Dodaj do ulubionych

zgoda na piekło

10.09.16, 09:36
Tak się zastanawiam co sprawiło, że tak "dzielnie" godziłem się na to żeby ktoś wlazł do mojego życia w zabłoconych buciorach i deptał wszystko co ma dla mnie wartość. Dlaczego pozwoliłem na tak dużo, o wiele za dużo.
Po trzech latach relacji, "budzę się" ze świadomością, że nie tylko pozwoliłem sobą w taki czy inny sposób pomiatać, stałem się pionkiem w grze, na którą się przecież nie powinienem godzić, zupełnie zaniedbałem swoją pasję i zainteresowania to jeszcze bardzo poważnie zaniedbałem kontakty z ważnymi dla mnie osobami. O co w tym wszystkim chodzi? Czy komuś z Was, byłych lub (o zgrozo!) obecnych partnerów udało się znaleźć odpowiedzi na podobne pytania? Nie szukam już odpowiedzi na pytanie: "dlaczego ona tak czy inaczej postępowała" bo to już jakby rozumiem. Mózg mi rozwala pytanie: "dlaczego sam sobie zrobiłem taką krzywdę?".
Zastanawiam się na ile jest to kwestia moich własnych deficytów i zaburzeń, które muszę sobie uświadomić i stawić im czoła, a na ile zwyczajnie jako człowiek nie miałem szans w obliczu pewnych taktyk. Czy miłość jest na prawdę aż tak ślepa i głupia? Czy to jednak moja własna głupota i ślepota?
Obserwuj wątek
    • brz_a_sk Re: zgoda na piekło 10.09.16, 11:18
      1.Nie szukam już odpowiedzi na pytanie: "dlaczego ona tak czy inaczej postępowała" bo to już jakby rozumiem.
      2.Mózg mi rozwala pytanie: "dlaczego sam sobie zrobiłem taką krzywdę?".
      Zastanawiam się na ile jest to kwestia moich własnych deficytów i zaburzeń, które muszę sobie uświadomić i stawić im czoła, a na ile zwyczajnie jako człowiek nie miałem szans w obliczu pewnych taktyk.
      3.Czy miłość jest na prawdę aż tak ślepa i głupia? Czy to jednak moja własna głupota i ślepota?

      - a jeśli to nie miłość, to co to mogło być?
      - czy można zrozumieć partnera przed zrozumieniem siebie?
      - którędy i dlaczego warto się poskładać, w nowszej wersji?
      - czy da się uznać to za ważne doświadczenie a nie tylko traumę i kiedy?
      co myślisz o takich krokach?
      • sabredance Re: zgoda na piekło 12.09.16, 19:00
        "a jeśli to nie miłość, to co to mogło być?"
        Przyznam, że w pierwszym odruchu odrzuciłem to pytanie bo przecież kochałem więc to musiała być miłość ale po dłuższej chwili to właśnie pytanie wzbudziło we mnie najwięcej refleksji. Mam wrażenie, że właśnie ono może mnie zaprowadzić do uświadomienia sobie pewnych rzeczy.

        " - czy można zrozumieć partnera przed zrozumieniem siebie?"
        Byłem pewien, że wiem kim jestem, czego chcę, jakie są moje wartości i gdzie chcę dojść. Moja samoświadomość została poważnie nadszarpnięta i staram się na nowo to wszystko w sobie odnaleźć i poskładać. Z człowieka, który ma jasno wyznaczone plany i cele stałem się rozbitkiem, którego jedynym celem jest przeżycie.

        Na pozostałe Twoje pytania nie potrafię na razie odpowiedzieć ale bardzo Ci dziękuję za to, co napisałaś. Sam fakt, że na ten moment nie potrafię tego zrobić już daje mi sporo do myślenia.
        • brz_a_sk Re: zgoda na piekło 12.09.16, 21:15
          www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obcasy/1,127763,20662941,ja-jak-porcelana-kiedy-krytyka-miazdzy.html to jest świeżynka - myślę, ze sporo tu ważnych rzeczy
          (jeszcze nie wiem jak całość - na to muszę znaleźć chwilę )
          brz_a_sk sypiam na gazecie :)
    • onaforum Re: zgoda na piekło 10.09.16, 17:23
      Ja pozwalałam sobie na to przez 11 lat...
      Wierząc że mu pomogę.
      Poddałam sie..
      Uważam że miłość jest ślepa, bo w pierwszym etapie nie widzi się tego co powinno nas ostrzegać przed tym co toksyczne. ..a potem jest za późno.
      Równia pochyła a na końcu.
      • sabredance Re: zgoda na piekło 12.09.16, 19:13
        No właśnie co sprawia, że jest "za późno?". Przecież w normalnych, ludzkich relacjach jest inaczej. Poznajemy kogoś, nawiązuje się jakaś więź czy to koleżeńska czy przyjacielska i gdy w pewnym momencie okazuje się, że ta osoba postępuje niezgodnie z naszymi zasadami lub przeciwko nam to podejmujemy decyzję. Utrzymujemy tą relację lub nie. W przypadku relacji partnerskiej nie potrafimy podjąć tej decyzji przez lata. Dlaczego? Dla tych ochłapów "wielkiej miłości"? Może dlatego, że czasami jesteśmy "najcudowniejsi na świecie" i jesteśmy w stanie zapłacić każdą cenę aby choć od czasu do czasu to usłyszeć i dzięki temu się tak poczuć?
        • partner_wariatki Re: zgoda na piekło 12.09.16, 20:32
          Dlaczego "za późno" ? A no choćby dlatego, że najczęściej zaczyna się niewinnie, są to jakieś drobne kwestie przez nas bagatelizowane i jazdy bordera eskalują w czasie w sposób na co dzień niezauważalny. Po pewnym czasie, nawet jak już zdajemy sobie sprawę w jakim bagnie tkwimy, zaangażowanie emocjonalne nie pozwala nam odejść i ciągle wierzymy, że kiedyś będzie dobrze, że może się "dotrzemy" itd., bo przecież każdy partner bordera potwierdzi, że fajnie z nimi też bywa, a czasem nawet mega fajnie. Ponadto myślę, że rację mają ci, którzy twierdzą, iż partnerzy borderów to osoby także zaburzone - zbyt wrażliwe, niepewne siebie, posiadający niezaspokojoną potrzebę obdarzenia kogoś miłością i otrzymania też tej miłości od drugiej strony. Niewątpliwie sam jestem taką osobą. Ja co prawda zostałem porzucony, a ściślej mówiąc wymieniony na nowy model po półtora roku i sam w tym momencie na pewno jeszcze bym nie odszedł, ale wiem, że mimo wszystko nie dałbym sobą tak pomiatać jak opisują tutaj niektórzy partnerzy borderów. Mimo mojego zaburzenia, w pewnym, momencie na pewno powiedziałbym STOP. Taką nieprzekraczalną granicą dla mnie z pewnością byłaby zdrada. Ja zresztą stawiałem bardzo mocno granicę, nie pozwalałem sobie wejść na głowę i to było przyczyną zakończenia tej relacji z jej strony, co mi powiedziała wprost.
        • onaforum Re: zgoda na piekło 14.09.16, 06:09
          Dokładnie tak jak napisał Partner Wariatki...
          Granice są przesuwane delikatnie i stopniowo. ..tak że się brnie. Kto nie przeżył ten nie wie ...

          To jest trochę tak jak gdy wyjdziesz w z domu w nowych ślicznych butach które za godzinie okazują się jednak nie wygodne..ale z zewnątrz wyglądają bosko. Najpierw wierzysz że się dopasują. No bo przecież kupiłaś dobre...nie gniotly, rozmiar dobry, materiał ok, i dajesz radę. .trochę gniotą...ale dlaczego ? Wszystko z nimi wydaje się ok ... na pozór. ..
          Potem myślisz. ...no coś jest nie tak....z nimi...albo z moimi stopami, może za gorąco i spuchły, albo rajstop nie założyłam....no a przecież mogłam... potem obcieraja, szukasz apteki, zakładasz plaster, wiec da się jakoś znieść..
          Diciagasz do wieczora. .stopy w bąblach albo nawet we krwi...zdejmujesz. Ulga.... rany się goja. .zapomina się że nasze buty są niewygodne. Bo stoja na półce. ( czyli czas kiedy jest dobrze) kolejna próba....tym razem plastry założone....no bo przeciez nie jestes glupia, nie dasz sie znowu obetrzeć, pończochy założone, no bo przecież nie będę głupia, raz mnie już obtarły ...obcieraja znowu, dodatkowo rajstopy stargane. Wiec pomimo że miało być lepiej jest gorzej, ale bolało trochę mniej...
          Szukasz przyczyny w bucie. ..wygląda ok...wiec to na pewno coś z moimi stopami..
          Kolejna próba...przecież nie mogę ich reklamować bo są ładne, nic się z nimi nie dzieje, sama sobie wybrałam,mierzyłam przecież.
          To nie masochizm....dużo kosztowały, nie kupię sobie teraz nowych, boso chodzić nie będę ...szukanie powodów dlaczego ich nie wyrzucić. Stopa sie trochę przyzwyczaiła... ale te buty zawsze będą niewygodne....

          Nikt z partnerem tego typu po kilku latach związku nie czuje się najcudowniejszy na świecie.... nawet jak nadal w przypływie "wielkiej miłości" czuje się jak śmieć który sam się wrzuca do kosza...no ale przecież jest śmieciem.
          Pranie mózgu jest tak wielkie że z fajnych osob robią się wraki.
          Jest poczucie bycia w pułapce...
          I to nie jest ralacja partnerska.
          To jest relacja kot mysz...
          Mysz jest złapana...kot się nią bawi. ..nie pozwala uciec. .nie zabija też od razu.
          On ma frajdę, adrenalinę....bo zrobił to dla zabawy. ..nie jest głodny...to tylko zabawa...
          Mysz ma nadzieję że uda jaj się uciec. ..ale kot przecież nie robi jej krzywdy. ..tylko straszy...więc nie ucieka...bo jej czujność bywa uśpiona.

          Porównania :) pewnie dla niektórych będą śmieszne...ale jestem ofiarą i poczucie bezsilności jest ogromne...bo wachlarz zachowań i nieprzewidywalnosci jest wielki.
          Za późno u mnie jest bo są dzieci....dla których bywa cudowny. ...
          Chociaż podjęłam pewne kroki.
          Pomogła mi książka "moje dwie głowy " polecam.

    • zbirone Re: zgoda na piekło 13.09.16, 22:52
      >Czy miłość jest na prawdę aż tak ślepa i głupia? Czy to jednak moja własna głupota i ślepota?

      To tu zachodzi jakieś wykluczanie - między ślepą miłością a własną ślepotą?
      Miłość a mądrość tak się do siebie mają jak przysłowiowy piernik do wiatraka - nie muszą występować razem. Tak jak "mądra miłość" wcale nie musi być szczęśliwsza od "głupiej miłości", ale to inny temat.

      >Zastanawiam się na ile jest to kwestia moich własnych deficytów i zaburzeń, które muszę sobie uświadomić i stawić im czoła.

      To raczej to. Ludzie normalni nie dają sobą pomiatać ani nie brną w ranienie innych. A taka relacja -co jest obiektywnie przykre - wymusza oddawanie ciosów, co wiadomo wiąże się z poczuciem winy i chęcią naprawy... i tak w kółko.

      > "dlaczego sam sobie zrobiłem taką krzywdę?".

      To banał: czas goi rany, i po jakimś jego upływie można uczciwie dziękować za tę "szkołę życia" jaką się odbyło (z kiepskimi ocenami rzecz jasna). Łatwo po takim związku pójść w obrażanie, nienawiść do byłej, albo przeciwnie brnąć w sentyment, tęsknotę, idealizacje... wreszcie próby odzyskania. Może nie raz otrzesz się i o jedną i o drugą postawę, to normalne, jednak życzę Ci byś w żadnej z nich nie utknął. Byłej partnerce należy się szacunek - cokolwiek odstawiła - było to za obopólną zgodą, za twoją zgodą - dokładnie tak, bo związek - trwający dłużej niż kilkutygodniowy romans - jest zgadzaniem się na drugiego człowieka, na jego charakter. Zresztą sam to widzisz pisząc: "tak dzielnie GODZIŁEM SIĘ NA..." W normalnych związkach nie trzeba "godzić się" na handel: otrzymuję (i zadaję) ciosy w zamian dostaję miłość. Finalnie rozbija się wszystko o myśl: lepszej nie znajdę. Jak ktoś w to uwierzy to dopiero będzie miał przejebane.
    • hogsmade Re: zgoda na piekło 05.10.16, 23:02
      "Pewnego razu stary rolnik znalazł na swym polu umierającą kobrę. Widząc cierpienie kobry, rolnik pełen był współczucia. Podniósł węża i zaniósł do domu. Nakarmił go tam ciepłym mlekiem, owinął w miękki koc i, pełen miłości, położył obok siebie w łóżku i zasnął. Następnego ranka nie żył."

    • kulesza_anna7 Re: zgoda na piekło 08.10.16, 18:32
      Polecam obejrzeć świetny filmik odnośnie tego, kiedy należy udać się do psychiatry doktora Wojciecha Pawlaka.
      www.youtube.com/watch?v=v7l2tLgz7lc

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka