Wyjazdy ze znajomymi

[aariel]

Poruszam ten temat, bo jestem ciekawa jak to u Was jest.
Chodzi mi o wyjazdy np. na wakacje ze znajomymi.
Ja mialam tak, ze najlepsi znajomio zaczynali mnie irytowac po jakims czasie.
Mysle, ze ja tez ich moglam denerwowac.
Chodzilo o roznice zdam miedzy pomyslami na spedzenie dnia.
Mnie najbardziej denerwowalo to, ze osoby z ktorymi wyjezdzalam uwazaly, ze
musimy spedzac ze soba caly czas!
A jak mowilam, ze chce isc sama na spacer to pozniej byly rozmowy co mi jest,
dlaczego sie izoluje itd.
Inna kolezanka (ktora jest super kolezannka na codzien) denerwowala mnie tym,
ze ubierala sie w moje ciuchy. I to bez pytania!
Czy Wy tez tak macie?
Raz mi sie zdarzyl wyjazd z kolezanka, z ktora rozumialysmy sie bez slow. Ona
robila co chciala, ja tez, nie musialysmyu sie sobie tlumacyzc z niczego i
obie sie bardzo dobrze czulysmy razem.
A jak to jest z Wami?

[mario_m1]

Może nie dokońca tak, ale podobno na wyjazdach poznaje się znajomych bardziej.
Ja po takich wyjazdach zawsze musiałem sie godzić ze znajomymi, zawsze cos było
nie tak, a z niektórymi zanłem się ładnych parę lat.

[aariel]

mario_m1 napisał:

> Może nie dokońca tak, ale podobno na wyjazdach poznaje się znajomych
bardziej.
> Ja po takich wyjazdach zawsze musiałem sie godzić ze znajomymi, zawsze cos
było
>
> nie tak, a z niektórymi zanłem się ładnych parę lat.

Ja tez tak mialam. Ale po powrocie do domu wsyztsko bylo jak przedtem :)

[mario_m1]

No właśnie, a na urlopie prawie że pozabijaliśmy się.

[malen_a]

hmmm... to u mnie chyba nie jest tak strasznie :)
mamy kilkoro znajomych/przyjaciol, z ktorymi wyjazdy sa fantastyczne, bo znamy
sie tak dobrze i w jakis sposob jestesmy do siebie dopasowani .. z reszta
znajomych jednak juz nie jest tak pieknie i tez sie na siebie skrycie wkurzamy,
a po powrocie wraca wszystko do normy

[chiara76]

A my lubimy jeździź tylko z P. Na codzień mamy tak mało wolnego czasu, to raz.
Dwa, lubimy razem spędzać czas. Trzy, my mamy zgranie, niesamowite, ale nigdy
się nie kłócimy na temat, jak spędzamy czas na wyjeździe, natomiast z innymi
różnie to bywa. A szkoda mi czasu na kłócenie się na wakacjach, czy w czasie
jakichś innych wyjazdów.

[aariel]

chiara76 napisała:

> A my lubimy jeździź tylko z P. Na codzień mamy tak mało wolnego czasu, to
raz.
> Dwa, lubimy razem spędzać czas.


Teraz rzeczywiscie wole wakacje z Lubym, ale do tej pory byly tylko jedne. I
tez bardzo malo sie widujemy.
I juz nie moge sie doczekac lata, zeby wlasnie wyjechac i nareszcie spedzic ze
soba 2tygodnie nonstop! :)

[m-gosia]

Wspólne wyjazdy są z zasady "integracyjne", więc pewnie dlatego nie ma w nich
miejsca dla "samotnych wilków" chodzącymi własnymi ścieżkami. Mnie też
najbardziej przeraża mus robienia wszystkiego razem na wspólnych wyjazdach (bo
poniekad to tak wypada). W sumie ok bawic sie i byc w grupie, ale przez cały
wyjazd to troche przesada.

[kamcia_79]

Ja też mam podobny problem. Po kilku dniach ze znajomymi dochodzi do róznych
napięć i sprzeczek, więc w efekcie umawiamy sie tak, że robimy co chcemy i
niekoniecznie razem. Np. rano informujemy sie co planujemy aby w razie czego
moc do siebie dołączyc. Wieczory przewaznie spędzamy razem, idziemy wspólnie na
kolacje a pozniej na jakies piwo itp.
Z drugiej strony, kilka razy pojechalismy na wakacje sami, ale po paru dniach
zaczeło nam sie nudzic... Hmm nie wiem czy to dobrze czy zle, ale poniewaz na
codzien jestemy zawsze razem, a z kolei mało czasu poswięcamy znajomym, to
wakacje sa dla nas okazją do nadrobienia zaległości towarzyskich.

[mario_m1]

Dla mnie najlepszym rozwiązaniem jest poznawanie nowych ludzi, gdy jest się na
jakiś zorganizowanych wczasach. Wtedy spedza się miło czas, i nie jest się od
siebie uzależnionym, a po powrocie ma się nowych znajomych, albo i nie,a skoro
nie to nie odczuwa się tego jakoś bardzo.

[kasienka80]

Ja mialam dwa pamietne wyjazdy: kazdy z jedna z przyjaciolek. Ta ktora teraz
jest juz tylko kolezanka, zapracowala sobie na to!!! Wsciekala mnie, bo
wiecznie narzekala! bylismy w gorach wiec logiczne ze sa wycieczki, no nie? a
jej sie nic nie podobalo no i wziela same dyskotekowe ciuchy!!

Natomiast z moja prawdziwa ukochana przyjaciolka wszystko sie udalo!!
klocilysmy sie, jasne :-) ale u nas to norma, ale nawet jak musialysmy spac w
jednym lozku, to po kilku minutach wydzierania sobie koldry dopasowalysmy sie
do siebie jak najlepsza para hahaha

Jak bylam z moim EX i wyjezdzalismy z jego/naszymi teoretycznie znajomymi to
mnie krew zalewala, bo ich wprost nie znosilam, no ale wtedy bylam zakochana...

[malen_a]

kamcia_79 napisała:

> Z drugiej strony, kilka razy pojechalismy na wakacje sami, ale po paru dniach
> zaczeło nam sie nudzic... Hmm nie wiem czy to dobrze czy zle, ale poniewaz na
> codzien jestemy zawsze razem, a z kolei mało czasu poswięcamy znajomym, to
> wakacje sa dla nas okazją do nadrobienia zaległości towarzyskich.

My mamy tak samo, wiec to chyba jest zupelnie normalne, na poczatku naszego
zwiazku wszedzie we 2 jezdzilismy i bylo cudownie a teraz wolimy co najmniej z
jeszcze jedna para jezdzic :-) jakies wyjscia do klubu sa fajniejsze, jak jest
wiecej osob itp :D

Bardzo dobre pytanie:o)

[kurczak1976]

Ja mam spore doswiadczenie w tej dziedzinie i to na wyjazdach backpakerskich,
ktore sa szczegolnie trudne.
Przerobilismy tez wiele roznych kombinacji jesli chodzi o osoby. W sumie nigdy
nie bylo dramatychnie chociaz po jednym wyjezdzie nasza calkiem dobra kolezanka
sama na wlasne zyczenie wyalienowala sie z grupy i tak do konca nigdy juz do
niej nie powrocila.

Zauwazylam ze na kazdym wyjezdzie tworza sie dwie przeciwstawne grupy.
Wydawacby sie moglo ze nie wrozy to nic dobrego ale w rzeczywistosci jest to
super uklad bo kazda grupa decyduje o tym co chce robic lub zobaczyc otrzymujac
wsparcie czlonkow co bardzo poprawia samopoczucie ogolu:o)

Zmuszanie kogokolwiek do czegokolwiek jest rzecza zabijajaca caly wyjazd. Kazdy
moze robic co chce pod warunkiem ze nie zmienia to ogolnego planu calej grupy
np.:ucieka nam autobus ktory jezdzi tylko dwa razy na tydzien dlatego ze ktos
przedluzyl sobie spacer co gorsza nie informujac reszty ze sie na takowy udal.

Dobrze jest miec tez z gory okreslony plan dzialania na ktory wyrazaja zgode
wszyscy czlonkowie grupy. To znaczy jak jedziemy zwiedzac zachodnie wybrzeze
Szkocji to ktos w pociagu nie wyskakuje ze wlasciwie to on/ona chce zwiedzac
zamki na wschodzie. To sieje ferment i jest do kitu. Wszelkie zmiany w obrebie
planu jak dla mnie nie maja znaczenia. Ja ja chce isc zbierac muszle na plazy
nie oznacza to ze ktos inny nie moze zwiedzac fortecy itd.

Ja wszystkie wyjazdy wspominam bardzo milo (z wyjatkiem jednego gdzie zlamane
zostaly wszystkie zasady). Nauczylam sie tam wiele tolerancj i umiejetnosci
kompromisu. Oczywiscie zdazaly sie wpadki ale tak jest i w zycciu codziennym:o)

[ann.k]

Miałam to samo. Zwłaszcza z tymi wkurzającymi do granic możliwości pytaniami:
"a co ty taka wściekła?" "a co się tak izolujesz?"
A ja naprawdę najlepiej odpoczywałam idąc samotnie. Zwłaszcza zimą uwielbiałam
sama iść w góry. jak wyjazdy były większa grupą, jakoś można było
poważniejszych konfliktów uniknąć. Ale jeśli we dwie osoby, bywało ciężko.
Pierwszą osobą, z którą mogę wyjechać na długo i nie ma konfliktów, jest mój
chłopina. A naprawdę spędzamy wolny czas w sposób, który jest bardzo
kłótniogenny. Kiedyś zabraliśmy naszego kumpla i jego brata i cierpieliśmy
okrutnie. Kupmel nie marudził, bo mu było przy mnie wstyd. Ale jego brat,
normalnie jak najgorsza baba. To był pierwszy i ostatni nasz wyjazd z kimś.

Natomiast innym problemem jest to, że moi znajomi praktycznie wszyscy lubią
wyjazdy typu: pensjonacik na tydzień i krótkie spacerki przed obiadem i jeszcze
krótsze po obiedzie. My za to najlepiej wypoczywamy włócząc się z plecakami i
namiotem. Z reguły więc i tak nie ma chętnych na wyjazdy z nami :)