Patriotyzm

[witamina_b12]

Czy czujecie sie patriotami? Czym dla Was jest patriotyzm?

Czy wogole mozna mowic o patriotyzmie w kraju, ktorego przywodcy i rzadzacy przekladaja dume wlasna i osobiste animozje ponad reprezentowanie interesu Polski na forum miedzynarodowym w istotnych dla nas kwestiach?

[szarlotka_ja]

Hehe, Ci się wzięło na tematy :P

[witamina_b12]

A kiedy jak nie dzis? :>
....prace domowa odrabialismy ;)

[szarlotka_ja]

Hmm... no to odpowiem tak, odczuwam silny patriotyzm ale ten lokalny, związany z SCI ;)
Natomiast jeżeli chodzi o ten ogólnopolski to w ogóle go nie czuję. Gdyby mi się kazali iść bić za Polskę, to nie wiem czy bym to zrobiła. Raczej nie. Nie czuję też szacunku do władz naszego kraju, raczej mnie oni oburzają i śmieszą. I jestem pewna, że nie oddałabym za nich życia :P

[silencjariusz]

Ale na wybory Szarlotta chodzi i wybiera władze, których nie szanuje... Gdzież tu sens?

[szarlotka_ja]

Bo ja głosuję lokalnie, proszę Sila. Na swoich. Osoby, na które ja głosuję mają bardzo małe szanse dostać się do władz ;)

[silencjariusz]

No to może i ma to jakiś sens. Może.;)

[szarlotka_ja]

Zawsze se jeszcze dowód odświeżam przy okazji ;)

[witrood]

Czuję się. Przywódcy i rządzący średnio mnie obchodzą. Animozje to już ich problem, nie mój. A definicja pewnie jest w słowniku. ;)

[kogucik.2872]

łatwo być patriotą w niespokojnych czasach
trudniej wtedy, kiedy nie ma realnego wroga
dla mnie - patriotyzm to kultywowanie polskości - nie mylić z ruchem narodowym - takiej tradycyjnej polskości - gościnnej, tolerancyjnej - to również zachowanie własnej wolności i godności - wobec tylu prób manipulowania nami. Ale pewnie się mylę.

[robert.83]

Patrzenie na przywódców to zasłanianie własnej bierności, usprawiedliwianie itp.
Który kraj ma samych mężów stanu? Łatwiej byłoby Ci być patriotką w Chinach?Albo w przeżartych korporacjami USA?

[witamina_b12]

zasłanianie bierności... hmmm...
a jakich działań byś oczekiwał?

bo wg mnie mój patriotyzm przejawia się tym, że szanuje symbole narodowe, naszą historię, czczę pamięć poległych za niepodległość, przekazuje to też dziecku.
Chodzę na wybory, płace podatki, pracuję, a tym samym pomnażam PKB, staram się nie przynosić wstydu Polsce za granicą, nie niszczę wspólnego dobra.
Patriotyzm w czasach pokoju nie jest taki spektakularny jak w czasach wojny, on jest codzienny. To nie chodzi chyba o to by raz na rok iść z racą i wrzeszczeć mniej lub bardziej nośne hasła.

[robert.83]

No to znaczy, że masz się za patriotkę.

To po co piszesz "Czy wogole mozna mowic o patriotyzmie w kraju, ktorego przywódcy..." ?
Skoro nie tylko wiesz, że można mówić, ale też sama się nią czujesz?

Najwyraźniej w tych zachowaniach politycy nie są Ci do niczego specjalnie potrzebni i na co dzień jesteś w stanie dokładać swoją cegiełkę do budowy RP.
Można się akademicko spierać czy płacenie podatków i szacunek dla symboli narodowych to już patriotyzm czy jeszcze tylko zwykła przyzwoitość:), ale skrytykować tego nie sposób.

Myślę, że i w czasach pokoju i w czasach wojny można na wiele sposobów być patriotą. Robić to co Ty, może też uczyć dziecka tożsamości, historii, budować poczucie przynależności do wspólnoty. Albo też budować samą tę wspólnotę (mówię o faktycznej pracy typu organizacje narodowe, kultywowanie tradycji lokalnych, spotkania historyczne czy dyskusyjne, nawet ruchy polityczne).

Nie zrozum mnie tak, że ja krytykuję czy umniejszam to co robisz. Robię to samo.
Jestem zdania natomiast takiego, że prawdziwymi budowniczymi narodu są ludzie, którzy dają z siebie JESZCZE WIĘCEJ niż ja czy Ty. To zawsze byli i zawsze będzie mniejszość, ale to ci ludzie, którzy za zaborów zawiązywali tajne kółka, potem byli w solidarności i siedzieli za to w ciupie, a teraz też wymierny czas poświęcają na te sprawy. I nie mam tu na myśli łysych byczków ochotniczków, co to w imię polskości chcą za free spuścić wpierdol komukolwiek - choćby drugiemu Polakowi :).

[facet699]

tam mój kraj gdzie mi dobrze i gdybym tylko młodszy był.... i jeszcze ta nasza kochana mentalność, zawiść na każdym kroku, kłótnie o byle co, narzekanie na wszystko - sami sobie piekiełko robimy i w kraju i gdziekolwiek zawędrujemy i będziemy dalej ze sobą.
Niemniej obrona jak najbardziej, tego co swoje i swojskie, o utrzymanie tych swobód i tego co jest, za dom, rodzinę i bliskich. Mogę walczyć za kraj czy nawet za kk, choć tak naprawdę nie interesuje mnie to za bardzo, ale gdy agresor będzie chciał narzucić coś całkiem obcego to ja jednak wolę swoje bagienko niż żyć pod obcym butem. Chyba, że ten but lepszy od obecnych naszych "elit" politycznych ale to już całkiem inna historia

[witrood]

Czy to całe piekiełko to nie jednak przysłowiowe? W paru krajach byłem i moim zdaniem są bardziej uprzejme nacje niż Polacy (np. Portugalczycy, Hiszpanie, Amerykanie) i nieco mniej uprzejme (Niemcy, Skandynawowie, Francuzi - choć spotkałem pozytywne wyjątki). A czy nie jest tak, że narzekają ci, którzy mają ku temu powody np. emeryci, pracujący na śmieciówach czy za pensję minimalną? Czasem nie ma powodów do euforii. ;)

[green.amber]

czujecie, a co do znaczenia to w skrócie się mnię spodobło twierdzenie, że to "zbiorowy obowiązek, żeby być mądrym i mieć dobry smak"