WMK a edukacja pieszych

[xiontz]

Wymijając dzisiaj tłustego jegomościa z wielką torbą, który śpiesznie zmierzał
na dworzec PKS W-wa Zachodnia samym środkiem ścieżki, przyszedł mi do głowy
pewien pomysł. Chodzi mi o "pracę" nad większym uświadomieniem "pieszych".
Generalnie nie jest źle - ludzie powoli się już przyzwyczajają do ścieżek
rowerowych i tak "beztrosko" nie łażą, przynajmniej nie wszyscy. Co do pomysłu
- jest on banalny: chodziłoby o to, aby podczas jakiejś masy, zsiąść z rowerów
i przejść jakiś odcinek (dajmy na to 200 metrów) po chodniku, gdzie zazwyczaj
łazi dużo ludzi (pod Galerią Centrum?). Taka masa, ale pieszo i po chodniku.
Blokując chodnik, rozdajemy jednocześnie wszystkim pieszym ulotki na temat
masy, ścieżek i wzajemnej, bezkolizyjnej egzystencji. Co wy na to? Byłoby
jakieś urozmaicenia w dotychczasowych działaniach (na przekór rutynie).
Czy z technicznego punktu widzenia, coś takiego jest możliwe do przeprowadzenia?
Czy to w ogóle ma sens i pasuje do działań masy?
Czy policja nie będzie się "pultać", że kawałek przejdziemy po chodniku,
prowadząc rowery, zamiast grzecznie jechać po ulicy?
Pozdrowienia od Anonimowego Bikeholika
X.

[roweroraffi]

Z technicznego punktu widzenia byłoby to możliwe do zrobienia, ale osobiście nie
jestem przekonany, czy pieszy obijając się o kolejnych rowerzystów prowadzących
rowery po chodniku skojarzy to z koniecznością nie chodzenia po ścieżkach.

A ulotkami to dotrzemy w ten sposób do kilkuset, no może tysiąca ludzi... z
których większość ulotkę zwyczajnie wywali przed czytaniem.

Także ja zastanawiam się nad zasadnością pomysłu. Myślę, że akcja upominania
ludzi na ścieżkach, którą i tak każdy z nas robi, daje lepsze rezultaty. Przede
wszystkim dlatego, że dociera bezpośrednio do łażących po ścieżkach, czyli do
grupy docelowej.

[czerwony89]

Wg. mnie jest to do wykonania, ale tak jak Raffi powiedział, będzie miała skutek
negatywny. Pozatym należy pamiętać, że nie wszyscy ludzie są tacy spokojni, przy
takiej imprezie doszło by do min. 10 incydentów gdzie poleciały by ostre
wiązanki i nie wykluczam rękoczynów. Musimy zdać sobie sprawę, że w
szczególności w cetrum ludzie są bardzo zestresowani po dniu pracy i taka
prowokacja to będzie zwykłe dolanie oliwy do ognia.
Ale mimo wszystko należy podziękować xiontz że myśli nad tym problemem, myślę,
że to będzie odpowiedni moment aby wszyscy zastanowili się nad tym jak jeszcze
oprócz tradycyjnego sposobu można uświadamiać ludzi o różnicy wynikającej z
chodnika, ścieżki rowerowej oraz parkingu. Wszelkie propozycje mile widziane tak
więc zapraszam do małej burzy mózgów na ten temat.

[rano1]

Piesi moga chodzić po ścieżce rowerowej, gdy nie ma chodnika do
pieszych. To wynika z ustawy p.o.r.d.
Niestety nigdy do końca nie wiem, gdy jest i chodnik, czemu ludzie
po ścieżkach chodzą - albo nie myślą, albo nie znają znaków
poziomych. Zastanawiałem się, czy nie powinno się stawiać znaków
pionowych z napisami DROGA TYLKO DLA ROWERÓW 9raczej większość
pieszych nie jest analfabetami).
Problemem jest niestety takie projektowanie rowerowych ciągów, iż
zachodzą na chodniki lub praktycznie złażą się w wąskich przesmykach
chodnikowych (vide: np. ul.Słowackiego przy przystanku przy Pl.
Wilsona).
Temat szeroki jak Wisła pod Tczewem.

[xiontz]

No nie miałem na myśli denerwowanie pieszych, czy blokowanie im
chodnika. Też czasami chodzę po mieście. Miałem na myśli taki
przemarsz - demonstrację obok pieszych, która zdziwiłaby wszystkich
totalnie, a przez to zapadłaby im głęboko w pamięć. Co do ulotek -
mogłyby to być zwykłe ulotki "WMK" z dodatkowym, odpowiednio
zredagowanym, grzecznym przesłaniem do warszawiaków.
Też mam wiele wątpliwości, ale nie chciałem być sam ze swoim
pomysłem i dlatego wrzuciłem go na forum. Spadek liczby cyklistów w
miesiącach jesienno-zimowych powoduje wzrost "zawłaszczeń" ścieżek
przez pieszych. Może więc wina leży po naszej stronie? Za mało
jeździmy...
X.

[boruta_wwa]

głupi pomysł :(
choc też narzekam na pieszych ale nie tędy droga..
którędy?
straż miejska i mandaty ale wiadomo, że to mało realne :(
jedyna opcja to rozbudowa infrastruktury rowerowej (która mozoli sie
strasznie) i przyzwyczajanie ludzi do tego, że rowery są i mają
swoje drogi :)
niestety lata upłyną... ale ja widzę zmiany na korzyść, na przykład
na Ursynowie przy KEN, którędy często jeżdże, w ciągu kilku lat
ludzie nie dość, że znikneli (prawie) ze ścieżki rowerowej to
jeszcze zaczynają się rozgladać przed przejściem przez nią czy nie
pędzi jakiś cyklista :)
b.

[seba-sch]

a ja i tak często wbrew pozorom czuje się na ścieżce "samochodowej" czyli na
ulicy, niż na ścieżce rowerowej, gdzie czuję się zagrożony dojeżdżając do
każdego skrzyżowania, wjazdu na osiedle, przejścia dla pieszych, a i piesi na
ścieżkach rowerowych nie są rzadkością, a na ścieżkę samochodową jakoś nie
wchodzą :)

choć oczywiście trzeba budować ścieżki rowerowe i uczyć ludzi że jest coś
takiego jak ścieżka rowerowa i chodnik obok

[roweroraffi]

seba-sch napisał:

> a ja i tak często wbrew pozorom czuje się na ścieżce "samochodowej" czyli na
> ulicy, niż na ścieżce rowerowej, gdzie czuję się zagrożony dojeżdżając do
> każdego skrzyżowania

Skąd inąd słusznie. Z danych, które opracował Olek wynika, że przejazdy przez
ulice to bardzo niebezpieczne miejsca i nawet światła tu nie pomagają.

> piesi na
> ścieżkach rowerowych nie są rzadkością, a na ścieżkę samochodową jakoś nie
> wchodzą :)

Wchodzą i to czasem wprost pod koła. Nie wiem czemu, część ludzi zakłada, że
rower to powinien Im ustąpić pierwszeństwa zawsze. Bywają później boleśnie
rozczarowani ;-)

> choć oczywiście trzeba budować ścieżki rowerowe i uczyć ludzi że jest coś
> takiego jak ścieżka rowerowa i chodnik obok

Ano, trzeba. Na szczęście tu nic nie uczy lepiej niż praktyka. A ponieważ
rowerów i ścieżek przybywa, to i praktyki coraz więcej wśród pieszych. Kiedyś
naprawdę było dużo gorzej.

[xiontz]

boruta_wwa napisał:

> głupi pomysł :(

dzięki

> jedyna opcja to rozbudowa infrastruktury rowerowej (która mozoli sie
> strasznie) i przyzwyczajanie ludzi do tego, że rowery są i mają
> swoje drogi :)
> niestety lata upłyną...

Czy WMK na zacząć budować ścieżki? A masz może jakiś mądry pomysł na
przyzwyczajenie ludzi?


> na Ursynowie przy KEN, którędy często jeżdże, w ciągu kilku lat
> ludzie nie dość, że znikneli (prawie) ze ścieżki rowerowej to
> jeszcze zaczynają się rozgladać przed przejściem przez nią czy nie
> pędzi jakiś cyklista

No tak strach przed pędzącym cyklistą to dobre rozwiązanie. Może by tak kilku
staranować dla przykładu, to reszta będzie się miała na baczności?. Albo od razu
pastuch elektryczny po bokach ścieżki zamontować?

Wszystko jak widzę sprowadza się do zaklętego kręgu - jest mało ścieżek - to
mało ludzi jeździ, mało ludzi jeździ, to po ścieżkach chodzą piesi, po ścieżkach
chodzą piesi, to nikomu nie chce się budować ścieżek...

Może by zatem zorganizować coś na kształt "dnia roweru" - w umówiony dzień (raz
w miesiącu) - wszyscy cykliści wsiadają na swoje "ogniste rumaki" i wyjeżdżają
na miasto. Taka masa krytyczna, ale w wydaniu "oddolnym", praktycznym,
jednostkowym i ścieżkowym. Dzień, w którym nagle robi się w Warszawie Kopenhaga,
Berlin czy inny Amsterdam. Na początku tylko jedne dzień, ale z czasem... kto
wie. Na początek niech ludzie zobaczą, że "miasto" jeździ na rowerach.
Z całym szacunkiem, ale WMK jest dla wielu tylko okazją, żeby poczuć siłę w
grupie. Żeby zablokować samochody i pokazać rozwścieczonemu kierowcy "fakulca".
Dokładnie ten sam mechanizm wykorzystał kiedyś Lepper, nakłaniając rolników do
blokady dróg. Przez dzień, dwa czuli że są siłą, słyszeli o sobie w
Wiadomościach i wydawało im się, że coś się zmieni w ten sposób. Nie krytykuję
masy, chcę tylko zauważyć, że jej "walor edukacyjny" jest raczej wątpliwy. Nawet
na tym forum pojawiają się głosy, żeby darować sobie "festyn" przed odjazdem i
od razu, bez zbędnych gadek ruszać na ulice miasta.
Wydaje mi się, że pewne rzeczy trzeba zmienić w samym sobie, we własnej
mentalności. Dojeżdżam codziennie do pracy na rowerze i nie ma dnia, żeby mnie
ktoś nie zapytał: "czy nie za zimno już na rower?" Na początku tłumaczyłem,
wyjaśniałem, żartowałem, ale zorientowałem się po jakimś czasie, że w naszym
społeczeństwie nie ma przyzwolenia na rower jesienią i zimą (niestety), bo
ciągle kojarzy się on z rekreacją, a nie ze środkiem transportu. Dlatego teraz
mówię inaczej "wsiądź na rower i sam się przekonaj, czy to takie wielkie miki",
albo "rok temu też tak sądziłem, a dzisiaj sam zobacz", albo też: "to tylko
kwestia właściwego ubioru, narciarze przecież jeżdżą na mrozie i śniegu, więc
dlaczego niby miało by być na rower za zimno, jeśli na narty jest za ciepło". I
co? Pomaga! Koleżanka z pracy przyznała mi się, że w weekend wyciągnęła rower z
piwnicy i pojechała z chłopakiem do lasu! I że było zarąbiście, bo cisza,
spokój, las, przyroda i zero ludzi!!! Na początek dobre i to.

Dzięki za wszystkie opinie, czekam na dalsze.
Alleluja i do przodu!
X.

[sebeqx]

Witam!

>> głupi pomysł

Pomysł jak pomysł, ale żeby od razu głupi...

>> jedyna opcja to rozbudowa infrastruktury rowerowej (która mozoli
>> sie strasznie) i przyzwyczajanie ludzi do tego, że rowery są
>> i mają swoje drogi.

Niejedyna... ALE (teraz taka mała dygresja)... to jest tak, że na
początku jak byłem mniejszy jeździłem tylko po chodniku - dla mnie
jako jedynej słusznej drodze. Potem będąc coraz starszym i
nabierając doświadczenia, stwierdziłem, że chodnik jest dla pieszych
i ja tu nie pasuję. Jednakże strach przed ulicą ciągle wskazywał na
chodnik. Do tej pory pamiętam jak wyzwaniem był przejazd po
Puławskiej do Cioci do Pyr czy Mysiadła. Lata leciały i wraz ze
wzrostem doświadczenia ("praktyka czyni mistrza") udało się pokonać
obawy. Trasa z 1,5 godziny telepania chodnikiem skróciła się do 30-
40 minut. Wtedy o drogach rowerowych nawet nie słyszałem, a imitacja
takowej czy raczej pozostałość historyczna w postaci Trasy Do
Powsina nie spełniała żadnej istotnej roli. Potem przyszedł czas
uświadomienia, że gdzieś na świecie rower jest inaczej postrzegany,
że są drogi rowerowe i najważniejsze, że są jakieś przepisy odnośnie
rowerów. Do tej pory pamiętam jak uczyłem się jeździć oraz wszystkie
moje rowery. Karty rowerowej nigdy nie miałem, prawo jazdy to było
dopiero coś. Potrzebne bardziej do pracy i jako kolejny papierek w
nowoczesnym świecie, niż Ten Upragniony Dokument. Jednak stwierdzam,
iż możliwość prowadzenia samochodu daje dużo rowerzyście i na
odwrót. Osobno te dwa twory nie mają zielonego pojęcia o tej
drugiej, z założenia gorszej, stronie.
Potem przyszło wybrać ten właściwy model roweru. Oczywiście MTB -
dlaczego - nie było nic innego w kręgu moich zainteresowań. Szosówki
z wąskimi jak palec oponkami, BMX z dziwną pozycją, klekoczące
składaki. Nie, teraz przyszła era górali. Z jednej strony marketing
z drugiej potrzeba chwili. Dopiero z perspektywy czasu widać
ewolucję tego wszystkiego...
Wracając do infrastruktury i przyzwyczajenia ludzi. Po pierwsze
niedasie - to tłumaczy wszystko. Od krawężnika przy ZUSie (tak wiem,
że obniżyli) po schody na Zesłańców. "Wystarczy jednak powiedzieć
komuś kto o tym nie wie, a przyjdzie i zrobi." To o to, w tym
wszystkim chodzi... no i o pieniądze. Kompleksowe podejście to -
"praca u podstaw" - budowa właściwej infrastruktury i uświadamianie
już od najmłodszych lat. Właściwa infrastruktura to nie czerwona
śmieszka z kostki z nikąd do nikąd, poprzecinana kanałkami
odprowadzającymi wodę i choćby 2cm krawężnikami. W tym wydaniu to
ekstremalny tor przeszkód coś jak "chcieliśmy dobrze, a wyszło jak
zwykle" przy Jana Pawła, Trasie Siekierkowskiej czy Odrowąża.
Natomiast uświadamianie to po pierwsze porządne przepisy, żeby to
wszystko się kupy trzymało. Zapewnienie bezpieczeństwa słabszym, a
nie uciekanie się w "meandry prawa". Zajęcia z komunikacji w
przedszkolach i szkołach. Wreszcie szkolenie kierowców a nie
szkolenie do zdania na prawko. Dopiero w to wszystko da w
perspektywie korzyści. Coś jak Masa czy "wydepcz ścieżkę" to ciągle
mało, ale przynosi efekty, chociażby asfalt zamiast kostki. Ale to
ciągle walka i to nierówna. Kruszenie urzędniczego betonu...

> Czy WMK na zacząć budować ścieżki? A masz może jakiś mądry pomysł
> na przyzwyczajenie ludzi?

WMK nie buduje ścieżek i na razie się na to nie zanosi. Co najwyżej
wyrażamy opinie o projektach, dzielimy się wiedzą, podpowiadamy co
zrobić, żeby było lepiej. Tylko najpierw trzeba chcieć...

>> na Ursynowie przy KEN, którędy często jeżdże, w ciągu kilku lat
>> ludzie nie dość, że znikneli (prawie) ze ścieżki rowerowej to
>> jeszcze zaczynają się rozgladać przed przejściem przez nią czy
>> nie pędzi jakiś cyklista
> No tak strach przed pędzącym cyklistą to dobre rozwiązanie. Może
> by tak kilku staranować dla przykładu, to reszta będzie się miała
> na baczności? Albo od razu pastuch elektryczny po bokach ścieżki

Nie tyle strach co raczej przyzwyczajenie. Jakby codziennie przez
jakiś czas przeganiano Cię ze ścieżki to w końcu sam byś na nią nie
wchodził. To właśnie jedna z kwestii uświadamiania. Tyle, że jeden
rowerzysta minie, drugi uderzy, trzeci się wydrze lub poczęstuje
AirZoundem. Na każdego pieszego działa co innego. Jakby wszyscy
wiedzieli, że to ścieżka rowerowa i nia wolno nią chodzić, tak jak
nie wolno po ulicy to mielibyśmy jak w bajce.

> Wszystko jak widzę sprowadza się do zaklętego kręgu - jest mało
> ścieżek - to mało ludzi jeździ, mało ludzi jeździ, to po ścieżkach
> chodzą piesi, po ścieżkach chodzą piesi, to nikomu nie chce się
> budować ścieżek...

Zaklęty krąg jest przez brak elementarnych zasad, które powinno
nabywać się za młodu. Prawie nikt nie łazi po ulicy, dlaczego tak
samo nie może być w przypadku ścieżek rowerowych? Kiedyś w końcu
kolejne pokolenie będzie wiedziało... mam nadzieję.

> Może by zatem zorganizować coś na kształt "dnia roweru"
> - w umówiony dzień (raz w miesiącu) - wszyscy cykliści wsiadają na
> swoje "ogniste rumaki" i wyjeżdżają na miasto. Taka masa
> krytyczna, ale w wydaniu "oddolnym", praktycznym, jednostkowym

To właśnie taka Masa Krytyczna...

> Nie krytykuję masy, chcę tylko zauważyć, że jej "walor edukacyjny"
> jest raczej wątpliwy. Nawet na tym forum pojawiają się głosy, żeby
> darować sobie "festyn" przed odjazdem i od razu, bez zbędnych
> gadek ruszać na ulice miasta.

Dla jednych wątpliwy dla innych słuszny - wszystkim nie dogodzisz.
Większość ze znajomych jeździ codziennie, codziennie organizują
swoje Jednoosobowe Masy. Każda z tych osób prowadzi walkę, o
ścieżki, o świadomość, a raz w miesiącu tworzy WMK.

> Wydaje mi się, że pewne rzeczy trzeba zmienić w samym sobie, we
> własnej mentalności. Dojeżdżam codziennie do pracy na rowerze
> i nie ma dnia, żeby mnie ktoś nie zapytał: "czy nie za zimno już
> na rower?" Na początku tłumaczyłem, wyjaśniałem, żartowałem, ale
> zorientowałem się po jakimś czasie, że w naszym społeczeństwie nie
> ma przyzwolenia na rower jesienią i zimą (niestety), bo ciągle
> kojarzy się on z rekreacją, a nie ze środkiem transportu. Dlatego
> teraz mówię inaczej "wsiądź na rower i sam się przekonaj, czy to
> takie wielkie miki", albo "rok temu też tak sądziłem, a dzisiaj
> sam zobacz", albo też: "to tylko kwestia właściwego ubioru,
> narciarze przecież jeżdżą na mrozie i śniegu, więc dlaczego niby
> miało by być na rower za zimno, jeśli na narty jest za ciepło.
> I co? Pomaga! Koleżanka z pracy przyznała mi się, że w weekend
> wyciągnęła rower z piwnicy i pojechała z chłopakiem do lasu! I że
> było zarąbiście, bo cisza, spokój, las, przyroda i zero ludzi!

Widać, że doskonale wiesz o co chodzi. Codziennie dokładasz własną
cegiełkę, jak każdy z Nas, powodzenia...