...

[braineater]

Drzewa niewierzące


Drzewa po kolei wszystkie niewierzące
ptaki się zupełnie nie uczą religii
pies bardzo rzadko chodzi do kościoła
naprawdę nic nie wiedzą
a takie posłuszne

nie znają ewangelii owady pod korą
nawet biały kminek najcichszy przy miedzy
zwykłe polne kamienie
krzywe łzy na twarzy
nie znają franciszkanów
a takie ubogie

nie chcą słuchać mych kazań gwiazdy sprawiedliwe
konwalie pierwsze z brzegu bliskie więc samotne
wszystkie góry spokojne jak wiara cierpliwe
miłości z wadą serca
a takie wciąż czyste


Jan Twardowski

[kubissimo]

potem cisza
normalna
wiec calkiem nieznosna

[']

[staua]

No....

[dr.krisk]

Wiedziałem, że to juz niedługo. Mam nadzieję, że Woland miał rację - każdy ma
taki kres w jaki wierzy. Teraz ksiądz Twardowski pewnie czyta bajki małym
aniołom, podkradającym cukierki z kieszeni Jego sutanny.
Był bardzo mądrym człowiekiem.

[gatta13]

milczenie podczas rozmowy
milczenie w liście
milczenie w książce telefonicznej bo numer tylko został

milczenie w milczeniu
milczenie bo wielkie szczęście
milczenie bo miłość przyszła
a serce w klinice
milczenie bo dom rodzinny się przypomniał
a spadła tylko mordka śniegu
milczenie po milczeniu
milczenie przed cenzurą
milczenie bo pies zawył jak przed wojną

ile razy
nawet nie wierząc
spotykamy się w innym świecie

[mamarcela]

W niebie

Trzeba minąć świętego Piotra z ciężkim kluczem
Agnieszkę z barankiem przy twarzy
Teresę co jeszcze kaszle
bo marzła w klasztorze
trzeba przepychać się przez męczenników
co stanęli z krzyżem i utworzyli korek
obok skromnego bociana
obok Agaty co częstuje solą
obok świętego Franciszka z wilkiem
(zdejmuje mu kaganiec żeby mógł poziewać)
obok świętego Stanisława z zeszytem do polskiego

- i widzę wreszcie moją matkę
w nie spalonym domu
przyszywa guzik co się gubił stale

Ile trzeba przejść nieba żeby ją odnaleźć


Jan Twardowski

[eva.68]

Mówiła że naprawdę można kochać umarłych
bo właśnie oni są uparcie obecni
nie zasypiają
mają okrągły czas więc się nie spieszą
spokojni ponieważ niczego nie wykończyli
nawet gdyby się paliło nie zrywają się na równe nogi
nie połykają tak jak my przerażonego sensu
nie udają ani lepszych ani gorszych
nie wydajemy o nich tysiąca sądów
zawsze ci sami jak olcha do końca zielona
znają nawet prywatny adres Pana Boga
nie deklamują o miłości
ale pomagają znaleźć zgubione przedmioty
nie starzeją się odmłodzeni przez śmierć
nie straszą pustką pełną erudycji
nie łączą świętości z apetytem
bliżsi niż wtedy kiedy odjeżdżali na chwilę
przechodzą obok z niepostrzeżonym ciałem
ocalili znacznie więcej niż duszę

[nienietoperz]

Gdzie się prawda zaczyna a gdzie się rozum kończy

gdzie miłość między nami a gdzie już cierpienie

czy łza czy na nosie ciepło zimnej wody

dokąd razem idziemy by umrzeć osobno

czy słowo jeszcze słowem czy nagle milczeniem

czy ciało wciąż oddala czy tylko zasłania

w którym miejscu odchodzi Pan Bóg oficjalny

i nie patrzy w przepisy bo już jest prawdziwy

o święty krzyżu pytań jak niewiele ważysz

gdy małe głupie szczęście liże nas po twarzy

[daria13]

Aby się stało


Gwiazdy by ciemniej było
smutek by stale dreptał
oczy po prostu by kochać
choć z zamkniętymi oczami
wiara by czasem nie wierzyć
rozpacz by więcej wiedzieć
i jeszcze ból by nie myśleć
tylko z innymi przetrwać
koniec by nigdy nie kończyć
czas by utracić bliskich
łzy by chodziły parami
śmierć aby wszystko się stało
pomiędzy światem a nami.

Szkoda, takich jak On coraz mniej.

[diffie]

Pani Róża mieszka w miejscowości Boże Pole, przy ulicy Kwiatowej. To koło
Wejherowa. Codziennie rano wsiada w kolejkę i jedzie do małego Szymka, do samego
Gdańska. Od kilku lat opiekuje się chłopcem. Kiedyś dostawała za to pieniądze,
ale teraz tata Szymka nie może jej płacić. Pani Róża i Szymek bardzo się
kochają. Nie wyobrażają sobie życia bez siebie, więc pani Róża dalej przyjeżdża,
gotuje, sprząta, i czyta chłopcu wiersze księdza Twardowskiego.

[monikate]

[*]...