Etam, Ano

[ja22ek]

Dlaczego pewne wykrzykniki czy inne tam słówka słownik ew. literatura piękna
korygowana przez korektorów każe nam pisać w dziwny sposób: "e, tam"; "a,
no"? Przecież jak mówię 'etam' albo 'ano', to nie zatrzymuję się w tamtym
miejscu ani na tyci-tyci momencik. "E, tam" to w moim uchu w ogóle co innego
niż "etam". Ponadto nikt spójników nie każe rozdzielać, np. "je że li" czy "a
l bo wiem".
Denerwująca niekonsekwencja.

Jazzek

[arana]

ja22ek napisał:

> Przecież jak mówię 'etam' albo 'ano', to nie zatrzymuję się w tamtym
> miejscu ani na tyci-tyci momencik. "E, tam" to w moim uchu w ogóle co innego
> niż "etam".


Sprawdzilam: mówie "eeetam", ale nie jest to powtórzone "e", tylko
przedluzone; "ano" nie chce byc u mnie samo, jest z "nie" lub "tak".
Pozdrawiam.

[ja22ek]

Ano widzisz!

[droga2]

Dla mnie jest ano (z czeskiego) i E tam (ale bez zadnego przecinka) lub eeetam
tak jak kolezanka wczesniej

[teresa.kruszona]

ja22ek napisał:

> Dlaczego pewne wykrzykniki czy inne tam słówka słownik ew. literatura piękna
> korygowana przez korektorów każe nam pisać w dziwny sposób: "e, tam"; "a,
> no"?

Słowniki, które mam, zalecają (nie każą) pisać: „Ano!” (używane jako
wykrzyknik), partykułę „ano” jako potwierdzenie przypuszczenia, podkreślenie
opinii, np. „Ano tak...”.
„E tam”; „a tam” - wyrażenia oznaczające: wcale, nie, skądże (kiedy nie
zgadzamy się z jakąś opinią) - piszemy bez przecinka.