Dylemat moralny związany z miłością ;))

[stephen_s]

Hej, słuchajcie, mam takie pytanie z dziedziny stosunków międzyludzkich :)

Sytuacja jest taka:

- Facet zakochuje się w Kobiecie,
- F. wyznaje swoje uczucia,
- K. odpowiada, że nie jest zainteresowana i F. nie kocha,
- K. następnie proponuje F. przyjaźń...

Jak powinien postąpić F.? Czy powinien ofertę przyjaźni przyjąć, nawet jeśli
liczył na związek z K. - czy też ma prawo powiedzieć, że skoro K. go nie
kocha, to on nie chce z nią dalej kontaktów utrzymywać?

Poproszę o Wasze opinie :)

[niceman1986]

Prawo by tak powiedzieć ma zawsze i wcale nie musi być zainteresowany dalszą znajomością z ową kobiętą i takowe kontekty zerwać ;) wszystko zależy od niego. Po prostu to nie ta i MUSI poszukać sobie innej ;)

[a000000]

Jak powinien postąpić? to wie tylko on. Ja mogę powiedzieć, jak JA bym
postąpiła. Papa! adio!
ponieważ: K. będzie traktowała jak kumpla i na jego oczach chodziła z innymi
facetami, a F. będzie cierpiał. Po co????

[lynx.rufus]

a000000 napisała:

> Jak powinien postąpić? to wie tylko on. Ja mogę powiedzieć, jak JA bym
> postąpiła. Papa! adio!
> ponieważ: K. będzie traktowała jak kumpla i na jego oczach chodziła z innymi
> facetami, a F. będzie cierpiał. Po co????

no, to chyba zalezy, jakie to uczucia wyznal F, prawda? czy chodzilo mu o to, ze
zalezy mu na kontaktach z K, czy - ze chce ja przeleciec?

lr

[stephen_s]

Tak jak zapytałem Nicemana - czy to nie będzie egoistyczne?

[niceman1986]

Tego nie podpinałbym pod bycie egoistycznym jeśli po prostu tego nie chcesz - nikt, nikogo to tego nie zmusza. Tak jak już powiedziałem wybór należy do Pana F. tylko, że Pan F. musi sobie znaleść inny obiekt zainteresowania

[lotak]

a000000 napisała:

> "Jak powinien postąpić? to wie tylko on. Ja mogę powiedzieć, jak JA bym
postąpiła. Papa! adio!"

Znam bardzo dobrze pewną podobną sytuacje, której byłem bezpośrednim światkiem,
bo osoby w tej historii występujące, to moi byli przyjaciele i znajomi jeszcze
z czasów licealnych.

Początek jak u Stefana.

Chłopak godzi się na przyjaźń i z czasem rzeczywiście odkochuje się w swojej
wybrance, pozostając jednak dość długo samotnym.

Dziewczyna zafascynowana okazywanym jej respektem, po kilku krótkich
znajomościach, zakochuje się jednak w "zaprzyjaznionym" choc zobojętniałym juz
wobec niej chłopaku. Proponuje mu ponowny związek, na który ten – wbrew
rzekomemu "nierdzewieniu starej miłości" – nie ma już ochoty.

Odrzucona dziewczyna jest głęboko dotknięta, wręcz zrozpaczona, a uczucia te
stopniowo zamieniają się w zgorzknienie. Mimo tego "przyjaźń" ciągle trwa.

Po paru latach mężczyzna się żeni, a nastepnie rowniez i ona wychodzi za mąż za
szalejącego za nią innego człowieka, jednego z jej byłych kochanków, którym
jednak – ze względu na brak uczucia – po jakimś czasie zaczyna pogardzać. Mają
wspólne dziecko i jedynie ze względu na nie, kobieta "wytrzymuje" przy mężu,
chociaż traktuje go coraz gorzej. Wreszcie, po siedmiu latach małżeństwa
dochodzi do przesilenia i kobieta wraz z dzieckiem odchodzi.
Zrozpaczony mąż popełnia samobójstwo...

Może to zbyt daleko idąca spekulacja, ale wydaje mi się, że źródło tej tragedii
leży również, choć naturalnie nie tylko, w decyzji tej dziwnej konstelacji,
tego zdecydowania się na "przyjaźń", zamiast na całkowite zerwanie.

Dlatego całkowicie przychylam się do Twojej, Azerko, opinii.

Pozdrowienia

lotak

[stephen_s]

A nie będzie to egoistyczne?

[mamalgosia]

Nie wiem, jak F powinien postąpić. Wiem tylko tyle, że ja nie potrafiłabym
poprzestac na nautralnej przyjaźni jeśli bym się wcześniej w kimś zakochała.
Byłoby to dla mnie za trudne

[stephen_s]

A czy F. dla dobra K. nie powinien wznieść się ponad swoje własne odczucia?

[a000000]

W tym wypadku F. powinien zadbać wyłącznie o swoje dobro. Jego troskę o dobro K.
ta osoba odrzuciła. Niech F. nie wychodzi przed orkiestrę i świata nie zbawia.
Nie, to nie.

[stephen_s]

Ale pojawia się dylemat: skoro K. jest na tyle fajna, by się w niej zakochać,
to czemu nie można się i z nią zaprzyjaźnić? Skoro zasługuje na miłość, to
czemu nie na przyjaźń?

[monikaannaj]

cały czas piszesz o zakochaniu się steph, nie o kochaniu. Dla mnie to rożnica.
Do zakochania wcale duzo nie trzeba, ktos w kim sie zakochujesz wcale nie musi
zasługiwac na miłosc czy przyjażń. Wogóle ten ktos nie jest specjalnie
istotny...

Kiedys ktoś tłumaczył różnice w ten sposób:

JA SIĘ zakochałam
JA kocham CIEBIE

[kora3]

No musze sie z Monika zgodzic ... Kochac, a byc zakochanym (czyt. zauroczonym)
to sa dwie bardzo odległe zrezcy ...

PS :))

[stephen_s]

Wszystkiego dobrego z okazji imienin :))))

[a000000]

a kto ma imieniny? bo jakoś nie mogę się zorientować.

[stephen_s]

No takie jakieś miałem wrażenie, że Ty wczoraj miałaś imieniny, ale może się
pomyliłem :))

[a000000]

jestem "lipcowa". Ale dzięki wielkie za wyrazy sympatii.

Dla dobra K?

[monikaannaj]

Nie wiem , moze mam skazone myślenie, ale opisana sytuacja jako zywo przypomina
mi moją przyjaciółke z liceum i studiów. Bardzo atrakcyjna dziewczyna, co i
rusz ktos się w niej zakochiwał. I oczywiscie wyznawał jej miłaośc. Ona
uczciwie odpowiadała ze absolutnie go nie kocha. Wyedy tomantyczny małolat
pytał czy może miec jakąs nadzieje, jakąs szanse w prztszłości? A panienka
wtedy: a skąd ja moge wiedziec co bedzie w prztszłości? teraz mozemy sie tylko
przyjaźnic...

I nieszcęsnik "przyjaźnił się" łazac za nia z oczami zbitego psa przez pare
miechow, aż sam dochodził do wniosku ze szkoda zycia.

Nie jestem w stanie przypisywac jej perfidii, ale takie postepowanie wkurzało
mnie strasznie o ciągle uwazam je za podpuszczanie.

Tak wiec proponowanie zakochanemu przyjaźni uwazam raczej za egoistyczne. Jeśłi
kobieta szanuje faceta, to niech mu pozwoli odejsc, wylizac rany a nie
proponuje jakis erzac miłości.

[maria421]

monikaannaj napisała:

> I nieszcęsnik "przyjaźnił się" łazac za nia z oczami zbitego psa przez pare
> miechow, aż sam dochodził do wniosku ze szkoda zycia.
>
> Nie jestem w stanie przypisywac jej perfidii, ale takie postepowanie wkurzało
> mnie strasznie o ciągle uwazam je za podpuszczanie.
>
> Tak wiec proponowanie zakochanemu przyjaźni uwazam raczej za egoistyczne.
Jeśłi
>
> kobieta szanuje faceta, to niech mu pozwoli odejsc, wylizac rany a nie
> proponuje jakis erzac miłości.

Proponowanie przyjazni nie zawsze musi byc egoistyczne, czasem moze wynikac z
faktu, ze dziewczyna nie chce zranic chlopaka mowiac mu kategorycznie "Nie,
Nigdy".

Moja corka miala w ubieglym roku taka sytuacje. Na poczatku studiow
zaprzyjaznila sie z dwiema dziewczynami i dwoma chlopakami i szybko powstala
zgrana paczka. Jeden z chlopakow po pewnym czasie wyznal jej milosc, lecz ona
do niego zupelnie nic nie czula. Co miala zrobic? Zerwac przyjazn juz wczesniej
nawiazana, odejsc z calej grupy? Nie pozostawalo jej nic innego niz
powiedziec "Nie" dla milosnych zakusow chlopaka, a "Tak" dla dalszej przyjazni.

[monikaannaj]

no - z przykładu stefana nie wynikało jak długo znalisię wczesniej, czy zdażyli
sie juz zaprzyjaźnic. jesli nie ( a do zakochani sie potrzeba zdecydowanie
mniej czasu nizdo powstania przyjaźni) to propozycja przyjaźni jest bez sensu.
Wogole propozycja przyjaźni jest bez sensu - to nie jest cos co mozna
zadeklarować...

[stephen_s]

No, powiedzmy, że F. i K. się kumplują. F. się zakochał, a K. mu mówi, że z
tego co najwyżej przyjaźń może być... Jak wtedy powinien postąpić F.? Próbować
ciągnąć tę znajomość, nawet jeśli go to boli - czy zerwać ją?

[a000000]

zerwać.

[stephen_s]

A jeśli K. będzie przykro? :)

[a000000]

Trudno. A czy F. nie jest przykro, gdy został odrzucony? Mamy równouprawnienie.
Jest takie porzekadło: co z oczu to z serca. Na wypadek gdy jedno kocha a drugie
nie jest tym zainteresowane - tylko definitywne rozstanie. Przynajmniej do
czasu, gdy F. stwierdzi, że właściwie to on woli inną.

[maria421]

a000000 napisała:

> Trudno. A czy F. nie jest przykro, gdy został odrzucony? Mamy
równouprawnienie.
> Jest takie porzekadło: co z oczu to z serca. Na wypadek gdy jedno kocha a
drugi
> e
> nie jest tym zainteresowane - tylko definitywne rozstanie. Przynajmniej do
> czasu, gdy F. stwierdzi, że właściwie to on woli inną.

" Co z oczu, to z serca"... ale w niektorych ukladach , np, wspolne miejsce
nauki czy pracy to jest niewykonalne.

W kazdym razie "Najlepszym lekarstwem na milosc jest nowa milosc".

[grzespelc]

Odpowiedź jest prosta - niech zrobi to co chce.

[maika7]

Jeśli F. kocha. to ROZUMIE, że K. nie kocha.
Jeśli F. kocha to zalezy mu na kontakcie przede wszystkim psychicznym.
Jesli F. kocha to zalezy mu, żeby F. była szczęsliwa i rozumie, że ona wybrała
nie jego za partnera życiowego więc akceptuje ten wybór.
No, ale to sam F. musi zdecydować czy stać go na to, żeby towarzyszyc F. w zyciu
jako przyjaciel - bo to nie jest łatwe.

M.

[herbarium]

Ha, dla mnie to w ogóle nie jest dylemat moralny, bo nie widzę
jakiegoś "zobowiązania do przyjaźni", którego ten F. musiałby dotrzymać. No
chyba, że K. jest w jakiejś wyjątkowo trudnej sytuacji. Myślę, że F. może
zarówno podtrzymywać kontakty, jak i je zerwać, byle w sposób możliwie
cywilizowany.

[fnoll]

receptura jest prosta, ale wiedzieć trzeba, iż nie każdy ma warunki, by ją
zastosować: najpierw człowiek, potem płeć

nawet jeśli płeć jest wabikiem i nakręcaczem - najpierw człowiek

jeśli ktoś cię nie nęci, jeśliby go pozbawić pochwy, łechtaczki, piersi, jąder,
penisa itp., to daj sobie spokój, bo... może zdarzyć ci się dożyć bycia
staruszkiem z wyleniałym krokiem, i zostanie ci właśnie to - bycie człowiek

albo czas cię oje...

[kora3]

Steph ...
To tak troszki mi się wydaje :), ze sparwa jest złożona :)
Skoro dziewczyna wprost mówi, że oferuje przyjaźń to mozna wysnuć dwa wnioski
rownolegle:
a) dziewczyna nie jest kokietka i nie kołuje , ze haha hihi, a w sumie nie chce
faceta - co nalezy jej poczytac za objaw uczciwosci;
b) musifaceta jednak lubic, skoro nie chce zrywac znajomości, ba proponuje dośc
bliską jej forme, acz nie taka jakby sie kolega spodziewał.
Moim zdaniem facet powinien ocenić , czy da rade po prostu kolegowac sie z nią
(sory, ale przyjaźń to dla mnie za duże słowo, przyjaźni sie nie proponuje, ona
sie rodzi i jest :) bez ciagłego czekania aż panna zmieni zdanie i podchodów w
tym kierunku, czy też nie. Czy wyjdzie na tak, czy na nie to już od niego
zalezy, lae jesli na tak to nie powinuien wlaśnie owych podchodów robic, dawać
sobie nadziei itepe, bo to stamie sie męzcace dla niego i dla niej. Jeśli mu
wyjzdie na nie, to też nie zrywac zaraz znajomosci, tylko po prostu ograniczyć
kontakty do minimum.