Bliznieta /

[vin]

Witam serdecznie. Jesli wszystko pojdzie zgodnie z planem (a z tym bywa
roznie:-)za dwa tygodnie mam zostac mama blizniakow.Czy sa na forum jakies
mamy blizniakow ? najlepiej z poludnia Londynu

[aga.l.a.m]

witaj!Serdecznie gratuluję!!! Co prawda nie jestem z Londynu, lecz z
Cheltenham, ale od prawie 4lat jestem mamą uroczych łobuzów. Także
służę radą, zwłaszcza,jeśli również będziesz miała dwóch chłopców.
Powodzenia.Aga

[lady_annie]

co prawda nie jestem mama blizniakow ale tez z poludnia, skaad
jestes dokladnie?

[emkz]

Pozdrawiam serdecznie, gratuluję;-) Jestem mamą 11-miesięcznych
chłopaków (wiek korygowany 9,5 m). Niestety z Londynu nie jestem,
ale i tak warto się spotkać na forum. Na marginesie: zapraszam
na 'Bliźniaki i więcej'!
A! Jak rodzisz? Naturlanie? Jak ciąża przebiga/ła?

[joannanb]

Gratuluje i zycze zdrowia calej 3. Jestem mama 3 letniej Zosi i
Oskara mieszkamy na Leyton. Polskich mam blizniaczych jest .
Pozdrawiam i jesli mialabys jakies pytania chetnie sluze rada.
PS. Napisz, ktory to tydzien i jaki porod planujesz.Tu mozesz
znalezc adres najblizszego klubu blizniakow w Londynie
www.twinsclub.co.uk/clubs/clubs_page.php?region=London

[vin]

dziekuje za odzew. Jestem z okolicy Epsom. Obecnie jestem w 35 tygodniu .Do tej
pory (odpukac!!) wszystko przebiegalo bez problemu do tego stopnia ze skonczylam
pracowac dopiero w tym tygodniu. Ze wzgledu na ulozenie dzieci ( oboje
miednicowo ) mam wyznaczona cesarke na poczatek 37 tygodnia. Zastanawiam sie
czy to nie za wczesnie i czy lepiej nie poczekac jeszcze z tygodnia. No ale nie
jestem lekarzem i sie nie znam. Wszyscy mi mowia ze z blizniakami bedzie mi
ciezko i ze bede potrzebowala duzo pomocy. Prawda jest taka ze w mojej okolicy
malo kogo znam. Znajomi na polnocy Londynu. Takze chyba bedziemy zdani z mezem
na siebie. Rodzina owszem jest chetna zeby przyjechac i pomoc ale jakos mam
wrazenie (moze glupie) ze dla mnie to beda dodatkowe osoby ktorymi bede sie
musiala zajac..Z drugiej strony boje sie samotnosci i izolacji od innych. No bo
dwojki dzieci to juz tak prosto nie zapakuje do nosidelka i wezme ze soba.Nie
zebym narzekala ale czasami nachodza mnie takie malo optymistyczne mysli i
ciezko je odgonic. Jak bylo w Waszym przypadku, Czy faktycznie nie dam sobie
rady sama z blizniakami czy tez to tylko kwestia organizacji i ulozenia sobie
tego wszystkiego w glowie??

[aga.l.a.m]

Super, że wszystko idzie gładko. :)Oby tak dalej! Moje skarby
urodziłam naturalnie w 37 tygodniu i po trzech dobach wyszłam do
domu. Mieszkaliśmy wówczas u rodziców i pomoc mamy okazała się
niezbędna. Karmiłam obu piersią do 14-stego m-ca ich życia i
wyglądałam jak cień :0. Gdy chłopcy mieli 5m-cy, poszliśmy
na "swoje", mąż pracował całymi dniami, więc gdyby nie mama, byłoby
ciężko...Ale znam rodziny, które były zdane tylko na siebie i
poradziły sobie całkiem nieźle. Wszystko zależy od waszych
możliwości. Jak prauje Twój mąż, gdzie mieszkacie itp. Niemniej
jednak uważam, że przynajmiej na sam począteczek przydałaby się
dodatkowa para rąk...:), póki nie przyzwyczaicie się do nowej
sytuacji i nie "wpadniecie" w rytm. A dalej jakoś pójdzie ;)Moi w
lipcu kończą 4 lata, a wciąż jest co robić. Dopiero od 6-ściu
tygodni jesteśmy w Anglii i odczuwam brak pomocnej dłoni mamy...
Pozdrawiam serdecznie i życzę powodzenia!!!

[velvet35]

Jestem z pol-wsch Londynu, z Greenwich i jestem mama 2 miesiecznego
chlopca. Niestety nie mam pojecia gzie jest Epsom (?). Mysle, ze
wszelka pomoc przyjacielska bedzie Ci bardzo potrzebna. Gdybym
wiedziala, ze mieszkasz blisko moglabym pomoc Ci we wspolnych
spacerach i itp. Pozdrawiam.

[joannanb]

Vin nie przejmuj sie i nie sluchaj 'dobrych' rad od tych ktorzy nie
mieli blizniat. Wcale nie jest tak zle:). Ja rodzilam w Polsce (po
dluuugich 38tc i 3 dniach) a maz i starsza corka zostali w UK, moja
mama wyjechala im pomoc wiec zostalam sama. Tzn. mialam tate ktory
raz dziennie wpadal na 5 min z zaopatrzeniem i tesciowa, ktora
wieczorem przychodzila 'pomoc' przy kapieli. Tez bylam po cesarce,
karmilam piersia a jednak przetrwalam caly miesiac dopuki nie
dolaczylam do reszty rodziny i wcale nie moge narzekac ze bylo mi
ciezko. Przez nastepny miesiac mialam do pomocy mame a potem juz
tylko meza po 19. Wszystko to organizacja i im szybciej wypracuje
sie pasujaca rytyne tym lepiej. Poczatkowo dzieci sporo spia wiec ma
sie duzo wolnego czasu pozniej jest nieco gorzej. Pamietaj
wykorzystac czas ich drzemki na odpoczynek (nie na gotowanie czy
sprzatanie) przynajmniej przez pierwsze miesiace. No i nie boj sie
prosic meza o pomoc:). Wsparcie chociazby psychiczne na pewno sie
przyda i dlatego warto zajrzec do miejscowej grupy dla wieloraczkow.
Zawsze mozna sie czegos ciekawego dowiedziec no i wiekszosc z
chodzacych tam mam przechodzila lub przechodzi przez te same
problemy, ktore jednak sie roznia od tych ktore maja pojedyncze
mamy.
A dlaczego nie mozecz zapakowac dzieci do wozka i wyjsc? Grunt to
nie zamykac sie w domu, czas szybciej i milej mija na spacerkach.
Idzie wiosna wiec nie trzeba bedzie nakladac tyle warstw na maluchy.
Glowa do gory! Lekko nie bedzie ale radosc jest co najmniej 3x.
Czekamy na info o narodzinach.

[vercueil]

Wielkie gratulacje! Byc mama blizniakow to wielkie szczescie. My
jestesmy z okolic Wimbledonu, ale w tej chwili czasowo poza UK. Moje
maluchy maja 14 miesiecy. Na poczatku zawsze jest duzo pracy i
trzeba sie zgrac z maluchami, ale z doswiadczenia Ci powiem, ze
praca nie jest podwojna przy maluchach, ale za to szczescie mnozy
sie razy 2!
Powodzenia i mam nadzieje, ze do zobaczenia. Jeszcze bedac w
Londynie planowala sie spotkac z Joanna, wiec moze jak wroce
spotkamy sie w koncu we trzy.
Pozdrawiam serdecznie. Czy zagladasz na forum "blizniaki"? Mysle, ze
warto.

Vin, jesteś?

[vercueil]