nie da się

[Gość: bikeholic]

Czy istnieją jakieś granice (poza prawami fizyki), które ograniczają jazdę na
rowerze? Np. konwenanse, wstyd, moralność, bo ja wiem, obciach. Niektórzy są
zdania, że na rowerze nie da się pojechać np. do teatru, czy na ślub. Jakie
jest wasze zdanie na ten temat? Czy ktoś z was miał np. kłopoty z powodu
niewłaściwego stroju, albo np. wstydził się gdzieś wejść, bo był ubrany
"rowerowo". Ja codziennie śmigam na rowerze do roboty i mam gdzieś to, co
myśli o tym szef, koledzy i cały świat. W operze na rowerze jeszcze nie byłem,
może ktoś z was był?

Wszystko się da.

[Gość: ka2]

do opery to nie, ale 2 zdarzyło mi się jechać rowerem do teatru.
Oczywiście nie byłem ubrany "rowerowo", tylko normalnie, w marynarce i krótkim
płaszczu. Tak było wygodniej, bo nie chciałem sobie psuć wieczoru szukając
miejsca do zaparkowania samochodu.
Rower to holenderski mieszczuch. nie rozumiem, dlaczego miałby to być problem.
co do ślubu, to widziałem w zeszłym roku jeden, gdzie i panna młoda i pan młody
przyjechali rowerami :) ale to byli maniacy MTB oboje, więc dość specyficzny
przypadek i w sumie się nie liczy :)

[boruta_wwa]

cóż, w Warszawie w pewne miejsca po prostu strach jechać ze względu
na obawę przed kradzieżą, no chyba że ma się dwa lub więcej rowerów
a w tym jeden spisany na straty, ja nie mam więc nie wszędzie udam
się rowerem, ale ogólnie jeśli chodzi o ubiór to nie u mnie
problemów...
b.

[Gość: kondor]

Nie wiem czego ale gdy mijam w niedzielne ranki gromady ludzi idących do
kościoła to czuję się jakoś dziwnie.Ja w kolorowe "piórka"
przystrojony,a po obu stronach drogi ludziska w garniturach i odświętnych
kieckach.Spojrzenia tez jakieś dziwne mają

[Gość: bajbus]

> Nie wiem czego ale gdy mijam w niedzielne ranki gromady ludzi idących do
> kościoła to czuję się jakoś dziwnie.Ja w kolorowe "piórka"
> przystrojony,a po obu stronach drogi ludziska w garniturach i odświętnych
> kieckach.Spojrzenia tez jakieś dziwne mają

to jest to. To jest jakaś nisza dla producentów odzieży rowerowej. Powinni
wypuścić odświętne stroje rowerowe. Np. na zewnątrz eleganckie lakierki męskie a
od spodu bloki spd, spodnie zwężane z odpowiedniego materiału np z membraną. Z
suwakiem w odpowiednim miejscu, tak że po rozpięciu mamy normalne spodnie w
"kancik". Odpowiednio skrojona marynarka, z rozpinanymi pachami i plecami do
wentylacji. Wszystko w eleganckich kolorach. itp itd.

[Gość: maksior5]

elka.fm//index.php?option=com_content&task=view&id=19602&Itemid=192
;)

[Gość: maksior5]

Poprawka:

radio.elka.pl/Foto/070923maraton/pages/image201.html
;)

[dobiasz]

Gość portalu: bikeholic napisał(a):

> Czy istnieją jakieś granice (poza prawami fizyki), które ograniczają jazdę na
> rowerze? Np. konwenanse, wstyd, moralność, bo ja wiem, obciach.

Zwierzęta ograniczają tylko prawa fizyki. Homo sapiens wynalazł jeszcze kulturę
osobistą, takt, gust a przede wszystkim zdrowy rozsądek i wolną wolę. Aczkolwiek
nie każdy homo jest sapiens, trolle też mają swoje nisze ekologiczne.

[Gość: Jacu]

Na ślub rowerem - zdarzało się że na ślub grupowo jechaliśmy rowerami, ale to
były śluby członków klubu rowerowego i młodzi na 100% nie czuli się z tego
powodu urażeni.

Z racji zawodu mój rower parkował w wielu reprezentacyjnych miejscach, potknął
się o niego nawet premier naszego pięknego kraju, niemniej zawsze działo się to
za zgodą prezesa czy innego prominenta (mój rower bez dozoru nie zostaje). Nie
wiem co niestosownego w stroju rowerowym - swego czasu prowadziłem "objazdowe"
biuro, wielu dzwoniących z pilną sprawą było informowanych, że mogę podjechać
dziś rowerem albo za 2 dni "oficjalnie", w większości przypadków rower nie był
przeszkodą - co najwyżej portier miał dziwną minę. Niemniej nigdy nie "miałem
gdzieś" co pomyśli osoba z którą się spotykam - na radę nadzorczą w lajkrowym
wdzianku bym nie poszedł, ale do bajeranckich gabinetów mi się zdarzało. Nie
wyobrażam sobie jednak formalnie reprezentować "cudzej" firmy w takim stroju.

Nie forsowałbym pstrokatego rowerowego stroju jako ubranie wieczorowe, nie pałam
entuzjazmem do jazdy rowerem w eleganckim ubraniu (bez pampersa na rower
niechętnie wsiadam), nie widzę też sensu w łączeniu ekskluzywno-eleganckich
rozrywek z jazdą rowerem. Ale do marketu w sportowym stroju i SPD bez cienia
skrupułów wejdę.

[Gość: dobiasz]

> Z racji zawodu mój rower parkował w wielu reprezentacyjnych miejscach, potknął
> się o niego nawet premier naszego pięknego kraju

Który? :-)

Ad praca: Mój szef - Grek - przeżył szok kulturowy dwa lata temu kiedy było
naprawdę bardzo gorąco i on, człowiek śródziemnomorski bądź co bądź, przyjeżdżał
do pracy klimatyzowanym Audi a ja rowerem ;-] Od tego czasu nie dziwi go ani
kiedy jeżdżę w lipcu ani w styczniu ;-]

Ad inne okazje: Nie ubieram się "na rowerowo", ale w Berlinie rękawiczki
rowerowe albo spięte odblaskami nogawki u spodni nikogo nie dziwią. Zdarza mi
się też dość często jeździć w marynarce, wiosną albo jesienią, kiedy nie jest na
to za gorąco.

Ad okazje ekskluzywno-eleganckie: Kwestia ubrania się do opery albo do kościoła
to po prostu sprawa kultury osobistej. Oczywiście są ludzie, którzy na pogrzeb
własnej matki ubiorą hawajki a do teatru spodenki z pampersem ale poza
nielicznymi wyjątkami z tego typu szczeniactwa i udowadniania sobie czegośtam
się wyrasta.

> Niemniej nigdy nie "miałem gdzieś" co pomyśli osoba z którą się spotykam

To jest właśnie kwestia kultury osobistej i na tym polega życie w
społeczeństwie. Szkoda, że niektórym trudno to zrozumieć.

Pozdrawiam
D.

[Gość: Jacu]

> Który? :-)

Ten od grubej kreski, zwany żółwiem. Nie wiem jak mu się to udało, rower
parkował tam bardzo długo, ale chyba tylko on jeden go nie zauważył... nie wiem
czemu, ale jakoś utkwiła mi ta scena w pamięci.

Potem rower przez jakiś czas na wizyty polityków (masowo "partyjni celebryci"
reklamówki i debaty przedwyborcze kręcili) był przeparkowywany w jakieś
niedostępne dla gości miejsce...

[Gość: bikeholic]

Czyli da się jednak czasem pojechać w marynarce na rowerze?
Ale raczej nie u nas - czegoś takiego jako żywo nie zobaczysz. Ciągle jesteśmy
zadupiem i zaściankiem Europy - obowiązuje tylko sportowy sznyt i koniecznie
rower górski/szosowy, bo miejski holender to jest dla gejów. Kiedyś w Kopenhadze
na wycieczce liczyłem stosunek rowerów miejskich do "sportowych" - wynosił mniej
więcej 10:1, u nas jest zupełnie na odwrót.
A przejazd golasów na rowerach? W Hiszpanii, Francji - normalka. Niemcy mają
nawet Dzień Gołego Rowerzysty.
Drogi rowerowe to ważny problem ale mentalność tego społeczeństwa, nawet tych,
co to wyjechali na Zachód, pozostawia wiele do życzenia. Chamstwo, brak
tolerancji i kultury, obrzucanie nienawiścią wszystkich, którzy choć trochę się
wyróżniają i chcą żyć na przekór drobnomieszczańskim zachowaniom...

[dobiasz]

Gość portalu: bikeholic napisał(a):

> Ciągle jesteśmy
> zadupiem i zaściankiem Europy - obowiązuje tylko sportowy sznyt i koniecznie
> rower górski/szosowy, bo miejski holender to jest dla gejów.

Większość moich zroweryzowanych znajomych z Polski kupiła rower nie po to, żeby
jeździć po mieście tylko żeby robić na nim wypady poza miasto i podejrzewam że
wielu Polaków używa roweru właśnie w ten sposób - jako środek weekendowej
rekreacji a nie komunikacji po mieście. Jak jazda miejska przestanie przypominać
rosyjską ruletkę, to ludzie będą kupować rowery miejskie.

Na podwórku u mnie przed firmą typowe miejskie holendry to jakieś 10%, nie
więcej. Większość ludzi jeździ jednak na rowerach uniwersalnych - krossowych itp.

[Gość: bikeholic]

> Większość moich zroweryzowanych znajomych z Polski kupiła rower nie po to, żeby
> jeździć po mieście tylko żeby robić na nim wypady poza miasto i podejrzewam że
> wielu Polaków używa roweru właśnie w ten sposób - jako środek weekendowej
> rekreacji a nie komunikacji po mieście. Jak jazda miejska przestanie przypominać
> rosyjską ruletkę, to ludzie będą kupować rowery miejskie.

A więc jednak się przyznałeś. I po co było się tak zapierać. O jakiej cyklozie
ty mówisz, skoro rower to dla ciebie środek do weekendowej rekreacji.
A najbardziej mnie ubawiło to o rosyjskiej ruletce...
Od razu widać, że nigdy nie jeździłeś po mieście, no chyba, że tylko w obrębie
swojego podwórka :)
I po co była cała tak kłótnia?

[dobiasz]

Gość portalu: bikeholic napisał(a):

> A więc jednak się przyznałeś. I po co było się tak zapierać.

Czego niby się zapierałem?

> O jakiej cyklozie ty mówisz

No właśnie. Mówiłem gdzieś o jakiejś cyklozie?

> skoro rower to dla ciebie środek do weekendowej rekreacji.

Tia. A do pracy jeżdżę hulajnogą.

> A najbardziej mnie ubawiło to o rosyjskiej ruletce...
> Od razu widać, że nigdy nie jeździłeś po mieście, no chyba, że tylko w obrębie
> swojego podwórka :)

Sure.

> I po co była cała tak kłótnia?

Bo nie potrafisz czytać ze zrozumieniem. Poproś może kogoś dorosłego o pomoc.

[Gość: bikeholic]

> Bo nie potrafisz czytać ze zrozumieniem. Poproś może kogoś dorosłego o pomoc.

Ach, więc miałem przyjemność z Panem dorosłym, mądrym i wszystkowiedzącym, który
mocą swego Autorytetu wysyła w świat swoje wyroki typu:
>> Na rowerze nie da się pojechać do filharmonii, bo marynarka się pogniecie.
Koniec i kropka.
Połowa życia zmarnowana przez tą filharmonię! A jest jeszcze opera, teatr,
muzea. No dalej, co jeszcze mi napiszesz w odruchu bezsilności i kłótliwej
natury? Wymyśl coś takiego, żeby poszło mi w pięty, a twój Autorytet wielkiego
bajkera ocalał z tej jałowej kłótni.
Chciałem się pogodzić, ale ty wolisz konfrontację. Ok. Czekam na twój
uszczypliwy komentarz.

[Gość: d.]

> Czekam na twój uszczypliwy komentarz.

Sorki, mam ważniejsze zajęcia niż kopanie się z internetowymi trollami.

[Gość: Jacu]

> Czyli da się jednak czasem pojechać w marynarce na rowerze?

Da się, tyle że większość osób nie uzna takiego rozwiązania za atrakcyjne. Po
pijaku rowerem czy samochodem można stracić prawko itd - praktyczniej jednak
taryfą czy komunikacją miejską. Jak chcesz porządnie wyglądać to rowerem
wygnieciesz się niemiłosiernie - już lepiej mniej oficjalnie niż w koszuli psu z
gardła wyszarpniętej i wymiętej marynarce(wg mnie przynajmniej). Przebieranie
się czasem bywa kłopotliwe - od pytania "czy można" lepiej zadać "po co".

>obowiązuje tylko sportowy sznyt

Kiedyś jeździłem w różnych ciuchach. Od kiedy zrujnowałem się po raz pierwszy na
sportowe wdzianko nie lubie jeździć w niczym innym - tak jest duuużo wygodniej.
Na rowerze ze sportową geometriach w zwykłych ciuchach jest baaardzo
niewygodnie. Styl jazdy mam też sportowy, rower używam głównie do wyżycia się
fizycznego i odreagowania od ponad 20lat, więc nie bardzo czuję że podążam za
jakimiś trendami (mam MTB od czasu gdy modne były BMXy). Jak ktoś chce jeździć
rowerem dla przyjemności (a nie dojeżdżać) to sportowe ciuchy są godne polecenia
- występują też w całkiem stonowanych barwach.

>bo miejski holender to jest dla gejów
nie bardzo widzę sens wygłaszania takich uwag, na tym forum jakiś
gej/les/bi/trans uważająca że holendry są dla niego pewnie się znajdzie.


W Poznaniu jest ostatnio bardzo dużo rowerów miejskich (bardzo różnych), sporo
ludzi dojeżdża rowerami w różne miejsca. Pod marketami rowerów jest sporo, nawet
przy bardziej "eleganckich" świątyniach handlu rower się zwykle znajdzie.

Dress Code.

[dr.krisk]

Rowerem nie jeżdżę w garniturze - z przyczyn praktycznych: nie chcę
go zniszczyć, a kombinacje ze spinaniem nogawek są śmieszne.

> Ja codziennie śmigam na rowerze do roboty i mam gdzieś to, co
> myśli o tym szef, koledzy i cały świat. W operze na rowerze
> jeszcze nie byłem,
> może ktoś z was był?
To już przegięcie. Nam może zwisać kto i jak ubrany przychodzi do
pracy, ale jednak radziłbym nieco liczyc się ze zdaniem otoczenia.
Potem ktoś inny wpadnie na pomysł że np. nie interesuje go czy innym
przeszkadza jego zwyczaj bekania przy jedzeniu.....
Żyjemy wśród innych ludzi i musimy jakoś znaleźć złoty środek
pomiędzy sprzecznymi często wymaganiami.

[Gość: bikeholic]

no tak od razu przegięcie i bekanie.
No ale ja już tak mam, nikt mi nie będzie mówił jak mam się ubierać do pracy,
bez względu na to jak i czym przyjeżdżam. Na szczęście w mojej firmie panują
ludzkie zasady i cenią mnie jako człowieka, a nie trybik w maszynie w
garniturkowym uniformie.
Zresztą spocony buc w garniaku śmierdzi o wiele gorzej niż jak ja po rowerze. Z
tą różnicą, że ja się myję przed pracą, przebieram w czyste i świeże ubranie.

> Żyjemy wśród innych ludzi i musimy jakoś znaleźć złoty środek
> pomiędzy sprzecznymi często wymaganiami.

Jeśli wejdziesz między wrony, krakaj jak i ony.

b.

Dlaczego buc?

[dr.krisk]

Gość portalu: bikeholic napisał(a):

> Zresztą spocony buc w garniaku śmierdzi o wiele gorzej niż jak
> ja po rowerze.
Garnitury oddaje się do czyszczenia. Średnio co dwa miesiące.
I dlaczego od razu - buc?
Sam piszesz, że strój nie określa człowieka.....

[Gość: bikeholic]

nie napisałem, że każdy kto nosi garnitur/ marynarkę to buc, tylko że buc, w
marynarce, jak się spoci to też śmierdzi tak sam jak cyklista w swoim wdzianku.
Nie określam ludzi po stroju. Sam chodzę czasami elegancko ubrany i pod krawatem.

da się

[Gość: diafora]

Wszędzie się da.
Zaliczyłam operę z rowerem - po prostu wstawiłam go na strzeżony parking dla
pracowników, zaś elegancką suknię, korale i pantofelki przywiozłam w sakwie,
którą z kolei zostawiłam w szatni.
W Polsce zaliczyłam tak dziesiątki razy muzeum - w tym Zamek Królewski. W
Austrii, Belgii, Holandii, Ukrainie - kościoły i muzea, we Francji - zamki nad
Loarą, Wersal, Luwr itp. Do każdej pracy dojeżdżam rowerem i przebieram się w
służbowe stroje.
Dziwnie patrzą tylko urzędnicy i hipermarketowcy, szczególnie zimą. W małych
miejscowościach też oglądają się ludzie , ale raczej życzliwie.
Doszłam do punktu, w którym normalnie i "na miejscu" czuję się głównie w
rowerowej odzieży. Każda inna jest tak niewygodna i niepraktyczna, że jedynym
usprawiedliwieniem do jej zakładania jest funkcja reprezentacyjna.
Nie szata zdobi człowieka, to fakt, ale już na pewno nie rowerowe gacie z
pieluchą :) Jakoś odbiera nam to całe dostojeństwo i powagę należną z wieku lub
z urzędu. Nie zawsze starcza mi też cierpliwości na znoszenie szykan. Przyznaję,
że kiedy z kumplem zostaliśmy potraktowani lekceważąco przez jubilera przy
próbie kupna zaręczynowego pierścionka z brylantem - zrobiłam w salonie
karczemną awanturę. Zadośćuczynieniem była mina gościa, kiedy kumpel wyciągnął z
kieszeni na plecach kartę i bez mrugnięcia zapłacił prawie 4 tysiące zł. Na
dodatek kazał sobie pierścionek ładnie zapakować i dostarczyć pod wskazany adres
razem z koszem kwiatów dla narzeczonej. Zostawiliśmy tego durnia w kompletnym
stuporze i oburzeni poszliśmy odpinać rowery...

[Gość: Jacu]

Jak ten "dureń" miał prowizję to jakoś się pocieszył. Niemniej sprzedawcy często
oceniają ludzi po stroju. Idziesz w garinturze - rzucają się stadnie na człowieka.

Szukasz taniego komputera, znajdujesz w necie ciekawą ofertę, jedziesz w
wygodnym ciuchu do sklepu/hurtowni rzucić okiem, nikt się nie ruszy - za szmaty
przyciągasz gościa, z nieskrywanym grymasem przymuszasz go do współpracy, pytasz
czy mają 20sztuk i domagasz się upustu wspominając że potrzebujesz jeszcze paru
drobiazgów - zakłopotana mina sprzedawcy bezcenna... (w marynarce chyba nikt nie
przewala pół tony komputerów)

Ale są też specjalistyczne sklepy w których z plecakiem na ramieniu kupując
drobiazg za 1,50pln proponują kawę i ciastko w trosce aby dopieścić klienta
który potencjalnie może decydować o poważnych zakupach... i to w naszym pięknym
kraju ;)

Kiedyś modne było przepędzanie rowerzystów na stacjach benzynowych - teraz chyba
zrozumieli że rowerzyści czasem mają też samochód...

[Gość: d.]

To się zdarza wszędzie. W pewnym sklepie rowerowym w Czechach pan też się dąsał,
że "nie rozumie po polsku", dopiero jak zamachałem kartą to się zainteresował
moimi pytaniami a jak kupiłem rower to skakał wkoło mnie jak ratlerek. Typowa
mentalność handlarza z prowincji (nie żebym miał coś akurat do Czechów - to się
zdarza wszędzie). W dużych miastach, gdzie pełno freaków, sprzedawcy są
przyzwyczajeni że koleś w łachmanach albo ciuchach rowerowych to może być
milioner, który taki właśnie ma stajl albo tak mu wygodnie ;-]

[Gość: d.]

> Kiedyś modne było przepędzanie rowerzystów na stacjach benzynowych - teraz chyb
> a
> zrozumieli że rowerzyści czasem mają też samochód...

Nie żeby serwisanci rowerowi wznosili się na jakiś wyższy stopień abstrakcji.

No właśnie....

[dr.krisk]

Gość portalu: diafora napisał(a):

> Wszędzie się da.
> Zaliczyłam operę z rowerem - po prostu wstawiłam go na strzeżony
parking dla
> pracowników, zaś elegancką suknię, korale i pantofelki przywiozłam
w sakwie,
> którą z kolei zostawiłam w szatni.
Czyli jednak Dress Code. Nieważne czym się przyjeżdża, noblesse
oblige.
Nie wyobrażam sobie pójścia do teatru w powyciąganym swetrze i
brudnych dżinsach. Jak ktoś lubi - jego sprawa. Ale ja po prostu nie
mogę.
Moim studentom odradzam natomiast przychodzenie na egzaminy w
garniturach (sam chodzę w swetrze). Ale nie wyobrażam sobie, aby
ktoś przymaszerował w dresie, albo żarówiastym kolarskim stroiku.
Przyznam się, że nie podoba mi się nadmierne rozchełstanie w stroju
i zachowaniu.

[Gość: ann]

do opery na rowerze można, bo czemu nie?
ja pojechałam akurat na "Don Giovanniego" w Teatrze Wielkim (wawa),
do kina czy w gości też udaję się na rowerze :)

[Gość: ann]

dodam, że jeżdżę na codzień rowerem miejskim, bez "wyżywania się",
w stroju całodziennym, najchętniej zresztą w spódnicy - jest
wygodnie, musi mieć tylko odpowiedni krój...

do "specjalistycznych" ubranek jeszcze nie doszłam, a poza tym
w mieście jednak lubię wyglądać jak czlowiek, a może nawet powiem
więcej - jak kobieta ;)

[Gość: Bikeholic]

> Moim studentom odradzam natomiast przychodzenie na egzaminy w
> garniturach (sam chodzę w swetrze). Ale nie wyobrażam sobie, aby
> ktoś przymaszerował w dresie, albo żarówiastym kolarskim stroiku.
> Przyznam się, że nie podoba mi się nadmierne rozchełstanie w stroju
> i zachowaniu.

Wszystko zależy - można wyglądać czysto, elegancko w dresie i kolarskim stroiku
- a mimo marynarki, sprawiać rozchełstane wrażenie. Ja swoim studentom nie
robiłem wykładów, o tym jak się mają ubierać i nigdy nie zwracałem na to uwagi,
kto i w czym przychodzi, czy to na egzamin, czy na zwykłe zajęcia - ważna dla
mnie była wiedza, sposób myślenia, zaangażowanie w studia.
Owszem, gdyby ktoś nie mył się od miesiąca i śmierdząc utrudniałby prowadzenie
zajęć, pewnie wyrzuciłbym go "dla dobra ogółu". Ale w czym miałby mi
przeszkadzać "radykalny" strój? Godziłby w moją wrażliwość estetyczną?

a ja sobie wyobrażam

[Gość: diafora]

Do teatru lubię chodzić w sukienkach - gdzieś je jednak trzeba przywdziać, bo
inaczej zajmą się nimi mole;)
Podkreśla to dla mnie " wyjściowy" charakter wyjścia.
Ale bez przesady. Jeśli mam ten komfort, że po pracy mogę udać się do domu,
odświeżyć, przebrać, odpocząć i wprowadzić się w odpowiedni nastrój - to nie ma
sprawy. Gorzej, gdy się pracuje do 18-stej i trzeba w 45 minut dostać się do
teatru na drugi koniec miasta. Kiedyś zabrałam ekspedientkę wprost ze sklepu -
kupowałam coś na ząb i jakoś tak się zgadało, że ja mam wolny bilet, a kobieta
za chwilę kończy pracę. Żałowała, że nie może pójść, bo to pewnie ciekawe
przedstawienie. No to powiedziałam, że może - ze mną, a koleżanki zastąpią ją
przez ten ostatni kwadrans pracy. Zdjęła tylko fartuch i poszła w tym, w czym
stała. I dobrze. Nie wyglądał ani świeżo, ani elegancko, ale spędziła ciekawy
wieczór bez oglądania się na to, co o jej stroju pomyślą inni ludzie. Dla mnie
jej zachowanie było przejawem sporej odwagi, a nie nonszalancji wobec innych
uczestników imprezy kulturalnej...

[dr.krisk]

Gość portalu: diafora napisał(a):

> Dla mnie
> jej zachowanie było przejawem sporej odwagi, a nie nonszalancji
wobec innych
> uczestników imprezy kulturalnej...
Jasne - ale to była sytuacja wyjątkowa.
Ja miałem problemy gdy jeździłem motocyklem: po pierwsze okropnie
się jest ochlapanym błotem, po drugie - uświniony olejem (to był
zabytkowy motor...).
Dlatego na uroczyste okazje jeżdżę samochodem (taksówkarzom też
trzeba dać zarobić). Nie chce mi się gimnastykować z przebieraniem,
itp.

[Gość: bikeholic]

Jest taka grupa ludzi, którzy chodzą do teatru po to tylko, żeby popatrzeć sobie
na innych, zrobić "obrażoną" wielkopańską minę w stronę tych, co przyszli w
dżinasach, skrytykować fryzurę tej czy tamtej pani. O takich mówi się, że BYWAJĄ
w teatrze...

[dr.krisk]

Zgadza się - to ja!
:)

[Gość: Jacu]

"Chamstwu należy przeciwstawiać się siłom i godnościom osobistom" - wie to nawet
Dudek.

Jak to ujął Kobuszewski - chamstwo i drobnomieszczaństwo z ciebie wylazło ;)

[Gość: jantor]

Bylo jeszcze:
"Nie bądż rura i nie pękaj!"