Stare Smieci

[crusader1]

W ramach komentarza do tej wypowiedzi zwracam sie do was z prosba o komentarz, zwlaszcza do
tych co wyemigrowali, albo po prostu sie szwedaja po swiecie. Mysle ze mozecie podzielic sie swoja
madroscia z doswiadczenia. Ja wracajac z kazdej mojej eskapady do Polski (czy innego kraju)
zawsze odkrywalem ze po roku czy dwuch wracam do innego miejsca, ktore nie jest juz tym samym
miejscem. Najzabawniesze jednak jest to ze ludzie zyjacy w tej realnosci az tak tych zmian nie
widza. Zawsze wiec wracam do nowego... A co z wami?


a000000 napisała:

>
> Jeśli Turcja wejdzie do UE to sytuacja w Europie się diametralnie zmieni. Możes
> z
> już nie poznać starych śmieci. Może więc lepiej do domu wracaj? Póki jeszcze
> cokolwiek dawne czasy przypomina?

[maria421]

Crusaderze, takie pytanie powinienes zadac na jakim s forum polonijnym.

Mnie kiedys nie bylo w Polsce przez 9 lat, od 1982 do 1991. Przez te dziewiec
lat nosilam w sobie wyidealizowany obraz Polski, tak, jakbym zapomniala
dlaczego z niej wyjechalam.

Po powrocie znalazlam inna Polske. Inna niz ja zostawilam i inna ta, ktora
nosilam w mojej duszy. Z drugiej strony, nic sie nie zmienilo. Mieszkanie
rodzicow bylo takie samo, moje biurko stalo na swoim miejscu, a na nim wszystko
tak, jak ja zawsze stawialam. Dzwonek do drzwi dzwonil tak samo, drzwi
balkonowe tak samo skrzypialy...

Teraz jezdze kilka razy do roku i glownie tylko do Poznania, wiec nie zauwazam
juz zmian.

[diabollo]

maria421 napisała:

> Crusaderze, takie pytanie powinienes zadac na jakim s forum polonijnym.
>
> Mnie kiedys nie bylo w Polsce przez 9 lat, od 1982 do 1991. Przez te dziewiec
> lat nosilam w sobie wyidealizowany obraz Polski, tak, jakbym zapomniala
> dlaczego z niej wyjechalam.

A czy możesz nam napisać, czcigodna, dlaczego z niej wyjechałaś?

Kłaniam się nisko

[maria421]

Diabollo, czy rok w ktorym wyjechalam nie byl wystarczajaca przyczyna?

[diabollo]

maria421 napisała:

> Diabollo, czy rok w ktorym wyjechalam nie byl wystarczajaca przyczyna?

Czcigodna Mario, unikasz odpowiedzi, rozumiem.

Kłaniam się nisko.

[maria421]

diabollo napisał:

> maria421 napisała:
>
> > Diabollo, czy rok w ktorym wyjechalam nie byl wystarczajaca przyczyna?
>
> Czcigodna Mario, unikasz odpowiedzi, rozumiem.

Tak, bo to dluga historia i do tej pory dosyc bolesna.
Kiedy wyjezdzalam z Polski (marzec 1982) panowala jeszcze godzina policyjna,
Okecie bylo cale obstawione wojskiem i czolgami...

[diabollo]

maria421 napisała:

> diabollo napisał:
>
> > maria421 napisała:
> >
> > > Diabollo, czy rok w ktorym wyjechalam nie byl wystarczajaca przyczy
> na?
> >
> > Czcigodna Mario, unikasz odpowiedzi, rozumiem.
>
> Tak, bo to dluga historia i do tej pory dosyc bolesna.
> Kiedy wyjezdzalam z Polski (marzec 1982) panowala jeszcze godzina policyjna,
> Okecie bylo cale obstawione wojskiem i czolgami...
>

Czcigodna Mario,

Zdaję sobie sprawę, że to musiała być długa historia i bolesna, dlatego mnie
zaiteresowała.
Dlatego spłaszczanie tej historii do sugestii "politycznej" jest
niesatysfakcjonujące, stąd pytanie.

Oczywiście rozumiem, że historia może jeszcze ciągle pobolewać, dlatego Twoje
uchylanie się od odpowiedzi jest uzasadnione.

Kłaniam się nisko.

Dlaczego Maria wyjechała z Polski?

[diabollo]

Tajemnica jak wiadomo zawsze intryguje.
Mnie też zaintrygowała tajemnica czcigodnej Marii.
A ponieważ przez szacunek dla czcigodnej Marii i jej prawdziwej bolesnej
historii nie wypada się więcej wypytywać, stworzyłem trzy fikcyjne scenariusze
powodów emigracji tej ważnej postaci naszego forum.

Zastanawiał mnie przede wszystkim polityczny wymiar epoki i roku 1982, ciekawe
czy się spodoba, najbardziej oczywiście ciekaw jestem opinii czcigodnej Marii.

1. Maria w 81 roku jest aktywną działaczką Solidarności. 13 grudnia zostaje
aresztowana i internowana. Po długich tygodniach uwięzienia i smutnych świętach
bożonarodzeniowych z dala od bliskich, decyduje się podpisać "lojalkę" -
przepustkę do wolności. Szybko jednak okazuje się, że represje reżimu nie mijają
wraz z powrotem do domu. Milicja robi w mieszkaniu rewizję, a Maria żyje w
ciągłym stresie i obawie przed uwięzieniem czy pobiciem.
Na domiar złego podpisana w "internacie" "lojalka" staje się przedmiotem
szantażu i coraz bardziej nachalnego nagabywania do współpracy z SB. Maria
podejrzewa, że to agenci SB rozsiewają w jej środowisku plotkę, że skoro wszyscy
aresztowani z Marią siedzą, a Maria już wyszła, to znaczy, że Maria jest
konfidentką.
Maria czuje się jak w potrzasku. Ma dosyć. Decyduje się na emigrację. Reżim bez
kłopotów wydaje jej paszport "w jedną stronę". Maria wyjeżdża w grudniu 82 do
Niemiec. Maria jest pewna, że na zawsze.
Przez wiele lat poźniej Maria buduje sobie obraz wyidealizowanej Polski
zpomininając dlaczego z niej wyjechała...

2. Maria jest aktywną działaczką PZPR. Nie jest żadnym „betonem”, jest młodą
dziewczyną, byłą działaczką socjalistycznych organizacji młodzieżowych od
niedawna w PZPR, ale już jest sekretarzem POP w miejscu pracy.
Wprawdzie razi ją katolicki konserwatyzm, ale wie, że ślub weźmie w kościele, a
dzieci jakoś będzie chrzciła.
Po prostu uważa, się za rozsądną. Wie, że na Kremlu rządzi Leonid B. i Władza
Ludowa jest jedyną możliwą w Polsce władzą, a to czego Polska najmniej
potrzebuje to strajków i anarchii. Dlatego z ulgą przyjmuje wprowadzenie stanu
wojennego, uważa, że czas najwyższy na „zrobienie porządku”. Występuje
publicznie popierając generała i stan wojenny.
Ta postawa wywołuje ostracyzm i odrzucenie przez środowisko w którym Maria żyje.
Wielu znajomych się odwracaja, sąsiedzi przestają się odkłaniać, ktoś
oscentacyjnie nie chce podać jej ręki. Maria jest zmęczona i sfrustrowana. Ma
dosyć. Znajomy z poznańskiej Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego, wice-szef
Służby Bezpieczeństwa załatwia jej paszport i wyjazd na sypozium naukowe do
Niemiec. Tam uświadamia sobie, że nie ma ochoty wracać. Prosi o azyl polityczny.
Przez wiele lat poźniej Maria buduje sobie obraz wyidealizowanej Polski
zpomininając dlaczego z niej wyjechała...

3. W 81 roku czcigodna Maria jest atrakcyjną dwudziestolatką, której w ogóle nie
interesuje polityka. Nudzą ją te spory Solidarność-rząd, pochłania ją całkowicie
romans z sympatycznym Niemcem, w którym jest po uszy zakochana. No i wybuch
stanu wojennego jest jednak wielkim przeżyciem. Granice są zmknięte, ukochany za
granicą. Na ulicach czołgi i wojsko z długą bronią, godzina milicyjna.
Maria jest w ciąży. Jeszcze bardziej dostrzega szarość i beznadzieję Polski, nie
wyobraża sobie wychowania dziecka w kraju, gdzie nie tylko nie można kupić mleka
w proszku dla dziecka, ale nawet papieru toaletowego. Maria wie, że ta
beznadzieja nigdy się nie skończy, w tym smutnym kraju tak już zawsze było jest
i będzie. Coraz bardziej oswaja się z myślą zamieszkania w Niemczech Zachodnich.
Kiedy tylko granice choć trochę stają się „przepuszczalne” sympatyczny Niemiec
przyjeżdża do Marii, biorą ślub i wyjeżdżają z Polski. Maria jest pewna, że na
zawsze.
Przez wiele lat poźniej Maria buduje sobie obraz wyidealizowanej Polski
zpomininając dlaczego z niej wyjechała...

Kłaniam się nisko.

[herbarium]

Wersja trzecia może, jak sądzę, towarzyszyć zarówno pierwszej, jak i drugiej:)

[maria421]

Diabollo, poprawiles mi humor:)
Ktos z Forum o mnie mysli! I to akurat Diabollo...
I nie dosc, ze mysli, to zadaje sobie trud dociekania mojego zyciorysu...

Podrzucam Ci pare cegielek, ukladaj dalej puzzle:
1. Nigdy nie nalezalam do PZPR
2. Nalezalam do Solidarnosci
3. W chwili wyjazdu mialam 29 lat i nie bylam w ciazy
4. W 1982 roku wylachalam z Polski do Londynu, nie do Niemiec
5. Moj maz nie jest Niemcem

c.d.n.

[diabollo]

maria421 napisała:

> Diabollo, poprawiles mi humor:)
> Ktos z Forum o mnie mysli! I to akurat Diabollo...
> I nie dosc, ze mysli, to zadaje sobie trud dociekania mojego zyciorysu...
>
> Podrzucam Ci pare cegielek, ukladaj dalej puzzle:
> 1. Nigdy nie nalezalam do PZPR
> 2. Nalezalam do Solidarnosci
> 3. W chwili wyjazdu mialam 29 lat i nie bylam w ciazy
> 4. W 1982 roku wylachalam z Polski do Londynu, nie do Niemiec
> 5. Moj maz nie jest Niemcem
>
> c.d.n.
>


Byłem pewny, że Ci się spodoba.
Może wymyślę jakiś nowy scenariusz.

Kłaniam się nisko

[diabollo]

maria421 napisała:

> Diabollo, poprawiles mi humor:)
> Ktos z Forum o mnie mysli! I to akurat Diabollo...
> I nie dosc, ze mysli, to zadaje sobie trud dociekania mojego zyciorysu...
>
> Podrzucam Ci pare cegielek, ukladaj dalej puzzle:
> 1. Nigdy nie nalezalam do PZPR
> 2. Nalezalam do Solidarnosci
> 3. W chwili wyjazdu mialam 29 lat i nie bylam w ciazy
> 4. W 1982 roku wylachalam z Polski do Londynu, nie do Niemiec
> 5. Moj maz nie jest Niemcem
>
> c.d.n.
>


No, dobra kolejny scenariusz:

4. Historia milczy na temat tego co robiło 20 milionów dorosłych Rodaków w
czasie słynnego karnawału od sierpnia 80 do grudnia 81.
Możemy być tylko pewni, że czcigodna Maria, podobnie jak pozostałe 10 milionów
dorosłych Rodaków (włączając w to liczne zastępy członków PZPR z sekretarzami
niższego szczebla włącznie), była członkiem NSZZ Solidarność.
Maria nie należy do PZPR, jest szeregowym członkiem Związku, wprawdzie na
początku angażuje się z dużym zapałem, lecz przepada w wyborach i nie dostaje
się do zarządu Związku w jej zakładzie pracy.
Jednak rok 81 jest dla Marii przełomowy. Pierwszy raz wyjeżdża na tak zwany
Zachód. Do Wielkiej Brytanii. Wprawdzie ma przy sobie tylko 5 funtów, które
nawet nie starczą na taksówkę (na szczęście na lotnisku pojawia się osoba, która
Marię odbiera). Jednak jest zachwycona. Kolory, czystość, ludzie wymyci, Maria
podziwia bogactwo materialne i kulturowe Londynu.
Maria wraca do Polski, ale zaczyna dojrzewać w niej myśl, że życie ma tylko
jedno, że ma 29 lat i to jest ten czas na decyzje, które zaważą na jej reszcie
życia. Dojrzewa do emigracji.
Wybucha stan wojenny. To tylko przyspiesza ostateczną decyzję o emigracji.
Problem polega tylko na tym, że granice są zamknięte, nie trudno poruszać się po
terenie Polski, nie mówiąc o wyjeździe. Jednak ten problem rozwiązuje jej mąż -
już w trzecim miesiącu stanu wojennego załatwia paszporty dla obojga. Kiedy
znajomi o dowiadują się o tym fakcie, pojawiają się plotki, że paszporty to
nagroda za wsypanie ukrywającego i aresztowanego się znanego działacza
Solidarności (którego mąż znał i współpracował).
Dlatego wyjeżdżają pełni goryczy, brudna zima i żołdactwo na ulicach jeszcze
pogłębiają ich ponury stan, Maria jest pewna, że wyjeżdża na zawsze.
Przez wiele lat poźniej Maria buduje sobie obraz wyidealizowanej Polski
zpomininając dlaczego z niej wyjechała...

Kłaniam się nisko.

[maria421]

Diabollo, to ciagle nie to..))

1. po raz pierwszy wyjechalam za granice w roku 1975, do Francji, do Paryza i
tam oczarowaly mnie kolory Zachodu, bogactwo kulturowe itp. ale wrocilam
punktualnie i punktualnie zwrocilam paszport, zeby nie podpadac. Potem
wlasciwie wyjezdzalam co roku, co za Gierka nie bylo to az tak trudne...

2. wyjezdzajac z Polski w roku 1982 nie bylam zamezna

3. paszport z jakim wyjechalam nosil date wydania (uwazaj!) 12 grudnia 1981 i
byl wystawiony na rok. Kiedy jednak ten paszport odebralam, na dacie
wystawienia i waznosci byla wielka pieczec ANULOWANO... Potem byla nowa data
wystawienia (dokladnie nie pamietam, ale z poczatku marca 1982) i waznosc 1
miesiac...
Czyli, jak widzisz, wyjazd byl planowany przed stanem wojennym...
I wtedy byl tez planowany powrot:-)

[diabollo]

crusader1 napisał:

> W ramach komentarza do tej wypowiedzi zwracam sie do was z prosba o komentarz,
> zwlaszcza do
> tych co wyemigrowali, albo po prostu sie szwedaja po swiecie. Mysle ze mozecie
> podzielic sie swoja
> madroscia z doswiadczenia. Ja wracajac z kazdej mojej eskapady do Polski (czy
> innego kraju)
> zawsze odkrywalem ze po roku czy dwuch wracam do innego miejsca, ktore nie jest
> juz tym samym
> miejscem. Najzabawniesze jednak jest to ze ludzie zyjacy w tej realnosci az ta
> k tych zmian nie
> widza. Zawsze wiec wracam do nowego... A co

No, ja mam podobne odczucia co czcigodny Crusader.
Kłaniam się nisko.

[fnoll]

to nie trzeba podróżować, żeby tego zasmakować! wystarczy nie widziec dwa lata
dobrego znajomego - on dla siebie jest zawsze mniej różny, niż w naszych
oczach :)

norma

a jeśli chodzi o Turcję w UE - oni mają świetną kuchnię i są bardzo rzutcy w
pracy i nawiązywaniu kontaktów oraz generalnie niechętni jakimś radykalnym
zrywom (zaznajomiony Turek określił swój naród jako "sleepy")

połączenie sił spadkobierców imperium rzymskiego oraz imperium osmańskiego może
przynieść bardzo pozytywne efekty :)