przyjaciółka?

[Gość: weronika]

Witam,
Co o tym myślicie? poradźcie...

Mam przyjaciółkę, często u mnie bywa, ponieważ dzieli nas 300km,jak się
spotykamy to przeważnie zostaje na dwa, trzy dni. Mieszkam z rodzicami, więc
praktycznie przyjeżdza nie tylko do mnie ale do NAS. Rodzice traktują ją
bardzo serdecznie, są bardzo otwarci na jej osobę. Od jakiegoś czasu
mam "przyjemność" obserwować jak za plecami mojej mamy parodiuje jej
zachowanie, wspaniale się przy tym bawiąc.
Za każdym razem tak mnie zatyka, że nie wiem co mam powiedzieć.
Nie wyobrażam sobie, żeby to działało w drugą stronę i żebym to ja nabijała
się z jej matki.
Wczoraj byłam u niej, rozmawiamy, a ona zaczyna gestykulować jak moja mama i
centralnie urządza sobie żarty, bawiąc się przy tym wspaniale.
Znów mnie zatkało, tak, że nie zwróciłam jej uwagi.
Powinnam chyba założyć buty i wyjść?
Nie wiem jak mam się w takich sytuacjach zachowywać, dodam że to 28 letnia
młoda lekarka, a zatem osoba wykształcona poniekąd.
Co powinnam zrobić, poradzicie?
Dzięki

[password01]

wyjaśnij mi co to znaczy ?
> dodam że to 28 letnia młoda lekarka, a zatem osoba wykształcona poniekąd.

[Gość: weronika]

wiem, że na studiach medycznych nie ma zajęć dobrego wychowania i z ch...m
zachowaniem można spotkac się wszędzie.
napisałam tak,żeby dać jakiś obraz o tej osobie, nie poznałyśmy się pod budką
z piwem...

[password01]

dzięki za wyjaśnienie. Przekonałas mnie że warto odpowiedzieć

[alien_85]

Odbiegając od tematu... Fajnych mamy w tej Polsce lekarzy... Ciekawe czy czasem
parodiuje swoich pacjentów? :/
I wracając do tematu... Sprawa jest prosta. Musisz się zebrać i porozmwiać z
nią o tym! Nie ma innego wyjścia. Czasem ludziom potrzebny jest zimny prysznic,
impuls i dopiero potem sobie coś uświadamiają, zaczynają rozumieć. Spróbuj!
Szczera rozmowa nigdy nie zaszkodzi przyjaźni...

[malley]

Ja czegos tu nie rozumiem,parodiuje zeby rozbawic tak?ale kogo? ciebie? innych
znajomych? Moze ty sama cos sie z mamy czasem smiejesz i ona to przejela. Ja
naprawde nie rozumiem twojego problemu. No zwyczajnie nie rozumiem. Po prostu
nie rozumiem...Nierozumna jestem czy jak???

[alien_85]

Tak sama do/dla siebie. Czasem są rzeczy, które tylko Ciebie bawią. Ma się
dobry humor i żartuje się tak sobie. I to normalne... Ale nienormalne jest gdy
tą rzeczą jest mama przyjaciółki... Jak w ogóle można?

[Gość: weronika]

mama jest dla mnie Mamą, przez duże M.
W życiu jej nie parodiowałam , nie przejeła tego po mnie.
Brzmi to z goła idiotycznie, dlatego radzę się anonimowo, bo zwyczajnie mi
wstyd, że do tego dopuszczam, wariatką nie jestem, po prostu taka sytuacja ma
miejsce.
Wydaje mi się, że powinnam z nią porozmawiać, ale czy taka osoba coś zrozumie?
Co z tego, że z nią pogadam, skoro to robi, to wątpie, żeby taka rozmowa
pomogła.
Uważam, że nie powinno w ogóle do takich sytuacji dochodzić.
Aż mną trzęsie na myśl o tym wszystkim.
Jestem w kropce, bo wielu przyjaciół nie mam i jeśli jej powiem, co o niej
myślę, to zostanę sama, więc przymykam oko, ale na to co robi chyba nie
powinnam.
Nie wiem co robić...

[italy_m]

Zgadzam sie z przedmowca:) tyle tylko ze moim zdaniem PRAWDZIWI przyjaciele
nie parodiuja bliskich nam osob notorycznie ok. jesli to sie zdarzy raz i byla
to zabawna sytuacja... Pozdrawiam:)

[malley]

Moj chlopak parodiuje mojego tate...ale robi to naprawde przezabawnie i
serdecznie i nie widze w tym problemu...ba nawet moze czasem lagodniej na tate
spojrze:)takim innym oczkiem:)

[alien_85]

Zatem pojawia się pytanie (nie zarzut!) do koleżanki, czy aby nie jest
przewrazliwiona i czy nie może potraktować tego po prostu jako żart nie
podszyty żadnymi negatywnymi emocjami... Hm?

[malley]

Hm nie wiem sama...no ale takie parodiowanie to chyba nie pojawia sie samo z
siebie...kolezanka powyzszej kolezanki pewnie juz wczesniej kogos parodiowala
(28 latek ma jak by nie bylo)i musiala napotykac na oklaski bo inaczej by
zaprzestala przeciez...

[alien_85]

Ehh i droga koleżanko dochodzimy do sedna... Co to za przyjacióła, z którą
boisz się normalnie porozmawiać , bo ją stracisz? Szczerość, otwrtość i
zrozumienie to podstawa przyjaźni, inaczej nie ma mowy o niej mowy!

[malley]

>Jestem w kropce, bo wielu przyjaciół nie mam i jeśli jej powiem, co o niej
myślę, to zostanę sama, więc przymykam oko, ale na to co robi chyba nie
powinnam.
a ten fragment to juz mnie rozbroil ja nie wiem juz czy to twoja przyjaciolka
czy nie,czy lepsza taka czy zadna...jeny...co to za przyjaciolka jak nie mozesz
jej powiedziec zeby nie parodiowala twojej mamy bo ci przykro...

[Gość: weronika]

macie rację, dzięki wielkie.
co to za przyjaźń, że boję się powiedzieć szczerze
i co to za przyjaźń, skoro ona takie żarty sobie urządza, nie wiem, może jestem
nie z tej bajki, ale ja nie dopuszczam nawet do głowy takiej sytuacji w drugą
stronę, nawet jeśli coś sobie pomyślę n.t. jej mamy nie śmiałabym jej tego
powiedzieć.
cholerka, nie jestem przewrażliwiona na punkcie swojej matki,ale mnie szlag
trafia.

Pogadam z nią, ale zanim poznałam Wasze zdanie, wydawało mi się , że powinnam
ją mimo wszystko olać, dać sobie z nią spokój, bo pewnie nie jeden numer mi
jeszcze wytnie.

[malley]

ooo czekaj czekaj;p moze jeszcze jakies ploteczki:)widac,ze z twoja mama to nie
pierwsze co cie do niej zrazilo nieco:)

[alien_85]

Życzę, żeby wszystko się dobrze ułożyło :) I życzę fajnych przyjaciół! I
pamiętaj nieważne ilu masz przyjaciół, ale jakich! Tylko to się liczy! I nigdy
nie bój się szczerości i wyrażania swoich poglądów otwarcie... Zobaczysz jaką
poczujesz wtedy ulgę, jaka będziesz szcęśliwa i zadowolona. Pozdrawiam :)

[italy_m]

Otoz to!W zyciu nie ilosc a jakosc sie liczy...Pozdrawiam forumowiczow:)

[password01]

Ja myśle że twoja przyjaciółka to jest chamska. Chyba wie że kochasz matkę.
Parodiując ją obraża ją. Za takie coś to chyba trzeba w łe palnąć.
Istnieje jeszce inna możliwość. Może Twojej przyjaciółce wydaje się ża tak
wspaniale wychodzą jej te parodie że to świetna zabawa dla widzów. Może nie
zauważa że jest to dla Ciebie przykre i moze dotknąc zarówno ciebie jak i twoją
mame.
Najlepiej zapytaj dlaczego to robi

[Gość: weronika]

Nie wiem, jak to jest z przyjaźniami, czy coś takiego w ogóle istnieje?.
Mi zdecydowanie w tej materii nie wychodzi, z siebie daje wszystko, niestety w
bliższej lub dalszej perpektywie zawodzę się na ludziach,a to jak wiadomo
bardzo bolesne chwile.
Człowiek myśli, że skoro daje z siebie tyle, zwierza się, otwiera się, gości w
domu, pomaga jak może, to druga osoba choć trochę to doceni, tymczasem, nic z
tego.
Za każdym razem po głowie.
Może trzeba "przymykać oko" ale to grozi sytuacjami, że zaczną po głowie skakać.
Słuchajcie, nie radzę sobie.
I jeszcze Wam powiem, że za każdym razem, kiedy wyrażę swoje zdanie i
powiem "dość", wszystko się kończy. Dlatego się boję. Dzięki za pogaduchy :)

[alien_85]

O prwdziwego przyjaciela baaardzo trudno. To fakt.
Nie przymykaj oka. Widać, że wiele od siebie wymagasz, więc masz prawo
oczekiwać tego od innych.
Nie dawaj się wykorzystywać.
Ci wszyscy ludzie, na których w jakiś sposób się zawiodłaś mogą być tylko
twoimi znajomymi.
Nie bój się nie mieć przyjaciela. Przyjdzie taka chwila na pewno, wreszcie Go
spotkasz.

[italy_m]

Zgadzam sie z przedmowca.Jest takie powiedzenie:gdy wszyscy wychodza,zostaje
tylko przyjaciel...Pozdrowienia dla wszystkich :)

[malley]

> Nie bój się nie mieć przyjaciela.
dokladnie...to nie jest takie straszne:)

[Gość: karcia]

to co tutaj napisałaś jest poprostu śmieszne, porozmawiaj z przyjaciołką , ale
wydaje mi sie że jest jakaś nienormalna

[Gość: weronika]

no śmieszne, niestety nie dla mnie, pozdrawiam

[malley]

karcia ty tu nie oceniaj kolezanki bo oceniac kazdy potrafi,wnioski wysnuwaj i
rad udzielaj!

[Gość: karcia]

ok sorry...no wiec....porozmawiaj z przyjaciólka, że nie podobają Ci się jej
wygłupi i nie zyczysz sobie aby obrazała twoją mamusie.. to wszystko pozdro i
buziaki:***

[Gość: ene due]

skoro Twoja przyjaciółka i zależy ci na niej, porozmawiaj z nia otwarcie, że
nie życzysz sobie jej 'papugowania'. :)

[justusz]

włozyc buty i wyjsc.Moze takie zachowanie to norma dla niej i np swojej mamie
demonstruje pantonime dotyczaca Ciebie.

[Gość: weronika]

Justuszu, masz chyba rację, niestety nie mogę już trzasnąć drzwiamy, za to
milczeniem kolejny raz dałam jej na to przyzwolenie, ale to był ostatni raz.
pozdrawiam.
... idiotka ze mnie, to chyba nie z ludźmi, tylko ze mną jest coś nie tak,
ech...

[saqqara]

tja...przypomina mi sie jeden z tekstow rzucony przez naszego komentatora w
czasie Aten: "sa przyjaciolkami ale w dobrym tego slowa znaczeniu"
niby smieszne ale jak prawdziwe

trzeba zawsze pamietac ze przyjaciel to ktos kto wnosic powinien w nasze zycie
zyczliwosc i zrozumienie, a nie rozterki i zagwostki. jesli nie spelnia
warunkow, trzeba przemyslec sprawe. i jesli rozmowa nie pomoze (nalezy
porozmawiac bo byc moze dla niej nie jest tak oczywiste ze parodiuje i Ciebie
to boli, wyksztalcenie do wrodzonego typu prostoty ma sie nijak) to dac sobie
spokoj.
i nie bac sie braku przyjaciol.... lepiej nie miec przyjaciela niz miec wroga
przy sobie.

pozdrawiam