Edukacja domowa - plusy i minusy

[grenka1]

"Taką formę edukacji zaakceptowały tak prestiżowe uczelnie jak
Harvard i Princeton oraz stanowe szkoły średnie. Homeschooling
dopuszczony jest w Kanadzie, Irlandii, na Węgrzech i w Australii,
ale np. w Niemczech jest zabroniony. W Wielkiej Brytanii rodzice nie
muszą przestrzegać programu szkolne- go ani liczby prowadzonych
zajęć. Poza tym dziecko uczone w domu nie jest zmuszone do zdawania
jakichkolwiek egzaminów - nawet takich, jakie zdają jego rówieśnicy
w szkołach. W Czechach dzieci między 5. a 12. rokiem życia również
mogą być uczone przez rodziców. Później muszą chodzić do szkoły. Tę
decyzję ustawodawcy argumentowali troską o dobro dzieci i
koniecznością nauki pracy w grupie rówieśników."


kobieta.gazeta.pl/poradnik-domowy/1,63125,5484561,Zegnaj_szkolo_.html

Okazuje się, że można własne dzieci uczyć w domu.
Jak sądzicie jakie są plusy i minusy tego rodzaju edukacji ?

[natlaa]

Kurcze, od rana każesz mi myśleć. Koszmar.
Ja jestem za układem szkoła + dom. Obie formy sie uzupełniają i jest
dobrze. Dziecko powinno przebywać wśród rówieśników. A z drugiej
strony dom moze uzupełniać braki szkoły.
Chyba, że w domu jest bona, dzięki czemu zajęcia nie przepadają, a
bona trzyma się programu, bo przecież kiedyś dziecko bedzie musiało
jakieś egzaminy gdzieś zdawać. Do bony podczepiłabym maksimum
zajęć "pozalekcyjnych" w środowisku rówieśnikow.

[jaga_22]

Trudny temat,niech się ciało pedagogiczne wypowie.
Napewno są zalety tam,gdzie dziecko może dostać więcej wiadomości
w domu,niż w szkole i bez stresu.
Są sytuacje,że dla dzieci nie ma innego wyjścia jak nauczanie domowe.
Tu są podane przykłady gdzie rodzina mocno angażuje się w naukę swojego dziecka
,to i są namacalne pozytywne rezultaty.
Poza nielicznymi przypadkami,uważam ,że dziecko powinno się obracać wśród
rówieśnków,bo potem wychodzą różne nieprawidłowości w relacjach z
dziećmi,póżniej w dorosłym życiu,albo i snobizm.

[natlaa]

Jaga, młodemu człowiekowi stres jest potrzebny. Przecież całe życie
jest stresowe i jeżeli sie dziecka nie uodporni, to potem w życiu
dorosłym wynikają duże problemy. Człowiek jest nie przystosowany do
życia, załamuje sie i nie daje rady iść do przodu.
Jasne, że niczego nie mozna generalizować, tylko dostosować do
jednostki.
I broń nas Boziu od dzieci chowanych bezstresowo )

[jaga_22]

Mówiłam,że trudny temat ? Natluś pewnie,że stres jest potrzebny,bo kiedyś w
życiu może sobie nie poradzić ze zwykłym stresem i dojdą różne
paskudztwa np.załamanie psychiczne.
Człowiek całe życie boksuje się z przeciwnościami.

[dorka556]

Przeczytałam wczoraj ten artykuł i zastanawiałam się, czy podjęłabym się uczenia swoich dzieci w domu, przy założeniu, że nie pracuję i mam dużo wolnego czasu.
Doszłam do wniosku, że nie. Myślę, że zdecydowana większość dzieci powinna chodzić tradycyjnie do szkoły. Taka forma jak w art.jest idealna dla dzieci wybijających się ponad przeciętność, mających określone zainteresowania i pęd do wiedzy. Drugą grupą są dzieci, które intelektualnie odbiegają od swoich rówieśników, którym indyw. nauczanie bardzo pomoże a nie będą narażone na stres w klasie.
Zaznaczam, że nie mam nic wspólnego z nauczaniem, natomiast ciekawa jestem wypowiedzi fachowców pedagogów, których mamy kilka na forum.

[polnaro]

Jestem za, jeśli ktoś ma możliwości i odwagę. Kontakt z rówieśnikami można także zapewnić poza szkołą.
Jednak nasze władze oświatowe tak łatwo tego nie zalegalizują, oj nie!
A wyobraźcie sobie jakie to wyzwanie dla układających testy, zadania egzaminacyjne. Już teraz, kiedy tylko troszkę poluzowano programy nauczania, wszystko się sypie /tegoroczne egzaminy końcowe w gimnazjach i matury/.

Polnaro

[grenka1]

polnaro napisał:

> Jednak nasze władze oświatowe tak łatwo tego nie zalegalizują, oj
>nie! A wyobraźcie sobie jakie to wyzwanie dla układających testy,
>zadania egzaminacyjne.


Nie przeczytałaś artykułu. Oto jego fragment:

"W 1995 r. w Polsce były jedynie dwie rodziny uprawiające
homeschooling. Dziś jest ich już około 40, ale nadal idea edukacji
domowej nie jest szeroko znana. W Polsce pozwala na nią ustawa o
systemie oświaty z 1991 r., z tym że zgoda na homeschooling należy
do dyrektora szkoły rejonowej i jest sprawą uznaniową. Zgodnie z
polskim prawem rodzic, który sam zechce uczyć dzieci, nie musi być z
wykształcenia nauczycielem. Musi jednak przekonać dyrektora szkoły,
że jest w stanie przekazać dziecku wiedzę, jaką uzyskałoby ono,
uczęszczając do szkoły."

Ta forma nauczania jest już zalegalizowana w Polsce i korzysta z
niej już około 40 osób.

[natlaa]

Niestety, zaczynamy powoli dorównywać poziomem edukaji "zachodowi".
Szkoda.
A szkoła domowa ( nie homeschool....Polacy nie gęsi....) realna
jest u ludzi bogatych i mądrych.

[polnaro]

Przyznaję, nie znam tej ustawy z 1991r. Jednak, jak mniemam, dyrektor szkoły
rejonowej, przywalony odpowiedzialnością za efekt homeschoolingu, na który wyda
zgodę, zrobi wszystko, by od tego uciec. Oczywiście nauczanie domowe jest już
szeroko znane w przypadku dzieci nie mogących korzystać z zajęć szkolnych ze
względu na stan zdrowia, ale to chyba zupełnie inna działka? Te dzieci uczą
przecież nauczyciele dochodząc do domu.
Z drugiej strony, skoro już można, jest ustawa, to o co tyle hałasu?

[grenka1]

polnaro napisał:

> Z drugiej strony, skoro już można, jest ustawa, to o co tyle
>hałasu?


Hałas jest o to, która forma nauczania jest lepsza dla dziecka.

[polnaro]

Są plusy, są minusy. Jednak skoro coś się wdraża, to dobrze zorganizowane, a jeśli dotyczy tak ważnej sprawy, to także bacznie monitorowane. Tylko jak to się ma do wolności? A przecież o wolność wyboru tu idzie, czy nie?
O poziom nauczania w domu bardzo bym się nie martwiła, bo kto zabroni rodzicom zatrudnić najlepszych nauczycieli? Byle tylko zapewnili kontakty z rówieśnikami. Wiedzą rodzice jak teraz szukać korepetytorów, poradzą sobie.
Znowu, jak zawsze, wszystko kręci się wokół pieniędzy.