kompletna prywata, czyli rudy kot dla czarnego psa

[mamarcela]

Drogie twaczki i drodzy twacze,
odwołując wszystko, co złego napisałam o psie moim czarnym, stwierdzam, co
następuje - juz nie mogę patrzeć na to, co się z nim po odejściu kota
wyprawia. W związku z tym ogłaszam poszukiwania rudego kociego malucha dla
czarnego psa. Niestety nie mogę przygarnąć żadnej kociej biedy, bo go labek
zakocha na śmierć, albo ja stracę resztki magnackiej fortuny.
KTOKOLWIEK WIDZIAŁ,SŁYSZAŁ, CZYTAŁ, KTOKOLWIEK WIE.
:)
mamarcela, której po dwóch dobach na podecyzyjnej amfie też nerwy puszczają

[noida]

Nie rozumiem- każdy inny kolor kota zostanie na śmierć zakochany a rude nie? I
jak to się ma do fortuny??
Ja też bym chciała rudego kota, ale jeszcze nie teraz. Więc jakby ktoś na
przykład miał kocią rudą matkę to niech mnie zachowa w pamięci.

[agni_me]

Mamarcelo, czy chodzi ci o to, że szukasz rudego kotka w wieku ok.12 tygodni?
Jeśli tak to wyjaśnij, proszę, co oznacza kocia bieda. No i uściślij jak rudy
ma być rudy.

Swoją drogą zawsze ciekawi mnie rygoryzm kolorystyczny w odniesieniu do
zwierząt. Zrozumiałabym, że ktoś chce mieć w ogródku białe róże, ale kot albo
pies? Nie rozumiem tego kompletnie, co nie znaczy, że mi to w jakikolwiek
sposób przeszkadza.

Ps. Dałabyś radę udać się po tego kociaka w bliskie okolice podwarszawskie?

[mamarcela]

Już uściślam. Rudy kot to jest marzenie takie, bo od 20 lat mam rude - tzn.
miałam dwa po kolei - jednego 8, a drugiego ponad 12 lat. I tak jakoś tuż po
śmierci "mojej córeczki" mi sie porobiło z tą rudością. :)
Natomiast zagladałam dzisiaj w różne miejsca adopcyjne i tam jest mnóstwo kotów
do wzięcia po przejściach. Boję się tego, bo mój pies jest niestety dość durnym
stworzeniem. Przybył do domu, gdzie był wielki, zdrowy, wychowany z psem,
dominujący i nie bojący się niczego kot obronny. I takie były ich wzajemne
stosunki przez ponad 6 lat - pies szczekał na kota, gonił go, a jak się kotu
przestawało podobać to dopadał psisko i lał go po przyrodzeniu. A zaraz potem
zapraszał go do zabawy podgryzając mu pęciny. Dlatego nie mogę wziąć dorosłego
kota (nie za duże mieszkanie pozbawione drzwi pomiedzy pomieszczeniami), ani
bardzo strachliwego. Warunki dobre, dzieci duże, kociopsizm bez kociomamizmu, -
myślę, że rozumiesz o co chodzi. Weci zaprzyjaźnieni rzut beretem itd.
Sterylizacja of kors.
Temat rudości zapodałam, bo wiem, że np. w stołecznej często się rude maluchy
pojawiają. Ale jeśli coś w innej gamie kolorystycznej stanie na mej drodze to
będziemy mieli więcej kotów. :)
pozdrawiam :)
ps. ja jestem niezmotoryzowana, ale wszystko dałoby radę - dobrzy ludzie
zmotoryzowani są.
ps2. mój był z białym krawatem , podkolanówkami i rękawiczkami, w porywach
prawie 8 kilo.

[mamarcela]

Aha, gwoli uścislenia - oba moje rudasy to znajdki - pierwszego pies poprzedni
znalazł w śmietniku, a drugiego znajoma koleżanki, gdzieś w Markach. Dlatego
też zakładając ten wątek miałam nadzieje, że gdzieś nienbawem jakieś rude
maleństwo będzie czekać na dom.
A propos rude są trudne w wychowaniu - chorują, mają często syndrom
urologiczny, są często wielkie i mocno uparte. :)

[agni_me]

Zajrzyj późniejszym wieczorem na pocztę. Z dużym prawdopodobieństwem będzie tam
czekał na ciebie telefon do kota. :-)

[mamarcela]

Dzięki Agni - jesteś wielka. :))))

[agni_me]

aż za bardzo wielka :) zajrzyj, proszę, do maila.

Grube koty i dr.krisk

[dr.krisk]

mamarcela napisała:

> ps2. mój był z białym krawatem , podkolanówkami i rękawiczkami, w porywach
> prawie 8 kilo.

[mamarcela]

I tu muszę doktora rozczarować. Co poniektórzy co prawda kota mojego mianem
Garfielda obdarzali, ale on nigdy, przenigdy nie był gruby, ani tym bardziej
leniwy. To był po prostu kot gigant - wzrostu cocker spaniela. Jamniki mojej
koleżanki przechodziły mu bez trudności pod brzuchem. Kiedys na działce wkurzył
się na owczarki sąsiada (cztery,) bo ośmieliły się zaatakowac, przez płot
zresztą, jego rodzinę i psa. Sforsował więc dwuipółmetrowy płot zakończony
trzema rzędami drutu kolczastego i wskoczył pomiędzy psy. Jeden pies mu nie
straszny, dwa może też nie, ale cztery i to nieregularnie karmione. Horror.
Zabrałam dzieci wyjące ze strachu. sztuk cztery i udałam się do sąsiadów, żeby
psy zamknęli to może jakoś uda mi się resztki kota uratować. W połowie drogi
spotkałam go całego i zdrowego. A jaką miał minę. Poezja.
Taki to był kot. :)

O rany...

[dr.krisk]

mamarcela napisała:

> Zabrałam dzieci wyjące ze strachu. sztuk cztery i udałam się do sąsiadów,
żeby
>
> psy zamknęli to może jakoś uda mi się resztki kota uratować. W połowie drogi
> spotkałam go całego i zdrowego. A jaką miał minę. Poezja.
> Taki to był kot. :)
Niezły!
Miałem też takiego zawadiakę. Jak szliśmy razem na spacer, to żadnemu psu nie
schodził z drogi. Z mniejszymi dawał sobie radę sam, te większe ostraszał mój
pies bokser (zostaw gnoju mojego kota!!!!!).
I tak to ze zwierzaczkami jest.

[esy_floresy]

[esy_floresy]

Ojeju, puściłam temat bez tekstu... przepraszam...:)
A tak do rzeczy: chociaż zupełnie nie przeszkadza mi kolor kota, bo obecnie, z
powodu alergii nie mam żadnego (mimo że miałam już kilka) :( to ostatnio
wymyśliłam sobie, że gdy wredne uczulenie minie (a minie!- głęboko w to wierzę!)
sprawię sobie dwa koty- czarnego i białego. To tylko takie marzenie czy nawet-
fantazja :) Ale to byłoby prawdziwie bajeczne...
rozmarzona ef.

[brunosch]

Czarne koty linieją na biało. Nikt nie wie, jak one to robią, ale tak jest.
Białe linieją też na biało, ale bardziej.
A co do alergii: podobno im jaśniejszy kot, tym mniejszy odczyn alergiczny i
może być tak, że białego kota możesz mieć już dziś, bez konsekwencji.

[mamarcela]

Czarne psy linieją na czarno. Nie mam pojęcia, jak one to robią, że tak
strasznie na czarno linieją. I że w ogóle tak strasznie linieją. Duże czarne
psy linieją na czarno i na dużo. I to jest problem. :)

[agni_me]

Białe psy linieją jak głupie i wszędzie walają się kłębki białych kłaków, psy
rude linieją "kogo to obchodzi jak" skoro i tak wszystkie rzeczy spaskudzi do
cna pies biały, pies czarny linieje na czarno i jeśli masz w planach założenie
jasnoszarej sukni, która ostatnia ocalała z pogromu kocio-psowego to i tak
będzie nienadająca się. Koty to zupełnie inna historia, po pierwsze gnieżdżą
się zawsze na półkach szaf i szafek i zostawiają tam obfitość kłakostwa, nawet
jedna prawiemandaryna wlazła do szafy i tam uwiła sobie gniazdko na moich
jedwabnych spodniach, które miały być wizytowe a spadły (obwiniam ciuma o
spadnięcie). Pamiętam dni, kiedy liczył się bardziej niż intelekt tzw.
biznesluk, wtedy moje zwierzęta robiły naprawdę wszystko, żeby zostawić na mnie
wszystkie swoje sierścia. To zadziwiające jak im się to udawało, gotawam rękę
prawą oddać, że odkąd nie muszę dzień w dzień wyglądać jak korporacyjna szycha
szych, przestały tak zostawiać obfitość włosia na sukniach, swetrach,
płaszczach i pończochach. Szczęśliwie nigdy nie szczały do butów. Ale ciiii,
pewnam, że gdyby przeczytały, to od jutra w ulubionych paputkach miałabym
odpowiednią ilość wilgoci.

[esy_floresy]

To my swego czasu mieliśmy kotkę syjamską, którą jednak musieliśmy oddać (wiem,
że to się wam może wydać okrutne, ale dla mnie życie, w którym nieustannie
trzeba uważać żeby nie wdepnąć w maleńskie kupki lub ścierać z blatu wielką
plamę i nie być pewnym czy to sok jabłkowy czy....- to nie jest życie!) W
każdym razie jedną z niewielu chętnych była pani Beata Krupska. Bardzo się
ucieszyliśmy, że to właśnie pani Beata Krupska chciała naszą kotkę, bo bardzo
lubiliśmy książki pani Beaty Krupskiej. Jednak na drodze do pełni szczęścia
stanął jej kot, sfinks (ten to przynajmniej nie linieje:), który o mało nie
uśiercił (nie wiedzieć czemu) naszej kotki. Potem zaś do końca wizyty u pani
Beaty, sfinks z uporem maniaka rzucał się na lustro będąc przekonanym że
atakuje naszą kotkę. Nie mogliśmy więc zostawić syjamskiej na pastwę tego
egipskiego rasowego kocura, więc z powrotem zawieźliśmy ją do domu
P.S. Gdybyście widzieli minę mojego taty, kiedy zobaczył nas wracające z mamą i
z kotem... szok czy raczej wściekłość? :)

[esy_floresy]

/www.maxior.pl/?p=index&id=418&8

[agni_me]

Przepraszam cię, nie wydaje mi się to okrutne, tylko głupie. Zwierzęta mają
swoje szajby, ale są specjaliści, które te szajby pomagają zrozumieć. Nie
jestem zwolenniczką podporządkowania życia kotom i psom, ale stanowczo się nie
zgadzam na pozbywanie się problemu za pomocą pozbywania się zwierzaka. I tyle.