stix
14.12.08, 12:05
blogmedia24.pl/node/4472
Dziś 6 listopada 2008 roku, obchodzimy sześćdziesiątą dziewiątą rocznicę niemieckich mordów na polskich uczonych.Ta barbarzyńska akcja Niemców, została zapisana w nauce o nazwie historia jako Sonderaktion Krakau.
Niemcy wkroczyli do niebronionego Krakowa w dniu 6 września 1939 roku. Małopolska z Krakowem, miała być darmowym zapleczem siły roboczej dla przemysłu niemieckiego. Niemcy jeszcze przed wkroczeniem do Polski, zamierzali Małopolskę całkowicie zgermanizować opierając się na starych dobrych doświadczeniach Otto Eduarda Leopolda von Bismarcka-Schönhausen, premiera Prus, kanclerza Rzeszy zwanego Żelaznym Kanclerzem. Kraków został włączony do Generalnego Gubernatorstwa GG Generalgouvernement für die besetzten polnischen Gebiete, jednostki niemieckiej administracji terytorialnej, utworzonej na podstawie dekretu Adolfa Hitlera z 12 października 1939 roku. Stolicą Generalnego Gubernatorstwa został Kraków, ze względu na bliskość położenia od III Rzeszy.Generalnym Gubernatorem został Hans Michael Frank, członek NSDAP od 1927 roku. To on był odpowiedzialny za eksterminacje narodu polskiego.Masowe zbrodnie. W dniu 6 lutego 1940 roku Hans Frank udzielił wywiadu dla Völkischer Beobachter: "Gdybym o każdych siedmiu rozstrzelanych Polakach chciał rozwieszać plakaty, to w Polsce nie starczyłoby lasów na wyprodukowanie papieru na takie plakaty." Dziś nie wiemy, czy zawisnął na szubienicy w Norymberdze zrobionej z polskiego drzewa, czy niemieckiego.W swoim dzienniku, w dniu 4 października 1939 Frank odnotował:"Führer omówił z generalnym gubernatorem ogólną sytuację, zaaprobował jego pracę w Polsce, w szczególności zburzenie Zamku w Warszawie, nieodbudowanie tego miasta, wywóz dzieł sztuki" Hans Frank na swoja siedzibę, wybrał Wawel. Żona Hansa Franka, Brigitte Marie Herbst, kazała siebie nazywać Königin von Polen,tak jak madame Madame Sans-Gêne Lefebvre ,praczka, która została księżną Gdańska. Kiedy Hans Frank został generalnym Gubernatorem, postanowił zniszczyć szkolnictwo w Generalnym Gubernatorstwie.
29 października przebywający w Łodzi Frank wybrał nazwę dla swojej przyszłej rezydencji - od 2 listopada Wawel to Krakauer Burg. Gubernator otrzymał od Führera brutalne i precyzyjne dyrektywy. "Zadaniem administracji nie jest uczynienie z Polski wzorowej prowincji ani też wzorowego państwa opartego na niemieckim porządku, ani też gospodarcze i finansowe uzdrowienie kraju. Należy zapobiec, aby inteligencja polska stała się warstwą kierowniczą. W kraju powinna pozostać niska stopa życiowa; stamtąd czerpiemy tylko siłę roboczą... Generalny gubernator powinien dać narodowi polskiemu tylko nieznaczne możliwości życia. (...) Cel: rozwaga i surowość w tej walce narodowościowej muszą nam oszczędzić konieczność wyruszenia raz jeszcze na pole bitwy z powodu tego kraju...".
W dniu 3 listopada 1939 roku, szef gestapo w Krakowie Obersturmbannführer Bruno Müller, zaprosił do siebie Jego Magnificencje Rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego, profesora Tadeusza Lehra-Spławinskiego. Prosił go o zorganizowanie w dnu 6 listopada o godzinie 12 zebrania profesorów, nauczycieli akademickich, na którym Bruno Müller, miał wygłosić wykład, "Stosunek III Rzeszy i socjalizmu narodowego do nauki i szkolnictwa wyższego". Uczeni zebrali się w Collegium Novum w sali 56. Po wejściu do sali Obersturmbannführer Bruno Müller, oświadczył, ze Uniwersytet rozpoczął rok akademicki bez zgody władz Generalnego Gubernatorstwa. Tym samym dając dowody wrogości wobec legalnych władz Generalnego Gubernatorstwa. Potem kazał aresztować wszystkich zebranych uczonych. Aresztowano 183 osoby. 144 wykładowców Uniwersytetu Jagiellońskiego,21 profesorów Akademii Górniczej, oraz trzech z Akademii Handlowej. Polscy uczeni zostali osadzeni w więzieniu Montelupich. Następnie we Wrocławiu. W dniu 28 listopada przewieziono ich do niemieckiego obozu koncentracyjnego Konzentrationslager Sachsenhausen w-Oranienburgu. W wyniku interwencji Watykanu, Rządu Włoskiego i Mussoliniego, hitlerowcy uwolnili 8 lutego 1940 roku 101 wiezionych polskich uczonych. Do tego dnia ze względu na bardzo trudne warunki bytowe, zmarło 13 polskich uczonych. Młodszych wiekiem uczonych przewieziono w dniu 4 marca do niemieckiego obozu koncentracyjnego Konzentrationslager Dachau.
W dowód pamięci tego wydarzenia 6 listopada jest od 1999 r. obchodzony na Uniwersytecie Jagiellońskim jako
Uniwersytecki Dzień Pamięci.
To dzień wspomnień o tych, którzy odeszli, a kiedyś tworzyli wspólnotę akademicką. Rocznicę Sonderaktion Krakau obchodzono także na Uniwersytecie Ekonomicznym.
