Szukam jesiennego pana - Kraków jest taki piękny jesienią...

[Gość: Monika]

Tylko tyle i aż tyle,

czekam, pozdrawiam
Monika

[Gość: krm]

No to dzien dobry Moniko. Krakow jest niezwykle piekny. Jesienia takze.
Kocham Go jak jakas sliczna Panne i to nie od dzis...
Pozdrawiam troche jesiennie i krakowsko...
krm

[Gość: Monika]

Witaj, miło że są jeszcze jesienni panowie w moim mieście...
Szkoda, że tak wielu jest samotnych...
Tak jak i nas - dziewczyn po 30-ce, które radości życia szukają w ciągłej
pracy, muzyce i książkach nie mówiąc o marzeniach...
Pozdrawiam serdecznie,
Monika

[Gość: krm]

A czemu Ty Moniko tak nostalgicznie sie usposobilas?
Jesien jesienia, to czas naprawde piekny, barwny, pewnie kojarzacy sie ze
schylkiem , ale tez z nadziejami na nieodlegla wiosne.
Krakow sama mowisz piekny...
A coz wiek jaki wymieniasz? Ty wiesz ile lat ma chocby Krakow wlasnie? No to
spojrz jak piekny. Dojrzaly i filuterny. Siwawy nawet miejscami ale jak
tryskajacy urokiem...
Monika usmiechaj sie i rozchmurz. Jestes w Krakowie to widzisz , ze za chwile
moze troche popada ale slonko wyjrzy...
krm

[Gość: Monika]

A czy Ty wiesz, że jesień to moja najulubieńsza pora roku, i na żaden inny czas
nie czekam tak jak na jesień...
Stąd i nostalgia ( ale ta ciepła ), stąd i myśli niepokorne, które każą
powiedzieć dosyć, dosyć samotności...
Choć cóż znaczy samotność moja taka krótka - Kraków wiekami można liczyć...
Ale to ja w tym Krakowie, odliczam lata kolejne, niezauważenie dla niego
samego...
Pozdrawiam,
M

[Gość: krm]

Nawet cieplo, najcieplej, ale mnie nie zasmucaj.
A co przez okno widzisz wlasnie teraz , Moniko...
krm

[Gość: Monika]

Bynajmniej drogi krm, nie było moją intencją Cię zasmucać...
Co za oknem - dość prozaiczny widok, choć w oddali widać szpaler
różnokolorowych drzew - złotych, brązowych, szeleszczących cichutko, a dalej
już tylko droga do Zakopanego, mojego drugiego miejsca na ziemi...

[krzysztof.r.m]

To dosc ciekawe, bo Zakopane jako miejsce, jest dla mnie takze niezwykle
istotne. I emocjonalnie i chocby dlatego, ze byl czas gdy przyszlo mi tam
troche pomieszkac. Zostaly dobre wspomnienia jakies przyjaznie, jakies relacje
trwale,kontakt niedzisiejszy.
Pozdrawiam Cie i zycze milego dnia. Jesli chcesz pogadac szerzej , pisz wprost
na adres. Ja go nie zatajam i mam zwyczaj odpowiadac na korespondencje
, krm

[Gość: Monika]

To miłe i zaskakujące - Twoje zaufanie, obiecuję nie nadużywać...
Pozwolę sobie jeśli śmiałości wystarczy skreślić kilka słów do Ciebie prywatnie.

Dzięki jeszcze raz za poranek z nadzieją...nadzieją, że są jeszcze ludzie
których obchodzi los innych, choćby nie byli innym znanymi...

Pozdrawiam ciepło,
Monika

[ironia]

o! witam! Krakow i Zakopane to rowniez moje zycie ,wlasnie wracam z deptania
Czerwonych Wierchow w cudownie gestej mgle do bladzenia ;) ,
Pozdrawiam Was , jesien i w gorach i w Krakowie i w...ogole jest piekna.

[krzysztof.r.m]

Witaj, Moniko.
A dzis Ci sie Krakow nie podoba?
Tez jesienny...sloneczny...
Trzeba szukac Pani?
Trzeba Pani szukac?
krm

wyż

[Gość: Monika]

Krzysztofie,

Kraków coraz piękniejszy z każdym porankiem, jednakże poranna mgła z której się
wyłania nasze miasto, coraz mocniej daje do zrozumienia, że jakaż to szkoda, iż
muszę ją chłonąć w pojedynkę...

Radościami i smutkami winno się dzielić z innymi, po to jesteśmy...chyba...
Pozdrawiam cieplutko,
Monika

[Gość: krm]

Dzien dobry, musisz czy moze na jeszcze chwil kilka chesz?
A dla jakiego powodu? To skrywasz. Skrywaj to fajne, ale dlugo nie chciej.
Jak juz nie bedziesz chciala ...powiedz. Najlepiej powiedz wtedy, ze chcesz.
krm i dnia milego w wyzu i nizu i w wyzu wyzow...

[Gość: Monika]

Czy mogę powiedzieć, że korespondencja z Tobą to dla mnie stan wahań
barycznych - od ciepła przez ulotność zrozumienia aż po niż oddalenia,
wynikający z niepoznania...

[Gość: krm]

...to znaczy, ze wolisz z soba rozmowy?
Tobie moje rozmowy z Toba bez Ciebie... tak kiedys ktos sie juz odezwal.
A blizej, dalej to stan naturalny. Stan wlasciwy dla niemal wszystkiego.
Kolysanie, falowanie, snusoidalna krzywa rytmizujaca , czasem jedynie tempo na
zyczenie lub bez polecen staje sie zmienne , synkopowane, ...
Wazna jest harmonia czy marszowy rytm?
Nie wiem. Zaraz ide do Rynku, bo mam spraw pare ...
Myslisz , ze bedzie padalo?
krm

[Gość: Monika]

Tak długo ze sobą już rozmawiam, że czasami nawet wydaje mi się, że się
rozumiem, dziwne czyż nie?
A z innymi? Innych słucham i nawet ich słyszę, lubię to u siebie, wiem, że inni
też to doceniają, podobno to nawet jest sztuka: słuchać i słyszeć...
Chętnie cię kiedyś posłucham.

Padać nie będzie, przyrzekam,
Monika

[Gość: krm]

I dobrze ze choc takie przyrzeczenie wymoc mi sie udalo.
Slusznym jest sluchac jak wspominasz. Slyszec, i jeszcze slyszec chciec.
Dalej to zdaje sie juz nieco prostsze, choc jesli kto juz taki jest ze slyszec
umie, trudno mu prostote te wykorzystac, mimo ze widzi ja i rozumie.
Ide. Albo wieczorkiem czasu znajde nieco albo pewnie dopiero jutro...
I kto wie czy bedzie mi sie chcialo wczesnie wstac. Zaplanowalem sobie zajecie
na wieczor, pewnie przeciagnie sie w noc ,to i ranek moze sie pozniej pojawic...
Pozdrawiam krm

[Gość: Monika]

Pracoholizm nie jest cnotą lecz moim udziałem na pewno, stąd tylko krótkie
pozdrowienie, jeśli sił Ci starczy i inwencji nie zabraknie ( czego pewna
jestem...) zapraszam do dalszego uprawiania sztuki epistolograficznej.

Mój adres e-mailowy ( ależ to nowoczesne, brrr...) czeka na Ciebie w Twojej
skrzynce.

Z popołudniowym, złapanym w przelocie zamyśleniem,
Monika

[Gość: Cezik]

Ech, Monika, Monika! To jest taka muzyka.....

[Gość: Monika]

Witaj,

Jak widzisz moje poszukiwania jesiennego pana ograniczyły się do odpowiedzi
jednego skąd inąd szlachetnego serca mężczyzny - który jak sądzę po lekturze
kilku dyskusji tu rozwiniętych stara się ( i chwała mu za to ) być lekiem na
całe zło...
Słowa Jego skierowane w moją stronę pokrzepienie przyniosły - wątpliwości nie
mam, ale...

Szukać jest rzeczą ludzką, więc szukam...

A muzyka jaka mi w duszy gra to łagodny ja, też jesienny...
Pozdrawiam serdecznie,

Monika

[Gość: Cyprys]

Witam serdecznie.

Szukanie nadaje w pewnym stopniu sens wszystkiemu...przyjemnie jest szukac, a
jeszcze przyjemniej znalezc. Mozna w tym celu przetrzasac liscie i miec nadzieje,
ze... ktos dolaczy sie i zostanie, na dluzej lub krocej(to zalezy ile jest tych
lisci i czego tak wlasciwie szie szuka...) :-)

[Gość: Monika]

Już czasami nadziei nie starcza i a sił zaczyna brakować na przetrząsanie
liści...
Gdyby tak ktoś pomógł w tych jesiennych porządkach, lub po prostu nie zważając
na dywan ścielący się pod nogami, zabrał na długi spacer parkową aleją...
Zapraszam, pozdrawiam,
Monika

[Gość: krm]

A szedlem na spacer. Wtedy musialem isc sam. Nie grzebalem w lisciach.
Leza. Niech sobie leza. Nic nie kryja, pod nimi tez liscie i zszarzale bardziej.
Dlugo liscie lezec nie moga. Leza ale nie powinny. Badz pewna , ze do wiosny
jako kolejne sie zdematerializuja niemal. Zamienia sie w to cos co pozwala zywo
wylazic nowym.
To nowe wcale nie musi byc gorsze. Na poczatku nie jest ladniejsze ale zmieni
sie z czasem znow w to skad sie wzielo...
Jesiennie i kolorowo pozdrawiam...
krm

[Gość: Monika]

I co dalej zrobimy z tym spacerem, placuszkami, jazzem, znakiem zodiaku -ryby i
Zakopanem miejscem naujulubieńszym na ziemi...

[Gość: krm]

Musimy to jakos zmaterializowac...
Sadzisz, ze to moze byc pomysl niezly?
Pspiesznie czy za chwil kilka...
Poki liscie zolte i czerwone czy gdy je pudrowac zacznie...
...
krm

[Gość: Monika]

Zmaterializujmy, choć bojaźń usiadła na mym ramieniu...
Nieśmiałość, niepewność, nie... pędzą w rozpędzonej trojce...
Chłodem wieczornym otaczam, jeszcze dziś przyjdzie mi się z nim zmierzyć...

Monika

[Gość: adr]

Do krm i Moniki

Przyznać się muszę /podbudowany Waszym dialogiem/, że aż radość mnie bierze
czytając Wasze posty, które to tak odmienne są od szarzyzny spotykanej często w
niektórych wypowiedziach...

No i Kraków, cóż więcej dodać

Po prostu pozdrawiam

[Gość: Monika]

adeerze miły,

dzięki za słowa uznania, przyjmuję je samozwańczo w imieniu tu nieobecnego jak
mniemam krm...
Ja tu nowa, nowiuteńka, ale poczytaj krm - po prostu lodołamacz, naprawdę
mądry, ciekawy człowiek ( nie podlizuję się bynajmniej...) wiele słów przez
niego tu skreślonych myślę przypadnie Ci do gustu.

A gdyby i w Tobie zatliła się myśl dołączenia do "krakauerków" - zapraszam
serdecznie - i placka dostaniesz i kawki i jazzik Ci włączymy...

Pozdrawiam ciepło, choć wieczór nie taki,
Monika

[Gość: adr]

Moniko

Krakuskiem tylko z marzen jestem, jednakze gdy tylko okazja sie nadarza staram
sie ten moj krakowski zapal podtrzymywac - on wciaz nie mija i przekonany
jestem ze nie minie nigdy. /choc odleglosc wciaz tak wielka dzieli nas/


Gdy znow sie tam pojawie /dzieki za zaproszenie/ kawka w Ryneczku wskazana
bedzie...

pozdr serdecznie liscmi szeleszczac, oczywiscie rowniez krm
trzymajcie sie cieplutko

[Gość: Monika]

adeerze jeszcze bardziej miły bo krakowski pomimo zdeklarowanego oddalenia,

Kawka i muzyczka gwarantowanymi - kawkę zamykam w termosie by nie wystygła do
Twojego przyjazdu, muzyczka - ona tak nieuchwytna i wszechobecna, że po
wsłuchaniu się w siebie na pewno usłyszysz tę ulubioną melodyjkę, która
ściągnie Cię tu choćby myślami...
I niech to będzie nawet krakowiaczek ci ja, w wersji smooth jazz - a już będzie
tak jakbyśmy razem siedzieli na Rynku i kawkę tę zachłannie popijali...

A łapczywe picie kawki spowodowane coraz to chłodniejszymi wieczorami, choć i
te potrafią ukazać cały swój urok, i to już po dwudziestej zero zero.

Z niecierpliwością daną tylko sobie czekam na kolejne Twoje literki w zdania
złożone...
Ciepło pozdrawiam,
Monika

P.S. krm nadal chyba nieobecny, ale dobrze o Nim mówimy, więc prawa nie ma w
złości się pławić...

[Gość: adr]

pospiesznie kresle kilka slow

smooth jazz caffee
i tak niewiele do szczescia potrzeba,
niczym w mojej ulubionej Trojce Kaczkowski i spolka

musze uciekac - paaa

usciski

[Gość: Monika]

uciekaj ale wracaj...
a smooth jazz cafe a jakże trójka ale Niedźwiecki - polecam dwie płyty wydane
pod tym hasłem...
ukołyszą, ukochają, rozmarzą,
Monika

[krzysztof.r.m]

Niby piatek jak piatek. Pazdziernikowy, jesienny. Smutno z rana, deszczowo.
Nie lubie takiego wilgotnego chlodu w miescie. Gorsze to niz zwilgotnialy do
ostatniego kata plecak w namiocie gdy bazujesz gdzies dosc wysoko i pogoda sie
zalamala...
Gorsze niz wilgotna i zimna koszulka, jaka w tym samym namiocie przyszlo Ci
zalozyc...brrrr. A padac nie przestaje. I nie chce byc cieplej.
Ale ta koszulka troche jednak przeschnie , podgrzana cieplem skory, i za pare
chwil...
A miasto? Jesli tak zszarzeje i zwilgotnieje? Jesli ludzi mniej i umykaja
niepoznawalni, w kapturach , z parasolami... kaluze nie moga nadazyc z
porzadkowaniem kolistych fal... krople male i duze , rozbijaja sie , wcale sie
nie skrza. Jeszcze niejedna wcisnie sie za kolnierz i pustoszy resztki malych
skrawkow ciepla na plecach...
Cholerny deszcz. Pewnie musi padac. Pewnie deszcz tak ma zadane i pada az sie
wypada, a potem wpusci promyk.
Trzeba ten promyk chwytac jak tylko sie pojawi. Nie przegapic!
Nie przegapic!

[Gość: aniela]

przeczytałąm cudzą korespondencję.
mogłabym lusterkiem promyków parę stąd przesłać. żeby Wam zaoknie rozjaśnić :)

[Gość: Monika]

To nie cudza korespondencja - anielko, lecz nasza...a że, na forum publicznym -
ot otwarci z nas ludzie na ościerz...

Zajączki lusterkiem wysłane - złapiemy, złapiemy, słońca dziś potrzeba nam...
Ciepło choć siąpiąco pozdrawiam,
Monika

[Gość: Cyprys]

Aleje parkowe szumiace zolcia i brazami, ze snujaca sie mgla. Mozna zobaczyc
cos czego nigdy sie nie zapomni...i zostac

[Gość: Monika]

zostań, zapraszam...
Monika

[Gość: Cyprys]

Moze zobaczymy ta alejke, taka smutna i oczekujaca, moze pojdziemy nad Wisle,
zobaczyc jak plyna statki lisci, moze pojdziemy jeszcze...

[Gość: Monika]

pójść trzeba póki jeszcze lodem alejki się nie pokryły, potem to tylko
ślizgawka i ziąb straszliwy...

ogrzać się pora...czyż nie tak?
Monika

[Gość: Cyprys]

A czy nie jest milo przygladac sie jek iskierki swiatla skacza po lodowych
iglach, i poslizgac sie w sennym rytmie zimowego wieczora, eh...

[Gość: Monika]

Oj miło, miło, ale jak ktoś wprawy nie nabierze na jesiennych śliskich listkach
wyściełających alejki to i zimą mu ślizgi fatalnymi wyjdą...

Trenować trzeba...zaprawiać się w boju
Zachęcam, polecam
Monika

[Gość: Cyprys]

""zachecam, polecam" - propozycja treningu? :-)Chyba faktycznie juz czas
potrenowac!

[Gość: Monika]

a nie mówiłam?
tylko skąd we mnie taki dar przekonywania, no skąd?

[Gość: Cyprys]

Z glebi duszy "moje dziecko", kobiety zawsze potragily namieszac facetom w
lepetynach, takie juz zycie...ale w zamian jest pelne niespodzianek i stale
inne, nowe, nieprzewidywalne i ulotne, jak kobieta

[Gość: Monika]

dziecko?
dobrze, jeśli nadal w każdym z nas tkwi, pomimo koła czasu które u mnie
zatoczyło już trzecią dziesiątkę a i czwórkę na plecy wzięło...
ulotne?
a jakże, myśli, pragnienia, słowa, nigdy przyrzeczenia dane innym, nigdy...

[Gość: Cyprys]

Dziecko, wlasnie dziecko,bo jest jak obietnica dana innym, Nigdy z nas nie
ulatuje a staramy sie je tylko zamaskowac dorosloscia bo wstydzimy sie swych
uczuc, ciekawosci i siebie samych...

[Gość: Monika]

nie wstydzę się tego, że wstydzę się...
w dorosłość na siłę wtłoczona, myślami błąkam gdzieś hen w oddaleniu, i tęsknie
okrutnie tęsknie...aż odkruje ktoś mój wstyd, ciekawość, mnie samą...

[Gość: Cyprys]

"Już nie będzie łez
Już nie będzie słów
Dobrze jest jak jest
Tylko taki kąt
Mały kąt mi wskaż
Gdzie twój słychać śmiech"
J.Brell

[Gość: Monika]

A gdy serce twe przytłoczy myśl, że żyć nie warto,
Z łez ocieraj cudze oczy, chociaż twoich nie otarto.

Dziękuję za to, że jesteś - dobrze, że jesteś,
Monika

[adr]

Witam tych co są, bo wiedzą,
że tu znajdują oazę myśli ciekawych i ludzi wspaniałych

Dzięki, że jesteście

[Gość: Cyprys]

jestem i nikne, ale zawsze staram sie byc...jestem

"Dopóki prąd, ciepły prąd tego snu
Nie uniesie cię stąd
Ja wciąż będę tu, zostanę tu
Będę trzymał twą dłoń

Żeby żaden strach niedorzeczny
Burz nie zbudził w twoich snach
Nie bój się burz, w dal żegluj hen
To przecież sen
Siedmiu mórz bezpiecznych

Nie pójdę stąd nim zaśniesz
Zanim noc strzępów dnia nie przemieni w baśnie
Nim ciepły prąd zmyli myśli twych bieg
I popłyną na ląd
Hen zza siedmiu rzek, i gór, i mórz
Ja wiem już
Nie pójdę stąd

Gdy przemierzysz snu oceany wietrzne
Dalej będę tu
Nie bój się burz, w dal żegluj hen
To przecież sen
Siedmiu mórz bezpiecznych
Sen

Nie pójdę stąd nim zaśniesz
Nim wypłyniesz na snu oceany jasne"
A.Ozga

:-)

[Gość: Monika]

Dziękuję Cyprysie miły, po prostu dziękuję...
Bądź pewien, że w myślach mych znalazło się już dla Ciebie ciepłe miejsce.

Monika

[Gość: Cyprys]

Wreszczie znalazlem kat na chlodne i ponure zimowe wieczory, dziekuje...

Nieprawda, że
Ostatni błędny rycerz zasnął
Że jego duch
U Elizejskich stoi bram
...
Nieprawda, że
Żywot rycerza kresu dobiegł
Że nie brzmi w noc
Wdzięczną canzoną jego głos
Nieprawda, bo
On może odżyć we mnie, w tobie
By wyzwać los
Uczciwość za uczciwość
A cios za cios
W.Młynarski

Może mi sie wydaje, ale czy nie przeszkadza ci moje "wierszowanie"? Dosyc
trudno powiedziec jest pewne rzeczy, a i te moga byc zrozumiane zbyt doslownie,
dlatego czasem tak robie....Dziekuje za wszystkie slowa, choc nasza rozmowa
przypomina raczej komunikacje miedzyplanetarna..:-)
A to nie pasuje do Błędnego Rycerza...
Cyprys
ps. Pewnie nastepny dialog jutro....:~(

Cyprysowi

[Gość: Monika]

Wierny Cyprysie, dobrze Cię czytać, dobrze w kątku mieć...
Wiersze wybierane Twoją ręką powodują u mnie rumieńce zawstydzenia - czyżby od
emocji? Nie wstyd to, nie wstyd...
Wybacz jedynie moją lakoniczność reakcji bynajmniej nie wynikającą z lenistwa
czy niezroumienia, zaiste są Twe strofy dla mnie czymś kojącym, osobistym,
wyjątkowym...To bezmiar pracy, która chciałam by była lekiem na całe zło, nie
wypuszcza ze swych zachłannych objęć i nie pozwala na chwile zadumy w ciągu
dnia...Ale czyż wierszy nie powinno czytać się wieczorem? Wtedy wydają się
jakby dużymi literami napisane omijając wszelkie bariery kołyszą do snu. Tego
mi trzeba - snu spokojnego, długiego...
Cyprysie miły, jeśli zaś korespondencja nasza jałową Ci się wydaje, proszę daj
mi znać, a ja zrobię co w mej mocy będzie by nie była ona jedynie
międzygalaktycznym wołaniem...

Pozdrawiam wieczornie, łagodnie i zachęcająco jak tylko potrafię,
Monika

Cyprysowi

[Gość: Monika]

Wierny Cyprysie, dobrze Cię czytać, dobrze w kątku mieć...
Wiersze wybierane Twoją ręką powodują u mnie rumieńce zawstydzenia - czyżby od
emocji? Nie wstyd to, nie wstyd...
Wybacz jedynie moją lakoniczność reakcji bynajmniej nie wynikającą z lenistwa
czy niezroumienia, zaiste są Twe strofy dla mnie czymś kojącym, osobistym,
wyjątkowym...To bezmiar pracy, która chciałam by była lekiem na całe zło, nie
wypuszcza ze swych zachłannych objęć i nie pozwala na chwile zadumy w ciągu
dnia...Ale czyż wierszy nie powinno czytać się wieczorem? Wtedy wydają się
jakby dużymi literami napisane omijając wszelkie bariery kołyszą do snu. Tego
mi trzeba - snu spokojnego, długiego...
Cyprysie miły, jeśli zaś korespondencja nasza jałową Ci się wydaje, proszę daj
mi znać, a ja zrobię co w mej mocy będzie by nie była ona jedynie
międzygalaktycznym wołaniem...

Pozdrawiam wieczornie, łagodnie i zachęcająco jak tylko potrafię,
Monika

[Gość: Cyprys]

Pisze ten list z przeprosinami...bedzie on krotki, ale pozwol, ze odpisze na
niego w domu, ale proza zycia wysysa resztki czasu przyczepione do mojej
twarzy...wybacz....Di jutra

[Gość: Monika]

Miły mój Cyprysie,
nie przepraszaj, nie zapominaj...

pozdrawiam senna wielce,
Monika

[Gość: Cyprys]

Moniko
Jestem by być, by słuchać, by czekać..."Słowa powszednie wirują bezwiednie".
Przepraszam za ostatni post, za jego mierność i kruchość ulotną. Teraz siedzę
sobie w domku i stukam i słucham. Drżącą żebraczą ręką wystukuje kolejne słowa.
Cieszę się na każde nowe „czytanie” na forum. Tylko czasem żałuje, ze tylko na
forum.:-). Wczytuje się w Twój list. Jest jakiś eteryczny, ulotny, a
jednocześnie posiada silne własne JA.Trochę to zabrzmiało jak psychoanaliza;-).
To też jest potrzebne, bo nigdy nie możemy się dowiedzieć o sobie wszystkiego,
pozostając sama sam z własnym ego. Twoje listy są światełkiem w szarym ,
bezosobowym światku, w którym taplamy się, próbując wydostać się z jednego dnia
trafiając na następny
Rozżarz mnie-niedokończona zdań wymiano, cudowna kłótnio w pół urwana.
Czy nie wydaje Ci się, że wszystko pędzi w obłędnym amoku, właściwie wszystko
to było...(nutka dekadencji). A każdemu potrzeba nieco wytchnienia
i ...dziękuję Ci za tę właśnie chwile. To wszystko znaczy wiele, bardzo wiele.
Zapalając świece lubimy wpatrywać się w spływający wosk, chłonąć ciepło
płomienia i marzyć, śnić i być. W każdej chwili być. Być jak jesienny liść na
wietrze, poddawać się podmuchom wiatru. I czekać gdzie nas poniesie nasza
fantazja, nieskrępowana wolność i „nieznośna lekkość bytu”. Czy nie warto
czekać choć na taką jedną chwile w życiu – by być sobą. Błądzę myślami po
plantach i wyobrażam sobie szelest liści, mgliste alejki oblepiające ubranie i
pasemka mgły wplątane we włosy. Smugi światła pomiędzy spóźnionymi liśćmi
bawiącymi się w berka z jesienią. To wszystko staje przed oczyma i kusi.
Zabiera nas w próżniaczą podróż w krainę nadziei jak gdyby ktoś litował się nad
nami i naszymi pragnieniami, kpiąc z niemocy ograniczenia. Czasami mignie nam
schowane w kącie na wpół widzialne duszyszcze....

Szkoda kwiatów, które więdną
W ustroni
I nikt nie zna ich barw świeżych
I woni.
Szkoda pereł, które leżą
W mórz toni;
Szkoda uczuć, które młodość
Roztrwoni.
Szkoda marzeń, co się w ciemność
Rozproszą;
Szkoda ofiar, które nie są
Rozkoszą.
Szkoda pragnień, co nie mogą
Wybuchać,
Szkoda piosnek, których nie ma
Kto słuchać;
Szkoda męstwa, gdy nie przyjdzie
Do starcia -
I serc szkoda, co nie mają
Oparcia.
A.A.

[Gość: Monika]

Miły Cyprysie,

To już trzeci raz, gdy czytam Twój list, co tam list - słowa Twe, tekst tak
wrażliwy któremu nazwy nadać nie można. I odpowiedzi ubrać w słowa nie mogę...
Zresztą czy trzeba wszystko nazywać...
Wybacz, jeśli moje następne słowa będą zbyt śmiałymi - ponieważ czuję, że
korespondencja nasza staje się coraz bardziej osobistą i z całym szacunkiem dla
wszystkich tu goszczących i czytających choćby mimochodem, czyż nie lepiej ją
przenieść na grunt bardziej prywatny - jeśli pozwolisz.
Podaję mój mail z nadzieją, że posłuży nam niejeden raz w długie jesienne
wieczory.

Pozdrawiam ciepło, wkrótce więcej,
Monika
[e-mail]

[Gość: Cyprys]

Znikam wywiany slonecznym wiatrem, wmieszany w liscie by....

[Gość: Monika]

by?...

[Gość: Cyprys]

...sprawdz poczte....jutro niestety :-(

[Gość: Monika]

Czekam, to już jutro...
Monika