Czułe słówka

[braineater]

(wątek z założenia lekko głupi:)
skończywszy po dwóch tygodniach pewien durny projekt, odczuwam potrzebę
dialogu na tematy głupie:)
Stąd tez i pytanie, drogie Panie, Brochu - jako że śmiało możemy uznać, że
pewien stopień oczytania jest cechą łaczącą osoby z tego foruma, pytanie mam
takie: Słowami jakich powieści, poematów tudzież innych literackich cymesów,
życzyłbyście sobie zostać uwiedzione (Broch uwiedziony), lub, skoro tu
większośc już w wieku sugerującym pewne zyciowe doświadczenia, zostałyście
uwiedzione? Czy luby recytujący Apolinaire'a under balkon, miałby większe
szanse niż ten odpalający najnowsze hiciaki w beemce? Czy też może same
próbowałyście omotać jakiegoś niczemu nieświadomego amatora, pajęczyną
cudzych słów?
Ot i takie debilizmy się w łbie roją - jak sie nie spodoba wąteczek lub
dojdę do wniosku, że jest głupszy niz myślałem, to go wytnę:)
Pozdrowienia:)

[daria13]

> Ot i takie debilizmy się w łbie roją - jak sie nie spodoba wąteczek lub
> dojdę do wniosku, że jest głupszy niz myślałem, to go wytnę:)
Wąteczek rzeczywiście mądry za bardzo nie jest, ale broń Boże nie wycinać, bo
może być bardzo zabawowy. Kompletnie mnie nim zaskoczyłeś, więc teraz nie
odpowiem, ale po głębszym namyśle;) może spróbuję, choć u mnie z literaturą
miłosną to strasznie krucho;(
Już czuję, że znowu dzisiaj nie bedę mogła zasnąć rozmyślając o odpowiedzi;)
Tymczasem;o)

[daria13]

Ja to chyba już trochę za duża dziewczynka jestem, żeby dać się uwieść cudzą
poezją, chyba że miałabym niezbite dowody na to, że konkurent do moich hmmm,
uczuć napisałby coś sam,tylko dla mnie i byłoby to jeszcze w dodaku dobre;)Choć
generalnie, żeby mi zaimponować nie trzeba od razu samemu tworzyć,ale wystarczy
być diabelnie inteligentnym i błyskotliwym, tylko tyle;) Cytowanie poetów,
pisarzy czy innych myślicieli w sytuacji intymnej, jednakowoż wydaje mi się z
lekka kiczowato-ckliwe.
Ale na fali Twojego pytania przypomniałam sobie, jak dyktowałam z głowy koledze
teksty piosenek Bogdana Loebla, z płyty Breakautów NOL, żeby zaszpanował nimi w
liście do ukochnej, która wyjechała do Stanów i o ile pamiętam on miał się
podszyć pod te teksty, bo wtedy wydawały mi się one jednymi z piękniejszych
wierszy miłosnych, jakie znałam i po głębszym namyśle sądzę, że nadal dla mnie
są. Próbowałam je teraz znaleść w sieci, ale jeszcze mi się nie udało. Na pewno
będę dalej szukała, bo wielki sentyment naraz poczułam. Loebl ma nawet swoją
stronę i właśnie się dowiedziałam, że sporo tomików wierszy wydał, ale ja nie
miałam z żadnym z nich jakoś do tej pory przyjemności.Bardzo jestem ciekawa czy
ktoś miał, jeśli tak, to się gorąco polecam. Teksty dyktowałam koledze, kiedy
mieliśmy bodajże po 18 lat, żeby była jasność;)
Byłoby cool, gdyby ktoś jeszcze zabrał głos w tym wątku, bo może być niezła
jazda;)
Pozdrawiam i dziękuję za inspirację do fajnych wspominków.

[makusia_p]

Dario :)
wydaje mi się, że na to nigdy nie jest za późno, moc słowa jest niewyobrażalna,
jeżeli podparta jeszcze czynami...

Wspominając - dusza zaprzyjaźniona wiedziała, że mam słabość do poezji
Leśmiana, miałam przyjemność być jego słowami adorowana.
Pamiętam też jaki dreszcz wywoływały poezje śpiewane przez Stare Dobre
Małżeństwo - z nowszych piosenek np. "Czarny blues o czwartej nad ranem", z
dawniejszych "Z nim będziesz szczęśliwsza"... wspomnienie miłe, aż zmienię
płytę którą słucham...

I jedna z niezapomnianych chwil... Bardzo lubię tulipany, zwłaszcza te
strzępiaste. Przechadzałam się po wrocławskim Placu Solnym, jest to miejsce
które słynie m.in. z kwiatów, znaczną jego część zajmują stoiska kwiaciarek.
Zostałam zaczepiona przez nieznanego człowieka, który z uśmiechem wręczył mi
żółte tulipany nawiązując do tekstu Mistrza do Małgorzaty, sceny ze spotkaniem
ze słynnymi żółtymi kwiatami. I wyobraźcie sobie moje zdumienie, zastygłam,
automatyczne wyciągnięcie rąk po bukiet i pamiętam myśl, na temat koloru tych
kwiatów - ten nielubiany żółty kolor i ukochana forma - czyli tulipany. Trudno
jest to wspomnienie ubrać w słowa, oddać magię tej sytuacji. Do "Mistrza i
Małgorzaty" często wracam, jest książką mojego życia, pomimo wielu bliskich i
ukochanych.
I magia tego wspomnienia które nie zostało przyćmione przez inne...

Dziękuję za ten wątek, za obudzenie tamtego dnia w pamięci.
Pozdrawiam serdecznie
:)

[makusia_p]

A propos kiczu ... - odrobina chyba nie zaszkodzi ;-)

[daria13]

Kiczu nie znoszę organicznie, ale czasami jest tak cienka linia podziału między
kiczem, a np.sentymetalizmem czy uczuciowością, że trudno jest je odróżnić.
Urzekła mnie Twoja opowieść o tulipanach i bardzo Ci jej zazdroszczę, bo
kolekcjonowanie takich chwil jest bardzo przyjemne, bez wątpienia, i w tej
akurat opowieści nie znalazłam bynajmniej kiczu:), gdyby facet chciał nawiązać
dajmy na to do Romea i Julii, to już mogłoby być gorzej, ale Mistrz i
Małgorzata - nigdy! Dla mnie MiM to też powieść absolutnie kultowa, ale to
chyba truizm;)
Makusiu! Powiedz mi jak myślisz, dlaczego jest nas tak mało na tym forum,
przecież tu jest tak miło i oboje z ojcem-założycielem tak się staramy , a tu
nic. Braineater tak ładnie chciał trafić do nas, kobitek, a tu taki mały odzew:(
A tak btw. to kolega też mógłby się podzielić wspomnieniami lub oczekiwaniami,
skoro sam zapodał taki wątek. Już sobie wyobrażam, jak bardzo to będzie
oryginale i wyrafinowane:))))))))
Bardzo serdzeczne pozdrowienia:)

[beatanu]

Ale niewątpliwie udało Ci się tą magią nas (a przynajmniej mnie) zarazić.
Naprawdę wzruszyłam się czytając twój post. Może dlatego, że "Mistrz i
Małgorzata" to również dla mnie jedna z najważniejszych ksiażek, może dlatego,
że nigdy nie znalazłam się w takiej niesamowitej sytuacji...

A co do samego wątku: nieodwzajemnione uczucie kolegi z klasy skłoniło mnie do
twórczości poetyckiej. W wieku 13 lat napisałam wtedy pierwszy (i ostatni)
wiersz miłosny. (Drugi wiersz w moim życiu wymogła olimpiada języka polskiego
chyba w rok później) Nikt tego dzieła nigdy nie przeczytał i nawet nie jestem
pewna, czy gdzieś się zachowało. Ale pamiętam fragmenty, chociaż minęło prawie
trzydzieści lat :)
Jeżeli ktoś kogoś "uwiódł", to chyby bardziej ja męża niż on mnie i w dodatku
MUZYKą, zapraszając go często i gęsto do krakowskich klubów studenckich na
koncerty jazzowe maści wszelakiej. A dla spragnionego egzotyki Szweda, w
początkach lat 80-tych była to nie lada gratka... Odwzajemnił się biletami na
Jazz Jamboree w W-wie i tak się zaczęło... Ale to - tradycyjnie już;) - na inny
temat...
Pozdrawiam :)))

[makusia_p]

Cieszę się, że magia ukryta w tym wspomnieniu wywołała wzruszenie, jakąś ciepłą
myśl, uśmiech. Nigdy więcej nie znalazłam się w podobnej sytuacji, więc tym
milej mi pielęgnować tę myśl z przeszłości :) Życzę abyście mogli doświadczyć
podobnych "niespodziewajek" od losu :)))

"Mistrza i Małgorzatę" zabieram we wszystkie dłuższe podróże, często podczytuję
wybrane wątki które są mojemu sercu najbliższe. Moją największą słabością jest
niesforny paź zaklęty w kocim wcieleniu - Behemot :) A propos "MiM" - znacie
jedyne polskie, ilustrowane (grafiki Iwana Kulika) wydanie tej powieści? Wydała
Muza w 2003 r.? Co o nim sądzicie?

Przybywa nas - dodam na pociechę, powoli TWA gościnnie przygarnia kolejne
osoby, jeszcze kiedyś ktoś zauważy że zrobiło się tłoczno ;-)

Pozdrawiam serdecznie
:)))