Jeżeli miłość trwa...

[amaretta]

"Jeżeli miłosć trwa, to oznacza,że coś w nas się jeszcze nie spełniło". Co
sądzicie o tej myśli Pitagorasa?
Miłość jest poszukiwaniem, a zatem prawdziwe uczucie trwa wiecznie?

[Gość: piosenka]

sądzę o tej myśli Pitagorasa, że miewał trafniejsze, ta to bzdura! fałszywe
założenia, fałszywe wnioski, jak może się trwać lub skończyć się coś czego nie
ma.

[white.falcon]

Pitagoras powinien był poświęcać czas na to, w czym był dobry. Niestety,
filozofia, chyba nie była jego "konikiem". Zgodzę się z twierdzeniem Piosenki.

Pozdrv.:)
P.S. Piosenko, witaj. Dawno nie było Ciebie na FR. :)

[amaretta]

Tak, Potagoras zdecydowanie lepiej radził sobie z matematyką. Ale inna jego
myśl, jest już bardziej życiowa " Miłość to dar słońca, dar losu i piękno
chwili". Zwłaszcza to piękno chwili...

[white.falcon]

Ładnie brzmi. Nie sądzę, by był tajnym wyznawcą Atona, choć przypisał słońcu
praktycznie to samo znaczenie, które przypisywali w pewnym czasie Egipcjanie
(może słyszał o tym kulcie, bo był światłym człowiekiem i dokonał
niezamierzonej "pożyczki" znaczeniowej). Skoro uważał to uczucie za dar, to
raczej oznacza to, że dar ten nie wszystkim będzie dany, gdyż inaczej nie byłby
to dar, lecz powszedność.

Pozdrv.:)

[Gość: piosenka]

Potagoras to jakiś jego ziemniaczany brat? :)
dziwne myśli uznajesz za życiowe, słońce, los i chwila tworzą miłość???
...a miał brata[ ;) ] - specjalistę od trójkątów!

[amaretta]

Gość portalu: piosenka napisał(a):

> Potagoras to jakiś jego ziemniaczany brat? :)
> dziwne myśli uznajesz za życiowe, słońce, los i chwila tworzą miłość???
> ...a miał brata[ ;) ] - specjalistę od trójkątów!
Nie, to nie są moje życiowe myśli, napisałam tylko, że ta jest już bardziej
życiowa od pierwszej. Chyba zjadłam dziś o dwa ziemniaki, za dużo! Nocą
dokładnie przeanalizuję Twierdzenie Pitagorasa, zjadając dwa kolejne
ziemniaki:)A miłość to zdecydowanie więcej niż słońce, los o chwila...

Ziemniaki, a miłość ;)

[white.falcon]

Amaretto, też posilę się jakimś ziemniakiem, może i mnie natchnie
romantyzmem. ;) Popatrz tylko - powstaje jakaś dziwna więź pomiędzy
ziemniakiem, miłością, Pitagorasem (tym od matematyki) i jego krewniakiem
Potagorasem. Musimy koniecznie sprecyzować tę zależność, bo może odkryjemy nowy
sens lub znaczenie miłości.;)

Pozdrv.:)

[amaretta]

Tak, White.falcon, koniecznie podelektuj się ziemniaczkami. Ziemniaki,
Pitagoras, Potagoras, miłosć... Musimy pomyśleć o tej zależności:)

[white.falcon]

Sądzę, że było tak: Pitagoras dokonał skomplikowanych obliczeń, a Potagoras,
chodując ziemniaki, postanowił wychodować ziemniaka, zgodnego z obliczeniami
krewnego, który to (Potagoras musiał być Romantykiem) miał być Ziemniakiem
Miłości. Co o tym sądzisz, Amaretto? I co mogło być dalej?;)

Pozdrv.:)

[amaretta]

Tak, tak, pewnie tak było...A ten Ziemniak Miłości rósł, i rósł, i przerósł
nawet obliczenia Pitagorasa...I tak rósł, rósł...

[white.falcon]

A Potagoras najpierw obserwował ziemniaka z zainteresowaniem, potem ze
zdziwieniem, potem - z przerażeniem. A ziemniak sobie rósł i rósł... ;)

Pozdrv.:)

[amaretta]

I nikt nie mógł powstrzymać tego coraz, i coraz bardziej zwiększającego się
ziemniaka. Ani Potagoras, ani Pitagoras... Jedli placki ziemniaczane, i
myśleli, myśleli, i jedli kolejne placki ziemniaczane, a ziemniak rósł i
rósł...:)

Dylemat Ziemniaka Miłości ;)

[white.falcon]

Ziemniak mało, że rósł. On z coraz większym obrzydzeniem na ziemniaczanej
twarzy spoglądał na Pitagorasa i Potagorasa, pożerających placki, sporządzone z
jego krewniaków. Ziemniak Miłości rozważał bowiem problem: "Bracia PP kochają
placki ziemniaczane, żyć bez nich nie mogą. Jest więc to także miłość. Ale w
tym samym czasie jest to miłość niejako jednostronna, opłacona śmiercią moich
krewniaków - zwykłych ziemniaków. Czy moi krewni również kochają Braci PP,
skoro bez protestu zgadzają się na to, by ich spożyli?" ;)

Pozdrv.:)

[amaretta]

ziemniak Miłości obserwował, których kuzynów wybierają Pitagoras i Potagoras
do swoich ziemniaczanych placków. Ze statystyk i z Twierdzenia Pitagorasa,
wniosek dla Ziemniaka Miłości był jeden:bracia wybierają te ziemniaczane
osobniki, które kiedyś bardzo drwiły z miłości, i złamali wiele ziemniaczanych
serc...

[white.falcon]

Ziemniak Miłości zastanawiał się nad krótkowzrocznością krewnych i poniekąd nad
swoją przyszłością: był już duży, gruby i dostrzegał podejrzane błyski w oczach
Potagorasa, gdy ten przechodził obok grządki....

Pozdrv.:)

[amaretta]

W Ziemniaku Miłosći powolutku rozbudzała się chęć na obdarowanie wielkim
uczuciem...jasne, jakiejś uczuciowej,Ziemniaczanki...:) I zastanawiał się czy
spotka swoją połówkę ziemniaka:)

[white.falcon]

Postanawia więc - po wielu namysłach i głębokim zastanowieniu - spakować
tobołek i pożegnać Pitagorasa z Potagorasem, zajadających się plackami,
wyruszając w daleką podróż w poszukiwaniu tajemnej Nieznajomej
Ziemniaczanki...:)

Pozdrv.:)

[amaretta]

I tak szedł, i szedł i szukał swojej Ziemniaczanki, Ziemniak Miłości...
Układał w myślach piękne poemaciki tylko dla niej, i tak szedł, szedł... I
coraz bardziej czuł, że jego ziemniaczane serce pragnie spotkać ziemniaczane
serce, które intensywnie zabije właśnie do niego...a jego tylko do serca
Ziemniaczanki...:)

[white.falcon]

Przemierzał poletka, zaglądał na większe pola i coraz bardziej był smutny, tak
sobie wędrując. Bo gdzie Piękną Nieznajomą Ziemniaczankę znaleźć, tego to nie
wiedział. Zatem postanowił udać się po dobrą radę... ;)

Pozdrv.:)

[amaretta]

A po dobrą radę udał się do Najstarszego Ziemniaka, który o miłości wiedział
prawie wszystko...:)

[white.falcon]

Najstarzy Ziemniak spał sobie w ziemnej norce, odgrodzony od świata stertą
liści ziemniaczanych z lat poprzednich. Uniósł się na lęgowisku z łodyg
ziemniaczanych i powiedział: "Są trzy drogi do wyboru. Jedna - kamienista,
druga - ciernista, a trzecia gorąca..." "Ale gdzie mnie zaprowadzą?" - spytał
się Ziemniak Miłości... ;)

Pozdrv.:)

[amaretta]

I Ziemniak Miłości po długich rozmyślaniach wybrał tę gorącą drogę, ponieważ
był bardzo wychłodzony uczuciowo. Pewnie ta gorąca droga zaprowadzi go do
ziemniaczanej połóweczki :):):)

[white.falcon]

Stary Ziemniak tylko pokiwał głową, ze smutkiem patrząc za chyżo biegnącym
dróżką Ziemniakiem Miłości. "Ech, młodość, - pomyślał, - Nie poczekałeś na
zakończenie mojej opowieści. Ale nic to - wrócisz..." A Ziemniak Miłości biegł
szybciutko... :)

Pozdrv.:)

[amaretta]

A Ziemniak Miłości był tak spragniony spotkania z Ziemniaczanką, że biegł,
biegł, i nie mógł tchu złapac...Czuł, czuł, że to już niedługo...Ale gdzie
Ziemniaczanka czeka na Ziemniaka Miłości??? Może też biegnie, może spotkają
się w połowie drogi...tak się zdarza...

[Gość: Mirna]

I tak sobie szedl ziemniaczek przez pole zasmucony bo nie mogl znalezc swojej
ziemniaczanki.A ze byl szlachetnym ziemniaczkiem to szukal sobie taka partnerke
ktura by go pokochala calym sercem. I jak w bajce cuda sie zdazaja i naszemu
biednemu ziemniaczkowi sie udalo znalezc swoje szczescie.I tak sie szalenczo
kochaja ,szanuja przez 20 ponad lat .Malo powiedziane oni dalej sa w sobie
zakochani. nie wyobrazaja sobie zycia bez siebie.I tak sie ''kulaja ''na tym z
pola-padole a buraki obok patrza i kreca glowami ,jak to? jak to mozliwe? a
gdzie zdrada? gdzie afery? w dzisiejszych czasach ?to niemozliwe... Oni GRAJA ,
udaja.Oni sa nienormalni. To my buraki jestesmy normalni.My zdradzamy, mamy
afery milosne, i to jest jak najbardziej normalne.Prawda? My mamy racje ,,, bo
nas jest wiecej ,,a w wiekszosci sila. ''hulaj dusza piekla nie ma.'' NIE MA?

[Gość: piosenka]

:)
wiesz, mam tyle roboty z tym podrywaniem...

[white.falcon]

Za karę tak podrywasz, czy Ci kazali? ;)

Pozdrv.:)

[Gość: piosenka]

z zemsty! :)
co ponoć najsłodszą jest.

[white.falcon]

Zemstę najlepiej spożywać na zimno i w rozumnych dawkach. Można w pewnym
momencie zacząć mścić się na sobie, jak się rozpędzić za bardzo. ;)

Pozdrv.:)

[Gość: piosenka]

e tam :)
a poza tym to nieprawda, żartowałem.
w sumie nawet nie podrywam.
ale wplątałem się w długonogą intelektualistkę spod Strzelca :)

[white.falcon]

Jak można w kogoś się wplątać? Co to - kłębek włóczki? ;)

Pozdrv.:)

[Gość: piosenka]

no tak, że po prostu fajnie sobie gadasz, nic nie planujesz, gadasz,
spacerujesz, słuchasz muzyki, zajadasz, oglądasz, drinkujesz, i jeśli wszystko
jest super i jeśli jest excytujące, i pojawia się pożądanie, i wszystko się
dobrze zgrywa, to się wplątujesz, bezplanowo, niby luz, ale jakaś bliskość
wciągająca/wplątująca taki motyw motek

[white.falcon]

Niby przyjemne. Ale ja unikam jak ognia takich motków. Za dużo potem czasu
mi "uciekałoby" na motanie-plątanie. Nie lubię wyrabiać 150% normy i być
zdobywczynią pierwszej nagrody w zakładzie socjalistycznej pracy motania-
plątania. ;)

Pozdrv.:)

[Gość: piosenka]

ja ognia nie unikam :), a wplątałem się jedynie długie nogi :) zresztą nawet
one mają ducha wolności i na życzenie na pewno się rozewrą :)

[white.falcon]

To powodzenia życzę.:) Jakos niczyje nogi do mnie nie przemawiały nigdy - jakoś
nie mamy współnych zainteresowań w tym względzie.;PPP

Pozdrv.:)

[Gość: piosenka]

ja zaś od przedszkola prowadzę z nimi jeden z najistotniejszych dialogów :)
biegnę na razie dalej, pa :)

[white.falcon]

A zatem - miłej pogoni za czymś tam czymś. Nie potknij się o jaki kamień i nie
wleć do jakiejś kałuży, bo ostatnio ich pełno. Pa.;)

Pozdrv.:)

[dziunieczka]

Mariuszku, ajuż doba minęła.
A mówiłes, że żadna z pań z romantiki ci się nie spodobała ?:-(

Gość portalu: piosenka napisał(a):

> ja zaś od przedszkola prowadzę z nimi jeden z najistotniejszych dialogów :)
> biegnę na razie dalej, pa :)

[messja]

dziunieczka napisała:

> Mariuszku, ajuż doba minęła.
> A mówiłes, że żadna z pań z romantiki ci się nie spodobała ?:-(
>


hehehehe:)
widac, ze "mariuszek" ma zobowiazania wobec pani spoza "romantica" a mimo to
sie puszcza.... na manowce:)

[jmx]

Hmmm, pokrętne ale prawdziwe ;-)
Jeżeli w życiu już wszystko nam się spełni to... umieramy.
Więc póty życia póty miłości ;-)
Oczywiście miłości różnie rozumianej - rodzicielskiej, braterskiej itp., nie
tylko damsko-męskiej.