będąc żonaty nigdyby nie byłby w 100% oddany Bogu

kapłaństwo kobiet:
nie jesteście ani mniejszej wiary, ani tez nie brak wśród Was autorytetów,
tematu kapłaństwa kobiet nie można zrozumieć nie znając zycia i działalności
Jezusa ani apostołów.
Kościół to nie jest jakaś pierwsza lepsza organizacja z prezesm na czele którym
moze byc kobieta albo mężczyzna.. Kościół został założony przez Jezusa, a jego
pierwszymi kapłanami byli apostołowie - 12 wśród których nie było kobiet,
kobiety mają inną wcale nie gorszą a nawet lepszą rolę misję do spełnienia, tak
w życiu zakonnym jak i zwłaszcza w małżeństwie i co wyjaśnił/pokazał Jezus
podczas swej drogi krzyżowej płaczącym niewiastom,
czy tak naprawdę kapłaństwo kobiet jest potrzebne?? czy jest to tylko poprostu
chęc udowodnienia czegoś..
Dla mnie jest to chęć udowodnienia czegoś, ale przecież nie o to tu chodzi. Bóg
na kogoś kto ma zgładzić nasze grzechy nie wybrał córki ani na apostołów nie
wybrał też kobiet, nie dlatego że są mniejszej wiary czy gorsze, ale dlatego że
mają do spełnienia inną rolę w zyciu, kościele i nie wiem czy nieważniejszą..
ktoś kto jest spoza Kościoła, ktoś kto nie wierzy w Boga na Kapłaństwo patrzy
tylko przez pryzmat zawodu, kolejnego szczytu sukcesów do osiągnięcia etc..
podobne jest w innych religiach które wg mnie wyznaja tego samego Boga inaczej
go pojmując gdzie stan duhcowny zarezerwowany jest tylko dla mężczyzn..
co do eutanazji to myśle że tu najlepszą lekcję udzielił JP II i wszystko
wyjaśnił, zawsze byłem jej przeciwny a nasz Karol utwierdził i pokazal
prawdziwy sens cierpienia. mimo tego że sens, wage cieprienia wszyscy znamy
poprzez Jezusa to widać Bóg chyba musiał nam wszystko przypomniec..

[krzys00]

ciekawe czy niemcy sie nawroca po wyborze ich rodaka na papieza bo dotychczas koscioly tam swiecily pustkami