*tajemnica*

[jmx]

"Wicher zaczął się w głowie,
A oszalał we włosach,
Cały świat zdmuchnął z powiek
Człowiekowi sprzed nosa,

I już nic nie pomogło,
Kiedy leciał na oślep,
Kto go słyszał, ten ogłuchł,
Kto go widział, ten oślepł,

Komu do ust się dostał,
Temu usta oniemił,
I pustoszył, i chłostał
Ciało ludzkie na ziemi.

A ja stoję na wichrze,
I spoglądam, i milczę,
I mam życie najcichsze,
I mam życie najmilsze.

A wam wszystkim być musi
Coraz gorzej, nie lepiej,
Boście niemi i głusi,
Boście głusi i ślepi,

Bo i nas was już czas też,
Dmie już wicher za wami,
A przede mną Różpasterz
Świat zamiata różami."

Wichru *tajemnica*?

[firenziano]

Wichry o tej porze, rzecz zwykla.

Ale bylem w vinnych dolinach, gdzie swiecilo slonce i wial cieply wiatr
i bylem w innych, tuz obok, gdzie wiatru nie bylo, a chlod dotkliwie doskwieral.

I nie jest to przenosnia literacka.
Tak bylo naprawde.
Wot, mikroklimaty.
ale oba jedyne.

[jmx]

Wichry na dworze a tajemnica w sercu.
Czyż nie...?

:-)