Panowie, czy boicie się niezależnych kobiet?

[Gość: Katja]

Tak sobie siedziałyśmy wczoraj w miłym damskim gronie i doszłysmy do wniosku,
że najlepszy byłby taki układ z mężczyzną, w którym oboje jesteśmy wolni.
Czyli:
- nie wijemy gniazdeczka,
- nie plączemy się sobie nawzajem po kuchniach,
- nie płacimy wspólnych rachunków za światło.
- ale jednocześnie kochamy się
- wiemy, że możemy na siebie liczyć
- wiemy, że do siebie należymy.
- spędzamy razem weekendy, urlopy, święta, po prostu jesteśmy RAZEM, jako
bliscy sobie ludzie
Czy to jest nierealne? Związek dwojga ludzi, którzy szanują prawo drugiej osoby
do posiadania własnego świata. Oczywiście, nie oznacza to, że sypiamy z kim
chcemy, nie, absolutnie. Ani że facet jest żonaty (niestety, żonatych szczujemy
psami)
Ciekawa jestem męskiego zdania na ten temat (ale oczywiście nie tylko
męskiego). Dlaczego mężczyźni, przywiązani wszak do wolności, boją się takich
związków i uważają, że kobieta ZAWSZE dąży do skucia go małżeńskimi kajdanami i
posiadania gromadki dzieci? (To, drodzy Panowie, naprawdę jest "osobniczo
zmienne") Czy zdecydowalibyście się na taki związek?
POzdrawiam wszystkie mądre kobiety i dojrzałych mężczyzn.

to jest to...............

[kitek1]

co kitki lubia najbardziej:)

[Gość: free]

nie boje sie, lubie, ba uwielbiam takie, tylko trudno znalesc
i nawet jak sie znajdzie, one maja, z racja, wysokie wymagania.
no coz.

[kasia-s]

Gość portalu: free napisał(a):

> one maja, wysokie wymagania.

Coś za coś, nie siedzi w Twojej kuchni, nie zajmuje Ci łazienki to wymaga...

[Gość: free]

i bardzo dobrze, niech wymagaja, od nas mezczyzn co im sie nalezy.
tylko takie "zwiazki" sa zszyte bardzo cienka nitka. z obu stron.

ale lepsze to, niz tak tzw. sznur wisielczy.......

[kitek1]

wezla malzenskiego:)

[kasia-s]

Gość portalu: free napisał(a):

> takie "zwiazki" sa zszyte bardzo cienka nitka.

Albo się kocha albo nie, grubość nitki nie ma tu żadenego znaczenia, istotne jest
zaufanie

[Gość: Rachele]

To ideologia i dobra na krotko,zycie dosc szybko weryfikuje takie
niesprecyzowane albo "handlowe" zwiazki.Milosc jesli juz jest ma znacznie
wieksze wymagania a nie sleczenie nad rachunkami i rozliczanie kto i za ile
zjadl czy wypil.
Kobieta niezalezna ? a co to takiego jest skoro milosc uzaleznia.

[Gość: Katja]

no przecież rachunki były umowne, a nie dosłowne! Dlaczego uważasz, że to jest
szyte cienką nitką? Dlaczego, do diabła, od razu nazywasz takie
związki "handlowymi"???? Oczywiście, że miłość uzależnia, ale chodziło mi o to,
że przecież są ludzie, którzy umieją kochać mądrze! Czyli nie wieszać się
partnerowi na szyi przez 24 godziny na dobę, nie truć mu o butach u szewca i o
tym, że własnie boli nas mały palec u lewej nogi i że "lampa zgasła i nocnik
się przewrócił". Nie wypaczaj mojej głównej myśli! Nie chodziło mi o "układ",
ale o mądre kochanie. Mnie zresztą olśniło w tej sprawie przy lekturze ...
Muminków. Tam Tata Muminka co jakiś czas opuszczał dom i ruszał w świat, a Mama
Muminka czekała bez niepokoju, bo wiedziała, że wróci. No a on zawsze wracał.
Infantylne? W życiu się nie zdarza? No właśnie tego nie wiedziałam i dlatego
rozpoczęłam ten wątek. Jedna tylko rzecz jest tu istotna: oboje partnerzy muszą
być dojrzali i lojalni wobec siebie, żeby mogli sobie ufać.
Pozdrawiam - K.

\

[Gość: Katja]

No właśnie, masz rację, Kasiu. O to chodziło.

[Gość: free]

mlode dziewczyny pelne idealow, wspaniale i tak trzymac.

jedno to przemyslenia: jesli wasza milosc do wolnosci
przeciwstawi sie milosci do innej osobie, co wybieracie?

z niezaleznymi, bezkompromisowymi pozdrowieniami :-)

[Gość: Rachele]

Co to znaczy milosc madra albo nie ,dojrzala albo niedojrzala.Milosc jest
bezwzgledna,zaborcza i bezkompromisowa w odniesieniu do "przedmiotu" milosci.
Milosc to zazdrosc ,niepohamowanie i chec bezwzglednego posiadania.Nie mysle
by mozna stworzyc kierowana i oparta na grafiku milosc choc mozna tak
wspolzyc nazywajac to miloscia.Nazwa ma przeciez niewielkie znaczenie. Pozatym
jak wszystko tak i to podlega zmianom.

[Gość: Katja]

Obawiam się, Rachele, że nie dojdziemy do porozumienia, bo nigdy nie zgodzimy
się w definicji miłości. Jak wiadomo, nie ma jednej, więc chyba nie ma sensu
prowadzić tej dyskusji, tylko nalezy się pogodzić z różnicą zdań.
Niemniej jednak cały czas wierzę, że możliwe jest kochać i nie wyrzekać się
siebie. Zdarzyło mi się oszaleć z miłości, kochałam zaborczo, bezkompromisowo,
byłam uzależniona i posiłkując się tymi bolesnymi doświadczeniami, mogę sobie
pozwolić na stwierdzenie, że to właśnie takie uczucie oparte na niepewności i
bezgranicznym oddaniu jednej ze stron, szyte jest niteczką cieniutką jak
mgiełka...
Serdecznie Cię pozdrawiam i podziwiam za romantyzm.
K.

[Gość: zxc1973]

Gość portalu: Katja napisał(a):

> siebie. Zdarzyło mi się oszaleć z miłości, kochałam
zaborczo, bezkompromisowo,
> byłam uzależniona i posiłkując się tymi bolesnymi
doświadczeniami, mogę sobie
> pozwolić na stwierdzenie, że to właśnie takie uczucie
oparte na niepewności i
> bezgranicznym oddaniu jednej ze stron, szyte jest
niteczką cieniutką jak
> mgiełka...

Szyte przez druga strone - to tak jakby powiesic na
cienkiej nitce odwaznik 20kg :-/ O ile druga strona nie
bedie wspolpracowac, to musi spasc.

[Gość: Rachele]

To prawda ze roznimy sie co do pojmowania pojecia milosc ale ta roznica tkwi w
tym ze ja nie musze mowic o niej w czasie przeszlym co znaczy ze jak moja
wytrzymuje probe czasu i nieco staroswieckie jej pojmowanie tak dla Ciebie to
krotkotrwaly zwiazek oparty na niezaleznosci uczuc,postepowan i zachowan ,a
moze to zludzenie a nie milosc?
Pozdrawiam.

[Gość: zxc1973]

Gość portalu: Rachele napisał(a):

> To prawda ze roznimy sie co do pojmowania pojecia
milosc ale ta roznica tkwi w
> tym ze ja nie musze mowic o niej w czasie przeszlym
co znaczy ze jak moja
> wytrzymuje probe czasu i nieco staroswieckie jej
pojmowanie tak dla Ciebie to
> krotkotrwaly zwiazek oparty na niezaleznosci
uczuc,postepowan i zachowan ,a
> moze to zludzenie a nie milosc?

Nie. Milosc. Ale trwac jednostronnie moze tylko milosc
w wydaniu platonicznym. Owszem, moze trwac wtedy
latami. Jednak w realizacji :') Potrzeba do tego dwoch
osob (IMHO odmiennej plci). Jezeli tylko jedna strona
kocha, a druga sprawia wrazenie, ze jej nie zalezy, to
daleko sie z tym nie zajdzie. I to niezaleznie od tego
jak bardzo sie kocha. Obie strony nie musza byc
przebywac ze soba caly czas, ale musza byc pewne ze sa
nadal kochane.

[Gość: Rachele]

Nie musza,moze dlatego ze jest dosc spora roznica miedzy kochaniem a miloscia.

[Gość: zxc1973]

Gość portalu: Rachele napisał(a):

> Nie musza,moze dlatego ze jest dosc spora roznica
miedzy kochaniem a miloscia.

A moglabys to wyjasnic glebiej?

[Gość: Rachele]

Doskonale wiesz ze poczatki sprowokowane niewiadomo jak i dlaczego popychaja
dwoje ludzi ku sobie w taki sposob ze ciag do fizycznych doznan jest
niezaprzeczalnie najsilniejszy.Dotyk rak ,pocalunki,spojrzenia w koncu
lozko ,tragizm z rozstania chocby na kilka godzin itd.itd.Jasne ze psychika
dzielnie wspomaga te fizyczne dazenia i oczekiwania.Zauroczeni czy zakochani
to chyba odpowiednie okreslenie dla takiego stanu.Kiedy mija zauroczenie czy
zakochanie nazywaj to jak chcesz a mija bo nic nie jest wieczne,kiedy sex
powszednieje a dotyk nie wywoluje juz zawrotow glowy ...wlasciwie nic nie
pozostaje nic laczacego tych dwojga.Ten czas zafascynowania ,mlodzi;ale nie
tylko,wykorzystuja rowniez w sposob uzalezniajacy ich wzgledem siebie a wiec
malzenstwo.Uplyw czasu koryguje wzajemne spojrzenia na siebie ,potrzeby i
oddzialywanie i w wiekszosci przypadkow prowadzi do stwierdzenia :to byla
pomylka.Jedni nadal sa ze soba ,inni sie rozstaja ,itd,itp.Jest jednak
nieliczna grupa bardziej wyrafinowanych "graczy " ktorzy w tym okresie
zafascynowania doszukuja sie w partnerze czegos wiecej niz goraca "dupa"
dostrzegaja oddanie,wiernosc,tolerancje,szacunek dla odmiennosci,chec
charytatywnej pomocy slowem wszystko to co poza fizycznymi doznaniami zbliza
ich do siebie na taka odleglosc ze wzajemna zaleznosc mozna nazwac
miloscia.To sa Ci ktorzy w starczym wieku patrza na siebie oczami nastolatkow
to Ci ktorzy spaceruja trzymajac sie za raczki bo tak juz jest ze milosc nie
rozroznia przedzialow wiekowych.Takie jest moje bardzo ogolnie ujmujac
pojmowanie milosci.

[Gość: zxc1973]

Gość portalu: Rachele napisał(a):

> dzielnie wspomaga te fizyczne dazenia i
oczekiwania.Zauroczeni czy zakochani

Ok. Nie wiedzialem o co Ci chodzi. Poprostu ja nie
utozsamiam slowa "kocham" z seksem - traktuje je raczej
jako czasownik od "milosc" i stad wzielo sie moje
pytanie.

> nieliczna grupa bardziej wyrafinowanych "graczy "
ktorzy w tym okresie
> zafascynowania doszukuja sie w partnerze czegos
wiecej niz goraca "dupa"

Znak, ze pod tym wzgledem jestem (bylem?) wyrafinowany,
ale nie wiem, czy na tym sie najlepiej wychodzi ;-)))
Znacznie gorzej jak sie spotka i zakocha w
"wyrafinowanej inaczej" ;-) Tutaj slodko i milo sie
usmiechnie, zatrzepocze rzesami, a z tylu juz sie
szykuje do wbicia malego, pozlacanego nozyka w plecy
;-))))

Do Rachele

[Gość: Katja]

Ale, Rachele, ja przegrałam właśnie w tym klasycznym, tradycyjnie pojętym związku
zwanym małżeństwem... Zresztą, trudno tu mówić o przegranej, bo to by znaczyło,
że ktoś wygrał.:))
Myślę, że nie w modelu związku tkwi tajemnica trwałości. Miłość ma w sobie coś z
cudu i jeśli coś prawdziwego dzieje się między dwojgiem ludzi, to nie ma
znaczenia, czy budzą się razem codziennie, ani te rachunki nie mają tu nic do
rzeczy. W mojej pierwszej wypowiedzi chodziło bardziej o to, że mężczyźni często
ulegają stereotypowemu myśleniu o kobietach i nie przychodzi im do głowy, że
kobiecie taki związek mógłby odpowiadać. Nie da się rozstrzygnąć, jakie związki
są lepsze: tradycyjne czy oparte na niezależności. Wśród par, które znam, są
lepsze i gorsze, ale linia podziału nie pokrywa się z modelem związku, jaki dana
para wybrała. Serdecznie pozdrawiam.

[Gość: Rachele]

Przyznaje racje ale nie zapominaj ze samo okreslenie pojecia "niezaleznosc"
jest bardzo trudne i daje olbrzymia swobode do manipulacji.Mysle ze tam gdzie
jest milosc tam jest naturalnie wypracowana niezaleznosc bo jesli dla kazdego
z partnerow dobro drugiego jest najwazniejsze to jest oczywistym ze istnieje
rowniez niezaleznosc podkreslajaca niejako odrebnosc charakteru kazdego z
nich.Ludzie uzywaja tego okreslenia rowniez w sytuacjach gdzie nie ma mowy o
takich uczuciach.Pozatym ludzie emocjonalnie dojrzali stosuja inne kryteria
oceny waznosci spraw jakie ich w zyciu dotykaja.Tak czy inaczej milosc to
wielki dar niebios i moze dlatego doswiadczaja go nieliczni niemniej nalezy
zyczyc by kazdy poznal jego "smak".

[apf]

Gość portalu: Katja napisał(a):
Dlaczego mężczyźni, przywiązani wszak do wolności, boją się takich
> związków i uważają, że kobieta ZAWSZE dąży do skucia go małżeńskimi kajdanami i
> posiadania gromadki dzieci? (To, drodzy Panowie, naprawdę jest "osobniczo
> zmienne") Czy zdecydowalibyście się na taki związek?
> POzdrawiam wszystkie mądre kobiety i dojrzałych mężczyzn.

Nie jest prawdą, że mężczyźni boją się związków z miłującymi wolność kobietami.
To wcale nie jest "osobniczo zmienne", ale zależy od wieku kobiety, bo kobieta
może sobie miłować wolność gdzieś do 26 roku życia, potem to trzeba by ją
poddawać kuracji hormonalnej i pranu mózgu, wtedy by mogła dalej miłować wolność.

[kasia-s]

nie masz racji apf, po kilku, kilkunastu latach od tej 26 zamiłowanie do
wolności znowu wzrasta :))

[apf]

raczej kilkunastu, niż kilku...

[kasia-s]

To zależy od wieku dzieci, muszą dorosnąć...

A co, zegar bologiczny im tyka?

[Gość: Katja]

Chyba nie zrozumiałam... (blondynka?) Co ma piernik do wiatraka? Owszem,
podlegamy prawom natury, ale mamy jeszcze rozum. Sugerujesz, że kobietom
starszym niz te umowne 26 lat hormony uderzają do głowy i... no i własnie co
się wtedy dzieje? Mnie naprawdę chodziło tylko o to, że można być z kimś i go
kochać, ale nie dzielić z nim każdej chwili życia, nie kontrolować się nawzajem
jak śledzczy z komisariatu i nie spowiadać się z każdej minuty. Ale w tym
idealnym modelu(zaznaczam - idealnym dla mnie, nie twierdzę, że jest najlepszy,
po prostu mnie by taki związek odpowiadał najbardziej), cały czas przecież
chodzi o to, żeby być z kimś, kogo się kocha i komu się ufa. Nie pisałam o
umiłowaniu wolności ani o potrzebie "wyszumienia się". Jakoś tak dziwnie się ta
dyskusja układa.

[apf]

właśnie, autorko tegoż wątku, śmiem twierdzić, że brakuje ci paru lat do owego
magicznego wieku, gdy hormony zaczynają szaleć.

Z drugiej strony ten model "osobno, ale blisko siebie" jest znaną tendencją
kulturową wsród ludzi, którzy odnieśli sukces zawodowy. Tak jak na wstępie
zaznaczyłaś facet jest Ci potrzebny w czasie wolnym od pracy: na weekendy,
wakacje i święta. Poza tym jest zbędny, no ewentualnie może SMS-a przysłać albo
e-maila, ale dzwonić to już nie powinien zbyt często, bo rozprasza i
dekoncentruje.

P.S. Tak mi się skojarzył film AI, tam był idealny "lover" dla ciebie i do tego
z muzyczka:)))

[Gość: free]

hehe :-)) apf dobrze podsumowane,
IMHO najlepsze kobiety "rozszalane" sa
po 40., i z klasa ufffff i mniaam ;-)

Do apf

[Gość: Katja]

Zastanawiam się, dlaczego moja wypowiedź wzbudziła Twoją agresję?
Czujesz się teraz lepiej? Mądrzej ode mnie? Lover z muzyczką...
Czym sobie zasłużyłam na tę złośliwość i "osobistą wycieczkę"?

[Gość: free]

nie wiem co apf napisze, ale z mojej strony: sorry.

nie bierz tak wszystkiego do serca i na serio co tutaj
jest pisane...wejdz na luz, pisze sie chyba tak teraz
u was ;-) "cmook" i milego szukania tego jedynego.

[apf]

Upps.. nie chciałem ciebie urazić, przepraszam, za ta wycieczka, faktycznie
takie ubarwienie wypowiedzi nie powinno być adresowane do ciebie.

[ozpol]

apf napisał(a):

> właśnie, autorko tegoż wątku, śmiem twierdzić, że brakuje ci paru lat do owego
> magicznego wieku, gdy hormony zaczynają szaleć.
>
> Z drugiej strony ten model "osobno, ale blisko siebie" jest znaną tendencją
> kulturową wsród ludzi, którzy odnieśli sukces zawodowy. Tak jak na wstępie
> zaznaczyłaś facet jest Ci potrzebny w czasie wolnym od pracy: na weekendy,
> wakacje i święta. Poza tym jest zbędny, no ewentualnie może SMS-a przysłać albo
>
> e-maila, ale dzwonić to już nie powinien zbyt często, bo rozprasza i
> dekoncentruje.
>
> P.S. Tak mi się skojarzył film AI, tam był idealny "lover" dla ciebie i do tego
>
> z muzyczka:)))

Apf dobrze trafiles - ale to nie jest tylko monopol kobiet, mezczyzni tez szukaja
takiego zwiazku. Ale wiem ze ten uklad jest popularny wsrod pan i panow po tym
jak sie dzieci "prawie" dochowa i wtedy zaczyna zabawa "w zwiazek" - ja mam swoj
swiat i Ty masz swoj ale nie ingerujmy sie w pelni. Paracuje - znam osobiste
przypadki ale tez wiem ze to najczesciej panie zmieniaja uklad - osobisty
przypadek i dochodzi do rozlamu.
Taki uklad dziala bo omija sie konflikty o "blahostki" ale to nie ma nic
wspolnego z "miloscia" co jest to bardzo mylone.

[Gość: grogreg]

A jesli komu przestanie to wystarczac?

Panowie, czy boicie się niezależnych kobiet? NIE

[ozpol]

Gdzie te panie? I czy napewno beda chcialy byc w takim zwiazku dlugo - np.
dluzej niz 3 miesiace.
Jak daleko bedziecie tolerowac nasze meskie aktywnosci bez Was, bo mowisz o
Waszej stronie ale czy naprawde jestescie przygotowane dac nam "wolnosc".

Nie wiem, jak długo może to trwać.

[Gość: Katja]

Nie mam pojęcia, jak długo.
To chyba zalezy od tego, jak rozwija się relacja między ludźmi. Przecież
wszystko podlega zmianom, więc któraś ze stron może zechcieć to zmienić.
W żadnym związku nie ma gwarancji, że coś będzie stałe.
Przecież nawet przysięga małżeńska przed Bogiem, która teoretycznie wiąże na
całe życie nie daje pewności, że małżeństwo przetrwa w takim stanie, jak w
założeniu. Po prosu chyba nie należy przyjmować żadnych założeń. :))