studia podyplomowe

[aniaurbanska]

Witajcie! Skończyłam pedagogikę opiekuńczo- wychowawczą na UAM-ie... jednak
fakt, że mieszkam w małej miejscowości, gdzie pracę zdobywa się same wiecie
jak powoduje, że od października chciałabym zacząć studia podyplomowe... może
to zastąpi mi znajomości, brak np. burmistrza w rodzinie i "szerokie
plecy" :) Tylko szczerze mówiąc ugrzęzłam w szukaniu kierunku. A dokładniej
rzecz ujmując zastanawiam się między doradztwem zawodowym, logopedią, terapią
pedagogiczną dzieci z problemami szkolnymi a np psychoedukacyjną terapią
rodzin. Jeśli możecie to poradźcie mi, co Waszym zdaniem, byłoby najbardziej
skuteczne w późniejszym szukaniu pracy. Pozdrawiam gorąco- Ania

[mama-zuzi]

Wszystko zależy od tego co tak naprawdę chciałabyś robić :) Logopedia jest
dobra o tyle, że zawsze możesz założyć swój gabinet i w ten sposób dorabiać lub
zarabiać (chociaż ciężko jest się załapać gdzieś jako logopeda). Doradztwo
zawodowe, terapia rodzin czy terapia pedagogiczna na pewno pomogłyby w
znalezieniu pracy w poradni psych.-ped. (pod warunkiem, że opiekuńczo-
wychowacza daje kwalifikacje do pracy w tej instytucji). Mogłabyś też pomyśleć
o szkole, ale w tym wypadku, albo musiałabyś zrobić jakiś przedmiot, albo
oligofrenopedagogikę, bo ta uprawniałaby cię do pracy w klasach integracyjnych.
Ciężko jest wybrać coś sensownego. Ja już co prawda pracuję, skończyłam 3
kierunki (z czego innego licencjat, magisterka i podyplomówka), ale nadal mam
dylemat co robić dalej (bo robić trzeba)- coś potrzebnego jak np. przedmiot
(pracuję w szkole) czy coś co pomogłoby mi w pracy np. terapia jakaś tam (bo
wybór jest spory).
Pozdrawiam.

[ariana1]

Ja też jestem po opiek -wych i uważam,że ten kierunek daje doskonałe
przygotowanie.... do innych studiów. A poza tym nic konkretnego. Jest strasznie
ogólny. Ja pracowałam po nim w pogotowiu opiekuńczym, ale cały czas marzyłam o
przedszkolu. Niestety opiek - wych. nie daje takich kwalifikacji i musiałam
zrobić podyplomówkę przedszkolną. Nie chciałam być pedagogiem w szkole albo w
poradni ani wychowawcą w domu dziecka. Bo poza tym opiek-wych. nie daje
większych możliwości pracy. Po drodze zrobiłam jeszcze podyplomowo
ologrofrenopedagogikę i dzięki temu pracuję teraz jako n-l wspomagający w
przedszkolu właśnie :) A ostatnio zdobyłam jeszcze kwalifikacje biblioteczne
(ale już na kursie) i być może zmienię pracę w 2006.
Odradzam ci logopedię, jest całe morze logopedów, bo to tzw. modny kierunek.
Więc o etat ciężko. Na terapię ped. szkoda czasu i pieniędzy, możesz to zrobić
na kursie zamiast na studiach. Przyszłość będzie miała teraz integracja,
wchodzenie z dziećmi niepełnosprawnymi do placówek masowych. Może oligro?
Terapia rodzinna też może być fajna. Teraz kładzie się nacisk na terapię całej
rodziny jak pojawiają się problemy z dzieckiem a takich dzieci mamy i będziemy
mieć pod dostatkiem, bo demoralizacja i patologia kwitną.
Napisz na co się zdecydowałaś:)

[aniaurbanska]

No i właśnie... nadal mam pustke w głowie. Jednak po przeczytaniu Twojego postu
ograniczyłam się do dwóch kierunków- terapia rodzinna i poradnictwo zawodowe.
Coraz bardziej skłaniam się ku temu drugiemu ( z myśla, ze później zrobię ter.
rodzinną). Dlaczego poradnictwo?? Pomijając fakt o konieczności zatrudniania
doradców w instytucjach opiekuńczo- wychowawczych- stoję przed możliwością
podjęcia pracy przy projekcie dla osób niepełnosprawnych- coś na krój
pośrednika pracy. Pracowałam wcześniej jako doradca pracy w Urzędzie Pracy i
teraz trafia się podobna okazja. Tylko..... to niestety nie jest praca z
dziećmi- co zawsze było moim priorytetem!!! Jednak obawiam się, że będę musiała
z tego skorzystać z uwagi na sytuację finansową- w sumie to moge w tym czasie
szukać czegoś innego.... oby...

Dziękuję za pomoc
Podrawiam Ania