Kalendarze domowe

[rita100]

Kończy noma sia rok 2006. Wszyscy ruszajó do marketów po zakup kalendarzy,
tlo jydan Gajowy po Kalendarz ruszył do zamku w Olsztynie. No łón pewno sam
łopozie ło tam.
Tak mym popatrzmy jek wyglónda i chto goscił na tyj łuroczystosci
kalendarzowej.
schlesien.nwgw.de/foto/thumbnails.php?album=336

[rita100]

I jó sia zaopatrzyła w nowyj kalendarz na 2007. W markecie buło jich gwołt, to
z ksiatuszkami, to z ptaszkami, to z kobzietkami, to z rybkami, to z kotkami,
no ale wypatrzyłam taki fejn kalendarz z zamkami.
I mom 12 zamków, na każdy mniesióńc jinny zamek. Jest tyż tam zamek z Wieliczki
i jest zamek z Nidzicy. Łobydwa bliskie mymu syrcu. W lutym zamek Wielcki, a
dopsiero w grudniu mom zamek Nidzica. Jest też we wrześniu zamecek Opinogóra
tyż gdzies z pod Łolstyna. Zamek Marii z Radziwiłłów Krasińska.

No fejn, bandzie to rok pod zankiem zamków.

[rita100]

No i mam teraz wielkie wyzwanie na lato - rejza do Łańcuta , by pokazać woma
jek tan zamek dzisioj wyglónda, który jest tak podobny do zameczku w Słobitach
gdyby go nie zrujnowano. A je łón moim wspomnieniem, bo tam na korcie pałacowym
wygrałam turniej i w nagrodę objeżdzałam miasto Łańcut cudowną, specjalnie na
tą okazje przygotowaną i udekorowaną dorożką. O taką to nagrodę się grało
wtenczas. Pieniadze przechulasz, a piękne wspomnienia są z nami do końca. Kort
znajdował się w tylnej ścianie zamku w pięknym ogrodzie - to jest
najpiękniejszy kort świata. Musze tam jechać, żeby sprawdzić czy czasmi to nie
był sen.

A jakie Kalendarze bedą wisieć lub stać na waszych biurkach ? Kalendarz to
jest to, od czego zaczynamy Nowy Rok , nowe pełne nadzieji nowe dni.

[fedar]

Ja sobie sprawię kalendarz przyrodniczy. Taki, żeby na nim były biebrzańskie mokradła, warnijskie lasy i suwalskie pagórki. I będę na tym kalendarzu odkreślał dzionki do końca stycznia, do dnia rozpoczęcia przygody na którą czekam prawie cały rok (co rok). Będzie śniegu biel, mrozu skry, świerków zieleń, szelest nart i szerokie, szerokie przestrzenie. Tak przez caaały tydzień, z Węgorzewa prze okolice Gołdapi, Olecka do Suwałk. Oby tylko pogoda dopisała.
Rito, zameczek Opinogóra k. Olsztyna, tak bardziej konkretnie znajduje się tuż k. Ciechanowa
Opinogóra

[rita100]

Tak, mowam tero gwołt róznistych kalendarzy i mozem sobzie wybzierac i
przebzierać. Ma sia rozumnieć co na ferie robzisz sobzie rejze. A ziesz co
godajó co w zimnie tydzień urlopu to tak jek w lecie mniesiónc. Zima potrasi
być psiankna, ale tlo śniyżna. Łoby buła biel sniygu. A może zamnias rowera weź
narty bziegowe. W nich można fajnie jeździć i zwiedzać łokolice. To je tyż
psiankne, nie poziem. Kedajś na takim łobozie sportowym na nartach biegowych
tak po łokolicach mym szli i fejn buło. A łumanczy taki sport, ale jeka
przyjemność z takiego łumenczania.
No łobacz, na moim kalendarzu je mapka z tymi zamkami i Opinogóra było kolo
Nidzicy. Tyż sia zastanawiałam, gdzie to moze byc, a tu pod Twoim ciechanowskim
nosem. To i pewno mosz łobrazeczki z tygo zamecku.

[rita100]

A tero Woma przygotowała śliczniuchnó łopozieść ło kalendarzach mazurskich i
warnijskich. A tak noprawde to poziem ło Labuszu co zbzieroł kalyndorze.
A jekie to kolendarze to sami łobaczyta. Psiankna to historyja bandzie.

[rita100]

Kalendarze Teofila Ruczyńskiego
Teofil Ruczyński z Olsztyna napisał wiersz o kalendarzu. A Teofil urodził się
1896 roku w Kecwałdzie w powiecie ostródzkim i był nauczycielem w powiecie
działdowskim.
Taki oto piękny wiersz napisał o tych niezwykłych kalendarzach na Mazurach.

[rita100]

Żył w Wygodzie chłop poczciwy,
Labusz - Mazur od pradziadów,
dzielny, szczery, sprawiedliwy
dla rodziny i sąsiadów.
--
No i mamy prawdziwego Labusza, który był poczciwy i jak Ruczyński psisze
spraziedliwy dla wszech. Posłuchajta co dalyj robził tyn noju Labusz.

[rita100]

Był to rolnik zawołany,
jacy winni być w narodzie,
jego bujne plonne łany
stały piękne, jak w ogrodzie.
--
No zidzicie jeki przykład fejn, dalej słuchajta.

[rita100]

Lubił czytać bardzo wiele
i jak to wieśniacy starzy,
tak on w wieczór i w niedzielę
czytał dużo z kalendarzy.
--
Chłop Labusz czytoć lubział i jedynó ksiójżkó buła natencias Kalendarz.
Popaczta co dalyj sia dzieje, bo Kalendarz to jek mózi Gajowy niezwykła w
tamtych ciasach rzecz i do dziś przetrwała w formie rytuału rozdawana na Zamku
w pięknej oprawie. Łobaczta na łobrazecki Gajowego.

[rita100]

Więc też bywał w domu jego
kalendarzy stos niemały
gdyż zawsze roku każdego
coraz nowe przybywały.
--
No ni psianknie psisze Teofil Ruczyński ?

[rita100]

Gdy rok nowy wchodził w progi,
nowy czas światu otwierał,
on różnymi wtedy drogi
kalendarze nowe zbierał.

--
Tak, dla Labusza przełom roku to buł bardzo intensywny cias, bo łaził za
kalyndarzami. No i wejcie (patrzcie) dalyj, to bardzo ciykawa rzycz.

[rita100]

Od przyjaciół spod Warszawy,
nieraz nawet aż ze Lwowa,
od Jankowskiego z Lubawy
i od Miarki z Mikołowa

--
No wenowajcie , jek to Teofil znoł nowet Miarkę z Mikołowa. Tego drukarza
ślójskiego co tak Warniji pomagał. Ciykawe co dalyj bandzie. Patrzta z
łotworzonó gambó.

[rita100]

Z księgarni Samulowskiego,
dokąd czasem sam zachodził,
od "Olsztyńskiej" - Pieniężnego
- Kalendarzy zbiór swój mnożył.

--
No zidzita, dzie mowam zródło starych Kalendarzy ?
Łu labusza ! Bandziem mnieć kalendarze, nawet te starsze. Wenowjcie dalej co
sia dziyje.

[rita100]

Stała "Gazeta Ludowa"
"Mazur" z Szczytna - z starych murów
i zza granicy - z Działdowa
miał kalendarz dla Mazur.

--
ha, to łuż ziamy skónd Mazur Labusz brał ta kalendarze, ze wszysćiuchnych
stron. Weno to nie wszystko , lobaczie co dalyj sia bandzie dziać.

[rita100]

A we święta i w niedziele,
gdy sąsiedzi w dom już przyszli,
z kalendarzy czytał wiele
i słuchali pilnie wszyscy.

--
Łobaczta , jek głodni byli wszyscy cytania jajzyka polskiego. Jak czkali na tyn
Nowy Rok, by nowe kalyndarze buli. No ale to ni wszytko, esce bóndzcie
ciarpsliwsi

[rita100]

Z rzeczy ludzkich i spraw Bożych
tyle różnych ciekawości,
jak to swiat się wkoło tworzył
w dawnej, dawnej gdzieś przeszłości.

Jak to przed kilku wiekami
tu, gdzie Warmia i Mazury,
kraj z polskim był wioskami
po Krolewca stare mury.

Jak to potem ucisk pruski
gnębił polskość przez lat wiele
w sposób twardy i nieludzki
w domu, w szkole i w kosciele.

--
Bo zieta , co w tych kalendarzach buło wszystkie dzieje tej ziami, ło tam coby
ludzie panientali skón pochodzą i jek żuli danij ludzie tyj ziami, nie zawdy
buł łucisk, a ludziska godali po naszamu swobodnie.
No , ale dalyj jydźmy bo to ło Labuszu je historija.

[rita100]

I mijało lat tak wiele,
stary wiek Labusza chwytał,
a on w święta i w niedzielę
kalendarze ludziom czytał.

--
No psiankne to i takie ciapluchne - Labusz ludziom kalynarze cytoł, a łóni go
słuchali i syrce jim sia ściskało jek słuchali Labusza.
Łoj, noju Labusz - cy chto ło nim słyszał ?
Ale to ni wszystko, dzisiaj łuż ni mom ciasu, ale musza dokóńczyć ło Labuszu z
Glaznot.
Labuszek jek ksiotuszek
Ni znoła jygo wczaśniej, łoj ni.

[fedar]

To łon buł z Glaznot czy z Wygody?

[rita100]

Może zmnienił mniejsce zamnieszkania, bo potam łokaże sia.... no ale to eszcze
ni poziem, to łutro.

[rita100]

Aż razu późno już jesienią,
gdy martwota szła z północy,
gdy świat żegnał sie z zielenią,
Labusz osłabł wśród niemocy.

--
Łobaczta , jek jysień je ciajżki do przetrwania, w tan cias ogarneła go nimoc,
czuł , ze łostatni raz zidzi zieleń

[rita100]

I wnet poczuł chłop sterany,
że nie bedzie ludziom służyć,
że opuści łan kochany
i na inny świat podąży.

--
Skucznie noma sia zrobziło, bo Labusz zie co cias na niygo w jinnó droge.

[rita100]

Więc poprosił tych co byli
tyle razy jego gośćmi,
by do trumny mu włożyli
kalendarze - skarb najdroższy.

--
Łuż porosił ludzi coby ło kalendarzach ni zaboczyli jek w jinnó droge pójdzie,
eszcze choć słówko po polsku.

[rita100]

Że gdy bedzie z świata schodził,
kiedy pójdzie w drogi wieczne,
by przed Sędzią miał dowody
z pracy szczerej, pożytecznej.

--
Tu ni mowam co godać, mniarkuje sia daczemu Labusz chce kalyndarze do trumny
włożyć.

[rita100]

Raz ostatni się zebrali
tu, gdzie byli tyle razy,
staruszkowie odczytali
to, co lubił, z kalendarzy.

--
Rychtycznie ciajżko to co kolwiek godać, kedy Labusz zakochany w kalyndarzach,
a sójsiedzi spełniajó jygo prośbe.

[rita100]

Raz ostatni słowa padły
z kalendarza proste, żywe,
co się nieraz siewem kładły
na Mazurów ludzką niwę.

A niedługo, w dni niewiele
stał lud wiejski rozżalony
a w Glaznotach - tam w kościele
żalem grały smętne dzwony.

W żalu stała każda dusza,
smutek okrył wszystkie twarze,
bo nie było już Labusza,
co by czytał kalendarze.

[rita100]

Rozdawanie kalendarzy światecznych w Olsztynie powinno mieć swoją nazwę,
proponuję 'Labuszki', 'Labuszowanie'
I wtancias kożdy bandzie znoł tygo mniłego , złotoryjnego Labusza z Glaznot.
Tera ziysz Fedar, daczemu godała Labusz z Glaznot. Tam je chyba pochowany.

[rita100]

Gość: BleBle 19.11.05, 22:00 odpowiedz
rita100 napisała:

> Ale gdzie jest tak stary i piekny kościółek ?
> W której miejscowości, gdzieś za Olsztynem ?
> W pięknej naturze jest polozony i ten remont.

Kościółek jest w warmińsko-mazurskiem, można więc powiedzieć że niedaleko od
Olsztyna. Ma swoją ciekawą historię. Ten stary, ewengelicki obiekt, został
odbudowany przez bezdomnych z Monaru z inicjatywy samego śp Kotańskiego.
Aktualnie trwają prace wewnatrz.
Przed remontem była to kompletna ruina. Po wykonaniu i położeniu dachu przez
bezdomnych, w czasie burzy, piorun uderzył w swieży dach i robote trzeba było
zaczynać od początku....
Na temat tego kościólka był ciekawy artykuł w Polityce, ale już dość dawno temu,
chyba w ubiegłym roku.
Obecnie odbywają się tu okresowo msze ekumeniczne.
Ostatnia była 16.10.2005.
fotoforum.gazeta.pl/72,2,708,28077628,28077628,0,2.html?v=2
Łobacz Fedar, godalim ło Glaznotach i łobrazecki pianknuche nz remontu kościoła
tyż só.

[rita100]

I dalyj

"Tutejszych wiernych nie było stać na kosztowną odbudowę świątyni, ale wtedy
pojawił się Marek Kotański i jego podopieczni z domu ocalonych dla życia w
Marwałdzie."

Wydaje mi się, że był taki okres, że mieszkańcy Glaznot nie byli zadowoleni z
takich sasiadów, dzis okresla się to jako 'bezdomni mieszkańcy', ale wczesniej
jako 'narkomanów' i ludnośc tamtejsza się sprzeciwiała. Nie pamiętam dokladnie
czy o tą miejscowośc dokładnie chodziło, ale glosno bylo o tym sprzeciwie.
Lepiej jednak niepamietać i nie dociekać.
Bo dziś kościółek w Glaznotach jest wyremontowany i pięknie zdobi okolice.

[rita100]

schlesien.nwgw.de/foto/displayimage.php?album=340&pos=3
Fedar , a nie nolazłeś tam grobu Labusza ?
schlesien.nwgw.de/foto/displayimage.php?album=340&pos=0
Pianknie wyglónda ten kościółek wśród lasu, na tle lasu.
schlesien.nwgw.de/foto/displayimage.php?album=340&pos=8
A już te wiadukty to brak słów.
Czy jeszcze przez nie jeźdzą pociagi ? Czy tylko jako zabytki stoją ?

[fedar]

rita100 napisała:

> schlesien.nwgw.de/foto/displayimage.php?album=340&pos=8
> A już te wiadukty to brak słów.
> Czy jeszcze przez nie jeźdzą pociagi ? Czy tylko jako zabytki stoją ?

Linia jest nieczynna od końca II wojny. Gdzieś czytałem o tym i o ile dobrze
pamiętam, stal z szyn została "pozyskana" przez sojuszników.
Tu widać jak teraz wygląda nasyp:
schlesien.nwgw.de/foto/albums/userpics/normal_925.jpg