Walentynki

[kanuk]

Zdaje się, że niedługo Walentynki. A może i Walentego. Święto to się tak
łatwo i szybko rozprzestrzeniło po świecie , gdyż treścią jego są dwie miłe
wszystkim sprawy : czekolada i seks. Z lekkim wyprzedzeniem życzę Szefowej
Edi i pozostałym bywalcom, aby się z tej okazji znowu zakochali. Jeśli nawet
przelotnie :) Happy Ballantine’s Everybody ! No i cheers też !

[edzioszka]

hyhy, no wiesz co Kanuczak, tak źle mi życzyć - praktykuję chłodek kalkulacji ;)

[miltonia]

Do seksu milosci specjslnie nie trzeba, w przeciwienstwie do czekolady.

[debi_bebi]

Co do mnie- postanowiłam absolutnie nie zakochiwać się nawet przelotnie, bo od
tego kompletnie głupieję nie wspominając o objadaniu się czekoladą, która mi
ewidentnie szkodzi na linię.

[miltonia]

I jak Ci idzie z tym postanowieniem?

[debi_bebi]

Jak na razie doskonale: odkąd sie odkochałam, jeszcze sie nie zakochałam :)

[miltonia]

Moze nie bylo nikogo wartego Twego uczucia?

[debi_bebi]

Podobno wszyscy tacy byli- przynajmniej tak twierdzą.

Walentynkowa opowieść

[edzioszka]

W pewnym mieście o łagodnym klimacie żył sobie młody Żyd, który uwielbiał
popijać kawę na tarasach kafejek i obserwować przechodzący obok świat. Widywał
marynarzy, podróżników i kobiety z łabędziami we włosach i jeszczcze inne
zajmujące obrazki.
Pewnego dnia ujrzał młodą kobietę, przelatującą obok niego z rozwianymi szatami.
Była piękna, a ponieważ wiedział, iż piękno czyni nas dobrymi, poprosił, by się
zatrzymała i wypiła z nim kawę.
- Ale ja uciekam - powiedziała.
- Przed kim?
- Przed sobą.
Lecz zgodziła się na chwilkę przy nim zostać, ponieważ była samotna.
On miał na imię Salvadore.
Rozmawiali o łańcuchach górskich i o operze. Rozmawiali o zwierzętach pokrytych
metalową łuską, które mogą przepłynąć długość rzeki bez zaczerpnięcia
powietrza. Mówili o tym, że każdy posiada i skrzętnie ukrywa jakąś drogocenną,
wspaniałą rzecz.
- Popatrz na to - powiedział Salvadore i wydobył pudełko, inkrustowane na
zewnątrz, a w środku miękko wyściełane, w którym leżało jego serce.
- Podaruj mi w zamian swoje.
Jednak ona nie mogła tego uczynić, ponieważ nie miała go przy sobie - ono biło
w zupełnie innym miejscu. Podziękowała młodzieńcowi i wróciła do męża, którego
dłonie ślizgały się po jej ciele jak kraby.
A młodzieniec często myślał o pięknej kobiecie i o tym słonecznym dniu, kiedy
wiatr poruszał jej kolczykami jak piórami ptaka.

("Namiętność" Jeanette Winterson)

Nonieno, Eda...

[brezly]

Stanowczo protestuje w imieniu krabow. O ile byc moze w przyrodzie bywaja
jeszcze Zydzi o imieniu Salvadore (Zbawiciel, znaczy,) o tyle slizgajace sie
kraby zostaly wyeliminowane w toku ewolucji. Ta pani nigdy w zyciu nie widziala
co potrafi krab jak chodzi o wlazenie na sliski kamien. Albo, co bardziej
prawdopodobne, tlumaczowi sie zwierzatka pomieszaly. Juz zamilcze o tym jak
wygladalby ptasi lot gdyby byle jaki wiatr mogl poruszac ptasimi piorami. Ten
amerykanski (nie myle sie wszak, nie?) sposob edukacji, kurcze...

[edzioszka]

nie wiem jak to z tymi krabami i Janette - autentyczny toż cytat z kniżeczki,
sprawdzałam - o pomyłce nie może być mowy.. przełożyła Joanna Gołyś,
wydawnictwo REBIS, można takową wyjaśnić wyłącznie z autorką albo jej
tłumaczką.. "Namiętność" jest reklamowana jako objawienie literatury
angielskiej, splatają się weń losy dwójki niezwykłych bohaterów: żołnierza
Henriego, który jako osobisty kucharz Napoleona przez osiem lat wiernie podąża
za swym wodzem, oraz Villanelle - rudowłosej córki weneckiego gondoliera,
której zrośnięte błoną palce stóp stanowią dziwaczny psikus losu. Stają oni
twarzą w twarz ze swym przeznaczeniem, dopełniającym się w żarze miłości i
polityki.. "salvator" to istotnie "zbawiciel".. "hodie natus est nobis Salvator
mundi" to fragment psalmu responsoryjnego.. "mondo" - po włosku "świat", czyli
w tłumaczeniu pewnie "zbawiciel świata, ludzkości".. co ciekawe "mi son
divertito un mondo" - znaczy "świetnie się ubawiłem" ;)

słówko o autorce

[edzioszka]

Jeanette Winterson

"Zadaniem artysty jest przeniknąć wzrokiem do żywego jądra rzeczy; umieć
odróżniać to, co powierzchowne, od tego, co rzeczywiste, wiedzieć, co jest
prawdziwe, a co pozorne".

Urodziła się 1959 r. w Manchesterze, została adoptowana przez rodzinę zastępczą
i dorastała w Accrington. Jej przybrany ojciec pracował w fabryce, a matka
zajmowała się domem. W skromnym domu znajdowało się sześć książek, w tym
Biblia. W mieszkaniu nie było łazienki, więc mała Jeanette w tajemnicy przed
rodzicami wymykała się czytać książki w toalecie na podwórku. Jej rodzice
marzyli o tym, by została misjonarką, ona jednak wybrała naukę na wydziale
filologii angielskiej na Uniwersytecie w Oxfordzie.

Gdy skończyła szesnaście lat, zakochała się w swojej przyjaciółce i opuściła
dom rodzinny. Pracowała dorywczo wieczorami i w weekendy, przez rok była
opiekunką w domu dla psychicznie chorych. Później znalazła zatrudnienie w
teatrze. W wieku 23 lat napisała na poły autobiograficzną powieść "Nie tylko
pomarańcze", która została opublikowana w 1985r.

Jenette Winterson obecnie mieszka w Londynie wraz ze swoją przyjaciółką
Margaret Reynolds. W swojej twórczości, podejmującej tematy miłości, utraty,
śmierci i wyobcowania, Winterson wykorzystuje mity, baśnie, opowieści biblijne,
które często rzuca na tło dość swobodnie traktowanej historii. Uchodzi za jedną
z najciekawszych pisarek angielskich najmłodszego pokolenia oraz za
najwybitniejszą przedstawicielkę nurtu feministycznego we współczesnej
literaturze.

W polskim tłumaczeniu ukazały się: "Nie tylko pomarańcze", "Namiętności", "Płeć
Wiśni", "Zapisane na ciele", "Sztuka i kłamstwa", Eseje "O sztuce", "Wolność na
jedna noc".

jeszcze podam namiary na portal, w którym powyższe info nalazłam:

literatura.lesbijka.org/prace/wint02.html
;)

[brezly]

No wlasnie - jest reklamowana. Wraz ze sPRowanym CV :-)) Mozna baton, mozna autorke.

PS. Blony miedzy palcami u nog, to byly juz u Franza K. W 'Procesie' jak pamietam.

PS. II. 'Stają oni twarzą w twarz ze swym przeznaczeniem, dopełniającym się w
żarze miłości i polityki.. ' To juz REBIS, rozumiem. Eda, pleeeease :-))
Rosamunda Pilcher by tego nie wymyslila :-))

[edzioszka]

hyhy, co się chichrasz? - to jedno z poczytniejszych wydawnictw, podobnie jako
Zysk i S-ka, przede wszystki seria "kameleon".. najczęściej organizują
wyprzedaże we wszelakiego wida marketach.. jedna z zalet - są to wydania na
papierze gazetowym, więc jednocześnie tanie, w przecenie dostępne za "grosze"..
się ciągle narzeka na poziom czytelnictwa w kraju, toz to już lepsze jako
harlekiny ;)

[brezly]

Wiem jeszcze co to Rebis, Edosiu. A chichram sie bo mi wesolo :-)) Bawi mnie tyz
jak marketing usiluje wejsc na niewlasciwe dla sie (jeszcze) tereny. Oczyma
kaprawymi swej prostackiej i zlosliwej duszy widze takich specow od tegoz, co
juz zaliczyli mrozonki, zele pod oczy, konserwy rybne a teraz przeszli do
Media&Wydawnictwa.
Takoz widze pieklo Haska, Hrabala, Witkacego i paru innych. Cos na ksztalt tego
co juz chyba nadawalem:
www.funpic.hu/fun-bin/picviewe.cgi?pic=gl279&kateg=

coś dla "kultury"

[edzioszka]

uczynić można - pisząc książkę.. najłatwiej pamiętniki, u schyłku żywota ;)

wysylkowa.com/ks327328.html
ciekawe, jak się miewa pani Hanna po operacji plastycznej.. że też ludzi tak
kusi ku poprawianiu Mateczki Natury, Jackson był przystojnym młodzieńcem, po co
się zaczął "upiększać"?

[brezly]

Ygryhhh... Tiaaa... Jakbym nie wiedzial na 120% ze chodzi o pieniadze i troche
proznosci, to bym prachal. Alez to przeciez geniuszka autokreacji!! Na ile ja
znam warunki pl. ostatnio to babka wypowiada sie wszedzie i o wszystkim i kasuje
za to wynagrodzenia. Wielu by tak chcialo ale tyko niektorym sie udaje, he he.
My se tak tu mozemy Eda, wraz z reszta do Dnia Sadu Ostatecznego klikac i pies z
kulawa noga sie nie zainteresuje, najwyzej jakis troll sie wnerwi i pobluzga
troche. Podziwac te kobiete nalezy, o!

PS. Osobiscie jej nie trawie, ale moje uczucia do niej to goraca namietnosc do
spolki z fascynacja, w porownaniu z tym co ona budzi w TJJ (NO).
Czekam co Miltonia, powie, ona, cos czuje, wie duzo wiecej:-))

[edzioszka]

hyhy, temacik pani Bakuły jest u Milty na topie, wczoraj cuś wspominała nawet i
lekturkę przytoczoną powyżej przeglądałyśmy ;)

[edzioszka]

Hanny Bakuły wywiad udzielony "Gali"

Chodzi wyłącznie o grę wstępną
Ze swoimi mężczyznami rozmawia wyłącznie o seksie, ale nie chce z nimi
mieszkać. Miała czterech mężów i zawsze własny adres. - Ludzie powinni się
kochać, sypiać ze sobą i zupełnie oddzielnie żyć. Kobiety ograniczają mężczyzn,
a mężczyźni kobiety - mówi. W książce IDIOTKA opisała swojego najlepszego
kochanka.


Słynie z poczucia humoru i skłonności do prowokacji. Malarka, pisarka,
felietonistka. Najszczęśliwsza była w Nowym Jorku, gdzie spędziła ponad 3 lata.
Na Manhattanie umieściła akcję swojej nowej książki IDIOTKA. W historię
kobiety, która wiąże się z mężczyzną wyłącznie dlatego, że jest dobrym
kochankiem, wplotła wiele wspomnień. Powieść od tygodni utrzymuje się na czele
listy bestsellerów. Nam Hanna Bakuła opowiada o tym, jakie cechy trzeba
spełnić, żeby zasłużyć u niej na miano idealnego kochanka, czym jest dobry seks
i co myśli o miłości.

Gala: Czy jest pani dobrą kochanką?

HANNA BAKUŁA: Każdy mężczyzna, zapytany o to, czy jest dobry w łóżku, bez
wahania mówi - tak. Kobiety długo zastanawiają się nad odpowiedzią. Nie zdarza
mi się popisywać w sypialni. Jeśli spotykam mężczyznę, dla którego warto się
starać, potrafię być świetną kochanką, bo znam teorię i mam praktykę.

Gala: Dobry kochanek dla pani to...

H.B.: Osoba obdarzona wyobraźnią, niewstydliwa, pogodna, pełna inwencji,
bezpruderyjna. Kochanek nie musi kochać, ale partnerka powinna go zachwycać.

Gala: Na czym polega dobry seks?

H.B.: Chodzi wyłącznie o grę wstępną, przynajmniej kobietom. Ważny jest rodzaj
tej gry, niezwykłość sytuacji, tajemnica, którą wnoszą dwie osoby. Seks
zbudowany w 96 procentach z gry wstępnej i 4 procent całej reszty zadowoli
każdą kobietę.

Gala: Mężczyźni wiedzą, jak powinna wyglądać gra wstępna?

H.B.: Mają o tym niestety słabe pojęcie. Wszystkich mężczyzn, z którymi byłam,
musiałam instruować. Poza tym jednym, którego opisałam w IDIOTCE. On był
instynktownym demonem seksu. To się zdarza raz na nie wiem ile tysięcy
wypadków. Wiedział wszystko. W takiej wiedzy tkwi tajemnica powodzenia facetów,
dla których kobiety konają z miłości, choć są nieprzystojni, nieciekawi,
niesympatyczni.

Gala: Potrafi pani rozmawiać o seksie ze swoimi mężczyznami?

H.B.: O niczym innym nie rozmawiam i zawsze bardzo dobrze na tym wychodzę.
Mężczyźni lubią uzgadniać pewne rzeczy.

Gala: Nie wyidealizowała pani mężczyzny opisanego w IDIOTCE, bo spotkała go
pani w Nowym Jorku, a nie choćby w Warszawie?

H.B.: Pojechałam do Nowego Jorku w 1981 roku. Trafiłam na barwne, jaskrawe,
punkowe miasto, które natychmiast stało się moją wielką namiętnością i
wspaniałym tłem do namiętnego związku z mężczyzną. Może w innym miejscu takie
spotkanie byłoby niemożliwe.

Gala: Bohaterka książki wybiera mężczyznę atrakcyjnego dla niej jedynie w
łóżku. Związek, w którym ludzi dzieli wszystko z wyjątkiem seksu, może być
udany?

H.B.: Nikogo sobie nie wybiera, tylko się zakochuje, a stan zakochania nie
podlega osądom, bo jest ciężką chorobą. Tu działa biologia. Bohaterka IDIOTKI
zakochuje się w niewłaściwym, niespecjalnie atrakcyjnym dla niej partnerze, ale
znam sto razy bardziej niedobrane pary, które połączyła biologia. Znam też
związki bez biologii. Ludzie, którzy są razem, a nie potrafią ze sobą sypiać,
przerażają mnie bardziej niż ci, którzy nie mają ze sobą o czym rozmawiać.

Gala: Niektórzy twierdzą, że miłość się nie kończy.

H.B.: Wzrusza mnie ta teoria. Nawet znam takie małżeństwa z długim stażem
opartym na kompromisach. On i ona patrzą na siebie rozkochanym wzrokiem psa.
Według mnie jedna strona tkwi w takim układzie ze strachu, a druga dlatego że
nie miała okazji odejść. Związki zwykle rozpadają się dla innych związków. Choć
ja z zasady bardzo rzadko przesiadam się z jednego mężczyzny na drugiego. Lubię
odpocząć, zrobić sobie przerwę.

Gala: Miała pani czterech mężów. Co w nich panią urzekło?

H.B.: Wszyscy byli bardzo fajni i różnili się tak jak ich zawody. Pierwszy był
matematykiem i taternikiem. Wyszłam za niego, mając 19 lat. Drugi był
architektem wnętrz, trzeci fotoedytorem NEWSWEEKA w Stanach, a czwarty
dentystą. Łączyło ich jedynie poczucie humoru i luz. Poruszali się po świecie z
lekkością i to właśnie mnie w nich urzekło.

Gala: Próbowała pani definiować miłość?

H.B.: Miłość jest na pewno dużym wyzwaniem i czymś bardzo przyjemnym. Na
początku buduje, a potem zaczyna pomaleńku wysysać. Kiedy następuje etap
wysysania, ja przeważnie już zbieram się do odlotu.

Gala: Nie odchodzi pani, bo ktoś panią skrzywdził, okłamał, zrobił coś złego?

H.B.: Po prostu widzę, że nadszedł moment, w którym trzeba się rozstać. Już się
nie buduje, tylko uzgadnia. Robi się pewien kłopot.

Gala: Sygnalizuje pani, że zbliża się koniec?

H.B.: Wchodząc w nowy związek, z góry informuję, że mam słaby system
ostrzegania. Nie awanturuję się, lecz odchodzę. Czasami, gdy jestem łaskawa,
następuje jakieś ostrzeżenie, mniej więcej miesiąc przed odejściem, ale nigdy
nie jest traktowane poważnie. Mężczyźni nie słuchają kobiet. Nie zwracają uwagi
na słowa: nie lubię cię, odejdę od ciebie, może byś się zmienił. Potem
zastanawiają się, dlaczego kobieta odeszła, bo uważają, że nie zrobili nic
złego. Każdy ma swoje nic. Dla mnie nic to niewiele. Bardzo się czepiam.
Niczego nie wybaczam. Jestem nietolerancyjna. Nie chodzi o zdradę, ale na
przykład o to, że robią mi bałagan w domu.

Gala: Zdrada znaczy mniej niż bałagan?

H.B.: Problemu zdrady nie przemyślałam do końca. Staram się nie zdradzać
mężczyzn, z którymi jestem, ale zdarza mi się to. Nigdy się nie przyznaję.
Takim zwierzeniem można tylko zrobić krzywdę. Nie ma osoby, która przełknie
zdradę partnera, ale jeżeli się zdradza, warto zastanowić się, dlaczego. Moje
zdrady są błahe, a cudze mogą mieć znacznie większy ciężar, tak więc nigdy ich
nie wybaczam.

Gala: Niektórzy uważają, że lojalność w stosunku do innych kobiet zobowiązuje
do unikania mężczyzn zajętych. Czy widzi pani coś złego w sypianiu z cudzym
mężem, narzeczonym?

H.B.: Każdy mężczyzna w pewnym wieku jest z kimś związany. Nie ma cudów. Jeżeli
mężczyzna w moim wieku nie ma partnerki, to znaczy, że albo jest gejem, albo
nie nadaje się dla żadnej kobiety. Myślę, że lojalność musi obowiązywać w
stosunku do najbliższych przyjaciółek i rodziny. Natomiast... jeśli chodzi o
kobiety, których się nie zna lub zna słabo? To kwestia sumienia. Mój ojciec
odszedł od mojej mamy do kobiety, którą bardzo kochał i kocha do dzisiaj, więc
w jego odejściu nie widzę nic złego. Po prostu z moją mamą mu się nie udało.
Jestem zwolenniczką szukania tej drugiej połówki jabłka do śmierci.

Gala: Pamięta pani swoje pierwsze doświadczenie seksualne?

H.B.: To było jeszcze w liceum. Mój pierwszy chłopak Piotruś wszedł na zaspę
śniegu, poślizgnął się i upadł. Trzymałam go za rękę, więc upadałam na niego i
nie można było inaczej - trzeba się było pocałować. Po roku poszliśmy do łóżka
i tyle.

Gala: Istnieją mężczyźni, którzy są dobrymi kochankami dla wszystkich kobiet?

H.B.: Na pewno nie. Zdarzało się, że byłam bardzo niezadowolona z jakiegoś
mężczyzny, a potem spotykałam osoby, które piały nad nim z zachwytu. Podobnie
jest z ubraniem i jedzeniem. Każdy ubiera się inaczej. Lubimy jeść rzeczy,
które w innych mogą budzić odrazę.

Gala: W jaki sposób pani podrywa?

H.B.: Nigdy nie podrywam nikogo, kto nie zwraca na mnie uwagi. Nie zdarza mi
się boksować w próżnię. Jak już się podobam, to każdego podrywam inaczej.
Zawsze przecież można wyczuć, na co kto liczy. Jeden chce, żebym była
romantyczna, inny, żebym była cyniczna. W zależności od oczekiwań staram się
sprytnie podejść mężczyznę.

Gala: A jak poderwać panią?

H.B.: Wystarczy powiedzieć coś zabawnego. Zaskoczyć mnie intelektem. Można też
pokazać efek

[edzioszka]

cd.

towny biceps, ale to druga liga.

Gala: Łatwo przekroczyć granice pani intymności?

H.B.: Nienawidzę, jak dotykają mnie obcy ludzie, i ludzi zbyt nachalnych.
Zawsze sygnalizuję, czy mam na coś ochotę i w seksie, i w życiu. Można z mojego
tonu wyczytać, czy będę miła, czy nie. Wszyscy moi znajomi znają moje tony. Moi
mężczyźni też znają. Nie znoszę, gdy ktoś drugi raz prosi, żebym zrobiła coś,
czego odmówiłam. Odmawiam tylko raz, a potem duszę.

Rozmawiała Katarzyna Szczerbowska

[edzioszka]

słuchałam wczoraj w Trójce wywiadu z aktorami występującymi w
produkcji "Symetria" - osadzeni na Białołęce porównywani "poetycko"
do "skazanych na Shawshank".. ma to być "obiektywny" film o więziennych
przeżyciach.. historia inteligenta, któren niesłusznie oskarżony o napad na
starszą kobietę - trafia do paki.. przebywając w celi przejściowej Aresztu
Śledczego Łukasz chce za wszelką cenę znaleźć się wśród mówiącej żargonem
części więźniów.. poznaje grypserę i staje się gitem.. przeżycia owe zmieniają
całkowicie jegoż system wartości.. dnia pewnego do celi zostaje przydzielony
nowy więzień - mężczyzna oskarżony o pedofilię.. z uwagi na charakter
przestępstwa jest on prześladowany przez towarzyszy "spod celi".. pytanie
postawione przez reżysera: czy więzienie posiadające swoisty "kodeks
postępowania" może być sądem i katem zarazem? aż mnie wzdraga na samą myśl -
mało jest dookolnie brutalności - na cóż komu podobne filmidła, abo wspomnienia
napisane przez byłych członków mafii?

[miltonia]

Widocznie jest na nie jakies zapotrzebowanie, skoro powstaja. Dla mnie kazdy
temat dobry, jak dobrze napisany czy zrobiony. Tyle, ze jakos nie moge
uwierzyc, ze polska kinematografia jest w stanie wyprodukowac ostatnio
cokolwiek wartosciowego. Niektore z filmow obsypane nagrodami dla mnie byly
slabe, jak chociazby "Dlug", ktorym tak sie zachwycano. Nad reszta produkcji,
na poziomie telenoweli zmilcze. Stala zaloga siedzi przy kasie i nie dopuszcza
swiezej krwi, jeczac ze panstwo na ich arcydziela skapi. W koncu jak ci mlodzi,
jak sie dorwa do kamery, to chca od razu "Osiem i pol" nakrecic. I wychodzi
niejednokrotnie wydumana historia z ogranymi zabiegami stylistyczno-formalnymi.
Mam wrazenie, ze polskim rezyserom brakuje inteligencji. W kazdym razie ich
filmy o tym swiadcza.
Co do Hani B, to faktycznie lepszej autoreklamiary w Posce nie ma. Z jednej
strony nie przepadam za nia, z drugiej doceniam jej dowcip. Towarzysko jest
niewatpliwie ciekawa osobka z bogatym repertuarem mniej lub bardziej
prawdziwych historyjek z jej zycia. Tyle, ze jak zacznie o sobie - demonie
seksu, to troche to zalosne jest. Natomiast jedno mam z nia wspolne, nie
przepadamy za malymi dziecmi.

Groźne siłownie w więzieniach

[edzioszka]

Duńscy strażnicy więzienni wspierani przez policję zaapelowali o likwidację
siłowni w zakładach karnych. Niektórzy przestępcy korzystający z sal ćwiczeń
stają się bardziej niebezpieczni po wyjściu na wolność.

Strażnicy i policjanci narzekają, że osadzeni wykorzystują swój wolny czas na
ćwiczenie swoich mięśni. Przez to, kiedy już odsiedzą swoje wyroki i zdecydują
się na powtórne łamanie prawa, są silniejsi i policja ma problemy z ich
zatrzymaniem.

(onet)

dlaczego nikt nie wpadł na to, by dać tym ludziom jakieś sensowne zajęcie -
niech pracują na cele społeczne.. jak nie siłownia - jakiekolwiek zajęcia
sportowe, gimnastyka choćby - ale nie w celi, bo tam parę metrów na krzyż..
niech pomagają np. w hospicjach, może obserwowanie cierpienia drugiego
człowieka ich samych skłoni do refleksji? w większości to ludzie w sile wieku -
więżenie w klatkach przypomina hodowlę kur na fermie - niejeden chętnie by im
zaproponował kółka szachowe albo rozwiązywanie krzyżówek.. z braku aktywności
fizycznej - stają się agresywni i nadpobudliwi, koło się zamyka.. to co się
wynosi z wizyty tam - spacerowanie wokół stołu, uciekanie wzrokiem od
spojrzenia rozmówcy i ciągłą niepewność..

[agniicha]

Nie lubie, jak ludzie raz w roku sobie przypominają, ze sie mają kochać...
święta to takie przypominacze ... :))) i jeszcze, zeby to była naprawdę miłość
w sercach to nie, to tylko czerwone ze wstydu słowa na karteczkach sprytnie
marketigowo wylansowanych a fuuuuuuu......

[miltonia]

Eeee, wprawdzie swieto jest durnowate ale zeby tak od razu uderzac w wielkie
dzwony.
Brezly, a Baba Jaga na miotle to jak fruwala, he?

[brezly]

Jak mozna miec swoje serca w puszkach, to i czarownice moga latac. Poetycka
przenosnia, nie ma sprawy. Ale krabow nie odpuszcze:-)

Jeszcze o roli pior w lataniu:

"Jednak nasz Orzeł Piastowski, orzeł na czapce żołnierza Dywizji
Kościuszkowskiej, startujący spod Lenino do Berlina, pokryty stalowymi piórami
Nowej Huty, urodzajem Puław, Kędzierzyna, nie tylko nie będzie tracił piór, a
będzie porastał w nowe'.

[edzioszka]

sweiki! znalazłam art-tapetki do kompa, m.in z Salvadorem Dali <nie wiem jak
się prawidłowo odmienia>, możecie luknąć i skorzystać, jeśli Was cuś
zainteresuje, rzucam linkiem:

jazz.wojtaszek.pl/arts2.html
PS. u mnie się chorobcia strasznie wolno otwierają!

[miltonia]

Korone tylko stracil ten orzel o stalowych, zardzewialych piorach.

Brezly, czy moze kiedys uczestniczyles w wieczorze poezji z czasow, kiedy byla
ideologicznie sluszna, czyli socjalistyczna w tresci i narodowa w formie? Mnie
sie zdarzylo na jakims studenckim obozie i wieczor ow byl niezapomniany, bo
towarzystwo ze smiechu sie tarzalo, jak na zadnym kabarecie. Jeszcze kilku
recytatorow wlozylo w swoj popis tyle uczucia i gestykulacji a propos, ze az
szkoda, ze wowczas nie byly tak popularne kamery wideo.

[brezly]

A nie, bo ja okolo matury odnalazlem w szpargalach seniora garsc dziel z czasow
socrealizmu i tylko to bylo w stanie mnie zachwycic. Taki hard-core. Wersja soft
juz nie bawila. A to juz nie bylo tak calkiem idelogicznie slusznie. A liceum
mialo patrona srednio zwiazanego z tyntryndami, wiec tez sie nei dalo. Ale na
jakims studenckim wyjedzie, fakt, nauczylismy sie spiewac Miedzynarodowke po
finsku. Duze wrazenie.

[miltonia]

Imaginuj sobie, ze mama moja wyrzucila czesc dziel z tych czasow. Niestety
dowiedzialam sie o czystce czesciowo po fakcie i udalo mi sie jedynie uratowac
slownik filozoficzny z tego okresu. Tyle, ze nie wiem, gdzie go przed
wyrzuceniem schowalam. Smakowite kaski zawieral. Poezja z tego okresu wcale
soft nie byla. Jeszcze wiekszy hard od np. takiego "16-nasty numer produkuje",
ponoc o fabryce marmelady, (tak mi opowiadala rodzicielka, bo nie mialam
szczescia czytac). Szczegolnie wiersze o Stalinie poruszajace serca i przepony
byly.

[brezly]

Aha, ksiazke czytalem, wzruszajaca byla. A poezja byla hardcorowa, masz racje.
Dziewczyne budujaca Zeran, co 'rece od cegiel czerwone wyciagala po socjalizm'
szzcegolnie pamietam.

[miltonia]

Szczegolna pozycje zajmuja poematy, tereny i panegiryki pisane po smierci
Stalina. Ach, ten szczery zal i dojmujaca rozpacz w owych dzielach zawarta. Po
latach niektorzy z producentow dziel owych usilowali sie na rozne sposoby
tlumaczyc z bledow mlodosci. Konwicki, ktory cos tam (wprawdzie niepoetyckiego)
popelnil, powiedzial, ze byl po prostu glupi i sam nie wie dlaczego to robil
(moze nie dokladnie tymi slowy ale w tym sensie).

cosik mnie

[edzioszka]

przed Walentynkami na przyprawianie zup lubczykiem wzięło, tęskność jaka czy
cuś? ;)

www2.gazeta.pl/kobieta/1,26086,671669.html
widzieliście antywalentynkową akcję: "pocałuj św. Walentego", a pod spodem
odwrócone serce? można sobie zwizualizować ;)

[kanuk]

w mojem ogrodku lubczyk sie rozplenil. nic dziwnego, ze mam troje dzieci :)

[miltonia]

Kanuk, dzieci to nie od lubczyku a z kapusty przeciez.
A tak w ogole, to obok bazylii i majeranku moje ulubione ziolo, co je pakuje do
wielu potraw.

[kanuk]

Ty lepiej wiesz. bociany w styczniu nie dowoza przeciez.

Miłość

[edzioszka]

to radość z cudzego istnienia. Tu nie chodzi o jedność, lecz o coś przeciwnego:
o głębokie uznanie inności. Nigdy nie zapanujemy nad drugim człowiekiem - nie
wierzę w stopienie się w jedno. Natomiast wierzę w uznanie inności, zachwyt nad
drugą istotą: dziękuję Ci, że jesteś inny. To jest najgłębsze w miłości.

("O człowieku", Barbara Skarga)

[miltonia]

Ale patetycznie i to z samego ranca. Widac, ze wiosna sie szybkim krokiem
zbliza.

wiosna

[edzioszka]

cieplejszy wieje wiatr, znów nam ubyło lat! hyhy, jak narazie jest kilkanaście
kresek poniżej zera ;)

[kanuk]

milosc metalurgicznie: stopienie, wypalenie (wzbronione), wy-zsa-zsa-nie
ujednoradniajace. no i napawanie :) , na smierc ksiezniczki zreszta...

[miltonia]

Zespawanie raczej.

[kanuk]

zdarza sie i podwodne. w odpowiedniej(dodam) atmosferze :)

[edzioszka]

załańcuszenie tyż być może - wersja psa ogrodnika ;)

Erotyzowanie po staropolsku

[edzioszka]

Krol Sobieski mial trzy Czerkieski, czyli zagladamy do wnetrza szlacheckiej
alkowy

Dawna szlachta polska uznawala seks za jeden z niezbednych elementow ludzkiego
zywota. Chociaz na kartach pamietnikow dyskretnie pomijano pewne szczegoly,
milosc erotyczna nie byla bynajmniej sprawa wstydliwa...

Wbrew powszechnemu mniemaniu Trylogia Henryka Sienkiewicza, z ktorej kart
przecietny czytelnik zna zwykle swiat szlachty polskiej XVII wieku, nie odbiega
zbytnio od rzeczywistosci historycznej. Sienkiewicz znal epoke, o ktorej pisal,
tak dobrze, ze czesci wypowiedzi bohaterow zywcem przeniosl z XVII-wiecznych
rekopisow i pamietnikow. Jednak wielki mistrz piora nie pokazal nam prawdy o
tym, jak w tamtych wiekach wygladaly sprawy szlacheckiego erotyzmu. Jezeli
chodzi o seks, w Trylogii wiecej jest XIX-wiecznego zaklamania i obludy niz
prawdziwego XVII-wiecznego erotyzmu.
Na szczegolna uwage zasluguja zwlaszcza pokazane we wspomnianym dziele postacie
kobiet. Bohaterki Sienkiewicza to zwykle natchnione niewinnoscia dziewice,
ktore do lozka klada sie dopiero po slubie, a i to wylacznie z dobrym,
zamoznym, polskim szlachcicem, katolikiem, posiadajacym co najmniej piec wsi i
trzy krolewszczyzny. Orgazm kobiety u Sienkiewicza jest bez wyjatku wzbroniony.
Wspolzycie seksualne - oczywiscie w postaci gwaltu, podejmuja jedynie postacie
negatywne - na przyklad Azja Tuhajbejowicz z Zosia Nowowiejska. Znakomitego
cyklu powiesciowego nie ratuje nawet czarownica Horpyna, o ktorej wspomina sie,
ze chciala zaciagnac do stodoly pacholka Rzedziana. A przeciez w XVII wieku nie
tak bywalo.

Czerkieski krola Jana

Jakze zatem kochano sie przed trzystu laty w dawnej Rzeczpospolitej
Szlacheckiej? Przegladajac pamietniki pisane przez wielkie i slawne osobistosci
dawnej Polski, dostrzec mozna, ze sprawy dotyczace seksu sa w nich obludnie
przemilczane. Nawet wielcy pamietnikarze, jak chocby Jerzy Ossolinski czy
Albrycht Stanislaw Radziwill, dosc barwnie opisujacy bitwy, zajazdy, pojedynki
czy biesiady, nabieraja nagle wody w usta, gdy trzeba pokazac wnetrze alkowy. I
tak Jerzy Ossolinski, wspominajac o tym, ze Kazanowscy, bedacy przyjaciolmi
Zygmunta III Wazy, przyprowadzali krolewiczowi Wladyslawowi dziewczyny do
komnaty, natychmiast dodaje: "ale jam nie mial z takowa wszetecznoscia niczego
wspolnego". Istnieje jednak pewna grupa pamietnikow, pisanych glownie przez
osoby stanu wojskowego, w ktorych seks przedstawiony jest bez zbednej pruderii.
Jest takze wiele frywolnych fraszek, wierszy i facecji, i innych zrodel,
dotyczacych omawianego tematu. Zreszta samo zycie polskiej szlachty obfitowalo
w rozliczne milostki. Malo kto wie, ze Jan Sobieski, pozniejszy krol
Rzeczypospolitej, trzymal zawsze przy sobie caly harem dziewczat, zwanych
Czerkieskami, ktory zdobyl w ktorejs z wojen przeciwko Turkom. Oddalil je od
siebie dopiero wowczas, gdy poslubil swoja ukochana Marysienke.

Sarmacka milosc

Barokowa, a co za tym idzie sarmacka afirmacja zycia i wszystkich jego
przyjemnosci, uznawala seks za jeden z niezbednych (koniecznych) elementow
ludzkiego pobytu na ziemi. I nie byl on bynajmniej sprawa wstydliwa, o czym
swiadcza liczne facecje, jak chocby ta oto:
"Pewna pani na Kujawach pytala zolnierza, ktory byl wiezniem w Tatarach, co by
uczynili Tatarowie z bialymi glowami i z pannami zabranymi na Ukrainie,
poniewaz maja swoje zonki. Powiedzial, ze jako wiezniow obracaja do roboty, a
co gladsze i mlode, tedy do wszetecznosci, tak ze musi i jedna, i druga umrzec
w tym grzechu. Az ona uslyszawszy to, serdecznie westchnela, mowiac: «Panie
Boze, jeslis mi naznaczyl meczenska korone, daj mi taka smiercia umrzec»".
Seks uwazano przede wszystkim za przyjemnosc i dopelnienie milosci, jedna z
radosci zycia. Aktywnosc w lozku sluzyc miala przede wszystkim osobom krzepkim,
krwistym i poteznym, szkodzic zas slabeuszom i melancholikom. "Kto zas jest
natury zimnej, suchej i slabej, taki niech da pokoj malzenstwu, aby sie w tym
oboje nie zawiedli, bo takiemu pewnikiem lepiej sie u komina albo u pieca
zagrzewac, anizeli u zony" - pisal Jakub Kazimierz Haur. Rozpustnikow
rozpoznawano po wygladzie zewnetrznym. "Lubo na wzroscie uposledzony, ale
mocny, krzepki, jurny przy tym, jako karlowie bywaja" - charakteryzowano w
polowie XVII wieku Jana Sobiepana Zamoyskiego, znanego miedzy innymi z
kart "Potopu".
Stosunki seksualne uprawiano przede wszystkim w malzenstwie. Idealem bylo, aby
panna mloda pozostawala dziewica az do pierwszej nocy poslubnej. Tak naprawde
bywalo jednak roznie.
"Pierwszej nocy poszedlszy pan mlody spac, nie zastawszy tak, jak sie
spodziewal, siadl i zafrasowawszy sie, rzecze: «Spodziewalem sie, ze na prawice
trafie». A ta go pac w pysk i mowi: «Albos to ty Syn Bozy, aby na prawicy
siedziec?»".

W Polsce nie bylo swietych dziewic

W XVI i w pierwszej polowie XVII wieku religia i Kosciol nie mialy jeszcze
takiego wplywu na zycie seksualne owczesnych ludzi, jaki probuja zdobyc
dzisiaj. Wbrew powszechnemu mniemaniu na przyklad w XVI wieku swoboda seksualna
miala przeciwnikow nie w kregach katolickiej kontrreformacji, lecz
protestantyzmu. I tak przeciwko niej wystepowali i Mikolaj Rej, i Adam
Gdacjusz - ostatni znany publicysta polskiego obozu reformacyjnego. Oczywiscie
w drugiej polowie XVII wieku Kosciol katolicki takze przeszedl do ofensywy. W
ostatecznym efekcie doprowadzilo to do pewnego rodzaju dwulicowosci posrod
szlachty. Oficjalnie twierdzono, ze cielesnosc i pozadanie sa zlem i grzechem,
nieoficjalnie zas, w domowym zaciszu, robiono wszystko po staremu. A o tym, ze
napomnienia kaznodziejow i ksiezy trafialy w proznie, niechaj swiadczy fakt, ze
w obyczajowosci szlacheckiej XVI-XVIII wieku nie zdobyly wcale uznania postacie
kobiet broniacych jak lwice swojej cnoty. Nie mamy w tym okresie swietych
dziewic i meczenniczek ginacych w obronie czystosci. A przeciez czeste najazdy
Tatarow, wojny z Kozakami czy Moskwicinami, ktorzy byli dosyc chutliwi,
stwarzaly ku temu wiele dogodnych okazji. Zreszta jezeli chodzi o kler, to ten
takze czesto daleki byl od gloszonych przez siebie idealow.
"Burzynski byl ksiedzem w majetnosci swej w Burzynie. Ten mial jako ksiadz
kucharke sobie, z ktora mial dwu bekartow. Jak dorosli - wyprawil do wojska. Ci
oba pozenili sie w Litwie. Udaja tam szlachte" - pisal podejrzliwy w tych
sprawach Walerian Nekanda Trepka w "Liber chamorum".

Wiek mezczyzny

W zwiazkach erotycznych dominujace miejsce zajmowal mezczyzna. To on zdobywal
kobiete, a potem oslanial ja i chronil, a takze w pewnym sensie dominowal nad
nia jako partnerka seksualna. Jezeli mial kilkanascie kochanek, bylo to
tolerowane przez panow braci. Jezeli jednak kobieta utrzymywala kontakty z
wieloma mezczyznami, spotykala sie z negatywnym stosunkiem calego otoczenia. Z
drugiej jednak strony uznawano w seksie prawo kobiety do przyjemnosci.
Niewiasty epoki baroku nie byly w trakcie aktu tylko i wylacznie biernymi
obiektami meskich uniesien. Seks byl udany tylko wtedy, gdy obydwoje - kobieta
i mezczyzna - osiagali w nim zaspokojenie.
W kulturze polskiego sarmatyzmu, podobnie jak na Zachodzie, istniala takze
zdrada i swobodne kontakty seksualne. Za cudzolostwo nie karano.

Zdrada malzenska

Zyjacy w XVI wieku prawnik Stanislaw Groicki ubolewal, ze niegdys za lamanie
szostego przykazania karano smiercia, "a teraz nikogo za to nie kaza". Podobnie
postepowano w przypadku stosunkow przedmalzenskich. W XVI-XVIII-wiecznej Polsce
nie pietnowano i nie skazywano nierzadnic (chyba ze za pospolite przestepstwa).
W okresie polskiego sarmatyzmu najczesciej zdradzali mezczyzni. Kobiety
grzeszyly znacznie rzadziej - zapewne obawiajac sie nastepstw, chocby
niechcianej ciazy. Wszak efektem ich zdrady bywaly czesto komplikacje zycia
rodzinnego, ktore nie omijaly nawet wy

[edzioszka]

soko urodzonych. Oto co pisze Walerian Nekanda Trepka o Mikolaju Ligezie,
kasztelanie czechowskim:
"Mikolaj Ligeza, syn Elzbiety Jordanowny wydziedziczyc ja chcial z tego, co jej
maz zostawil. Ta matka jego - Jordanowna - wskazala na niego Anno 1606, juz
bedac stara, przy kupie ludzi zacnych w glos skazywala, mowiac: «Niech mi ten
Ligeza da pokoj i niech mnie szanuje, bo jako ja powiem prawde, ze on nie syn
Ligezin i z kim ja go miala, tedy on i z tego, co po Ligezie wzial, wypadlby
pewnie i zywych jeszcze mam swiadkow, tak jest i ojciec jego zyw jeszcze i ten
powiedzialby tez istotnie». Dal jej tedy pokoj Mikolaj az do smierci".
W przypadku przylapania zdradzajacych na goracym uczynku starano sie zalatwic
cala rzecz we wlasnym gronie, nie odwolujac sie do wymiaru sprawiedliwosci.
Jezeli zdradzala kobieta, jej mezczyzna staral rozprawic sie z rywalem po
mesku. Nigdy nie dochodzilo do wymierzania kary smierci, co jednak pozytywnie
wyroznialo nasz kraj sposrod innych panstw Europy. Sarmata nie strzelal do
przeciwnika, nie zabijal, poprzestajac na ocwiczeniu go batogiem czy
osmieszeniu w oczach sasiadow. Jan Chryzostom Pasek pisze, jak jeden z
zamoznych szlachcicow wolynskich schwytal na amorach ze swoja zona Iwana
Mazepe, pozniejszego hetmana zaporoskiego. Falbowski - ow szlachcic, nie zabil
Mazepy, poprzestajac na przywiazaniu go nagiego do konskiego grzbietu. "Rece na
opak zwiazano, nogi pod brzuch koniowi podwiazano, poteznie bachmata dosyc z
przyrodzenia bystrego zhukano, kanczugami osieczono. Tedy jak szalony skoczyl
bahmat ku domowi. A wszystko tam bylo gestymi chrustami jechac (...) A tu
nagiemu, tylem do glowy siedzacemu na tak bystrym i zhukanym koniu co sie tam
dostalo specjalow, snadno zauwazyc" - podaje Pasek. Znamienne jest, ze Mazepa
osmieszony owa niefortunna przygoda zbiegl na Zaporoze, nie mogac widac pokazac
sie sasiadom na oczy. Podobny los spotkal zone Falbowskiego - maz pobil ja i
poranil ostrogami uwiazanymi do kolan.

Urok polskich niewiast

Polskie kobiety mialy na swiecie opinie obdarzonych niezwykla uroda.
Powszechnie ceniono ich piekno, wdziek i blyskotliwosc, czemu dali wyraz w
swoich pamietnikach liczni cudzoziemcy odwiedzajacy nasz kraj. O samym ideale
kobiety polskiego baroku pisano bardzo roznie. O ile na Zachodzie ceniono
bujne, obfite ksztalty, o tyle w Rzeczypospolitej nie bylo w zasadzie jednego
spojnego wzorca niewiasty. Ogolnie rzecz biorac, kobieta polska miala byc
niezbyt gruba, ale i nie koscista, wesola, troche swawolna, o bardzo szczuplej
talii i szerokich biodrach. Wymagano tez od kobiety gladkiej bialej cery, z
lekko rozowawym odcieniem na policzkach. Poniewaz ceniono naturalny kolor
skory, kobiety polskie rzadko sie malowaly. Nie inaczej bylo z idealem
mezczyzny. Ten z kolei mial byc smagly, dobrze zbudowany, silny i odwazny -
slowem wzor najlepszych szlacheckich cnot obroncy Rzeczypospolitej. Starszy -
dobrze jesli byl otyly, to stanowilo zawsze synonim zamoznosci. Niezaleznie zas
od wieku, uwazano, ze powinien jednak miec cos miedzy nogami. Czasami nawet az
do przesady.

Nie to chlop dobry
Co sie drugiego nie boi
Lecz ten, co z k...
A k... mu stoi

- pisze z rozbrajajaca szczeroscia Daniel Naborowski.

Jak Moskwicin bijal zone

Dawni Sarmaci bardzo szanowali kobiety. W malzenstwach niezwykle rzadko
dochodzilo do bicia zon, inaczej zreszta niz u naszych wschodnich sasiadow. W
Wielkim Ksiestwie Moskiewskim bowiem bicie zony uznawano za rzecz calkowicie
naturalna, pozyteczna i wrecz konieczna dla utrwalania zwiazku. Dobrze tlumaczy
to stare rosyjskie przyslowie: "Kochaj zonke jak dusze, a trzes jak grusze". W
XVI wieku ukazal sie "Domostroj" - jedyna w swoim rodzaju moskiewska ksiega
porad domowych. Bylo tam wszystko. Jak kisic ogorki, jak robic gorzalke, jak
isc na wojne i oczywiscie nie moglo zabraknac przepisu, jak bic zone. "Jak
zonka krnabrna, upomnien nie slyszna, trzeba zonke bic, a tego. Tyle, ze nie
kijem, a kanczugiem i nie przez zywot, nie przez piers, boby poronila, a i nie
po oczach, ni po uszach, bo co mezowi po slepej, po gluchej. Bic trzeba bez
gniewu, po bozemu karac, wlasnej, mezowskiej reki nie szczedzac"...

Staropolski jezyk erotyczny

W epoce baroku istnial w Polsce takze pewien rodzaj milosnego jezyka
literackiego. I tak narzady plciowe kobiet przyrownywano do gaiczka,
studzienki, futerka, laczki czy zrodelka, ktore pasly czy poily nalezacego do
mezczyzny konika. Piersi przyrownywano do jablek, okreslano mianem drazniaczek,
tytuszek lub wzgorkow. To, co ma mezczyzna miedzy nogami, okreslano z kolei
jako kopie, miecze, tyczki, zurawie i wreszcie konie. Sam seks przyrownywano
do "zanurzania zurawia w studni" czy "picia ze zrodelka". Takim wlasnie
jezykiem pisano wiekszosc staropolskich listow milosnych, poczawszy od listow
prostego szlachcica, a skonczywszy na pismach Sobieskiego do Marysienki.

Nauki Kalmuka Astrakana

Jezeli chodzi o sam przebieg aktu, to mamy na ten temat stosunkowo najmniej
informacji. Najczesciej uprawiano seks lezac, w pozycji znanej dzis
jako "klasyczna". Rzadziej (osobliwie wsrod zolnierzy) robiono to w pozycji "na
jezdzca". Inaczej bylo zapewne we dworach magnackich - tam sposobow znano
znacznie wiecej. Wiekszosc z milosnych sztuk najprawdopodobniej przyszla do nas
ze Wschodu. Sarmatyzm kochal sie w orientalnych strojach, broni i rzedach
konskich, a zatem mogly przyjsc stamtad takze nowe techniki wspolzycia
seksualnego. Jan III Sobieski w jednym z listow do Marysienki pisze, ze w roku
1683 pod Wiedniem wzial do niewoli Kalmuka Astrakana, ktory: "...przeszedl
hultaj wszystkich w amorowych sztukach, i Francuzow, i Wlochow, i Hiszpanow, i
Turkow. Powiada, ze uczynic umie te rzecz we dwunastu postaw roznych, czego sie
u Kalmukow uczyl. Pokazywal kilka i sa wcale udane".
Nie wiadomo wlasciwie, jak czesto kochano sie w czasach baroku. Zapewnie
najrzadziej raz w tygodniu. Wydaje sie, ze jezeli chodzi o czestotliwosc,
czlowiek polskiego baroku mial w tym wzgledzie daleko wieksze mozliwosci niz
wspolczesny, a to z powodu uzywania afrodyzjakow. Bylo ich bardzo wiele.
Znaczna ich czesc przyrzadzana byla domowymi sposobami. I tak potencje
wzmacniac mialo spozywanie jader zwierzat domowych, obdarzonych duza
plodnoscia: byka, krolika czy ogiera. Jadano takze jaja niektorych ptakow, na
przyklad golebi. Wierzono, ze podniecajaco dzialaja rowniez niektore przyprawy -
pieprz, szafran, a takze napoje, sposrod ktorych wymienic nalezy przede
wszystkim wino. Potencje wzmacnialy warzywa - cebula, rzodkiew, a przede
wszystkim rzepa.

(Jacek L. Komuda)

[miltonia]

Eda, moglabys strescic w najwyzej 5 zdaniach?

żeby my tak

[edzioszka]

przez ten rok nos w nos, ręka w rękę, klawisz
w klawisz, etc ;)

PS. aha, jeszcze serce (ktoś kiedyś wyciął na
ławce podobne, podpisał: "głupiej Elce") oraz ptaszek (towarzysz igraszek)..
tylko bez skojarzeń, bo się jeszcze rozmarzę (albo co) ;)

[kanuk]

milosci i radosci !